سخنرانی خانم مریم رجوی – تغییر در ایران با نیروی رزمآور روی زمین
در چهل و پنجمین سالگرد مقاومت سراسری مردم ایران در برابر فاشیسم دینی، به پیشگامان آن قیام بزرگ در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و به همه قهرمانان و شهیدان نبردهای مستمر، بغرنج و پررنج و خون این سالهای طولانی، درود درود درود!
دکتر رامش سپهراد - آکادمیسین، مدیر امنیت سایبری
خانم رجوی، رهبری شما، دیدگاه شما، استراتژیتون برای صلح و دموکراسی همچنان برای ما الهام بخش است. از شما به خاطر سخنانتون تشکر میکنیم. میهمانان گرامی، خانمها و آقایون، تشکر میکنم از شما. به شما خوشآمد میگم به روز دوم گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶. به شما خوشآمد میگم
من رامش سپهرراد هستم و معرفی برنامه امروز رو به عهده دارم. همچنان که خانم رجوی گفتن، دیروز یک روز تاریخی بود برای جنبش آزادی ایران. همچنان که گزارشهای مطبوعاتی نشون میده، صدها هزار تن از ایرانیان در تبعیت داشتن به پاریس میرسیدند یا در پاریس بودند پیشاپیش. اما تظاهراتی که قرار بود برگزار بشه در محل اصلیش، در چند محل در پاریس برگزار شد.
به رغم ممنوعیت، به رغم خشونتی که به خرج داده شد، شما تضمین کردید که صداهای ایران و صدای ایران شنیده بشه و در اونجا حضور پیدا کردید
باید به خاطر داشته باشیم که این روز، روز سی خرداد، استمرار سی خرداد ۶۰ است. همچنان که اشاره کردم خانم رجوی، وقتی بیش از ۵۰۰ هزار تن از مردم در تهران به صورت مسالمتآمیز تظاهرات کردند و خمینی تصمیم گرفت که بر روی اونها شلیک کنه. دستگیر کردند، شکنجه کردند و اعدام کردند. بسیاری رو در چند روز بعد از اون تظاهرات، اون یک نقطه چرخش سیاسی بود که به سرفصلی در جنبش ایران آزاد امروز تبدیل شد. به همه اونهایی درود میفرستیم که جانشون رو دادند و اونهایی که همچنان از روز اول ایستادهاند و مبارزه میکنند برای یک ایران آزاد.
پیام ما همچنان روشن است. پیام ما همچنان روشن است. ما هرگز تسلیم نمیشیم تا وقتی که ایران آزاد بشه. و دیروز، به رغم ممنوعیتی که در آخرین لحظه داشتیم، این جنبش ما رو تضعیف نکرد بلکه قدرت واقعیش رو نشون داد. قدرتی که رژیم حاکم بر تهران رو در وضعیتی قرار میده که هرچه سریعتر بیش از هر مماشات و مذاکرهای به پایانش اون رو نزدیک میکنیم. پس بگذارید به روشنی بگیم که هیچ ممنوعیتی، هیچ تهدیدی و هیچ مماشاتی نمیتونه جنبش ایران آزاد رو متوقف کنه. پیام ما روشنه. ما برای زندانیان سیاسی جمع شدیم، برای فراخوندن پایان اعدامها گردهم آمدیم، برای زنانی که پیشتاز تغییر در ایران هستند و جوانانی که اعتراض میکنند در خیابانهای ایران. و ما جمع شدیم برای خانواده اعدام شدگان، برای جوانان، برای اقلیتها و ملیتهای مختلف که تصمیم گرفتند هر دو دیکتاتوری شاه و آخوندها رو رد کنند. این پیام روشن ماست.
سخنران بعدی رو در گردهمایی ایران آزاد خواهیم داشت. آقای ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور آمریکا در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰. ایشون همچنین فرمانده پیشین ناتو بودند. ژنرال جیمز جونز.
ژنرال جیمز جونز – مشاور امنیت ملی رئیسجمهور آمریکا ۲۰۱۰-۲۰۰۹، فرمانده پیشین ناتو
عصر همگی بخیر. میخواهم با تشکر از خانم رجوی و گروه اون شروع کنم. که همه ما را اینجا گردهم آورند، بار دیگه برای یک جلسه بسیار بسیار مهم، و شخصاً تشکر کنم از خانم رجوی که به همسر من که ۱۷ اکتبر گذشته درگذشتند، اشاره کردید، خیلی از شما تشکر میکنم و خانوادهام هم از شما تقدیر میکنند.
سخنرانان برجسته دیروز، مدتهاست در این گردهمایی بودهاند ولی من این احساسات و این تعهد را هرگز نشنیده بودم که بسیار روشنگر بود و بسیار حمایت قوی بود از ایران و آینده ایران. این برام الهامبخش بود و شاید نتونم اون میزان احساسات رو، من هم داشته باشم مثل شما. دیروز روز بسیار زیبایی بود. از همه شما بابت سخنرانیتون تشکر میکنم. به مردم ایران میگم، به خصوص کسانی که در اشرف سه هستند، از اشرف یک و دو به اشرف سه اومدند. الان پانزدهمین سال هست که از شما و گروهتون حمایت میکنم.از درد و رنجتون.
درد و رنجی که پشت سر گذاشتید، تحمل کردید. به نحو وحشتناک. پاسخ ضعیف جامعه بینالمللی برای شناسایی شورای ملی مقاومت و خانم رجوی به عنوان رهبر واقعی برای سرنوشت آینده ایران. از همه شما خانمها آقایان تشکر میکنم که به اینجا آمدید. سخنرانی اول پیشنویس من، میخواستم اینطوری شروع کنم که پیروزی تظاهرات دیروز رو تبریک بگم. ولی دیروز همه تأسف خودشون رو ابراز کردند از تصمیم کشور میزبان، که یک مماشات بود در قبال رژیم ایران و شبکه پهلوی به خصوص در این زمان کمککننده نیست، برای آینده ایران که همسو هست با برنامه ده مادهای خانم رجوی. پیام من امروز مقداری متفاوت خواهد بود. در این رابطه هست که در آینده چه خواهد بود، یعنی همین امسال چه خواهد شد؟ این نبرد تموم نشده، فارغ از اینکه چند تا یادداشت تفاهم امضا بشه، اینکه رهبران چی بگن در حمایت از مواضع خودشون در تلویزیونها. این مبارزه تموم نشده. برخی پیشقضاوتهایی خواهند داشت، و میگن که خب رژیم ساقط نشده، به هر حال سقوط نکرده و برخی توانمندیهایی که داره امروز البته دیگه وجود ندارند و در موقعیت ضعیفتریه. بنابراین بسیار مهمه که در ادامه ما چکار میکنیم. رژیم در ضعیفترین نقطهاش هست، تقریباً در نیم قرن گذشته. به لحاظ توانمندیهاش، به لحاظ اقتصادی که ورشکسته است. خودش تهران آبش تموم شده. رو به پایانه و وضعیت فقدان آب مواجهیم و خدمات. ما نمیدونیم رهبر ایران الان کی هست. امروز صبح گفتند که، دیروز و امروز گفتند تنگه هرمز بسته است. سنتکام گفتش که تنگه هرمز بازه! این چیزها هست که باید حل و فصل بشه. ابهامی وجود نداره که رژیم تحت فشار شدیده و این چیز خوبیه.
خانمها و آقایون، سه تا عامل هست برای تغییر رژیم. یکی شرایط در واقع ضعف انفجاری است و بحران مشروعیت، ناکارآمدی اقتصاد، فساد، سرکوب، کشتار، قتلعام و همه اینها که ادامه پیدا میکنه در ایران بیوقفه و بدون کموکاست. بعد از قیام ۲۰۲۶ دی ماه و بیثباتی در منطقه، در واقع بیثباتی رژیم. اگر به وضعیت امروز نگاه کنیم، همه اینها الان هست. سازمان مجاهدین مقاومت سازمانیافته و شورای ملی مقاومت به فداکاریشون ادامه میدن با الهامبخشی دموکراتیکشون و رهبری مثل خانم رجوی. تنها سازمانی که رژیم واقعاً از اون میترسه. اینها داراییهای ماست. اعدامها برای ارعاب، کشتار، که خب توی یادداشت تفاهم بهش اشاره نمیشه. تزلزل رژیم الان فاش شده، رو اومده و وقتی مقاومت سازمانیافته، با این رو بزنیم کنار نارضایتی شدید، مسیر به سمت تغییر دموکراتیک خیلی روشن میشه و خیلی سریع به دست میاد. حرفهای در واقع غلط در رابطه با اینکه پهلوی اصلاً یک گزینه باشه. این هم دیروز دوباره روشن شد، در شراکت اونها با رژیم حاکم برای توقف یک تظاهرات صلحآمیز. رو اومدن حتی اشاره به ساواک خجالتآور هست. پرزیدنت ترامپ و معاون رئیس جمهور ونس هر دو حتی گزینه رضا پهلوی رو رد کردهاند. اکنون زمان آن هست که هر دو بفهمند که خانم رجوی و شورای ملی مقاومت اینجا هستند و حضور دارند.
خانمها و آقایان، به نظر من به رغم موفقیتهای نظامی که در چند ماه گذشته به وجود اومد، مبارزه برای آینده و یک ایران دموکراتیک قطعاً تموم نشده. ما بار دیگه اینجا جمع شدهایم تا از خانم رجوی حمایت کنیم، از شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین در مبارزهشون، تلاششون برای تحقق دموکراسی برای مردم ایران که درد و رنج کشیدهاند. ما ماهیت کشتارها و اقدامهای رژیم رو میدونیم و میبینیم که باید تضمین کنیم که اینها توی اخبار روزنامههامون منتشر بشه. باید تلاشهامون رو دو برابر کنیم. همچنان دروغهای زیادی در رابطه با سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت گفته میشه، بخصوص در مطبوعات ما. کارزار دروغپراکنی رژیم که ترسش رو نشون میده از شورای ملی مقاومت. درست باهاش مقابله نشده. ولی باید چنین بشه. سوم، باید به دولتمون این رو در واقع یاد بدیم یا بهش این رو مطلع کنیم. باید بهشون بگیم و به مطبوعاتمون و به دولتهامون، که خانم رجوی و شورای ملی مقاومت هیچ موقع خواهان مداخله خارجی برای تغییر رژیم نبودند. همیشه تاکید کردند که مردم ایران خودشون به این هدف خواهند رسید. تنها خواسته خانم رجوی شناسایی یک دیدگاه دموکراتیک و حمایت از اون دیدگاه هست. سخنرانان دیروز همه گفتند که با توجه به مماشات رژیم، این مماشات کارایی نداره. متأسفانه این سیاستیه که واشینگتن مدتهاست در پیش گرفته و ظاهراً دارن کمکم آموزش میبینند و امیدی هست رو به آینده. دولت ما باید این کارها رو در، با این در واقع آگاهی انجام بده که با یک رژیم قاتل روبرو هست، یک رژیمی که قتل عام میکنه. و با رژیمی که هیچ موقع به هیچ توافقی پایبند نبوده، به هیچ توافقی که امضا کرده پایبند نبوده. موضوعات مربوط به ایران تموم نشدهاند. یعنی حمایت جمعی ما از خانم رجوی و شورای ملی مقاومت و مجاهدین هم تموم نشده. وقتی دوباره با هم دیدار کنیم، بیایید با هم مصممتر باشیم تا دولتها و سایر مطبوعات و اینها رو هم دخیل کنیم با امید به یک ایران دموکراتیک در آینده که تحت رهبری یک بانو به اسم خانم رجوی به پیش بره. متشکرم.
باب بلکمن نماینده پارلمان انگلستان، رئیس مشترک کمیته بینالمللی پارلمانترها برای ایران دموکراتیک
خانم مریم رجوی، میهمانان گرامی، خانمها و آقایان، دوستان، خیلی افتخار بزرگیه برای همه ما که با شما هستیم امروز و بتونیم گردهمایی جهانی ایران آزاد رو امسال باهاش صحبت کنیم. ما از طرف هیئت انگلستان اینجا هستیم، در حالی که اینجا با هم در مرکز مقاومت ایران جمع شدهایم، هیئت انگلستان همبستگی خودش رو و احترامش رو به مردم ایران ابراز میکنه به کانونهای شورشی شجاع، به زندانیان سیاسی، به دستگیر شدگان قیام و قهرمانان اشرف از زن و مرد، اشرف سه، اونها شایان تحسین ما هستند به مدت چندین دهه با پایداری و فداکاری، امید یک ایران آزاد مبتنی بر جدایی دین و دولت، دموکراتیک و غیرهستهای رو زنده نگه داشتند.
امروز امید این است که پایان هرچه نزدیکتر بشه، هدف نهایی. ما اراده مردم ایران رو دیدهایم برای سرنگونی رژیم مذهبی حاکم، دیکتاتوری مذهبی حاکم. که از همون قیامهای سالهای قبل، از جمله قیام ۲۰۲۶، سرکوب وحشیانهای رو به خرج برد. سپاه پاسداران رو استفاده کرد، هزاران معترض رو کشت، اینترنت رو قطع کرد، دهها هزار نفر رو دستگیر کرد و بسیاری رو شکنجه و در معرض سوء رفتار قرار داد. ولی رژیم شکست خورد و شکست خواهد خورد در توقف زدن به مبارزه مردم ایران برای آزادی. رژیم مذهبی دیکتاتوری حاکم به یک پایان تاریخی رسیده و نمیتونه مسائل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی عمیق و بحرانهای ایران رو حل کنه. بر سرکوب، اعدام، تروریسم، جنگافروزی خارجی، گروگانگیری متکیست و تهدید کشتیرانی بینالمللی و تلاش برای تحریک به سلاح هستهای تا جلوی قیام بعدی رو بگیره و جهان رو مجبور کنه به ادامه سیاست مماشات. بعد از قیام سال ۱۴۰۱ یک کارزار پروپاگاندای بزرگ شروع شد برای بازگرداندن دیکتاتوری شاه از طریق پسر شاه، رضا پهلوی. دموکراسی در ایران با اون کسانی تحقق نخواهد یافت که به عنوان یک در واقع میراث سلطنت دنبال این هستند که دوباره اون رو برگردونند. رضا پهلوی هرگز دیکتاتوری پدرش رو محکوم نکرده، بلکه تقدیر کرده از دوران شاه که و همچنین ماموران بدنام ساواک رو. او همچنین علناً تقدیر کرده از ۵۰ هزار تن از اعضای سپاه پاسداران. همون نهادی که مسئول سرکوب معترضان و کشتار مخالفان بود. تاریخ به ما میآموزد که تغییر واقعی دموکراتیک فقط میتونه با یک مقاومت سازمان یافته در برخوردار از حمایت مردمی، دیدگاه دموکراتیک و تمایل برای فداکاری و آزادی به دست بیاد. همون کاری که در چهار دهه گذشته سازمان مجاهدین و کانونهای شورشیشون کردند و نشون دادند که چنین ارادهای رو دارند تحت شدیدترین سرکوب با شجاعتی بینظیر.
رژیم در برابر این واقعیت و همراه با لابیهاش همین رژیم با هدف قرار میده آلترناتیو دموکراتیک رو. و میگه که جنگ داخلی و هرج و مرج و اینجور اتفاقات میافته با تغییر رژیم و میخواد اینطوری ناامید کنه مردم ایران رو و به مماشات ادامه بده. ولی واقعیت چیز دیگری رو نشون میده. در فوریه ۲۰۲۶شورای ملی مقاومت یک جنبش دموکراتیک، ائتلاف دموکراتیک با ۴۵ سال سابقه ایجاد یک دولت موقت رو برای انتقال حاکمیت به مردم ایران تحت برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی و رسیدن به برنامه ۱۰ مادهای، ببخشید برای انتخابات آزاد و برقراری یک جمهوری دموکراتیک اعلام کرد.
به عنوان رئیس کمیته بینالمللی پارلمان کمیته ایران آزاد، همکاران من از هر دو مجلس افتخار میکنند که از این دولت موقت حمایت کنند و اونها خوشحالند که این رو اعلام کنند و میخوام با خوشحالی اعلام کنم که بیش از ۳۰۰۰ نمایندگان و برجستگان نمایندگان پارلمانها و سران کشورها، سران سابق کشورها و شخصیتهای برجسته از ۵۵ کشور از پنج قاره در یک بیانیه مشترک از مبارزه مردم ایران برای آزادی حمایت کردند و استقبال کردند از دولت موقت اعلام شده توسط شورای ملی مقاومت ایران.
رهبران جهان باید از برنامه ۱۰ مادهای رئیس جمهور برگزیده مقاومت خانم رجوی و همچنین دولت موقت شورای ملی مقاومت حمایت کنند برای پایان دادن به درد و رنج مردم ایران و برقراری صلح و ثبات پایدار در منطقه. خانمها و آقایان، مدتهاست که هدف انگلستان این بوده در یک اقدام فراحزبی که سپاه پاسداران باید یک سازمان تروریستی لیستگذاری بشه و داراییهاش رو ازش سلب کنند.
با خوشحالی میگم که این هفته بالاخره دولت انگلستان قانونی رو به جریان انداخت که الان این اجازه رو میده که لیست گذاری بشه سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی.
این روزی رو نزدیک میکنه که وقتی یک انتقال مرتب صورت بگیره از رژیم مذهبی به یک حکومت دموکراتیک تحت رهبری خانم رجوی این روز در واقع سریعتر فرا برسه.
مقاومت مردم ایران و مبارزهشون برای یک جمهوری دموکراتیک پیروز خواهد شد. هرچه زودتر و بیایید با هم متعهد بشیم که سال بعد با هم در یک ایران آزاد و دموکراتیک با هم ملاقات کنیم با رهبری خانم مریم رجوی.
اهداء کتاب حمایت ۳۰۰۰نماینده پارلمان از کشورهای مختلف جهان به خانم مریم رجوی
باب بلکمن: دوستان عزیز من اشاره کردم در سخنرانیم که ۳۰۰۰پارلمانترو شخصیت بیانیه ای را امضاء کردند در حمایت از اعلام دولت موقت بر پایه برنامه ۱۰ ماده ای خانم رجوی، من خانم رجوی را دعوت می کنم تا کتابچه ای و در واقع امضاهای این بیانیه رو به ایشون تقدیم کنیم
خانم رجوی: تشکر میکنم از هیئت پارلمان انگلستان بخاطر حمایت بسیار قدرتمندشون از مردم ایران و مقاومت ایران. خیلی بسیار مهمه بخصوص در شرایط فعلی از اهمیت بسیاری برخوردار است.
دیوید جونز وزیر برگزیت در دولت انگلستان ۲۰۱۷ – ۱۰۱۶، وزیر ولز ۲۰۱۴ – ۲۰۱۲
خانم رجوی، همکاران، دوستان و به خصوص دوستانم در اشرف سه که اکنون از طریق تکنولوژی می تونم تعداد بسیاری از شما رو اینجا ببینم، خیلی مایه خوشبختیست که اینجا با شما هستم دوباره امروز. ولی باید بگم که این افتخار با یک کم تاسف و ناراحتی همراه هست به خاطر وقایع دیروز. بیش از صد هزار نفر میخواستند تجمع کنند در مرکز پاریس تا تظاهرات تا نشون بدهند حمایتشون رو از شورای ملی مقاومت ایران. ولی جلوشون گرفته شد توسط حکمی که کمتر از ۴۸ ساعت قبل از تظاهرات، زمان برگزاری تظاهرات اعلام شد. این به رغم این واقعیت بود که شورای ملی مقاومت و مقامهای فرانسوی توافق کرده بودند بر سر برگزاری تظاهرات و شروطش چند و چند هفته قبل. و میشه تصور کرد چه اتفاقی افتاد که این روند رو انقدر سریع قبل از تظاهرات بیان شروع کنند. خیلی دیر وقت در روز بود که اصلا فرصتی وجود نداشت که بشه یک حکم علیه این ممنوعیت به دست آورد. و من باید بگم که این منعکسکننده واقعیت مقامهای فرانسوی نیست که از یک روند به اصطلاح قانونی استفاده نکردهاند تا یک تظاهرات هزاران نفر قابل احترام جلوگیری کنند که میخواستند حمایتشون رو برای آزادی در ایران ابراز کنند.
و من اعتقاد دارم که دولت فرانسه باید به صحبتهای منتسکیو، فیلسوف برجسته فرانسوی توجه کنند که گفت: استبدادی وحشیتر از اونی وجود نداره که تحت پوش قانون و به اسم عدالت وارد بشه. پس همه ما از اتفاقات دیروز ناراحت شدیم. ولی اینها به ما یادآوری میکنه چیزی رو که از قبل میدونستیم که مبارزه برای آزادی در ایران مبارزه سادهای نخواهد بود. همچنین البته فکر میکنم که به ما یک چیز دیگر رو هم نشون داد، یک انگیزه بیشتر برای اینکه این پیام رو به جهان تکرار کنیم که مردم ایران دیکتاتوری رو در هر شکلی رد میکنند.
اونها رژیم حاکم مذهبی رو رد میکنند و نمیخواهند بازگردند به گذشته شاه. آنچه آنها دنبالش هستندآنچه آنها در پی آن هستند یک آینده دموکراتیک است.ایرانی بر پایه آزادی، عدالت و حقوق بشر، برابری بین زن و مرد، حاکمیت قانون و انتخابات آزاد. این دیدگاه آنها و دیدگاهی است که در برنامه ۱۰ مادهای خانم مریم رجوی متبلور شده است.
اما شور و حال و اتحادی که دیروز در پاریس دیدیم، نه فقط در یک مرکز بلکه در چند نقطه در سراسر شهر یک مسئولیت به ما میده به همه اونهایی که یک مسئولیتهای عمومی دارند. مدتهاست که دولتهای غربی سیاست مماشات رو به پیش بردهاند. زمان بیش از حد طولانی اونها دنبال این بودند و امیدوار بودند به صورت سادهلوحانه که مماشات و گفتگو رژیم رو مدره خواهد کرد و باعث میشه که به حقوق بشر و دموکراسی مثلاً احترام بذاره. ولی تجارب تلخ به ما نشون داد که این سیاست شکست خورده. و واقعیت اینه که بزرگترین تهدید به رژیم از خارج از ایران نیست. بلکه از خود مردم ایرانه. چه در خیابانهای تهران جمع شده باشند، چه در خیابانهای پاریس. رژیم از شجاعت زنان می ترسه که حاضر نیستند، زنانی مثل مریم رجوی که حاضر نیستند تن بدن و تسلیم بشن. از اراده جوانانی می ترسه که حاضر نیستند تسلیم کنند آیندهشون رو. از زندانیان سیاسی می ترسه که حاضر نیستن اعتقاداتشون رو کنار بگذارند و از مقاومت سازمان یافتهای می ترسه که همچنان چالش سرکوب رو به چالش میکشه به رغم تهدیدهای فردی که براشون داره. به خاطر همین هست که رژیم بر پایه دستگیری، سرکوب، کشتار، و شکنجه و اعدام در واقع کارشو ادامه میده. بخاطر همین میخواد اینو ممنوع کنه که حتی بیان تو کشورهای دیگه تظاهرات کنند. چون مشروعیت دموکراتیک نداره. ولی این علامت قدرت نیست. این نشان دهنده ضعف شدید رژیم هست در برابر مردم ایران که حاضر نیستند در واقع تن بدن به خواستههای رژیم و تسلیم بشن. امروز رژیم با مشکلات سیاسی و اجتماعی شدیدی مواجهه و خواست آزادی، خواست تغییر برای مردم ایران هیچموقع اینقدر قوی نبوده. من فکر میکنم که سیاست درست همچنان این باشه که همون که خانم مریم رجوی گفتند راه حل سوم نه جنگ نه مماشات بلکه تغییر دموکراتیک.
تغییر دموکراتیک توسط مردم ایران که خودشون اونو رقم بزنند. برخی میگن که آینده ایران بر اصل در این هستش که سلطنت و شاه برگردند. من مخالفم. آینده ایران نباید بازگشتی به گذشته باشه.
این آینده باید تصمیم گرفته بشه توسط مردم ایران. خود مردم ایران. پیشرفت هیچ موقع یک دفعهای به وجود نمیآد. بلکه با شجاعت، اعتقاد، و مهمتر از همه پایداری به وجود میآد. مبارزه برای ایران مستلزم اینه که همه این سه تا رو داشته باشیم و همه ما امروز نقش داریم در اون. در پارلمانهامون، در مطبوعاتمون، از طریق جامعه مدنی و مهمتر از همه از طریق همکاری بینالمللی. باید ادامه بدیم به حمایت از حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خودشان.
چونکه واقعیت اینه که علتی که ما اینجا هستیم و آرمانی که ازش حمایت میکنیم یک آرمان فقط صرفاً ایرانی نیست. یک آرمان جهانی در پی آزادی هست علیه سرکوب. و من تماماً اطمینان خاطر دارم که اونروز فرا خواهد رسید که مردم ایران می تونن آزادانه دولت خودشون رو انتخاب کنند، اعتقاداتشون رو آزادانه بدون ترس ابراز کنند و اون جامعه بینالمللی که شایسته اون هستند رو بسازند. خانمها و آقایون، مردم ایران به روشنی مبارزهشون برای آزادی رو کنار نگذاشتند و ما هم نباید اون رو کنار بگذاریم.
ژنرال کیت کلاگ – فرستاده ویژه رئیس جمهور آمریکا برای اوکراین ۲۰۲۵
خانم رجوی، شخصیتهای برجسته، شخصیتهای محترم و دوستان شورای ملی مقاومت. ممنون که بار دیگر من را همراه خودتون دارید امروز. وقتی دفعه قبل من در ژانویه سال گذشته در مقابل شما ایستادم به شما گفتم که امسال باید سال امید باشه، سال اقدام، و سال تغییر. نمیدانستم که چقدر تغییر و چقدر سریع رخ خواهد داد. نمیدانستم که در عرض چند ماه شکل منطقه عوض خواهد شد، جنگی به وجود خواهد آمد، بعدش آتشبس برقرار میشه و رژیم مذهبی در تهران که مردم رو ارعاب میکنه و جهان رو به مدت بیش از تقریباً نیم قرن، مجبور به مذاکره میشه. پس بگذارید سخنرانیام رو همونجا شروع کنم که سال گذشته کردم. چون واقعیت بیش از پیش آشکار شده. برای مردم ایران و کسانی که به اونها و یک آینده آزاد اعتقاد دارند، الان در واقع از سال هفتاد و نه تاکنون بهترین زمانه. رژیم ضعیفتره. ضعیفتر از هر زمانی در چند دهه گذشته است. امسال هم مثل سال قبل باید سال امید، سال اقدام و سال تغییر باشه. در نظر بگیرید که چقدر راه آمدهایم در همین یک سال. من بهتون گفتم که شروع پایان رژیم ایران در واقع تروریسمش شروع شده. بعدش جنگی شروع شد که حزبالله رو تضعیف کرد در لبنان. رژیم دمشق سرنگون شد. در قاره ما هم رژیم ونزوئلا سرنگون شد که از شرکای حکومت تهران بود. زمان اونها هم به پایان رسید و نفوذ رژیم ایران که پنجاه سال این رو در واقع ساخته بود در جاهای مختلف، در عرض چند ماه مورد تهاجم قرار گرفت. خیلی از شما که اینجا هستید سازندگان این آینده روشنتر هستید. وقتی تاریخ رو بنویسند، شما در واقع بار دیگر یک صفحات روشن رو در اون خواهید داشت. پایههای یک آینده ایران داره پایهگذاری میشه به سمت یک آینده تاریخی. چهل و هفت سال رژیم با اقداماتش و نیابتیها و بیثباتی منطقه در واقع استراتژی بقای خودش رو به پیش برد. هرج و مرجی که داشت در خونریزی در منطقه، در سوریه و اقداماتش در تنگه هرمز صادر کردن خشونت به خارج و ترور این طوری بوده که در واقع جنگ خودشون رو در داخل تونستن به پیش ببرند. سرکوب مردم ایران، کشتار دختران و پسران ایرانی در خیابانها فقط میتونن با آتش زدن منطقه اینها رو پیش ببرند. در ژوئن ۲۰۲۵ عملیات آمریکا به قلب برنامه هستهای رژیم ضربه زد. برنامهای که در واقع با این اقدام نشان داده شد که مسیر به سمت بمب، بسته شد. این رژیم گوشش بدهکار نبود و تلاش کرد که مخفیانه دوباره این بسازه اون برنامه هستهایشو. ولی خب شرط بندیش اشتباه بود. بعد بیست و هشت فوریه امسال، ایالات متحده و شرکاش عملیات دیگری رو شروع کردند، خشم حماسی. در عرض چند روز، نه چند ماه، نه چند سال، خامنهای و سران نظامی فرماندهی نظامی رژیم ایران حذف شدند. آرشیتکتهای چهل و هفت سال ترور که بسیاری رو کشته بودند، رفتند. برنامه بالیستیکشون که اروپا رو تهدید میکرد و نیروهای ما رو نابود شد. نیروی دریاییشون هم که کمک میکرد به بستن مسیر کشتیرانی، نابود شد. صنایع نظامیشون هم به نحوی نابود شده که نمیشه بازسازیش کرد. این کل تعادل قوا رو در منطقه تغییر داد. عملیاتی دقیق که کسی فکر نمیکرد امکانپذیر باشه و دولتهای قبلی هم این کار رو نکرده بودند. پرزیدنت ترامپ راه رسیدن رژیم به بمب هستهای رو میبنده. رژیم در پی این بوده که همیشه دنبال سلاح هستهای بدست بیاره با همون ذخایر اورانیوم غنی شدهش. و همین روزها هم دنبال همین بوده. در حالی که این غیر هستهای شدن اونها برای کل منطقه منفعت داره. برخلاف جاهطلبیهای رژیم ایران به این معنی خواهد بود که اصلیترین حامی تروریسم در جهان هرگز نمیتونه به خطرناکترین سلاح در جهان دست پیدا کنه که خطری برای منطقه و جهان خواهد بود که تهران بتونه با اونها نیابتیهاشو پناه بده، یا ازشون محافظت کنه. این موضوع دیگه از بین رفت. این بمب رو به دست نمیارند و دیگه نمیتونن با اون باجخواهی کنند. تهدید یک رژیم مذهبی مسلح به سلاح هستهای از بین رفته و فاصله ای نداریم تا از بین بردن برنامه هستهای رژیم ایران و اینکه مردم ایران بتونن آینده خودشون رو شکل بدن. این از بین بردن تهدید هستهای رژیم رو از بین نمیبره، اون رو تضعیف میکنه. و مردم ایران باید خودشون با اون مقابله کنند. بمب هرگز برای دفاع از ایران نبوده، برای دفاع از حاکمان رژیم ایران بوده. اکنون رژیمی رو داریم که دستش رو شده در برابر مردم، مردمی که چهل و هفت سال اونها رو سرکوب کرده. اینجا میخوام یک اصطلاح روسی رو استفاده کنم که رئیس جمهور ریگان اون رو استفاده کرد. کسانی که از اسلامآباد تا ژنو رفتن در واقع مذاکره کردند باید بهشون گفتش که خب اعتماد کنید ولی بعد راستیآزمایی کنید، راستیآزمایی کنید. این حرفها خیلی مهمه که زده بشه. چهارده اوت ۲۰۰۲ با اطلاعاتی که با ریسکپذیری فوقالعاده از داخل ایران به دست اومده بود شورای ملی مقاومت در واشینگتن فاش کرد برای جهان دو سایت مخفی غنیسازی رژیم ایران و در واقع آب سنگین اراک و غنیسازی نطنز رو که رژیم اونها رو در واقع لاپوشونی کرده بود. شما اونها رو فاش کردید واقعیتشو. دو مسیر به سمت بمب و این راه رو باز کرد برای بازرسیهای بینالمللی و شش قطعنامه سازمان ملل. پس وقتی میگم که اعتماد کنید ولی راستیآزمایی کنید بفهمید که راستیآزمایی در واقع این همون میراثیه که شما اون رو بنا گذاشتید و تضمین میکنه هر کاری که اونها بکنند حتی اگه اورانیوم رو باهاش کار بکنند اینا در واقع دوباره بازبینی خواهد شد. رژیم از شروعش فقط دروغ گفته. اگه بهش اجازه بدین همینطور دروغ میگه و این وظیفه ماست، وظیفه شماست که نگذاریم این کار رو بکنه. اجازه ندیم.
بخاطر همین این بر عهده مردان و زنانی هست، اکنون این زمان روی دوش زنان و مردان ایرانی است و باید این خلع سلاح رژیم صورت بگیره و بر مبنای برنامه ده مادهای، آینده ایران میتونه ساخته بشه. این پنجره به اندازه بیش از نسلهای قبلی باز شده ولی هر پنجرهای همین طوری تا ابد باز نخواهد ماند. مردم ایران باید مقابله کنند با رژیم حاکم. یک جنبش مقاومت نمیتونه فقط اسم باشه. مبارزه سخت خواهد بود. با بهای زیاد. باید انجام بده رژیم مذهبی در تهران به همین شکل و از روی اختیار نخواهد رفت. شما باید اون را وادار کنید که بره. امید وجود داره اکنون باید اقدام صورت بگیره خیلی ممنون که از من استقبال کردید.
لویی فری ـ رئیس اداره تحقیقات فدرال آمریکا ـ اف. بی . آی ۲۰۰۰-۱۹۹۳
خیلی از شما ممنونم. خیلی ممنونم. ممنونم خانمها و آقایان، مایه افتخار منه که اینجا باشم و همچنین در حضور تمامی همکارانم خانم رجوی همواره مایه افتخار منه که شما را ببینم. بسیار شوکه کننده و تکان دهنده بود دیدن این صحنه، به عنوان کسی که برای سالیان در نیروهای امنیتی و نیروهای پلیس فعالیت کرده، ما به عنوان نیروهای حافظ امنیت، مسئولیت شخصی داشتیم که در موضع خودمون شکایاتی که بر علیه نیروهای امنیتی میشد رو جدی بگیریم. چیزی که من میخوام در رابطه باهاش صحبت بکنم، در رابطه با دوستانم در اشرف سه هستش. به عنوان دادستان پیشین، من امروز شواهدی رو دیدم.
من میخوام این رو بگم که دادگاه جنایی بینالمللی شواهدی رو داره که میتونه بر اساس اون این رژیم تروریستی رو در ایران به محاکمه بکشه.
من میخوام خیلی کوتاه در رابطه با چهارده ماده یادداشت تفاهم صحبت بکنم. ما در رابطه با آزادی ترددات در تنگه هرمز صحبت میکنیم. ولی در رابطه با آزادی مردم ایران صحبت نمیکنیم. این بسیار موضوع دو پهلویی هستش. به خاطر اینکه در سال ۱۹۳۸ در همینجا در محل اواسیون متفقین در رابطه با وضعیت پناهندگان یهودی در اون دوران از دست رژیم آلمان نازی در حال فرار بودن را تعیین تکلیف کردن هیچ کشوری در اون زمان قبول نکردش که این پناهنده ها رو قبول کنه بجز جمهوری دومینیکن. به همین دلیله که امروز وقتی در رابطه با این یادداشت تفاهم صحبت میکنیم، در این ۱۴ ماده به نظر من ارزشی نداره بهشون اشاره بکنیم. به این دلیل اینکه در رابطه با اعدام و سرکوب سیاسی صحبتی نمیکنه.
اگر شما به کسی میگین که کمک در راهه، باید حداقل نشون بدین در برنامهتون که به نوعی احترام میذارین به حقوق اونها و حمایت در راهه. خب خانم رجوی میخوام صحبت بکنیم در رابطه با برنامه ۱۰ مادهای شما. قبل از هر چیز، در اون برنامه شما بیانیه و اعلامیه جهانی حقوق بشر رو تایید میکنین. شما صحبت از انتقامجویی نمیکنین، بلکه صحبت از یک قضاییه مستقل میکنین که افراد رو بخاطر کارهاشون مورد حسابرسی قرار بده. من اولین بار در رابطه با سازمان مجاهدین خلق ایران زمانی شنیدم که در منصب قبلی خودم بودم. و یک روز شنیدیم که کاخ سفید و دولت آمریکا اونها رو به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده و برای ما خیلی جالب بود به خاطر اینکه هیچکس از ما در افبیآی سوال نکرده بود که آیا مدارکی هست و آیا ما باید این نامگذاری رو بررسی بکنیم یا نه. به خاطر اینکه هیچ پایهای واقعی برای نامگذاری وجود نداشت. وقتی زمان این رسید که این موضوع به دادگاه بره و اونجا به چالش کشیده بشه، ما نهایتاً شاهد این بودیم که وزیر خارجه و دولت مجبور شدن اونها رو از لیست خارج بکنن. به این دلیل که اصلاً پایهای واقعی برای اون موضوع وجود نداشت و پایه حقوقی نداشت. حالا امروز داریم به آینده نگاه میکنیم، به وضعیت فعلی نگاه میکنیم. ۱۴ مادهای که در این یادداشت تفاهم هست، به مسائل حقوق بشر اشاره نکرده. ولی ما باید بیشتر به امید و انتظارات خودمون اشاره بکنیم. به آینده و اینکه خودمون رو هرچی بیشتر سازماندهی کنیم تا بتونیم افراد رو بخاطر جنایاتشون به محاکمه بکشونیم و ازشون حسابرسی بکنیم. ما یادمونه که این رژیم و سپاه پاسداران هستش که برجهای خُبَر رو منفجر کردند. و در اون دوران ما یک کیفرخواستی تهیه کردیم که ۱۴ نفر رو مسئول این قتل ۱۷ آمریکایی و صدها تن از افرادی که اونجا بودن میدونست.
هنوز این کیفرخواست در ناحیه شرقی ویرجینیا وجود داره و هیچ کس به او نپرداخته. و هیچ کس رو به خاطر این مسئله حسابرسی ازش نکردند ولی ما باید از این افراد حساب بکنیم. خب، ما این فیلمهایی که امروز دیدیم یا فیلمهایی که ما از قربانیان رژیم ایران دیدیم همه اینها شهادتنامههای معتبری هستند که میتونیم در دادگاههای قانونی از اونا استفاده بکنیم. در رابطه با هزاران جنایاتی که این رژیم انجام داده. خانم رجوی شما در برنامه ۱۰ مادهای خودتون شما به پدیده حقوق بشر بیشتر از هر کس دیگر بها دادین. و این مسئلهای که حتی باید دولت ما هم بفهمه و اون هم مسئله حسابرسی و هیچ کس نباید این مسئله رو فراموش بکنه.
ژنرال تاد وولترز فرمانده ناتو و نیروهای آمریکا در اروپا ۲۰۱۹-۲۰۲۲
بگذارید با یک تشکر حرفه ای از همه سخنان دیروز و امروز شروع کنم
زمانی که اختصاص دادید بینش شما وتوصیه ها و دیدگاهاتون نشاندهنده همون نیرویی است که در میدان نبرد نجات داده میشه و از شما بخاطر اون تقدیر میکنم.
یک تشکر شخصی بکنم از همه مهین پرستانی که در اشرف سه هستند
ایستادگی بی وقفه شماست که این چنین این مقاومتها دیر باز ادامه خواهد یافت بگذارید همچنین یک تشکر شخصی و حرفهای از خانم رجوی بکنم شما الهام بخش همه ما هستید بخاطر اون چیزی هست که الان دیدیم اونچه شنیدیم از سخنرانان بخاطر روحیه جمعیت و مردم ایران و شما اون کارزار را به نقطه ای رسوندید که الان به موفقیت هممون نزدیک هستیم و از این بابت از شما تشکر میکنم .
در قرن بیست و یکم خیلی وقتها اینطوری بود که جنگ نشون میده که چقدر پیچیده است مثلا نمونه ممنوعیت دیروز رو ببینیم ممنوعیت تظاهرات یا موضوعاتی که در انگلستان و رهبری او رخ میده یک جهان پیچیده ای توش به سر میبریم که هممون باید عادت کنیم به تغییر ؛ بسیاری از ما در آمریکا به تلاش های آمریکا برای خنثی کردن برنامه هسته ای رژیم ایران ازش استقبال میکنیم و به همون میزان برامون مهمه که تروریست و ارعاب داخلی و خارجی رژیم رو متوقف کنیم . همچنان که ژنرال جونز گفت این مبارزه هنوز راه درازی داره و ما این مبارزه رو ادامه خواهیم داد.
به مردم فوق العاده ایران شما شایسته آزادی و شکوفایی هستید خوشبختی هستید و این با نمایندگی از مردم خوب ایران شروع میشه و اون شما هستید
با همکاری با شما از طریق شما یکی از عوامل موفقیت خانم رجوی به وجود آورده واقعیت اینه که واقعا موضوع پیچیده است باید این رو فهمید که وقتی یک گروه بزرگ را میخوای به نظم بکشونی کار سختیه اینکه رهبران بتوانن خودشون رو آدپته بکنند با نیروهای در میدان بسیار بسیار پیچیده و دشوار هست این وقتی که هر روز ما بلند میشیم به تلفنمون نگاه میکنیم یا به تلویزیونمون نگاه میکنیم صحنه های بسیار وحشتناکی می بینیم از خشونت و این خشونت این واقعیت رو لاپوشانی میکنه می پوشونه که در صحنه نبرد چه میگذره باید تضمین کنیم که هممون واقعیت ها رو بدونیم باید ادامه بدیم و مسایل استراتژیک رو بیان کنیم و اینکه چه جوری باید اونها رو حل کرد این کار رو باید با واقعیت بر پایه واقعیت ها انجام بدیم کانونهای مقاومت در سراسر ایران در همه ۳۱ استان ایران باید و البته ادامه خواهند داد با عزم جزم برای رسیدن به هدف استراتژیک که امروز به خوبی گفته شد باید یک ایران آزاد و شکوفا برقرار بشه و دولتی که نماینده مردم ایران باشه که آزاد و شکوفا باشند
شورای ملی مقاومت ایران این رو داره و باید ادامه بده در رابطه با حکومت داری تاریخی که خودش داشته و اهدافی که پیش برده و استفاده کنه از موقعیت های موجود همچنان که از خانم قبلی شنیدید شورای ملی مقاومت بارها و بارها اینها رو در واقع ثبت کرده است تا ۲۰۰۶ مسیر ما باید تلاش برای رساندن این واقعیت ها و همه نهادهایی باشه که بخش حیاتی مقاومت هستند
آینده ایران توسط مردم ایران و اراده اونها برای داشتن دولتی که در واقع محقق میشه که بتونه در نهایت زندگی درستی رو براشون به ارمغان بیاره من دو بار تکرار میکنم این موضوع رو چون این نشون میده که چقدر ضروری است که اینها رو با ارتباطات به گوش دیگران برسونید مهین پرستان اشرف سه و مردمان خوب ایران در سراسر جهان شایسته تلاش های ما هستند ما درود میفرستیم بر شورای ملی مقاومت و مریم رجوی برای خلاص کردن ایران از شر رژیم فاسد حاکم . مقاومت پیروز خواهد شد این مقاومت دارایی استراتژیکی ماست و همراه با اون ما پیروز خواهیم شد .
مارگوت کسمن – رهبر کلیسای پروتستان آلمان
خانم رئیس جمهور برگزیده، خوشحالم که دوباره اینجا هستم. سخنرانیام را به زبان آلمانی ایراد میکنم……….
روان ویلیامز این اسقف انگلیسی و همراه با چندین تن دهها تن دیگر این رهبران مذهبی، یک بیانیهای را امضا کردیم از اعتقادات مختلف علیه اعدامها در ایران و در حمایت از اقلیتها در ایران. مسائل ایران یک مسئله ژئوپلیتیک است ولی خب، قبل از هر چیز، بر سر انسانها، زنان، مردان و کودکان است.
اما در بزرگی چندین نفر هستند و میفهمند وضعیت ایران را در جنگ. این کودکان، البته، کسانی هستند که بیشتر از همه رنج میکشند. هر موقع مردم از طرف یک رژیم سرکوبگر رنج میکشند، ارعاب میشوند، ما در واقع نباید وظایف مذهبی و انسانی و دموکراتیکمان را رها کنیم. این بیانیه این مسئولیت را به ما نشان میدهد که ما سکوت نمیکنیم در برابر سرکوب مسیحیان و دیگر اقلیتهای مذهبی در ایران. اعتقادات مذهبی، آزادی مذهبی و بیان باید تضمین بشه حتی برای مسلمانان که میخواهند برخلاف آن چیزی که رژیم میگوید اعتقاداتشان را داشته باشند.
جدایی دین از دولت خیلی این مهم است که در برنامه شورای ملی مقاومت است و از حمایت ما برخوردار است. در حالی که رژیم ایران از جنگی که شروع شد در واقع هنوز پابرجا است. برخی میگویند که خب، امیدی برای تغییر وجود ندارد، این رژیم پا برجا مانده. ما میدانیم، البته، که جامعه ایران ساکت نشده. اعدامها، صدای زندانیان سیاسی، مقاومتی که شاهدش بودیم نشان میدهد که این رژیم آیندهای ندارد.
شاید جنگ اعتراضات را موقتاً تضعیف کرده باشد ولی اینها متوقف نشدند، این صداها همچنان ادامه پیدا خواهند کرد. مقاومت علیه دروغ و رژیمی که میخواهد مردم را به سکوت بکشاند. این مقاومت تا زندانها به پیش میرود. با شکنجه و اعدام نمیتواند آنها را متوقف کند و من عمیقاً به آن احترام میگذارم. بالاترین احترامم را نثار آنها میکنم.
در اعتقادات مسیحی و تاریخ کشور ما، چنین مقاومتهایی را میشناسیم. از جمله (دیکنیش هنفر) که با زندگی خودش علیه ناسیونالیسم همون افراطیونیسمها. اعتقاد واقعی میتواند به آدم جرأت بدهد علیه بیعدالتی. اعتقاد و این را به ما میدهد که بشه از فرزند انسان جرأت داشته باشیم دفاع کنیم. تغییر باید در داخل جامعه ایران رخ بدهد از آنجا نشأت بگیرد. من میخواهم همبستگی خودم را با همه کسانی ابراز کنم که به رغم ارعاب میخواهند برای یک ایران دموکراتیک تلاش کنند و من تحت تأثیر برنامه ۱۰ مادهای برنامه خانم رجوی هستم. از جمله جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد. چون بحث بر سر انسانها است.
زنان، مردان و کودکان. بر سر انسانها و بر سر امید است. بر سر اعتقاد، اعتقاد برابر. امید به اینکه خدا این قوت را بدهد، این امید را بتوانیم نگه داریم برای آیندهای در عدالت و صلح. و من امیدوارم که روزی در یک ایران آزاد و دموکراتیک بتوانیم با همدیگر ملاقات کنیم. خیلی ممنون.
آنلی یتنمکی – اولین نخستوزیر زن فنلاند۲۰۰۳، نایبرئیس پارلمان اروپا ۲۰۱۵-۲۰۱۷
خانم رجوی؛ دوستان عزیز، ویدیویی که دیدیم، از آنچه که دیروز در پاریس رخ داد، باور نکردنی است. اما اگر میشه این کارها را در تهران انجام داد، بعدش به اعدام منجر میشد، به خاطر همین ما اینجا هستیم. ما میخواهیم بگوییم نه به رژیمی که بر پایه سرکوب سیستماتیک بنا شده. اعدام، اعدامهای فزاینده و اقداماتی که علیه مردم ایران انجام میدهد. ما اینجا آمدهایم تا بگوییم که مردم ایران از این حق برخوردارند که در صلح زندگی کنند، در امنیت برخوردار کنند و با آزادیهای دموکراتیک.
بدون ترس. باید بگویم که برای من بسیار سخت است که تصور کنم که همهاش در ترس زندگی کنم. بدون آزادیهای دموکراتیک. ساده است که بگوییم و دفاع کنیم از حقوق بشر. ولی تلاش کنیم که اعتقاد داشته باشیم. اینو فکر کنیم که بدون حق آزادی بیان به اون اعتقادی که داریم و اقدامی که میخوام انجام بدیم خیلی سخته. به همین دلیل ما با شما ایستادهایم. با مردم شما تا آزادی به دست بیاد، امنیت و یک ایران دموکراتیک تضمین بشه.
قیام اخیر روشن ساخت که تغییر از طریق جنگ و معامله یا سکوت به دست نخواهد آمد. از طریق کسانی که در داخل روی زمین هستند به دست میآید. اونهایی که آمادهاند کارهایی انجام بدهند که سخت است برای آنها آسیب میرسونه بهشون و به دستگیری و اعدامشون میتونه منجر بشه. و چون مردم آماده این کار هستند، به همین دلیله که رژیم ایران اینقدر میترسه. چون مردم از اونها حمایت نمیکنند و خواهان تغییر هستند. دیکتاتوری ها نمی تونن بمونن اگر که بر پایه ترس بنا شده باشند هر روز ضعیف میشن ما از تاریخ میدونیم که دیکتاتوریها سقوط کردند و این همچنین در ایران رخ خواهد داد ولی نمیدانیم چه زمانی اتفاق خواهد افتاد و این میتونه اینقدر سریع اتفاق بیفته چون زمانش فرا رسیده می بینیم که وقتی دیوار برلین سقوط کرد نمیتونستیم تصور کنیم پس تاریخ در طرف آزادی است من اعتقاد دارم به ایران آزاد من اعتقاد دارم به خانم مریم رجوی به برنامه ده ماده ای خانم مریم رجوی این راهی برای یک ایران امن و دموکراتیک، ایران آزاد و دموکراتیک و روزی دیر یا زود ما شاهد نظامی خواهیم بود که خانم رجوی رهبریش رو به عهده خواهند داشت.
دکتر لیام فاکس وزیر دفاع انگلستان ۲۰۱۰-۲۰۱۱- رئیس حزب محافظهکار انگلستان ۲۰۰۵-۲۰۰۳
خیلی خوشحالم خانم رجوی که امروز با شما هستم. بیش از هر چیز خیلی برام عالیه که دوستامون رو در جلسه میبینیم. مطمئن باشید که همواره به فکر شما هستیم. یادداشت تفاهم امضا شد. مذاکرات در سوئیس شروع شد و در تقریباً چهار ماه جنگ و بمب و پهباد و شهرهای سوخته و اینها آمریکا و اسرائیل و رژیم ایران یک قدم حداقل عقب نشستند. حداقل تا الان. ولی آتشبس پایان کار نیست. بلکه یک توقفه،توقف موقت.مسائلی عمیقی هست که باید بهش پاسخ داد و واقعیتهای عمیق هم هست که باید تکرارشون کرد و اصلیترین واقعیت عمیق اینه: صلح در منطقه و فراتر از ان صورت نخواهد گرفت تا وقتی که رژیم حاکم بر ایران در قدرت باقی بمونه
بیایید با وضوح به هم بگیم که علت جنگ کنونی اینه که در واقع خود رژیم حاکم بر تهران هست نه کس دیگه. یک رژیم وحشی،باطل با یک ایدئولوژی که از هر توانایی استفاده میکنه برای حفظ سلطه خونینش و قدرت. جهان باید بیاموزه که دیگه نمیشه اعتمادی کرد الان و در ۴۷ سال گذشته هم نمیشد. ممکنه که گرگ دندانهاشو از دست بده ولی هیچ موقع اشتهاشو از دست نمیده. آنچه در منطقه میبینیم و این بهای سنگینی که در کشورهای مختلف از ایران، لبنان و اسرائیل و کشورهای عربی کشتارها، جابهجاییها رو میبینیم. هیچ بخشی از خاورمیانه نیست که حتی از اون مصون بوده باشه. بحرین، قطر، پایگاههای آمریکایی بهشون حمله شد. لبنان که خودش با سالها سقوط اقتصادی مواجه بود دوباره عادت کرد به این موارد. با ۴۰۰۰ کشته و بیش از ۱۲۰۰۰ مجروح. منطقهای که به وجود میاد بعد از این جنگ، منطقه باثباتی نیست اصلاً. همه چیز اتحادهای قبلی آزمایش شدند و همهش بیشتر در هم شکسته. اینها باعث انزوای بیشتر رژیم ایران خواهد شد. آمریکا و ایران هرچند آتشبس موقت اعلام کردند از جمله در همه جبههها و لبنان ولی هم اسرائیل و هم حزبالله به نظر میرسه که ایدههای دیگهای دارند. من عواقب و تأثیرات این جنگ رو بر جهان دید. فقط مسئله بر سر ایران نیست. وقتی میان تنگه هرمز رو میبنده رژیم ایران، به همه اقتصادهای جهان تأثیر میگذاره و روی بازار نفت بینالمللی یادآور بحران انرژی ۱۹۷۰ دهه ۷۰ و تورم بیشتر بالا رفتن ارزش در واقع پایین آمدن ارزش پول و همه این بحرانها هیچ کس نمیگه این نمیتونه بگه این جنگ مربوط به ما نیست. باز کردن مجدد تنگه طبق یادداشت تفاهم خاطر جمع میکنه ما رو ولی خب این مشکلات، اختلالات در انرژی از امروز به فردا درست نمیشه و این که نباید اصلاً این موضوع انرژی جهانی فقط به یک تنگه مشروط باشه. باید به رژیم ایران گفت حق محاصره و بستن اونجا رو ندارند، حق بستن تنگه رو ندارند، حق ندارن به گروگان بگیرن کشتیرانی بینالمللی رو و جامعه بینالمللی باید در برابر این چالش بایسته. اگر لازم باشه با نیروی بینالمللی و بتونه اونجا از منافع جهانی حفاظت کنه.
و برنامه بالستیک رژیم ایران، پرزیدنت ترامپ در پی از بین بردن توانایی بالستیک اون بود. ولی واقعیت این نیست، واقعیت فراتر از اینه. در اوایل آوریل این طور به نظر میرسید که رژیم بیش از ۱۰۰۰ موشک همچنان داره. هرچند خیلی کمتر شده ولی خب این نابودی کامل نیست. یادداشت تفاهم نمیپردازه به در واقع موشکهای بالستیک رژیم ایران و اینطوری تهدیدی رو باقی میگذاره برای همسایههای رژیم. همسایههای ایران. و بعد از برنامه در واقع این موضوع ۶۰ روزه شاید انفجاریترین موضوع همچنان این موضوع موشک باشه. ولی بدترین چیز شاید سکوت یادداشت تفاهم در سر نیابتیهای رژیم در منطقه و گروههای تروریستی باشه. انستیتو مطالعات جنگ گفته که شاید رژیم از دسترسیهای اقتصادیش بیاد استفاده کنه و این که بیاد اون به اصطلاح محور مقاومت یعنی نیابتیهاش رو در همین ۶۰ روز مذاکرات بازسازی کنه. رژیم ایران هیچ موقع متعهد نشده که به صورت علنی که قطع کنه کمک مالی به نیابتیهاش رو و رهبر حوثی ها اعلام کرد که آتشبس یک پیروزی بزرگ برای ایران و در واقع همون محور مقاومته. خب، این همه چی رو به ما میگه. ولی اصلیترین عواقب جنگ همون درد و رنجی که مردم ایران تحمل کردند و این رو درست بهش توجه نمیشه. اونها ولی فقیه رو انتخاب نکردند، اونها برنامه هستهای رو انتخاب نکردند، چند دهه رویارویی رژیم با غرب رو انتخاب نکردند ولی متأسفانه قیمتش رو اونا دارن میدن. تغییر رهبری رژیم ایران و بیثباتی داخل کشور در حالی صورت گرفت که مردم با جابهجاییها، با قطع اینترنت و بسیاری عواقب دیگه و وضعیت بد انسانی روبهرو بودند و دسترسی محدودتر به خدمات داشتند و بدتر از همه برنامه قید انسانی اعدامهای رژیم همزمان با اینکه جهان نظاره میکنه ادامه پیدا کرده. جانهای جوانی که از بین رفتند فقط برای رساندن یک پیام سیاسی. چه چیزی میتونه غیر اخلاقیتر از این باشه؟ و سؤال تغییر رژیم چی میشه؟ با شروع حملات رژیم ایران من فکر میکردم که این جنگ هیچ موقع اون تغییرات واقعی رو به وجود نخواهد آورد. تغییر رژیم از روی آسمون به وجود نمیآد، حتی با قویترین بمبارانهای جهان. این درسی از تاریخیه.
گفتم که شاید این جنگ تأثیرات روی رژیم داشته باشه و این میتونه درست باشه در کوتاه مدت ولی اون موضوعی که بتونه تغییر رژیم رو از داخل رقم بزنه هنوز تغییری وجود نیامده. اقتصادی که مردم ایران رو فقیرتر کرده از حتی قبل از انقلاب. سرکوب شدیدتر، فقدان مشروعیت سیاسی. دیگه جنگ، زندگی چقدر بدتر از این میتونه باشه با این رژیم. مردم جوان ایران میتونن حق خودشون رو به دست بیارند تا در یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت زندگی کنند. جایی که عدالت تبدیل بشه برای قانون نه برای سلاحی به منظور سرکوب توسط مستبدان. و امروز فقط میخوام یک خواهش کنم از همه کسانی که اینجا هستند. همه دوستانمون، همه دولتهایی که اینجا میشنوند. در رابطه با رژیم ایران به عنوان نوعی از یک رژیم مذهبی صحبت نکنید. حتی به اونها بگیم رژیم مذهبیون افراطی یک نوع مشروعیت بهشون میده. اونها مذهب براشون هیچ اهمیتی نداره. هیچ بردباری ندارند، هیچ رحمتی ندارند. عشقی به زنان و مردان کناردستیشون ندارند. اصلاً برای اونها مذهب مذهب نیست.
اونها بنیادگرایان مذهبی نیستند، بلکه بنیادگرایانی هستند که از مذهب سوءاستفاده میکنند برای خشنترین نحو ممکن. یادداشت تفاهم یک چارچوب برای توافق نه خود توافق. مسائل اصلی مثل موشک بالستیک، مثل غنیسازی و نیابتیها همش همچنان باقیه. یکی از همین بازگشایی در واقع مسیر کشتیرانی جهانی. ۶۰ روز آینده نشون میده که آیا این آتشبس پایه یک نظم جدید خواهد بود تا قبل از بحران قبلی یا خیر. و من اینو میگم به دوستامون این که خودمون رو فریب بدیم مسیری به سمت صلح نیست. امید فقط بهخاطر این نیست که بیاییم منطق نداشته باشیم. ما باید در تاریخ تصمیم درستی رو بگیم تا بشه تاریخ درست رقم زد. فقط یک گروه هست که در این جهان از قدرت و اختیار برخورداره که چه کسی بر مردم ایران در واقع تسلط میکنه و حکومت بکنه. نه قدرتهای غربی، نه مستبدان ، بلکه نه حتی سلطنتطلبان،
بلکه این فقط مردم ایران هستند که وظیفه دارند مبارزه کنند برای آزادی
کاتلین دپورتر- نماینده پارلمان فدرال بلژیک ؛ نایب رئیس کمیسیون روابط خارجی
خانم رجوی بسیار مفتخرم که دوباره اینجا هستم سلام به همگی دوستان گرامی برای من همواره این افتخاره که اینجا در پاریس باشم. و بسیار این کنفرانس مهم هستش. همواره مهم بوده ولی زمانبندی الان هرچه بیشتر به اهمیت اون میافزاید. به خاطر اینکه در 6ماه گذشته دو تا موضوع مهم رو فرا گرفتیم. قبل از هر چیز این رژیم هیچوقت قابل اصلاح نیست. باید سرنگون شود.
دوم این که: آینده ایران توسط دخالت خارجی تعیین تکلیف نمیشه. بلکه شما باید آن را تعیین کنید. توسط مقاومت ایران مقاومتی که سالهاست آماده شده و در ایران هستش و توسط کانونهای شورشی سازمان مجاهدین خلق
این مسیری که شما برای دههها اون رو ادامه دادید؛این مسیری است که من از اون همواره از اون حمایت خواهم کرد. هر میزان که طول بکشه.
مردم ایران با شجاعت و وضوح صحبت کردن، حرف زدن. اونها خواهان دیکتاتوری نیستن، نه دیکتاتوری آخوندها و همچنین اونها خواهان دیکتاتوری شاه هم نیستن. اونها فقط خواهان یک جمهوری دموکراتیک هستند. اونها آزادی میخوان، برابری، عدالت و حق تعیین سرنوشت خودشون. این بسیار ساده است در گفتن؛ ولی ما باز هم باید اون رو تکرار بکنیم و این حق مردم ایرانه.
و شما بهای زیادی برای اون پرداخت کردید. زنان، دانشآموزان، دانشجویان، کارگران، خانواده زندانیان سیاسی، اونها با گلوله و اعدام و شکنجه و زندان مواجه شدند ولی هیچ وقت سر خم نکردند و سر خم نخواهند کرد. اونها نشون دادند به جهان که ترس میتونه اردوی خودش رو عوض بکنه. به عنوان یک زن، به عنوان یک عضو پارلمان، به عنوان یک بلژیکی، این رو به وضوح میگم که ما نمیتونیم روی خودمون رو برگردونیم. اروپا هیچ وقت نباید چشمان خودش رو ببنده به شرایط فعلی. سرکوب زنان توسط رژیم ایران؛ یک مسئله تصادفی نیست بلکه پایه و قلب ایدئولوژی اون هستش. اعدام، اعترافات اجباری تحت شکنجه و تحت تعقیب قرار دادن افراد؛ برخی از سیستم رعب و وحشت این رژیم هستش و این سیستم باید از داخل ایران تغییر پیدا بکنه. من ادای احترام میکنم به زنان و مردان کانونهای شورشی و ساکنین اشرف سه و امیدوارم که و امیدوارم که برخی از این کانونهای شورشی بتونن این برنامه رو ببینند و پیام ما رو بشنوند. به خاطر اینکه اونها مردم ایران ریسکهای زیادی رو فقط برای ادامه حیات پذیرفتند. اونها خواهان تغییر رژیم، خواهان آزادی در داخل ایران شدند و من امروز اینجا هستم تا یک بار دیگه تعهد خود و حمایت خودم رو از خانم رجوی بهش تأکید کنم. چه رهبری دارین شما!
و البته چیزی که بیشتر مهمه به نظر من، ۱۰ مادهای ایشون هستش. ۱۰ مادهای که برای آینده ایران، برای دموکراسی و برای آزادی ارائه دادند. اون یک آلترناتیو دموکراتیک بسیار شفاف رو ارائه میده بر اساس انتخابات آزاد، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان و یک قضائیه مستقل، خودمختاری ملیتها و یک ایران غیر اتمی که در صلح و صفا با جهان با ما و اروپا هستش. این برنامهای هستش برای یک ایران دموکراتیک که مبتنی بر جدایی دین از دولت و آزاد جایی که زنان در موضع رهبری قرار دارند و من از اون حمایت میکنم. جایی که در اون هیچکس به خاطر اعتقاداتش به بند کشیده نمیشه، اعدام نمیشه و قدرت به مردم تعلق داره. نه به آخوندها، نه به شاه، نه به سپاه پاسداران بلکه متعلق به مردمه.
و اروپا هم باید طرف مردم رو انتخاب بکنه. باید شفافیت رو به مماشات ترجیح بده. اعدامهای سیاسی باید در ایران توقف پیدا کنه. حکم اعدام فقط یک مسئله داخلی نیست، یک مسئله جهانیه. سپاه پاسداران باید بهش حسابرسی بشه
و حقوق بشر باید اصلیترین موضع و حقوق بشر باید اصلیترین موضوع در مذاکرات با رژیم باشه. توهمات بسیاری بوده، سکوتهای بسیاری شده، شانسهای بسیاری به رژیم داده شده تا مردم ایران رو اعدام بکنه و همچنین بیثباتی رو به سراسر منطقه صادر بکنه. خطاب به مردم ایران که این مبارزه رو پیش میبرن.
ادامه بدین. ادامه بدین. شما کسانی هستین که رژیم از اونها وحشت داره. شما کسانی هستین که آینده رو رقم خواهید زد. به عنوان یک عضو پارلمان بلژیک یکی از بزرگترین امیدهای من این بوده که یک ایران دموکراتیک و آزاد رو ببینم در آینده، در آیندهای نزدیک.
اینگرید بتانکور- کاندیدای پیشین ریاستجمهوری کلمبیا
مریم رجوی گرامی خواهر من دوستان عزیز ایران آزاد میهمانان گرامی، خانمها و آقایون، رهبران ما دراشرف سه
فردا جایی در ایران یک زندانی جوان دیگر ممکنه که وقتی که به سلولش نزدیک میشه قدمهایی رو بگذاره که معنیشون رو میدونه. میدونه که رژیم میخواد انتخاب کنه بین ترس و تسلیم. و اون خواهد دانست مثل بسیاری دیگه قبل از اون که زندگیش شاید به پایان برسه قبل از طلوع آفتاب. این واقعیت ایرانه امروزه.
دیپلماسی واقعیت نیست. ژئوپولیتیک نیست و اینها تیتر روزنامهها نیستند. زنان یا مردانی هستند که انتظار صدای کلیدی رو میشنوند در در زندان. بقیه از ما به خصوص کسانی که در اشرف سه هستند میدانند این احساس چطور هست. در ۳۱ مارس در ۲۰۲۶ ۶مرد جوان به جوخه اعدام سپرده شدند بابک علیپور پویا قبادی و چهار تن از همرزمانشون. رژیم فکر میکنه که با اعدام اونها میتونه آرمان اونها رو خاموش کنه. ولی به جاش صدای اونها تقویت شد. از سلولهای زندان اونها پیام، نه پیام ناامیدی، بلکه پیام قدرت رو به ما دادند. بابک علیپور نوشت: متعهد میشم که مقاومت کنم تا وقتی که رژیم این رژیم ضد انسانی سرنگون بشه و برقراری یک جمهوری دموکراتیک.
پویا قبادی اعلام کرد: من آخوندها رو رد میکنم و شاه رو رد میکنم. کلمات آنها نشاندهنده یک واقعیت عمیقه. مبارزه برای ایران مبارزهای بین گذشته و حال نیست. پس انتخابی نیست بین یک دیکتاتوری و دیکتاتوری دیگه. مبارزهای از یک نسل جدید هست که مصممه یک جمهوری دموکراتیک رو بسازه. به همین دلیل رژیم میکشه. نه به خاطر اینکه قوی هست بلکه به این دلیل که از جوانانی میترسه که حاضر به تسلیم نیستند. از زنانی که حاضر نیستند تسلیم بشن ازکارگران ،دانشجویان و کانونهای شورشی که همچنان به رغم سرکوب غیرقابل باور سازماندهی رو ادامه میدهند. اونها میدونن که کشتار این رژیم رو نجات نخواهد داد و اعدام هم ابزاری برای قدرت نیست بلکه ابزار آخر این رژیم برای جنگ علیه مردم این کشور و چون رژیم میدونه که تهدید واقعی کجاست این کار رو ادامه میده، نه فقط در داخل ایران، بلکه فراتر از مرزهای خودش. دیروز مقامهای فرانسوی ممنوع کردند یک تظاهرات مسالمتآمیز رو در پاریس که برای محکومیت کشتارهای بزرگ در ایران برنامهریزی شده بود. چقدر تناقض دردناکی هست در این کشور، در کشور من، کشور دوم من که همچنان کشور من محسوب میشه. تناقض بزرگی در برابر اعلامیه جهانی حقوق بشر و شهروندی. من دردم میگیره. مثل همه فرانسویها در اینجا. به درد میام و شرم میکنم و به نفرت میرسم چون هر کاری انجام میشه تا هموطنان فرانسوی من نتونند مطلع بشن از آنچه که دیروز اتفاق افتاد. وقتی کسانی که علیه اعدام صحبت میکنند به سکوت کشانده میشن ما باید از خودمون بپرسیم نه فقط به عنوان شهروندان فرانسوی بلکه به عنوان رهبران جهان، آیا این حقوق همچنان اصول جهانشمول هستند یا فقط روی ورق وجود دارند؟ رژیم ایران اکنون تروریسم رو چند دهه صادر کرده، ولی اکنون داره سرکوب رو صادر میکنه. سرکوب در کشورهای ما، در کشورهای آزاد جهان. به سکوت کشاندن یک تظاهرات مسالمتآمیز در پاریس به معنی به سکوت کشاندن محکومیت جهانی علیه اعدامها در ایران هست. اون هم در زمانی که ایرانیان شجاع با جان خودشون قیمت مقابله با همون استبدادی رو میدن که کشورهای دموکراتیک در پی مهار اون هستند. و صداهای همبستگی صداهای همبستگی ما تلاش شد که اونها رو به سکوت بکشونند. چه پیامی این میفرسته؟ که ما میخوایم با استبداد مقابله کنیم وقتی در حالی که حفاظت خودمون در خطره ولی نه وقتی که آزادی بهش حمله میشه. اینکه منافع ما ارزش بیشتری داره از اصولمون. جهان آزاد نمیتونه از خودش دفاع کنه با کنار گذاشتن ارزشهاش. ما نمیتونیم اجازه بدیم این اتفاق بیفته.
این رژیم نشون داده که خشنوتش در مرزهای ایران محدود نمیشه. ۲۰۱۸ رو به یاد داریم. مأموران مرتبط با رژیم ایران محکوم شدند به خاطر توطئه بمبگذاری یک گردهمایی بزرگ پاریس در نزدیکی پاریس که خیلی از ما که امروز اینجا هستیم اونجا شرکت داشتیم. و هزاران نفر دیگه و مقامهای، شخصیتهای بینالمللی. هدفش روشن بود. به سکوت کشاندن اپوزیسیون فراتر از مرزهای ایران برای ارعاب و ترس. چون اگر جوامع آزاد نتونن از اصول دفاع کنند وقتی که در معرض تهدید در هر جای جهان قرار میگیرند همون تهدیدات سرانجام به کشور خودمون میرسه. تاریخ به ما میآموزد که ترس قیمت داره. همدستی و مماشات قیمت داره. و خیلی اوقات قیمتش رو جانهای انسانی میدند. بگذارید به روشنی بگم: ما از تلاشهای کسانی که با این استبداد مقابله کردند تشکر میکنیم و با ماشین سرکوب اون اقدامات اخیر ایالات متحده و متحدانش علیه تاسیسات هستهای نشون داد که جهان نمیتونه بیتوجه بمونه، نادیده بگیره تهدیدات این رژیم رو که علیه مردم انجام میده و علیه امنیت منطقه ای و بینالمللی. ولی همچنان که گفتیم عملیات نظامی به تنهایی نمیتونه آزادی رو برای ایران به ارمغان بیاره. اگر ایمان داریم که آینده ایران به مردم ایران تعلق داره، پس باید یک واقعیت رو به رسمیت بشناسیم. این یک واقعیت اساسی. فقط مردم ایران میتونن این استبداد رو سرنگون کنند. اقدام خارجی میتونه تضعیفش کنه، ولی فقط مردم ایران هستند که میتونن این رژیم رو
با یک حاکمیت دموکراتیک تغییر بدن .به همین دلیل باید این حق مردم ایران به رسمیت شناخته بشه که مبارزه کنند و صداشون در سراسر جهان شنیده بشه و سازماندهی کنند خودشون رو. وقتی مفاد یادداشت تفاهم رو میخونیم خیلی نگرانکننده است. موضوعات خیلی واضح مثل رسیدن به توافق بر سر برنامه اتمی تازه ماده شماره هشته. هیچ چیز در رابطه با تضمینهای دموکراتیک توش نیست یا حفظ زندگی مخالفان یا آزاد کردن زندانیان. چون اگر ما جلوگیری کنیم یعنی از این زندانیان، این زندانیان رو منع کنیم، از زنان، این زنان و مردان در داخل ایران رو منع کنیم اونهایی که برای عدالت میجنگند حق عدالت و آزادی رو منع کنیم همون اصولی رو در واقع تضعیف میکنیم که مدعی هستیم میخوایم با اقدام نظامی از اونها دفاع کنیم. ایران به متحدان این نیاز داره که نه فقط بیان مثلاً اقدام نظامی کنند، بلکه اجازه بدن که اونها با آزادانه صحبت کنند. سکوت یک خدمت به استبداده و اون را تقویت میکنه. مبارزه تعیینکننده بین نیروهای خارجی و تهران نیست بلکه بین گزینهایست که اینجا داریم و از طرف مردم ایران صحبت کنیم که نمیتوانند در داخل کشور صحبت کنند. این در واقع زمینه نبرد، میدان نبرد است. میدان نبرد افکار عمومیست. جایی که ما باید کاری کنیم که مردم بفهمند در ایران چه میگذرد. نه فقط بمب و موشک، بلکه زندگی انسانها که ارزش دارد. تاریخ درسهای دیگری را هم به ما آموخته مثلاً که مسیر آزادی یک عروسک خیمهشببازی نیست که از بیرون تحمیل شده باشه. بازگشت به گذشته نیست. مسیر به آزادی در ایران مقاومت سازمانیافته مردم ایران خودشان هستند. یعنی ما راه حل را در اختیار داریم. راه حلی که جامعه بینالمللی دهههاست دنبالش بوده اینجاست، همینجا در میان ماست.
چون اینجا در میان ما، ما تنها راهحل موجود برای بحران ایران را در اختیار داریم. نیرو، سازمان، تعهد، ارزشها و اصول دموکراتیک که ما ازش دفاع میکنیم و در اون شریک هستیم ولی مهمتر از همه مشروعیت، بحث بر سر مشروعیت است. مریم رجوی توسط یک جنبش انتخاب شده، همه جنبش در واقع ائتلافی که
با رژیم ایران مخالف هست. این راه حل یک شیوه دموکراتیک بوده برای حل یک مسئله داخلی بوده تا اپوزیسیون رو متحد کنه و مریم رجوی رو به عنوان رئیس جمهور برگزیده انتخاب کنند. ما پس رهبر این رهبر و مشروعیت لازم رو داریم میبینیم. مریم رجوی همچنین کانونهای شورشی و همچنین جوانان، زنان، مردان، دانشجویان با همه اینها هست که ایران تغییر خواهد کرد. چون این نیروی واقعی برای تغییره و به همین دلیل رژیم از شما میترسه. به همین دلیل میترسه حتی یک تظاهرات مسالمتآمیز در هزاران هزاران کیلومتر دورتر از ایران برگزار بشه.
آری آلترناتیو دموکراتیک وجود داره. ما این رو بارها اینجا گفتهایم. برنامه ۱۰ مادهای که مریم رجوی دیدگاهی برای یک ایران، جمهوری دموکراتیک و آزاد بر پایه انتخابات آزاد هست، برابری زن و مرد، جدایی دین و دولت، لغو حکم اعدام، لغو قوانین زن ستیزانه، احترام به حقوق بشر، و یک ایران غیر هستهای.
این با شماست که یک انتقال صورت خواهد گرفت از تاریکاندیشی به زندگی. و ما باید بگیم و میخوام با قهرمانان مون در اشرف سه صحبت کنم. از زن و مرد و زندانیانی که به مقاومت در زندانهای ایران ادامه میدهند. و جوانانی که در ایران حاضر نیستند تسلیم بشن. در خیابانهای ایران که شما، همه شما، قدرت تمام عیار هستید. شما نیروی محرک برای یک ایران، تغییر دموکراتیک و آزاد هستید. و پیروزی شما، پیروزی شما بسیار نزدیکه. و این پیروزی آزادی، خود آزادی خواهد بود. نه فقط در ایران، بلکه برای همه جهان.
همه ما اینجا هستیم. و می گوییم و میخواهیم جهان بشنود آنچه شما همیشه میگویید که ما حاضریم و حاضر هستیم، حاضریم برای آزادی، حاضریم برای عدالت، حاضریم برای دموکراسی. حاضریم برای ایران. حاضر! حاضر! حاضر
سفیر لینکلن بلومفیلد – معاون پیشین وزیر امور خارجه آمریکا
خانم رجوی به شما درود میفرستم و به حامیان شورای ملی مقاومت، اعضای شورای ملی مقاومت در آلبانی، به ایرانیان در تبعید در سراسر جهان، دوستان مقاومت سازمان یافته و همه حامیان شجاع مقاومت و همه شهروندان ایران در سراسر ایران. بگذارید در رابطه با همین محل که با هم جمع شدیم صحبت کنیم. در چند سال پیش که جمع شده بودیم، وقتی یک تدارک دیگه در پاریس کنسل شده بود، و اون هم باز هم با فاصله کمی، در همین محل اعضای مقاومت و دوستانشون با هم جمع شده بودند، با یک فضای اعتماد و در واقع حُسن نیت، و در رابطه با اونچه که در ایران می گذره صحبت کنند. این پلتفرمی هست که می تونه پیام ما برسه به مردم ایران. در این محل ما فقط صدای مردان رو نمی شنویم بلکه زنانی رو می شنویم، رهبرانی رو می شنویم، که دنبال یک آینده روشن هستند. ما یک سازمانی رو می بینیم که اینقدر در جهان در واقع ارتباطات داره با رهبری زنان مسلمان و خانم مریم رجوی با حمایت رهبران جهان همچنین مقام های برجسته نظامی و قانونگذاران برجسته خیلی امیدوارکننده است.
و بسیار فضای فوق العاده ای به شما میده دوستان من این محلیه که حامیان مقاومت می تونن در امنیت جمع بشن، دور هم جمع بشن. که ماموران رژیم ایران دنبال این بودند که در ۴۷ سال گذشته تعقیب کنند اعضا و هواداران مجاهدین و شورای ملی مقاومت رو. اونها یک فرقه نیستند. اونها در اماکن محافظت شده زندگی می کنند. تا جلو قاتلان حاکم بر تهران رو بگیرند. دیروز نگران کننده بود که از دادگاه فرانسوی شنیدیم که گفت پلیس تهدید بمب گذاری دریافت کرده بود. ماموران اطلاعات رژیم ایران در ۲۰۱۸ گیر افتادند. یکیشون همون اسدالله اسدی و به ۲۲ سال زندان، ۲۰ سال زندان محکوم شد. به خاطر بمب گذاری در ویلپنت. ولی یک واقعیت نادیده گرفته شد. در هر دو طرف سیاسی در آمریکا. رژیم تهران ماه ها صرف کرد برای یک حمله تروریستی با کشتار بزرگ در حالی که برجام تماما همچنان پابرجا بود. قبل از اینکه پرزیدنت ترامپ آمریکا رو بیرون بکشه از اون توافق. ۴۷ سال تلاش برای رفورم کردن بی قانون ترین رژیم مایه افتخار هیچکس در واشنگتن نیست. در واقع دادگاه این حمله رو همچنین مربوط کرد به بازماندگان ساواک و رژیم پهلوی که سلطنت فاسد و وحشیش نیم قرن پیش از ایران اخراج شد تا هیچ وقت دیگه به اون برنگرده. امیدواریم که ببینیم که چه جوری مقامات فرانسوی در تحقیق این جنایت در واقع واکنش نشون می دهند در تحقیقاتشون. حامیان مقاومت ایران و برنامه ۱۰ ماده ای رجوی نامه ای رو امضا کردند که در اون به وضعیت حقوق بشر در ایران می پردازند. حمایت می کنند از این نیرو. امیدواریم که دیپلماسی بتونه به امنیت و اهداف امنیتی ما برسه. ولی وقتی ۴۷ سال گذشته رو مرور می کنیم با این تروریست های غیر منتخب در حکومت ایران خیلی بعیده که این مسیر بتونه به پیش بره با دیپلماسی. همچنانکه روشن کرده ایم راه حل دیگه ای هم وجود داره برای دولت آمریکا و دولت های دیگه. آلترناتیوی که ۴۷ ساله علیه یک ایران هسته ای بوده. ببخشید ۲۰ ساله خواهان یک ایران غیر هسته ای بوده. می دونیم که چرا واشنگتن، لندن، پاریس و برلین نیامدند شورای ملی مقاومت رو به رسمیت بشناسند و مقاومت سازمان یافته ایران رو به رسمیت بشناسند. چون که حکومت تهران بی وقفه خواهان این شده که غرب شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین رو تروریست لیست گذاری کنه و نگذاره پیام آزادی اونها حمایت رسمی کسب کنه. غرب سر تعظیم فرود آورد. از همون دهه اواسط دهه ۱۹۹۰ و بعد مقام ها اومدند تکرار کردند و بعد کم کم به ظاهرا باور کردند دروغ های رژیم رو که در تهران ساخته می شد برای تضعیف مقاومت. این مماشات قیمت آن بود که تهران گروگان ها رو برگردونه و برنامه غنی سازیش رو محدود کنه. بی بی سی، نیویورک تایمز، بیلد و دیگر مطبوعات بزرگ می دونستند که خبرنگارانشون نمی تونن برن ایران یا از ایران بیان بیرون اگر واقعیت رو در رابطه با مقاومت سازمان یافته بگن. ولی امروز این کابوس ۴۷ ساله رو به پایان هست. خواب و خیال خمینی برای یک هلال شیعی از کربلا تا قدس از بین رفته.
آنچه باقی مونده یک دایره ای از تروریست های قدیمی که امیدوارند به قدرت بچسبند. همچنان که مدیر فری گفت با کشتار و حملات تروریستی از بیروت، برلین تا بوئنوس آیرس و کشتار جمعی شهروندان ایران. پس من می پرسم از اونایی که در واشنگتن، لندن، برلین و پاریس هستند آیا هنوز می ترسید که از این خونخوارهای غیر منتخب در واقع بهشون آسیب برسونیم؟ و دیالوگ جدی داشته باشیم با مقاومت سازمان یافته. جواب اینه نه ما نمی ترسیم. همه وقتمون رو الان زمانش رسیده که صرف حمایت از تلاش های مردم ایران بکنیم. بیش از ۹۰ میلیون شهروند ایرانی. اونها چی می خوان؟ اونها می خوان که اینترنت قطع نشه و امکانشو داشته باشن. اونها می خوان همه واقعیت های جنایات رژیم رو بشناسن. از دهه ۱۳۶۰ تا جنایات بزرگ علیه بشریت. ۳۰ هزار قتل عام شده زندانیان ۱۳۶۷، بعد سالها حملات تروریستی، حملات سایبری، گروگانگیری، ترور، تهدید. ماموران اونها که در همه جای جهان هستند و تامین می شن با پول های نفت و گازی که باید در خدمت منافع مردم ایران قرار می گرفت. زمان آن است که غرب در این اقدامات رو برای رژیم در رو بر روی این رژیم شرور ببنده و در دیالوگ با خانم مریم رجوی رو باز کنه که برنامه ۱۰ ماده ایش از حمایت دست کم اکثریت ۳۴ کشور از جمله مجلس نمایندگان آمریکا برخورداره. بیایید پیام قدرتمند بدیم به مردم ایران از این محل. نه به ترس، نه به مماشات، نه به مصالحه بر سر اصول خودمون. زمان آن است که صدای مقاومت سازمان یافته از سراسر جهان شنیده بشه. بنابراین پیام ما آری به برنامه ۱۰ ماده ای است. آری به آشکار کردن حقیقت. آری به دیالوگ با شورای ملی مقاومت. آری به ایستادن در حمایت از حق مردم ایران، مبارزه عادلانه مردم ایران تا همون حق هایی که ما داریم رو داشته باشند. یک حق جهان شمول و آری به یک ایران آزاد.
کارلا سندز- سفیر آمریکا در دانمارک ، گرینلند و جزایر فارو ۲۰۲۱- ۲۰۱۷
بعد از ۴۷ سال رژیم در موقعیت ضعیفی هست. هر چند میان، الان باید گفت که پنجرهای، فرصت واقعی است.
خانم رجوی خیلی ممنونم که رهبر فوق العاده این جنبش هستید برای این همه سال و این مبارزه خوب را به پیش می برید.
خانمها و آقایان،شخصیت های برجسته ،ایران امروز در یک سرفصل مهم قرار داره که عواقبش فراتر از مرزهای اون میره. تقریباً پنج دهه رژیم حاکم منبع بیثباتی بوده، اول علیه مردم در داخل کشور با سرکوب سیستماتیک و منع آزادیهای اساسی و بعد در سراسر جهان و فراتر از اون با تضعیف صلح و امنیت. آنچه ما اکنون شاهدش هستیم، سرجمع شدن همه شکستهای این رژیم برای رسیدن به حل ریشه مشکل هست. اعدامهای اخیر زندانیان سیاسی، موج اعدام زندانیان سیاسی که اعضای مجاهدین و یا قیامکنندگان دی ماه بودند، هم ضعف رژیم رو نشون میده و هم سبعیت اون رو، ولی همچنین شجاعت مردم رو آشکار میکند. این اقدامات سرکوبگرانه به منظور به سکوت کشاندن مخالفان صورت میگیره ولی به جای اون جامعهای رو نشون میده و به خصوص نسل جوان رو که حاضر نیست تسلیم بشه. خدا به مردم ایران قوت بده.
مقاومت اونها، ایستادگیشون به ما یادآوری میکنه که مبارزه اصلی در ایران، مبارزه مرکزی بین یک نیروی خارجی و یک رژیم نیست، بلکه یک رژیم سرکوبگر در برابر مردمی مصمم برای تحقق آیندهشون این مبارزه رو دارن انجام میدن. و اینها به روشنی در برنامه ۱۰ مادهای ابراز شده و جامعه بینالمللی مدتهاست خودشو گیر انداخته بین دو تا انتخاب اشتباه: جنگ یا مماشات. در حالی که خانم رجوی گفته که یک راه حل سوم وجود داره. تغییر از داخل توسط مردم ایران و مقاومت سازمان یافته اونها برای به رسمیت شناختن این گزینه و شورای ملی مقاومت به عنوان نیروی اصلی تغییر دموکراتیک، اون چیزی که سیاست غربی از فقدانش رنج برده و همچنین باید در رابطه با شبکههای سازمان یافته مقاومت صحبت کرد در داخل که این رژیم رو به لرزه انداخته و اکنون اعدام هشت عضو مجاهدین رو اخیراً داشتیم و ۱۲ تای دیگه که در معرض اعدام هستند. این دقیقاً به خاطر ترس رژیم از این مقاومت هست. همچنین باید هشدار بدیم در برابر این کارهایی که با ترویج پسر شاه سرنگون شده در واقع صورت میگیره. با با یک کارزار پروپاگاند اخیراً اونها اومدن نشانههای ساواک، پلیس بدنام شاه رو حتی در دست میگیرند که مسئول اعدام و شکنجه در دهه هفتاد بود. و اومدن در خیابونهای اروپا تهدید میکنند به بازگشت به دیکتاتوری. من این عکسها رو دیدم. اونها هنوز قدرتی ندارند ولی قبل از به قدرت رسیدن حتی میان اینطوری ارعاب میکنند و تهدید میکنند همون کاری که با حکومت تک حزبی پدرش صورت میگرفت. نگرانتر از اون اینکه پهلوی اخیراً از آمریکا و رهبرانش خواست که کار رو تموم کنند. یعنی که میخواد از ما، آمریکا میخواد که بیایم رژیم رو سرنگون کنیم و این نشون میده که چه جوری اون داره در دست رژیم بازی میکنه، به سود رژیم. او پایگاه مردمی در داخل ایران نداره. کسی نیست که بخواد براش فداکاری کنه. خودش اذعان کرده که زندگیش اصلاً جای دیگهست، جای دیگه زندگی میکنه. بله، در لسآنجلس زندگی میکنه.
هیچ چیزی دلیلی نداره که براش به ایران برگرده و مردم ایران هم خواستشون رو به روشنی ابراز کردند و شعار دادند: «نه شاه، نه ولی فقیه و نه سرکوب». و این من رو به مسیر رو به جلو میرسونه. شورای ملی مقاومت ایران تحت رهبری خانم مریم رجوی یک آلترناتیو دموکراتیک واقعی رو ارائه میکنه. خانم رجوی زندگیش رو وقف تقویت این جنبش کرده برای تغییر با برنامه درخشان ده مادهایاش یک مسیر روشن برای آینده، آزادی مذاهب، انتخابات آزاد، برابری زن و مرد، اقتصاد بازار، اون هم با ایرانی که اینقدر با تورم و فقر مواجه هست. آزادی مطبوعات، تجمع، حفاظت از محیط زیست و یک جمهوری غیر هستهای در مسالمت و همزیستی مسالمتآمیز با کشورهای همسایه. این یک طرح عملی برای انتقال هست. این رو سالها پیش شروع کرد به محقق کردن. در داخل همین جنبش و بهترین نمونهاش رهبری زنان در داخل این جنبش هست. اکنون جامعه بینالمللی و ایالات متحده اگر بخوان منطقی باشند باید حمایت کنند از این مقاومت، از این جنبش. این تنها راه حل واقعی در برابر بحران ایران هست و انتخاب بین ادامه سیاستهای گذشته یا استقبال از استراتژی اون چیزی هست که خواست مردم ایرانه که بخش مرکزیش مقاومت سازمان یافته ایران هست. هر موقع که مسیرمون رو عوض کنیم، هر چه زودتر بتونیم عوض کنیم، امید این که زودتر به این استبداد پایان داده بشه بیشتر خواهد شد. در رو به روی صلح، ثبات و آزادی باز خواهیم کرد. اکنون زمان آزادی در ایران هست. خیلی ممنون.
گیرهیلمار هارده نخست وزیر ایسلند ۲۰۰۹-۲۰۰۶
خانم رجوی گرامی، خانمها و آقایان، دوستان که اینجا در اتاق هستید و در هر جای دیگر. افتخار بزرگی است که امروز اینجا با شما هستم. من دیروز اینجا نبودم و متأسفانه آن چیزی که در پاریس گذشت رو از دست دادم. ممنونیت تظاهرات، ولی خیلی تأسفبار بود و شوکه شدم که این رو دیدم و شنیدم چه اتفاقی افتاده. و اینکه چطور مقامات فرانسوی عمل کردند با اقداماتشون، بذارید یه چیزی به شما بگم. این نوع رفتارها توسط مقامات فرانسوی و کشورهای دیگری که انتخاب کنند که چنین رفتاری داشته باشند فقط اراده افراد که اینجا هستند و مقاومت ایران، اراده اونها رو فقط تقویت خواهد کرد.
سالهاست که بسیاری از ما به این کنفرانسها آمدهایم تا به جهان هشدار بدهیم در رابطه با ماهیت واقعی رژیم تهران. ما استدلال کردیم که نظامی بر پایه ترور بدون هیچگونه مشروعیت مردمی نمیتونه تا ابد خودش رو حفظ کنه. امروز داریم واقعیت و این سقوط نظاممند رو میبینیم در مقابل چشمانمون. بقیه سخنرانان هم گفتند. وقتی این رژیم با بحرانهای جدی موجودیتی مواجه هست، همون کاری رو میکنه که همیشه کرده. سبعیتشون رو تشدید کردند. افزایش شوکهکننده اعدامها از اواخر مارس از جمله اعدام زندانیان سیاسی و اعضای شجاع مجاهدین، یک علامت قدرت نیست، بلکه اذعان به ترس اونهاست. همچنانکه اینگرید بتانکورد گفت و دیوید جونز و دیگران هم گفتند. دولتهایی که به خودشون مطمئن باشند با چوبهدار حکومت نمیکنند. رژیم آخوندها در وحشت هست چون به خاطر اعدامهای مستمر در سراسر ایران دیگر اعتراضات تک و تنها نیستند، بلکه نشاندهنده یک رد غیر قابل بازگشت و عمیق تمامیت این دیکتاتوری فاسد هست و قطعاً سرانجام این رژیم سرنگون خواهد شد و شورای ملی مقاومت پیروز میشود.
دهههاست، سیاستگذاران غربی یک سیاست غلط مماشات رو به پیش بردند و به نحو مضحک به این رژیم مسیرهایی رو برای ادامه حیاتش دادند و مردم ایران رو نادیده گرفتند و همچنین مقاومت سازمانیافته رو. بدتر از همه، اونها دروغ این رژیم رو قبول کردند یا خریدند که یک آلترناتیو واقعی وجود نداره و تغییر منجر به هرج و مرج میشه. حال، در حالی که رژیم در حال فروپاشی هست در زیر بار فساد خودش و موضوعات ژئوپلیتیکی، شورای ملی مقاومت ایران به جهان نشون داده که یک انتقال دموکراتیک منجر به بیثباتی نخواهد شد. به عکس، تنها مسیر صلح به خاطر برنامه انتقالی سازماندهیشده توسط شورای ملی مقاومت و یک جمهوری دموکراتیک و به این دلیل دیدگاه یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک و جدایی دین و دولت فقط یک امر تئوریک نیست بلکه عملیه و آماده است که اتفاق بیفته. مردم ایران صداشون رو به روشنی بیان کردند. اونها هر نوعی از استبداد رو رد میکنند و باید همچنین باشه. اونها نه میخوان به دیکتاتوری شاه برگردند، نه در چاه و چالهی آخوندها باقی خواهند ماند.
به همین دلیل، مردم ایران رو به جلو، در انتظار این هستند به حق انتخاب، به آینده خودشون برسند. این طرح وجود داره و اون برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی برای آینده ایران هست که مسیر آینده ایران رو بر اساس ارزشهایی بنا کرده، همون ارزشهایی که ما در دموکراسیهامون بهش احترام قائلایم و اونها رو قبول داریم. مهمترین نکته، البته تضمین یک ایران یکی از مهمترین نکات تضمین یک ایران غیر هستهای در آینده هست. بگذارید به روشنی بگم، آلترناتیو دیگری وجود نداره. اونهایی که در غرب همچنان حاضر نیستند این رو به رسمیت بشناسند، خودشون رو در طرف غلط تاریخ قرار دادند. درباره مباحث که در رابطه با یادداشت تفاهمنامه اخیر صحبت شد، من نگران هستم که وضعیت جدیدی که الان هستیم، اگر اینطوری ادامه پیدا کنه میتواند رژیم رو تقویت کنه، نه اینکه تضعیفش کنه. البته امیدوارم که حرف ژنرال کلارک درست باشه. ولی همچنین نکاتی که آقای لیام فاکس و اینگرید بتانکورت گفتن رو هم من رو تحت تأثیر قرار میده و هشدارهایی که دادند و انتقادهایی که کردند نسبت به این سند، به خاطر اون چیزهایی که در اون نیومده. شجاعت فوقالعاده مردم ایران شایسته تقدیر ماست و شایان این هست که ما هم از اون حمایت بیوقفه داشته باشیم و بیتزلزل. از این مبارزه، نور در پایان این تونل دیده میشه و نزدیکتر از همیشه است و بیایید در کنار مردم ایران بایستیم تا وقتی که اونها به آزادی برسند و کشورشون رو بتوانند پس بگیرند. اون روز نزدیک میشود. متشکرم.
سفیر رابرت جوزف – معاون پیشین وزیر امور خارجه آمریکا در امور کنترل تسلیحاتی و امنیت بینالمللی
خانم رجوی از دیدگاه شما تشکر میکنم از رهبریتون برای این آرمان بزرگ و تاریخی ممنونم شما به واقع الهام بخش هستید نه فقط برای نسل ما بلکه برای نسل بعد و نسل بعد از اون اونهایی که قطعاً در یک ایران آزاد زندگی خواهند کرد من بهترین آرزوهام رو به زنان و مردان شجاع اشرف سه ابراز میکنم چند سال پیش که اونجا رو دیدار کردم همچنان در ذهن من باقیه با هر کسی که صحبت کردم خودش یک فداکاری شخصی کرده بود از زندان، شکنجه، از دست دادن اعضای خانواده ولی همه به آینده مینگریستند به آیندهای روشنتر برای خانوادهها و هممیهنانشون و به کسانی که در خط مقدم هستن اون کانونهای شورشی به شما درود میفرستم خدا شما رو حفظ کنه شما پیروز خواهید شد.
میخواهم در رابطه با مسئله هستهای صحبت کنم ولی قبلش به دیدگاههایی که در رابطه با تصمیم دادگاه فرانسه ابراز شد من یه چیز اضافه کنم برای سلب حق اساسی آزادی بیان و تجمع تصمیم جلوگیری از این اصول که در اسناد دادگاه اومده بخصوص با در نظر گرفتن حق بیانیه حقوقی که در بیانیه ۱۷۸۹ اومده این یک بیانیه بسیار درخشانه که لافایت اون رو نوشت یک قهرمان که به دوست توماس جفرسون دوست آمریکاییش گوش کرد این دو نفر نقش برجستهای داشتن برای استقلال ما یکی با خودکار یکی با شمشیر برای ایجاد یک جمهوری دموکراتیک همون هدفی که در ایران در پی اون هستیم در حالی که به ۲۵۰مین سال تأسیس کشور من ماه آینده نزدیک میشیم میتونید افتخار شهروندان کشور من رو حس کنید که تونسته در واقع یک نمونه خوبی باشه برای مردم جهان، چند وقت پیش که در برلین صحبت کردم با هواداران شورای ملی مقاومت امیدوار بودم به سرنگونی رژیم و اینکه در واقع خوشبین بودم الان یک دیدگاههای متفاوتی هم دارم بر اساس چهار اصل یکی اینکه تغییر رژیم فقط با حملات هوایی نمیتونه محقق بشه این رو بعد از جنگ بهش رسیدم و ممکنه که این حملات به جایی یک تضعیف کنه رژیم رو ولی این فقط به این نتیجه میرسونه که رژیم بیش از هر چیز از مردم ایران میترسه و امیدوارم که یادداشت تفاهم به این نرسونه رژیم رو که چراغ سبزی باشه برای اعدامهای بیشتر. نکته دوم رژیم میتونه هر موقع خاص تنگ هرمز رو ببنده. این در واقع یک نوع گروگانگیری توسط رژیم هست و میتونه اقتصاد جهان رو به گروگان بگیره تا امتیاز بگیره. سوم طرح و برنامه رژیم برای مذاکره و وقت تلف کردن خریدن زمان همچنان براش کارایی داشته که بعد بتونه ازش امتیاز بگیره. چهارم و مهمتر از همه دیدگاهی که باعث شد رژیم بره دنبال برنامه هستهای و اصلا جنگ آمریکا از اون وقت نمیتونستن شروع بشه. فکر میکنم که تهدیدی بزرگتر از این وجود نداره که رژیم بره اتفاقاً به سمت سلاح هستهای. استدلال دولت مبنی بر اینکه رژیم فقط سود یادداشت تفاهم رو بر اساس اقداماتش به دست خواهد آورد. مقداری من را خاطر جمع میکنه. البته باید دونست که اینها بچه مدرسهای نیستن. اینها قاتلان شرور هستند. نباید طور دیگهای به اونها نگاه کرد به رژیم ایران. نباید به توافقی برسیم که به آمریکا و جامعه بینالمللی در واقع اینطوری بشه که باید توافق اینطوری باشه که همه نظارتهای لازم رو به آمریکا و جامعه بینالمللی بده. نمیشه به این رژیم اعتماد کرد. در دی ان این رژیم هست که یک سلاح هستهای کسب کنه. پس باید چیکار کرد؟ مسیر روشنه، پاسخ روشنه. باید از مردم ایران حمایت کنیم با حمایت از اپوزیسیون مقاومت سازمان یافته. این فراخوان ما به اقدام هست. باید از این فرصت استفاده کنیم. باید پارادایم رو تغییر بدیم. باید دولتهامون رو قانع کنیم که برنامه ۱۰ مادهای رو بپذیرند و از اون حمایت کنند.
به عنوان یک دیدگاه درست و مسیر آینده ایران. حمایت از برنامه ۱۰ مادهای هم یک ضرورت اخلاقی و تنها دارایی عملی برای رسیدن به اهداف امنیت ملیمون هست. اگه نتونیم تهدید هستهای رژیم رو بزنیم کنار آرمان ایران آزاد کنار زده میشه ولی هیچ چیز نمیتونه بیش از هر چیز به مماشات سوخت برسونه مثل یک دولت یاغی که به صلاح هستهای دست پیدا کنه نه به یک ایران مسلح به سلاح هستهای نه به حکومت مذهبی نه به سلطنت نه به اعدام و نه به مماشات آری به آزادی آری به دموکراسی و آری به برنامه ۱۰ مادهای خیلی ممنون
لیندا چاوز ـ مدیر پیشین روابط عمومی کاخ سفید
درود و سلام به کسانی که از اشرف به ما وصل می شن. خوشحالم که شما رو اونجا دیدم. ممنونم از شما. ممنونم خانم رجوی. من دو بار به اشرف رفتم. خانم رجوی شما به ما شجاعت و الهام می بخشید. من وقتی که اینجا اومدم پنجشنبه شب از دالاس احساس سنگینی می کردم. قلبم به درد می اومد و با ناامیدی به اینجا می اومدم. با بدبینی. چند سالی که اینجا اومدیم به خصوص در سال گذشته همه مون شاهد این بودیم که خب پیروزی رو در چشم انداز می دیدیم. فکر می کردیم که تغییر رژیم صورت بگیره و همین امسال صورت بگیره. ولی من بدبین بودم. چون برخلاف ژنرال کلارک اونچه که در یادداشت تفاهم دیدم همین روز قبلش در واقع منتشر شده بود. من در حالی اینجا اومدم که نگران بودم و یک مقدار بدبین بودم. بعد که رسیدم شنیدم که تظاهرات توسط فرانسه که در واقع یکی از قلب های دموکراسی هست و حقوق بشر تصمیم گرفته شد این تظاهرات ممنوع بشه. جایی که مردم می خواستند حمایتشون رو ابراز کنند از مردم ایران. و بعد دیروز به این سالن اومدم. و به سخنرانان گوش کردم. اول به وزیر خارجه پیشین اوکراین آقای کولبا گوش فرا دادم. و مردم اوکراین همیشه من رو بهم الهام می بخشند. وقتی اون این رو گفت که وقتی مردم اوکراین اون تعریف کرد که مردم اوکراین در شروع جنگ چطور ممکن بود که اصلاً کشورشون رو از دست بدن. وضعیت رو طوری آقای کولبا تعریف کرد که ممکن بود در شروع همه فکر کنند که اوکراین از دست میره. ولی مردم اوکراین نگذاشتند
این کار اینطور بشه وضعیت از خودشون حفاظت کردند. من همچنین به نخستوزیر نخستوزیر پیشین رومن از رومانی، از رومانی گوش فرا دادم و یادم اومد بله دوران چائوشسکو رو و بعد فکر کردم به آمریکا که به دویست و پنجاهمین سال اعلام اعلامیه استقلال آمریکا نزدیک میشیم. پیشینیان من اون جنگ رو درش شرکت کردند. من خودم از در واقع میراثداران اونها هستم. انقلاب آمریکا و اونها با بزرگترین قدرت جهان مقابله کردند، یعنی بریتانیای کبیر و ما موفق شدیم. با کارگران، با دهقانان، با روشنفکران همه با هم متحد شدند برای آزادی ما. و بعد خانم رجوی رو شنیدم. سخنرانی خانم رجوی که گفتند چه چیزی پیش رو هست. اون بدبین نبود. اون ناراحت نبود. او به ما امید میبخشه. چون به درستی گفت، به درستی میگویند که نمیشه تحمیل کنی آزادی رو با ریختن بمب. شاید کمککننده باشه یا مثلاً برنامه هستهای رو میزانی نابود کنیم، نیروی هواییشون رو نابود کردیم یا نیروی دریاییشون، ولی این کافی نیست. و نمیتونه از بیرون تحمیل بشه. اونچه باید اتفاق بیفته، اینکه مردم ایران به ایستند و مبارزه کنند. و من میدونم که مردمی که در این سالن هستند، اونهایی که در اشرف هستند، ایرانیان در تبعید در سراسر جهان خواهان انجام این کار هستند.
امروز هم ایشون نکته بسیار مهمی گفتند. مبنی بر اینکه میتونید قدرت رو در یک کشور عوض کنید ولی این رو با تحویل دادن این قدرت به کسی دیگهای انجام نمیدید. باید استقلال رو به مردم ایران برگردوند و ما برای همین اینجا هستیم و براش به مبارزه ادامه خواهیم داد و من در تمام طول این مسیر در کنار شما خواهم بود. خیلی ممنون.
اینیگو فرناندز گارسیا - عضوی سنای اسپانیا
این اولین سخنرانی من به زبان انگلیسی هست. بنابراین منو ببخشید. به نظرم همه حرف ها ایراد شد. هم دیروز، هم امروز. ولی می خوام سه نکته دیگر را به شما بگم. از طرف خودم و سناتور ایزابل مورنو و خودم. هر دو اعضای مجلس سنای اسپانیا. مریم رجوی. ما اینجا هستیم به خاطر شما. ما اینجا هستیم به خاطر اعتقاد به شما. اینجا هستیم به خاطر اعتقاد به سخنان شما، به تلاش های شما، به اعتقادش اینکه شما راه حل مسئله مردم ایران هستید. ما اینجا هستیم امروز و ما اینجا خواهیم بود سال آینده و سال بعدش و در آینده برای همیشه، تا ابد. ما حضور داریم با شما امروز و در آینده و ما با شما خواهیم بود در تهران.
این این برگه یک قطعنامه است. یک قطعنامه از سنای اسپانیا. در فوریه ۲۰۲۵. در آن در رابطه با ایران صحبت شده. در رابطه با حقوق بشر صحبت شده، در رابطه با آزادی، در رابطه با نقش اتحادیه اروپا در حمایت از اپوزیسیون دموکراتیک در ایران. در رابطه با حقوق زنان، در رابطه با پایان دادن به اعدامها در ایران.
و به طور خاص در رابطه با برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی در آن، به عنوان یک راه حل برای ایران و مردم ایران در آن صحبت شده، در قطعنامه سنای اسپانیا. ولی ما کارمون رو اینجا قطع نکردیم با این قطعنامه. این قطعنامه در رابطه با حقوق بشر و آزادی صحبت میکند. مثلاً مثل آن چیزی که در ونزوئلا ما در پیاش بودیم. از اسپانیا در رابطه با ونزوئلا هم صحبت کردیم. ولی یک تفاوتی هست با ونزوئلا. همه خواهان آزادی هستند. ولی در رابطه با موضوع ایران، موضوع آزادی هست ولی موضوع حفاظت و امنیت برای همه ما هم هست. بحث صلح برای ما هم هست. دلایلی که اینجا مطرح شده خیلی درست هست و به حق هست که ما امروز به خاطر آنها اینجا باشیم.
ما به صلح فکر میکنیم، به امنیت فکر میکنیم، به امنیت خودمون هم فکر میکنیم. و این بسیار مهم بوده برای افکار عمومی در اروپا. رژیم ایران اولین دشمن ثبات در خاورمیانه است. رژیم ایران یکی از مهمترین مسائل صلح در جهانه. رژیم ایران پول میفرستد به گروه های تروریست. رژیم ایران در پی دستیابی به بمب اتمی است. ما باید کاری انجام بدیم تا این خطر را متوقف کنیم، خطری که برای همه ما است.
یک کسی دیروز گفت، یکی از سخنران دیروز گفت، مردم میخوان انتخاب کنند. مردم ایران میخوان انتخاب کنند و در هر جای دیگری مردم در جهان میخوان انتخاب کنند. مردم میخوان بین گذشته و آینده انتخاب کنند. مردم میخوان انتخاب کنند. زندگی در قرون وُسطی و اینکه قرن بیست و یکم باید انتخاب کنند. در اینجا که اینجا همه هستند، مردم میخوان قرن بیست و یکم را انتخاب کنند. آنهایی که در آلبانی هستند میخوان در قرن بیست و یکم زندگی کنند. ما میخواهیم آینده را بنگریم، نه اینکه در قرون وُسطی زندگی کنیم. خانم رجوی، مردم ایران به شما احتیاج دارند. همه کشورهای دموکراتیک، همه مردم دموکراتیک در جهان خواهان راه حل شما هستند. همه کشورهای دموکراتیک به شما احتیاج دارند. شما تنها نیستید. ما اینجا با شما هستیم، همه ما با اینجا با شما هستیم.
ما اینجا با شما هستیم الان و فردا. برای همیشه. ما اینچنین امید داریم آزادی و صلح.
استرون استیونسون و پائولو کازاکا نمایندگان پیشین پارلمان اروپا
استرون استیونسون – نماینده پارلمان اروپا ۲۰۱۴-۲۰۰۴
آزادی، برابری، برادری. لافایت از اونچه که دیروز اتفاق افتاد، واقعاً میتونه شرم کنه. شرمگینانه بود اون اتفاقی که دیروز افتاد، و لکه ننگی هست برای فرانسه. نمیتونید اجازه بدید این رفتار صورت بگیره. صد هزار ایرانی که میخواستند یک تظاهرات مسالمتآمیز در پاریس داشته باشند. جلوگیری از دهها هزار نفر از اونها در اتوبوسها در گرمای بالای ۳۶ درجه این خشمگینکننده است. اینکه پلیس اونطوری با لباس ضد شورش بیاد، اعضای صلحآمیز ایران در تبعیدرو دستگیر کنه، بزنه یا حتی بعضیاشون به بیمارستان برن، این خشمگینکننده است و فراموش نخواهد شد.
میخوام خیلی کوتاه در رابطه با قدرت صحبت کنم. به مدت ۲۵ سال، آلخوویدال کوآدراس، خود من و پائولو کازاکا
حمایت کردیم از خانم رجوی و شورای ملی مقاومت، و طی این ربع قرن، ما با مسائل بسیار بسیار عمده و بحرانهای عمده مواجه شدیم و برنامههای مختلف شنیدیم که در لیست تروریستی بودیم. حملات و کشتارها در کمپ لیبرتی و کمپ اشرف رو داشتیم. اول اشرف بعد لیبرتی، بحث انتقال همه برادران و خواهرانمون رو از اول اشرف به لیبرتی و بعد از لیبرتی به آلبانی داشتیم. اشرف سه. ولی با همه این مسائل مقابله کردیم و با قدرت اونها رو پشت سر گذاشتیم و به پیروزی رساندیم.
و میخوام به همه برادران و خواهرانمون در اشرف سه بگم و به کانونهای شورشی و مردم ایران که خواهان خلاصی از شر این رژیم هستند، که شما مبنای آینده ایران آزاد هستید. ما صد در صد از شما حمایت میکنیم.
و در پایان جملاتم خطاب به شورشگران ایران، کانونهای شورشی و اشرف سه، یک کلام فقط خطاب به اونها دارم و اون هم کلمه پیروزی است.
پائولو کازاکا – نماینده پارلمان اروپا ۲۰۰۹-۱۹۹۹
خانم رجوی گرامی، اشرفیهای عزیز، که به ما گوش میدید از آلبانی، خانمها و آقایون، من به یاد دارم که تقریباً ۲۳ سال پیش
سوم ژوئیه ۲۰۰۳، اولین باری بود که به اینجا آمدم در اورسورواز. روز قبلش، دوم ژوئیه ۲۰۰۳، در حالی که داشتم در دفاع از آزادی خانم رجوی با مطبوعات صحبت میکردم، به من اعلام کردند که خب همین الان آزاد شد. و روز بعدش اومدم اینجا برای اولین بار. و خیلیها اینو گفتند و منم باید بگم که روزهای سختی بود. فکر میکردند که میتونن سرکوب کنند و از بین ببرند مقاومت ایران رو. هزاران نفر رو زندانی کردند، سرکوب کردند، تعقیب کردند. میخواستند از هر گونه اپوزیسیونی خلاص بشن در برابر رژیم استبدادی ایران. لیستهای تروریستی، مدتها باهاش جنگیدیم، در همه جا، به هر نحوی که ممکن بود، هر روز و اونها شکست خوردند و اونها اشتباه میکردند. و اکنون دارن تلاش میکنند این کار رو دوباره انجام بدن.
هیچ چیز نیاموختند. هیچ چیز نفهمیدند. تماماً اشتباه میکنند. این رژیم، رهبر اونها کشته شد. یک ضربه سنگین خوردند. اونها فقط سپاه پاسدارانی رو دارن که هیچ مشروعیتی نداره. مردم از اونها نفرت دارند. مردم ایران به خیابانها اومدند و خشم و نفرتشون رو نشون دادند. نمایشهای رژیم رو فراموش کنید. کسانی که کشور شما رو در واقع ارعاب میکنند، و تلاش میکنند بگن مثلا اپوزیسیون هستند، کار اونها هم تمومه که مدعی اپوزیسیون هستند. شما به زودی، به زودی زود آزاد خواهید شد. ایران بار دیگر برخواهد خاست به عنوان یک الگو برای همه جهان، برای آزادی و دموکراسی با بهترین رهبر سیاسی که تا به حال تو عمرم باهاش ملاقات کردم.
دکتر رامش سپهرراد – آکادمیسین، مدیریت امنیت سایبری
به اطلاع شما میرسانم که پیامهایی داشتهایم از سناتورهای آمریکا از هر دو حزب: سناتور جین شاهین، رئیس دموکراتها در کمیته خارجی سنا، سناتور تد کروز ، رئیس کمیته تجارت سنا، سناتور تام تیلس، رئیس مشترک کاکس حقوق بشر سنا و سناتور روبن گایگو و همچنین و همچنین پیام بسیار بیشتر، پیامهای بسیار بیشتری از منتخبان اروپایی از جمله پیامی از آقای آستراویچیوس ، رئیس مشترک گروه دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا.
پیام ویدئویی سناتور جین شهین و سناتور تام تیلس
پیام مشترک جین شهین – عضو ارشد کمیته روابط خارجی سنای آمریکا و تام تلیس عضو کمیته قضایی و بانکداری سنای آمریکا:
سلام، من سناتور جین شاهین هستم. سلام، من تام تیلس هستم. خرسندیم که صحبت کنیم با این گردهمایی ایرانیان مقیم خارج از کشور در پاریس. این کنفرانس در زمانی بسیار مهم برای ایرانیان در سراسر اروپا، کانادا و آمریکا برگزار میشه. به خصوص برای اونهایی که در ایران هستند. از سال ۱۹۷۹ رژیم تهران ایرانیانی رو که از یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت و غیرهسته ای حمایت میکنند، پیگرد کرده. با بازداشتهای گسترده مبارزان، روزنامهنگاران، فعالان حقوق زنان، وکلا و اعدام زندانیان سیاسی و آزار و فشار بر ایرانیان تحت تعقیب، قطع دسترسی مردم به اینترنت. این رژیم هر چه در توان داشته برای خاموش کردن صدای مردم ایران انجام داده. ولی این کنفرانس بیانگر اراده مردم ایران هست که میخوان صداشون شنیده بشه و ایستادگی کنند برابر این رژیم سرکوبگر . برای ایرانیان این لحظهای دشوار و نگرانکننده است، زمانی که نگرانی امنیت پدران، مادران، فرزندان و بستگانشون هستند در این بحران. ولی ما میدونیم که مردم ایران مسئول تصمیمات این رژیم نیستند و نباید بهاش رو بپردازند. ما شجاعت کسانی را ارج مینهیم که با وجود خطرات بزرگ شخصی برای حقوق بنیادین، سخن گفتهاند و مبارزه کردهاند. از تلاشهای اعضاء جامعه ایرانیان در تبعید تقدیر میکنیم که خودشون را وقف پیشبرد حقوق بشر کردن برای حمایت از جامعه مدنی و همبستگی با اونهائی که با سرکوب مواجهاند در ایران. تلاشهای شما کمک کرده که صدای مردم ایران در سراسر جهان شنیده بشه. ما یک خواست مشترک داریم که مردم ایران بتوانند به دور از استبداد زندگی کنند. دههها سرکوب نشان داده که بزرگترین طرف رژیم مردم ایران و جنبش سازمانیافتهای هستند که همچنان حاکمیتش رو به چالش میکشد. و مردم ایران طی دههها فداکاری و مقاومت به روشنی نشان دادهاند که نه خواهان ادامه حاکمیت دینی حاکم هستند و نه بازگشت به دیکتاتوری. آنها خواهان و شایسته کرامتاند، آزادی و فرصتهای اقتصادی، شایسته حکومتیاند که به حقوقشون احترام بگذاره و از آزادهایشون حفاظت کنه و شایسته آیندهای که بتونن خودشون اونو رقم بزنند، به دور از ترس، سرکوب و خشونت. آینده ایران باید به دست خود مردم ایران تعیین بشه. سناتور تیلس و من همچنان متعهد هستیم به حمایت از حقوق بشر، آزادیهای بنیادین و آرمانهای مردم ایران. در حالی که شما در پاریس گرد هم آمدهاید، بدانید که میلیونها نفر در سراسر جهان همچنان با مردم ایراناند در مسیر رسیدن به کرامت، آزادی و حق تعیین سرنوشت. ممنونیم از شما به خاطر همه کارهایی که میکنید برای ساختن آیندهای بهتر برای مردم ایران و این کشور.
پیام ویدئویی سناتور تد کروز – رئیس کمیته بازرگانی، علوم و حمل و نقل سنا
سلام به همه، از حضور شما در کنفرانس ایران آزاد امسال ممنونم. در سال گذشته، رژیم ایران هزاران نفر رو اعدام کرده و به نحو وحشیانهای اعتراضات مردم رو سرکوب کرده. اعتراضاتی که در اون مردم ایران به حق خواستار تغییر هستند. میدونید، سران ایران از مخالفت هراس دارند. بر کسی پوشیده نیست که رژیم ایران همچنان به اقدامات بیشمار تروریستی و تجاوزکارانهاش ادامه میده و جان شهروندان ایرانی و اتباع خارجی رو تهدید میکنه. حاکمان ایران، آخوندها، شعار مرگ بر آمریکا سر میدند و از هر فرصتی برای آسیب رساندن به آمریکاییها استفاده میکنند. همانگونه که مخالفان ایرانی رژیم رو هم هدف قرار میدهند. به همین دلیل کمک آورنده قطعنامهای بودم که خواستار حفاظت از پناهندگان سیاسی ایرانی در اشرف سه است. به هر ایرانی که جرات میکنه صداش رو در برابر این رژیم بلند کنه میگم: ما شما رو میبینیم، صداتون رو میشنویم و در کنار شما ایستادهایم. من ادامه میدم به دفاع از زنان و مردان ایرانی که هر روز برای کرامت انسانی و آزادی مبارزه میکنند. سپاسگزارم.
پیام ویدئویی سناتور روبن گایگو – عضو کمیته امنیت ملی سنای آمریکا
سلام، از جامعه ایرانیان مقیم آمریکا در آریزونا و سازمان جوامع ایرانیان مقیم آمریکا تشکر میکنم که منو دعوت کردند با شما صحبت کنم. میخوام پیام بسیار روشنی از همبستگی و حمایت بفرستم به همه کسانی که در پاریس هستند و به مردم شجاع ایران، جوانان و زنان که همچنان در برابر این رژیم بیرحم میایستند. باید به روشنی گفت اون چیزی که میبینیم، حکومت ایران یک حکومت سرکوبگره که با خشونت اعتراضات و در واقع سرکوب سیستماتیک زندانیان سیاسی و اعدام اونها به حکومت ادامه میده. یک حقیقت رو هم میدونیم، این رژیم مردم ایران نیست. ما میخوایم مردم ایران موفق بشن، میخوایم آخوندها کنار برن. میخوایم ایران آزاد، دموکراتیک با جدایی دین و دولت باشه. وظیفه ایالات متحده و متحدانمون این هست که راههایی پیدا کنیم که بتونیم به بهترین شکل از معترضان و جنبش دموکراسیخواهی حمایت کنیم با ابزار دیپلماتیک، تحریمهای جدی و فشار بیوقفه بینالمللی. به مبارزان شجاع، رهبران و اعضای جامعه ایرانیان خارج از کشور ممنونم که امروز در این گردهمایی حضور دارید. جهان نگاه میکنه و در کنار شماست در مسیر دستیابی به یک جمهوری دموکراتیک با احترام به حقوق بشر. استوار بمانید و به مبارزه برای یک ایران آزاد ادامه بدهید.
پیام ویدئویی پتراس آستراویچیوس – نماینده پارلمان اروپا – عضو کمیسیون خارجه
دوستان عزیزم در ایران درود. و درود به خانوادههای همه زندانیان سیاسی و اعدامشدگان که امروز این برنامه رو دنبال میکنند. من دوست شما هستم. من نماینده پارلمان اروپا هستم، منتخب کشور لیتوانی. و رئیس مشترک گروه دوستان ایران آزاد. ما با هم هستیم. من همواره وضعیت ایران رو دنبال کردهام و تلاش کردم بفهمم که راز مقاومت مستمر و خستگیناپذیر مردم ایران در برابر این رژیم بیرحم و سرکوبگر آخوندها چیست. کلید پایداری استوار مردم ایران و مقاومت سازمانیافته اونها این بوده. انگیزه نیرومندشون، تمرکزشون بر آیندهای روشن و امیدبخش، و نپذیرفتن ارعاب و تهدیدهای رژیم ایران و یا سیاست نادرست مماشات غرب با آخوندها. مثل همین شعار شما نه شاه، نه شیخ، بازتاب دهنده اون چیزیه که مردم ایران بیتردید خواهان اون هستند، یعنی دیگه هیچ دیکتاتوری رو نمیخوان. اونچه که ما به روشنی میخوایم، یعنی مردم ایران میخوان، یک جمهوری آزاد و دموکراتیک هست. با توجه به همه رویدادهای اخیر و اونچه که نشون داده شد توسط این رویدادها، من معتقدم ضروریه که از شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران حمایت کنیم همراه با کانونهای شورشی که در داخل ایران هستند. خانم پرزیدنت، اعضا و دوستان عزیز مقاومت. ایرانیان شجاع در سراسر ایران و جهان، در طول سالهای خدمتم در پارلمان اروپا میتونم به شما بگم که من، شما در واقع در من یک دوست یافتهاید. خانم رجوی، لطفاً مطمئن باشید که من، حمایت مستمر و قاطع من ادامه پیدا خواهد کرد. باید همچنین بدانید که دوستان بسیاری دارید در اینجا در پارلمان اروپا که ما در کنار شما ایستادهایم و باور داریم که شما به زودی پیروز خواهید شد. از این رو، بیش از هر زمان دیگری اهمیت داره که پشت این جنبش دموکراتیک باشیم که این سالها رهبری این مبارزه رو بر عهده داشته و بهای سنگینی برای آزادی پرداخت کرده. باید متحد بشیم پشت اون. سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت تحت رهبری شما خانم رجوی با برنامه دموکراتیکی که تضمین میکنه حقوق همه شهروندان رو فارغ از جنسیت، قومیت، مذهب یا باور سیاسی، یک جایگزین معتبر و قابل اعتماد برای رژیم آخوندهاست. به امید دیدار شما به زودی در ایران آزاد.
هئیت جوانان هوادار مقاومت ایران - ماهان تاراج
میهمانان گرامی، دوستان عزیز، خواهران و برادران عزیز در اشرف۳.
۴۵ سال پیش، در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، ۵۰۰ هزار ایرانی به صورت مسالمتآمیز در خیابانهای تهران تظاهرات کردند.برای دموکراسی،برای آزادی.پاسخ رژیم گلوله بود.
در میان آنها والدین من هم بودند. مادرم باردار بود. زندگی من بعد از ۳۰ خرداد در واقع شروع شد. شش سالم بود پدر و مادرم ایران را ترک کردند و به فرانسه اومدند. من در آزادی و امنیت بزرگ شدم؛ در کشوری که توسط حاکمیت قانون اداره میشد. و متاسفانه میدونم که حتی اینجا حاکمیت قانون بعضا مورد مصالحه قرار می گیره، همانطور که این هفته دیدیم با ممنوعیت خودسرانه تظاهرات ایرانیان در پاریس
من خودم حقوق خوندم و زندگیم را در فرانسه دارم. به عنوان کسی که اینجا زندگی کرده و بزرگ شده، نمی خواستم میراث سیاسی پدر و مادرم را همینطوری بدون عبور از واقعیت ها قبول کنم. میخواستم آنچیزی که یاد گرفتم را بهکار بگیرم بنابر این تحقیق کردم سوال کردم و مقایسه کردم هر چه بیشتر آموختم بیش از پیش به یک نتیجه مشخص رسیدم، تصمیم گرفتم از شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین حمایت کنم چون دیدم که دیدگاه آنها همان اصولی را داره که من بهش اعتقاد دارم، دموکراسی، کثرت گرایی، حقوق بشر، برابری زن و مرد،جدایی دین و دولت و حاکمیت قانون.
این دورانی که مثل من کسان دیگرهم که در تبعید بودند گذرانده اند و کسانیکه اعتقاد پیدا کردند به مقاومت ایران ولی امروز میخواهم در رابطه با یک سفر دیگر صحبت کنم که شجاعت خیلی بیشتری می طلبه. زنان و مردانی در داخل ایران که فقط با دیکتاتوری مواجه بودند، با سانسور،سرکوب، ارعاب ولی با این حال دقیقا به همون نتیجه که من رسیدم ، می رسند، آنها هم مقاومت را انتخاب میکنند،آنها هم آزادی را انتخاب میکنند. مبارزانی مثل وحید بنی عامریان که خودش مهندس بود و فیزیک درس میداد. قیمتش را می دونست، می دونست که شکنجه و اعدام در پی خواهد داست کارهایی که می کنه.ولی با این حال تصمیم گرفت که به ایسته ،رژیم اون را اعدام کرد ولی نتونست جلوی اون چیزی که او نمایندگی می کرد بگیره و بکشه چون هزاران هزار مثل اون وجود داره ، کانونهای شورشی همه چیز را به خطر می اندازند چون معتقدند که این کشور میتونه آزاد بشه سرنوشتهای ما در جاهای مختلف و متفاوت شروع شده، ما در کشورهای امنی مثل فرانسه و اروپا و آمریکا مال اونها در داخل ایران تحت سایه سرکوب و اعدام ولی همهمون بخشی از یک مبارزه برای آزادی هستیم ما متحدیم با یک اعتقاد مشترک که مردم ایران شایسته یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین و دولت هستند،خونی که در ۳۰ خرداد ریخته شد،بیهوده نبود، زنده است در هر انسانی که حاضر نیست به استبداد تن بده ،در هر اقدامی زنده است که اقدام مقاومت محسوب می شه، در حمایت بین المللی از حق مردم ایران برای آزادی و دموکراسی. این خون جاری هست در نسل های پی در پی که امروز هم نسل سومش را می بینیم که در داخل ایران مبارزه می کنه و در سراسر جهان و همراه با هم ما آرام نخواهیم گرفت تا طلوع یک جمهوری آزاد در ایران محقق بشه.
