امام سجاد زین العابدین فرزند امام حسین علیه السلام، در سال ۳۶ هجری تولدیافت .در سفر کربلا و در کاروان حسینی حضور داشت واگرچه به دلیل بیماری شدید نمیتوانست به صحنه نبرد بشتابد، اما شاهد لحظه به لحظه حماسه جاویدان عاشورا بود.
کارزار شکوهمند درهم شکستن جبروت پوشالی یزیدی به رهبری زینب کبری علیهاسلام را در کاروان اسیران کربلا، از دربار ابن زیاد درکوفه تا کاخ یزید درشام تجربه کرد و خود طی سخنانی کوبنده رو در روی یزید خلیفه فاسد وغاصب ارتجاع، دروغهایی را که معاویه برای توجیه سلطه غاصبانه اش علیه خاندان رسالت ساخته بود، افشاء و رسواکرد.
حضرت سجاد در آن دوران پرآشوب و پرابتلا پرچم هدایت جنبش انقلابی تشیع را به مدت بیش ازسی سال دراهتزاز نگه داشت تا پیامها و تعالیم جنبشی را که در عاشورای حسینی شکفت در سخنان و پیامها و نیایشهایش به جامعه و نسلهای بعد منتقل کند. سرانجام، ولید بن عبدالملک، خلیفه اموی که حضرت سجاد و پیامها و تعالیم او را تهدید اصلی سلطه شوم خود می دید، در ۱۲محرم سال ۹۵ هجری، آن حضرت را طی توطئهیی مسموم کرد و بهشهادت رساند.
بخشهایی از تعالیم چهارمین پیشوای تشیع انقلابی برای مرزبندی، پایداری و مجاهدت دربرابر حکام جور، در نیایشهای آن رهبر آزادی وعرفان در صحیفه سجادیه گردآوری شده و ازکلام آن حضرت است که فرمود: «بار خدایا مرا از نزدیکی با مرزشکنان بازدار و برمن مپسند که لحظه یی پشتیبان ستمکاران و مؤیدشان در نابودی ارزشهای توحید باشم».
