۲۷ تیرماه, سالگرد زهر خوردن خمینی و قبول آتش بس در جنگ ضد میهنی است که به مدت ۸ سال ادامه داشت. جنگی که تنها در طرف ایران ۱ میلیون کشته و ۲ میلیون معلول و مجروح و4 میلیون آواره و بیش از هزارمیلیارد دلار خسارت بر جای گذاشت. وزیر آموزش و پرورش رژیم در سال67 اعلام کرد که در این جنگ ,450هزار دانش آموز به جبهه ها فرستاده شدند. این دانش آموزان در تاکتیک «حمله با امواج انسانی» با عنوان «سربازان یک بار مصرف» مورد استفاده قرارگرفتند. رفسنجانی در نماز جمعه روز ۹ آبان سال ۱۳۷۶ اعتراف کرد که ۳۶۰۰۰ تن از این کودکان دانش آموز در جبهه ها جان خود را از دست دادند . رفسنجانی همچنین اعتراف کرد که یک قرن درآمد نفت ایران یعنی متجاوز از ۱۰۰۰ میلیارد دلار به تنور این جنگ ریخته شده است .
اما جام زهری که ارتش آزادیبخش ملی ایران با فتح شهر مهران و یکصد رشته عملیات دیگر به حلقوم خمینی و تنور جنگ ضد میهنی او ریخت, اثرکرد و او را وادار به قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت ملل متحدکرد که آن را از تیر ماه سال 1366قویا و قاطعانه رد کرده بود. خمینی از 6سال قبل از آن, یعنی از سال ۱۳۶۱ متوالیاً قطعنامه های سالانه شورای امنیت ملل متحد برای آتش بس و خاتمه دادن به جنگ را رد میکرد و می گفت: « اگر این جنگ ۲۰ سال هم طول بکشد ما ایستاده ایم»
اما ارتش آزادیبخش کار را به آنجا رساند که احمد خمینی بعداً گفت : «امام وقتی در معادلات به این نتیجه رسیدند که قطعنامه را قبول کنند, من جام زهر قطعنامه را می نوشتم , من کنار امام بودم . امام مرتب مشتشان را بر روی پایشان میزدند و آخ میگفتند …. بعد از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ چند روز امام بدرستی نمی توانستند راه بروند.
خمینی ملعون در پیامی که روز ۲۷ تیر۱۳۶۷ داد و از رادیو خوانده و سپس در روزنامهها هم منتشر شد در مورد سرکشیدن جام زهر آتشبس گفت
و اما در مورد قبول قطعنامه که حقیقتاً مسأله بسیار تلخ و ناگواری برای همه و خصوصاً برای من بود این است که من تا چند روز قبل معتقد به همان شیوه دفاع و مواضع اعلام شده در جنگ بودم و مصلحت نظام و کشور و انقلاب را در اجرای آن میدیدم ولی بهواسطه حوادث و عواملی که از ذکر آن فعلاً خودداری میکنم و بهامید خداوند در آینده روشن خواهد شد
