تهاجم نظامی نیروهای ویژه مالکی به اشرف در ۱۰ شهریور ۹۲ برای کشتارجمعی مجاهدین و مضمون مشترک کار توضیحی که بعدازآن برای خبرگان آخوندی (توسط پاسدار سرلشکر قاسم سلیمانی)، برای بسیجیان (توسط پاسدار سرلشکر محمدرضا نقدی) و برای دولتیان (توسط آخوند علوی وزیر اطلاعات) انجام شد و مصاحبه تلویزیونی پاسدار سرلشکر حسین سلامی جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران در ۱۶ شهریور، جای ابهامی در طرح «ریشهکنی ۹۲» علیه جنبش مقاومت و یگانه جایگزین دموکراتیک، باقی نمیگذارد.
این واکنشها، نگرانی خامنهای و سپاه پاسداران ولایتفقیه را از خطر جایگزین دموکراتیک مشخصاً بعد از درهم شکستن برچسب ارتجاعی – استعماری در اتحادیه اروپا و آمریکا و هدف قرار دادن شورای ملی مقاومت و مسئول آن، بهروشنی بیان کرد.
تهاجم مسلحانه به اشرف البته بدون زمینهسازیهای تبلیغاتی و سیاسی نمیتوانست صورت بگیرد، چنین مقدمهچینیهایی در ماههای پایانی سال ۹۱ (مقارن با حمله موشکی به لیبرتی) در دستور کار رژیم بود و در بهار ۹۲ به اوج خود رسید. زمانبندی انتشار لجن نامه موسوم به «گزارش ۹۲» در ۱۵ اردیبهشت، ادعای وقوع مرگهای مشکوک در اشرف و لیبرتی و دو استعفای ۱۵ خرداد، در آستانه گردهمایی بزرگ مقاومت را اکنون پس از سپری شدن سال ۹۲ بهتر میتوان تحلیل کرد.
شورای ملی مقاومت و تمامی اعضای آن، نسبت به علائم مشکوکی که در بهار ۹۲ ظاهر شدند، واکنشی شایسته یک جایگزین سیاسی و اصیل نشان دادند.
کتاب «کارزار سیاسی مقاومت در مقابل جبهه متحد ولایت»، گزیدهیی است از مقالات اعضای شورای ملی مقاومت در این کارزار سیاسی فشرده، که خنثی کردن بسیج توطئه آمیز دشمن در این برهه را مدنظر داشت. این کتاب در ۴۳۳ صفحه توسط کمیسیون انتشارات شورای ملی مقاومت ایران منتشر گردید.
