سخنرانی میشل باشله کمیسرعالی حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران در اجلاس شورای حقوق بشر در ژنو
روز سهشنبه اول تیرماه ۱۴۰۰، در اجلاس شورای حقوقبشر ملل متحد در ژنو، میشل باشله کمیسر عالی حقوقبشر گزارش سالانه دبیرکل سازمان ملل را درباره وضعیت حقوقبشر در ایران تحت حاکمیت آخوندها ارائه کرد.
میشل باشله در سخنرانی خود، گفت: «دبیرکل نگران استفاده گسترده از حکم اعدام و اعمال خودسرانه آن برای طیف وسیعی از اقدامات است احکام اعدام همچنین در نقض قانون حقوقبشر غالباً بر اساس اعترافات اجباری صادر میشود که از طریق شکنجه یا پس از نقض جدی حق دادرسی عادلانه گرفته شده است.
در سال ۲۰۲۰، دستکم ۲۶۷ نفر، از جمله ۹ زن، اعدام شدند، اما فقط ۹۱مورد از این اعدامها اعلام شد. تاکنون در سال ۲۰۲۱ ، حداقل ۹۵نفر در ایران اعدام شدهاند که ۶ نفر آنها زن هستند. بیش از ۸۰ متهم نوجوان در انتظار اجرای اعدام هستند، حداقل ۴ نوجوان در معرض خطر اعدام قریبالوقوع هستند.
کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل متحد با اشاره به دادگاه دستگیری و محاکمه قیامکنندگان آبان۹۸، تأکید کرد: « بار دیگر بر نگرانی خودم و دبیرکل نسبت بهاستفاده از اتهامات بیاساس برای محکومکردن معترضان به اعدام تأکید میکنم.
استفاده از قهر توسط نیروهای امنیتی علیه معترضان در آبان۹۸ بدترین حادثه خشونت حکومت در اعتراضات دهههای گذشته بود. با این حال، معترضان، مدافعان حقوق بشر، وکلا، روزنامهنگاران و کنشگران جامعه مدنی همچنان در معرض ارعاب، بازداشت خودسرانه و پیگرد کیفری، از جمله مجازات اعدام قرار دارند».
میشل باشله در ادامه سخنرانی خود بهموارد گسترده «شکنجه و بدرفتاری با کودکان، زنان و مردان» بهدنبال اعترافات اجباری از سوی دیکتاتوری آخوندی اشاره کرد، و افزود: «در این رابطه، مانند بسیاری از موارد دیگر مصونیت از مجازات بهخاطر نقض حقوقبشر همچنان یک نگرانی عمده است.
گزارش سالانه دبیرکل همچنین گواهی مداوم در مورد بدرفتاری با زندانیان، از جمله استفاده گسترده و طولانیمدت از سلولهای انفرادی را تأیید میکند. بهطور کلی، این گزارش بهاین نتیجه میرسد که وضعیت حقوقبشر برای زنان و مردان ایرانی از هر مذهب، قومیت، طبقه اجتماعی و سایر اقشار نگرانکننده است.
دبیرکل ملل متحد در گزارش خود درباره نقض حقوق بشر در ایران که بهشورای حقوق بشر ارائه و توسط خانم میشل باشله قرائت شد تأکید کرده است: «وضعیت کلی حقوق بشر در ایران همچنان بهصورت یک نگرانی جدی باقیمانده است. مجازات اعدام همچنان علیه معترضان اعمال میشود. اعدام مصطفی صالحی و نوید افکاری در ۵ اوت و ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰ به رغم اعتراض جهانی از جمله این اعدامهاست. آنها به دلیل شرکت در اعتراضات به ترتیب در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ و در سال ۲۰۱۹ دستگیر شدند و صالحی بیش از یک سال در سلول انفرادی بود».
دبیرکل ملل متحد میافزاید : «برخی از زندانیان سیاسی سالها در زندان بودهاند و حتی یک روز هم مرخصی نگرفتهاند. به عنوان مثال، مریم اکبری منفرد که بهاتهام شرکت در تظاهرات اعتراضی در سال2009 به 15سال حبس محکوم شد، بهمدت ۱۲ سال گذشته در زندان بوده است. آزار و اذیت علیه وی پس از اینکه او یک شکایت رسمی ثبت کرد و بهدنبال تحقیق رسمی در مورد اعدام زندانیان سیاسی در سال1988( قتل عام۶۷) از جمله برادران و خواهرش بود، افزایش یافت.
به همین ترتیب، زینب جلالیان، زندانی سیاسی کرد، که به اتهام محاربه به حبس ابد محکوم شده است، از سال ۲۰۰۸ بدون مرخصی در زندان بسر می برد. »
