۳۰ مهر۱۳۷۲
مصوبه شورای ملی مقاومت درباره انتخاب خانم مریم رجوی به‌عنوان رئیس‌جمهور آینده کشور را به استحضار می‌رسانم. بر مردم و بر تاریخ ایران، بر سرزمین شیر و خورشید، بر مقاومت ایران و بر ارتش آزادی گرامی و فرخنده و مبارک باد.
۳۰خرداد ۱۳۷۶
ثمره فرخنده همه کشاکشها و رزم و رنج و خون و فدا، سیمای مجسم ایران فردا، مهر تابان آزادی و مظهرناب پاکبازی و مسئولیت شناسی انسانی، در رأس یگانه جایگزین مردم‌سالار، شورای ملی مقاومت ایران
و این پاسخ فرهنگی و این پاسخ فرهنگی و تاریخی و ایدئولوژیکی مردم و مقاومت ایران است به ارتجاع ضدانسانی و زن‌ستیز خمینی، کارآمدترین سلاح استراتژیکی ما در نبرد همه‌جانبه با استبداد مذهبی و مبشر رهایی و اعتلای زن و مرد ایرانی!
۹شهریور۱۳۷۶
در کشاکش همه تضادها و ابتلائات، این مجاهدین هستند که آبدیده می‌شوند و آینده داری خودشون را اثبات می کنند. این آینده داری یعنی برخورداری از ظرفیت عظیم ایدئولوژیکی و از سازمان و از حقانیت و استحکام.
درست در این نقطه است که انقلاب درونی مجاهدین با امر سرنگونی رژیم، درست در همین نقطه با هم پیوند می‌خورد و به هم می‌رسد. یعنی که ما پاسخ را در مریم و انقلاب او یافتیم. موضوع البته ضرورت درونی برای مجاهدین در چارچوب مرام و مسلک و ایدئولوژی خودشون بود. اما در عین حال پاسخ به ضرورت سرنگونی را در آن جا یافتیم از طریق ارتقای کیفیت نیروی رزمنده یعنی مجاهدین و ارتش آزادیبخش. برجسته‌ترین وجه پایداری و رویش. بله برجسته‌ترین وجه پایداری و رویش مجاهدین را ققنوس وار پس از یکصدهزار شهید در این جا به عیان می شود دید. انقلابی که گفت هدفش نفی ایدئولوژی جنسیت و تبعیض جنسی بود.
دقیقاً در راستای سرنگونی و پیروزی همان خلق قهرمان.
به همین دلیل، چهار سال پیش در مسیر انقلاب مریم رسیدیم به هژمونی زنان ذیصلاح مجاهد. و نفی ایدئولوژی مردسالاری و استثماری. به ترتیب باز هم رهایی زن نقطه عزیمتی شد برای رهایی مردان و مسئولیت پذیریشان و خلاصی از اسارت ایدئولوژی جنسیت و برتری جویی مردسالارانه.
و زنهایی هم که سکانهای مسئولیت و فرماندهی را به دست گرفتند، به دور از عنصر ضعیفگی و مسئولیت گریزی، نیرویی که این چنین در اثر رهایی مردان و زنان مجاهد، در کل سازمان کار و سازمان رزم ما، به‌خصوص در تشکیلات رزمی ارتش آزادیبخش، آزاد و جاری شد، به راستی عظیم و درهم کوبنده نظام و فرهنگ آخوندیست.
خواهر شهرزاد گفتند که سالیان سال است از مقطع مسئول اولی مریم، از فردای مرگ خمینی، که مجاهدین خانه و کاشانه یی جز خلق محبوبشان ندارند. آزمایشی که به حق امروز باید گفت در پرتو مریم، در تاریخ بی نظیر است. تکرار می‌کنم. در تاریخ بی نظیر است. باشد تا قرن آینده از آن بیشتر صحبت کند.
در دیماه گذشته گزارشگر نیویورک تایمز از قرارگاه اشرف گزارش کرد: «این جا هم چون کشوری است، در درون کشور دیگر در خاک عراق. تابلوهای خیابانها تماماً به زبان فارسی است، و رزمندگان همگی به یک زن ایرانی که او را مریم می‌نامند، درود می‌فرستند. آن زنان، پس از هجوم و تسخیر یک سنگر مستحکم در یک مانور نظامی شعار می‌دادند که او سمبل مبارزه ماست، رزمنده دیگری که توپچی تانک بود گفت او نوک پیکان مبارزه ماست».
از اول هم گفته بودیم که سرچشمه دارایی ها و توانایی ها، کارآمدترین سلاح استراتژیک این مقاومت و سیمای ممیزه ایران فردا.
