روز بیست و چهارم آبان سال ۱۳۹۸ به دنبال سه برابر شدن قیمت بنزین، مردم محروم و به جان آمده با پیشتازی جوانان شورشی جرقه قیامی را روشن کردند که دامنه آن به سرعت تمامی ایران را فرا گرفت.
در این قیام قهرمانانه مردم و جوانان شورشی در ۱۹۱ شهر با بستن جاده ها و بزرگراهها شعار مرگ بر خامنهای را طنین انداز کردند.
مراکز غارت و سرکوب، بانکها ، مراکز دولتی و دفاتر امام جمعههای منحوس خامنهای را به آتش کشیدند. تصاویر خلیفه ارتجاع و نمادهای این رژیم فاسد را به زیر کشیده و در آتش سوزاندند.
با وحوش سرکوبگر انتظامی، پاسداران، بسیجیها، اطلاعات و لباس شخصیهای رژیم پنجه در پنجه شدند و بسیاری مراکز آنها را هدف شعلههای خشم خودشان قرار دادند.
ظرف دو روز سراسر ایران صحنه جنگ و گریز و درگیری جوانان با پاسداران و نیروهای سرکوبگر رژیم شد.
در بسیاری از شهرها گلههای وحوش خامنهای در برابر هجوم جوانان شورشی پا به فرار گذاشتند، فقط در روز ۲۵ آبان خلق قهرمان و کانونها و فرزندان شورشگر آن بیش از تمامی مدت قیام سال ۹۶ مراکز، خودروها و ساختمانهای حکومتی را به آتش کشیدند.
جوانان شورشی مزدوران را گوشمالی دادند، مراکز سرکوب و کلانتریها را فتح کردند، بخشهایی از شهرها را آزاد کردند و لرزه سرنگونی را به سراپای رژیم افکندند.
اما قیام آبان در بالاترین شاخصه خود یعنی با یش از ۱۵۰۰ شهید سرفراز آن برجسته میشود، که براستی شاهدان تاریخ و زمانه ما هستند.
وقتی گاز اشک آور و ماشین های آب پاش و چاقو و تبر و قمه مزدوران لباس شخصی مغلوب دلاوری جوانان قیام کننده شد، وقتی بستن اینترنت و خط و نشان کشیدنهای خامنهای و رئیس جنایتکار قضائیه آن نتوانست در برابر پیشروی سیل بنیان کن قیام مانعی ایجاد کند، پاسداران وحشت زده به دستور شخص خامنهای دست به جنایت زده و به روی قیام کنندگان آتش گشودند.
مزدوران به هر تجمع ۸ تا ۱۰ نفره شلیک کور کردند، در شیراز هلی کوپترهای نیروی انتظامی از هوا به روی قیام کنندگان آتش گشود. در ماهشهر سپاه برای سرکوب قیام کنندگان تانک و نفربر وارد کرد و با بکارگیری کل امکاناتش در منطقه دست به کشتار زد.
صحنه جنایت هولناک پاسداران در گرگان که قتل یک جوان شورشی را با شلیک مستقیم و با ضربات تبر نشان میداد، جهانی را تکان داد.







