در این نوشتار میخواهیم برگهایی از پروندهٴ یکی از مأموران وزارت اطلاعات در خارج از ایران به نام علی اکبر راستگو را بررسی کنیم. مزدوری با نزدیک به چهار دهه خدمات رسانی به آخوندها.

البته خدمات مزدور علی اکبر راستگو در انحصار آخوندها نیست. ساواکیها هم به این مزدور استناد میکنند. از جمله استناد فراستی شکنجهگر ساواک به کتاب مزدور علی اکبر راستگو برای اثبات اینکه فقط ساواک نبوده که زندانیان خود را شکنجه میکرده، مجاهدین هم این کار را میکنند!
دژخیم فراستی در بی.بی.سی فارسی میگوید: «شکنجه آزار بدنی به یک متهم و یا مجرمه. یعنی اول متهم هستید یا مجرم هستید و بعد شکنجه خواهید شد. ضمنا آن روایتی که از شکنجههای ساواک فرمودید شکنجههایی است که خود شما در سازمان مجاهدین خلق تدوین کردید. این نوع شکنجههایی است که شما ثبت کردید که انجام بشه. شلاقزدن شیوهٔ مرسوم در همهٔ زندانها، حبس در سلول انفرادی، سلولهای ساخته شده به شکلی است که برای هر زندانی به شکل کوچکی جهت هواخوری در سلولش ساختهاند تا با سایر زندانیان ارتباط نگیرد. تحمیل گرسنگی، قطع آب گرم حمام در زمستان، از کار انداختن سیستم تهویه
مجری: این سند چیه؟
سندی هست که آقای مهندس علی اکبر راستگو از سازمان مجاهدین مواردی را که خود مجاهدین برای شکنجهٔ اعضای خودشون در نظر گرفتند را اینجا تنظیم کرده»
کتاب علی اکبر راستگو که شکنجهگر ساواک به آن استناد میکند، دروغ و جعلیاتی است که مرکز اسناد انقلاب اسلامی رژیم آخوندی در ۲۳خرداد ۱۳۹۰ در ۵۶۸ صفحه در کتابی با عنوان «مجاهدین خلق در آیینهٔ تاریخ» به اسم علیاکبر راستگو منتشر کرده است.
جواد فیروزمند، همکار سابق علی اکبر راستگو که در جلسات وزارت اطلاعات با او شریک بوده در رابطه با این کتاب و علی اکبر راستگو چنین میگوید:
«آدمهایی مثل شماها دروغ پرداز، جناب آقای راستگو! تو بنا به گفتهٴ خودت، بنا به آن چیزی که در کتابت هم نوشتی که من معتقدم بابا اون کتاب اصلاً نوشتهٔ این بابا نیست. تو از سال۱۳۵۸ تو انجمنهای فعالی که اون موقع انبوه وجود داشت تو این کشورهای اروپایی، تو آلمان هوادار سازمان بودی. تا سال۱۳۶۵.۱۳۶۵ یه چند ماهی پا شدی رفتی اشرف یه هوایی عوض کنی… پناهندگیت رو هم که از قبل مجاهدین داری. از قبل همین آقای رجوی داری پناهندگیت رو. بعد دیگه تو سازمان مجاهدین نبودی. بنا به گفتهٴ خودت. در سال۱۳۶۶ ماکزیمم اعلام جدایی کردی. تو کجا اعلام جدایی کردی مرد حسابی؟! کو اون اعلام جداییت؟ احتمالاً آویزون کرده جناب تو اون باغاتی که در شمال ایران داره. بابا یک حرف راست تو اینا وجود نداره. ما به چی اینا باید استناد کنیم؟.
یک ذره هم که حرف سیاسی نمیتونه بزنه این بابا. برید نگاه کنید بهنوشتههاش و ویدئوهاش. آقا در تمام این همه مدت بهقول خودش از سال۱۳۶۶ به اون طرف تا الآن که سال۱۴۰۱ هست شما ۵تا ویدئوی درست حسابی نمیتونی از این بابا پیدا کنی. ۱۰تا مقالهٔ درست حسابی هم نمیتونی از این بابا پیدا کنی. سوءاستفاده از مطالب دیگران. آخه تو که تو سازمان مجاهدین نبودی… .
چطور غلط انداز یه کتابی نوشتی که تاریخش تا سال۱۳۸۴ هست تو این کتاب. بعد تو بیشرمانه میای میگی که از منابع خود سازمان مجاهدین استفاده شده. بابا این کتابو برات نوشتن دیگه. چرا دروغ میبافی؟ یه کتابی برات نوشتن به اسمت برای اینکه ازت سوءاستفاده کنن. سوء استفادهشون را هم کردن…
باید بیای پاسخ بدی. چرا یه مشت جعلیات را اینور اونور رفتی منتشر کردی. نشر جعلیات از طرف هر کسی باشه در همین اروپا چند سال زندان دارد. جریمهٔ نقدی دارد». (جواد فیروزمند-۱۵ فروردین ۱۴۰۱)
در کتابی که به اسم علی اکبر راستگو توسط وزارت اطلاعات منتشر شده، مزدور مدعی شده در سال۵۸ به انجمن دانشجویان مسلمان هوادار مجاهدین در آلمان پیوسته و فعالیتش را در بخش روابط خارجی انجمن در شاخه بوخوم آغاز کرده است.
یکی از مجاهدین که خود آن زمان در آلمان بوده، درباره این ادعای علی اکبر راستگو میگوید، «اولا در سال۵۸ هیچ تشکلی تحت انجمن هواداران در آلمان وجود نداشت چه رسد که در یک شهرستان دیگر آلمان بخش خارجی داشته باشد، انجمن از تابستان ۵۹ با یک هسته هواداران مجاهدین در شهر هانوفر شروع به کار کرد و در سال۶۰ وقتی که «اتحادیه انجمنهای دانشجویان مسلمان خارج کشور هوادار مجاهدین» اعلام موجودیت کرد انجمن آلمان هم تشکیل شد و اولین مسئولش مجاهد شهید امیرهوشنگ رجایی بود که در عملیات فروغ جاویدان بهشهادت رسید. . واقعیت این است، فعالیت راستگو با انجمن هواداران در آلمان فقط چند ماهی در سال۶۵ بود».
وزارت اطلاعات در کتاب مورد اشاره از زبان راستگو در سه بخش یک سری سازماندهی بهعنوان اطلاعات درونی مجاهدین بهم بافته و در بخش چهارم در مطالبی دست اول! به ادعاهای لو رفته تحت عنوان زندانهای مجاهدین در قرارگاههای مجاهدین و یا زندانها تحت حاکمیت عراق میپردازد. بر این مبنا که اولین بار است توسط این مزدور نشخوار میشود، میشود گفت دست اول است.
توجه کنید! این فرد سال۶۵ بعد چند ماهی که با مجاهدین بوده بریده، سال۷۳ به استخدام وزارت اطلاعات در آمده، بعد کتابی نوشته که روایت هاش از درون مجاهدین تا سال۸۴ است! جالبتر اینکه وزارت اطلاعات آن را توسط مرکز اسناد خودش منتشر کرده یعنی آبشخور قضیه آنقدر لو رفته که حتی برای ایز گم کردن هم آنرا به یک ناشر خارجی احاله نداده است.
علی اکبر راستگو کیست؟
علی اکبر راستگو یک مأمور حرفهیی وزارت بدنام اطلاعات است که از اسامی بهمن، بهمنیار و فرخ عظیمیپور نیز استفاده میکند و طی سالیان با ماسک عضو سابق مجاهدین و زیر نام انجمنهای پوششی ساخته شده توسط وزارت اطلاعات برای پیشبرد کارزارهای شیطانسازی علیه مجاهدین و مقاومت ایران فعالیت میکند.
راستگو اوایل سال۷۳ توسط فردی به نام عباسی به استخدام وزارت اطلاعات درآمد. عباسی یک مأمور وزارت اطلاعات در پوشش دیپلماتیک در آلمان بود که در یک طرح تروریستی علیه خانم مریم رجوی شرکت داشت و پلیس آلمان آن طرح را کشف و او را بهعنوان عنصر نامطلوب اخراج کرد.
علی اکبر راستگو در اولین دیدارش با عباسی ۸ صفحه اطلاعات علیه اپوزیسیون به او داد که به همین خاطر مورد اعتماد رژیم قرار گرفت و توسط وزارت اطلاعات استخدام شد. او برای مخفیکاری ملاقاتهایش با عوامل سفارت رژیم در آلمان را در شهر گیسنت در ۶۰ کیلومتری فرانکفورت اجرا میکرد.
پناهندگان شریف ایرانی گزارش کردهاند که راستگو برای تبادلات ویژهیی با وزارت اطلاعات سفرهایی هم به هامبورگ و کفلد و هلند داشته است.
در سال۱۳۷۴ وزارت اطلاعات علی اکبر راستگو را برای گذراندن یک دوره آموزشی مخفیانه به ایران برد، عباسی مأمور اطلاعاتی در سفارت رژیم در آلمان ترتیب سفر او به ایران را داده و تمام مسائل خروج او از فرانکفورت و ورودش به تهران را حل کرد. در تهران او از گیت ویژهیی بدون تفتیش وسایل و چمدانهایش مستقیماً به یک خانه امن برده شد. راستگو دو هفته در ایران بود، که یک هفته در تهران آموزش دیده و هفته دوم به نوشهر رفت و برای مخفی ماندن سفرش به ایران، به زادگاهش بابل نرفت. وی در مدت اقامتش در ایران با برادرش بیژن راستگو که خود از عوامل اداره اطلاعات شهر بابل است دیدار داشت و هنگام بازگشت از ایران کتب و نشریاتی که وزارت اطلاعات به نام بریده مزدوران منتشر کرده را با خود به آلمان آورد.
راستگو به اطرافیانش گفته بود این دو هفته در تعطیلات در ایتالیا بوده، اما سفر او به ایران را هموطنان آزاده با جزییات فاش کردند که در همان ایام توسط مقاومت ایران افشا شد.
کمیسیون امنیت و ضدتروریسم شورای ملی مقاومت در خردادماه ۱۳۷۸ در اطلاعیهیی فاش کرد، «علیاکبر (یا بهمن) راستگو علاوه بر ارتباط تنگاتنگ با سفارت رژیم در بن، مستقیماً با بخش برونمرزی وزارت اطلاعات در تهران ارتباط دارد. رابط او فردی به نام ”تقوایی“است که راستگو از طریق تلفن دستی با وی ارتباط دارد و در مسافرتهای نوبهیی به تهران توسط وی توجیه میشود».

هم اکنون علی اکبر راستگو یکی از عوامل فعال وزارت اطلاعات در آلمان است و با مزدوران دیگری از جمله عیسی آزاده، کریم حقی، قربانعلی حسین نژاد و محمد حسین سبحانی ارتباط و همکاری دارد.
راستگو به مأموریتهای زیادی به شهرها و کشورهای دیگر از جمله فرانسه، آمریکا و عراق توسط وزارت اطلاعات اعزام شده است. از جمله آبان سال۷۵ او در لسآنجلس در سمیناری که وزارت اطلاعات ترتیب داده، با اسم جعلی دکتر بهمنیار سخنرانی کرد. در تیرماه سال۷۶ به فرانکفورت رفته و در ملاقاتی با عفو بینالملل علیه مجاهدین سمپاشی کرد.
مزدور علی اکبر راستگو بهمراه سایر اعضاء باند مافیایی وزارت اطلاعات در ۱۲ فروردین ۱۳۸۴ تحت حمایت و هماهنگی یکی از سرویسهای مخفی فرانسوی به شهر اور سور اواز و سایر شهرهای استان والدواز رفتند تا علیه مجاهدین و مقاومت ایران لجنپراکنی کنند و علناً به نیابت از وزارت اطلاعات مطرح میکردند که میخواهیم کاری کنیم که فرانسه خانم مریم رجوی را به ایران استرداد کند. آنزمان پرونده ۱۷ ژوئن هنوز باز بود و این مزدوران روی آن سوار شده بودند و میگفتند میخواهیم به این وسیله کاری کنیم که مجاهدین دستگیر، اخراج و اعدام بشوند.
فعالیتهای پوششی علی اکبر راستگو
علی اکبر راستگو کارچرخان یک انجمن پوششی از رونق افتاده به نام آوا و وب سایت این انجمن به همین نام بوده است.
وی دو انجمن دیگر در شهر کلن آلمان به نام «کمیته دفاع از زندانیان سابق زندانهای مجاهدین» و دیگری «کانون آزادیخواهان و پناهندگان ایرانی» را به ثبت رسانده و تحت پوش این انجمنها به همراه سایر مزدوران اعزامی رژیم علیه پناهندگان و مخالفان ایرانی جاسوسی میکرد و بهویژه کارزارهای شیطانسازی رژیم علیه مجاهدین و مقاومت ایران را پیش میبرد.
وزارت اطلاعات یک تلویزیون اینترنتی به نام «تلویزیون مردم» راهاندازی کرد که کارچرخان آن هم علی اکبر راستگو بود. این تلویزیون فقط ساخته برای شیطانسازی و دروغپراکنی علیه مقاومت و مجاهدین بود که پس از مدتی دکانش تخته شد.
مزدور راستگو در مصاحبهیی با پارسا سربی که صحنه گردان برنامه وزراتی «تلویزیون مردم» بود، مأموریت این تلویزیون را اینچنین توضیح میدهد: «من معذرت میخواهم از اینکه دیر به دیر می آیم به این برنامه، برنامه ای که بههرحال مسئولیتش به پای خودم هست. مسئولیت اجراییش با شماست ولی مسئولیت، مسئولیت پشتپردهاش با کانون آواست. و کانون آوا مسئول همه بهقول معروف نمیشود گفت حرفها بلکه افرادی که بهقول معروف در این برنامه شرکت می کنند مسئولیت برنامه ریزی این افراد به عهده کانون آوا هست.

… . و من جا دارد که از همینجا از تمامی دوستان جدا شده که در این برنامه تابهحال شرکت کردند و شرکت خواهند کرد، تشکر بکنم چون اینها دوستانی هستند که زهر خورده هستند از سازمان مجاهدین و این تلویزیون مردم تریبونی شده برای این دوستان تا بتوانند آن چیزهایی که در دیدشان هست و میخواهند، میخواستند به سازمان بزنند، به مسئولین سازمان بزنند ولی گوش شنوا پیدا نکردند، از این طریق به گوش مسئولین این سازمان برسد». (علی اکبر راستگو – تلویزیون مردم ۱۴شهریور ۱۳۹۳)
مأموریت علی اکبر راستگو، شرکت در توطئههای مختلفی است که رژیم علیه مجاهدین طراحی میکند. از جمله توطئههایی که بهمنظور تدارک و آمادهسازی کشتار اشرفیها در زمان حملات به اشرف۱ و موشکباران لیبرتی انجام میشد. وی در هماهنگی با نیروی تروریستی قدس از هیچ رذالتی کوتاهی نکرده. او مأموریتهای محوله از جانب وزارت اطلاعات را حتی به قیمت دستگیریاش میپردازد.

در ۲۴ تیر ۱۳۸۷ مجله آلمانی اشپیگل بهنقل از اداره ضدجاسوسی آلمان فاش کرد، مأموران اعزامی وزارت اطلاعات به عراق؛ علی اکبر راستگو و مهدی خوشحال که به بغداد رفته بود، به جرم جاسوسی علیه مجاهدین دستگیر شدهاند.
اشپیگل اضافه کرد: «علی. ر [علی اکبر راستگو] عضو فعال انجمن آواست که در کلن دفتر دارد و با مجاهدین خلق سازمان اسلامگرای چپ مبارزه میکند».
راستگو با یک تأخیر شش ساله به این دستگیری اعتراف کرد و گفت: «من آن موقع در موضع مدیر آوا به درخواست خانوادههایی که در جلوی اشرف بودند رفتم عراق که رپرتاژی در این رابطه تهیه بکنم و چندین مصاحبه با روزنامههای بغداد داشتم…

چندین عکس هم در خود شهر بغداد من گرفتم در میدانهای مختلف از خودم. در یکی از این عکسبرداریهای یک سرباز عراقی مراجعه کرد و گفت چهکار دارید میکنید؟ ما گفتیم داریم عکس میگیریم. گفت شما کی هستید؟ ما پاسپورتمان را نشان دادیم. گفت میدانید که عکسبرداری ممنوع است…
این سرباز بهقول معروف خیلی چیز کرد گفت من از شما اجازه اصلاً بغداد اجازه اصلاً اجازه عکسبرداری ندارید اینجا محیط نظامی هست. بههرحال گفت شما به چیز منتقل بشوید، به کلانتری بهقول معروف منتقل بشوید تا ببینیم جریان چی هست؟ که به کلانتری منتقل شدیم همانا، اسم مجاهدین آمدن همانا و پنج هفته بهقول معروف در اختیار اینها بودیم». (علی اکبر راستگو -تلویزیون مردم ۱۴ شهریور ۱۳۹۳)
نامهپرانی علیه مجاهدین به سازمانها و ارگانها و شخصیتهای مختلف
از مجموعه اقدامات مزدور علی اکبر راستگو، نامهپراکنی به ارگانهای بینالمللی یا مقامات کشورهاست.
زمانی که اشرف یک تحت محاصره و سرکوب ایادی رژیم در عراق بود، راستگو در نمایشها و خیمه شب بازیهایی که رژیم آخوندی در خارج از کشور ترتیب میداد شرکت میکرد، برای ارگانهای بینالمللی نامه مینوشت، برای طومارهای مختلف امضا جمع میکرد تا جنایات مالکی نخستوزیر دستنشانده رژیم در عراق را مشروع جلوه بدهد. کما اینکه در قتلعام ۵۲ قهرمان مجاهد خلق در ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ برای پاک کردن خنجر و دست جلاد، بریده مزدورانی که راستگو هم یکی از آنها بود نامهیی برای نوری مالکی فرستادند و از «عالیجناب نوری المالکی رئیس الوزرای دولت عراق»، نهایت قدردانی و سپاسگزاری خود را اعلام کردند.
نمونههایی از اقدامات رذیلانه مأمور وزارت اطلاعات علیه مجاهدین:
نامه به عالیجناب Bo Vesterdorf
رئیس دادگاه دادخواست اولیه اتحادیه اروپا – لوکزامبورگ
عالیجناب! بنا بر خبر درج شده در وب سایت دادگاه عالی اروپا، قرار است که شکایت سازمان مجاهدین خلق ایران علیه خط مشی امنیتی-خارجی اتحادیه اروپا… در شعبه دوم دادگاه تحت نظارت شما مورد بررسی قراربگیرد. هدف سازمان مجاهدین از طرح این شکایت، اقدام برای خروج از لیست گروه های تروریستی اتحادیه اروپا میباشد.
… من از شما بهعنوان قاضی مسئول این پرونده خواهش میکنم: به شانتاژ های سازمان مجاهدین وقعی نگذارید.
از سازمان مجاهدین بخواهید رسماً مبارزه مسلحانه را بهعنوان خط مشی نفی کند (سایت آوا ۱۵ بهمن۱۳۸۴).
جناب آقای دکتر هانس پیتر فردریش
وزیر محترم کشور آلمان بهقرار اطلاع دولت عراق مهلت خود را برای بستهشدن پایگاه سازمان مجاهدین خلق “اردوگاه اشرف”تمدید کرده است. در مقابل با تعجب باخبر شدیم که مریم رجوی برای همکاری با دولت عراق و سازمان مللمتحد برای بستهشدن این پایگاه اعلام همکاری نموده است. ما مایلیم بهطور خاص در برابر یک تصمیم زودرس پذیرش”پناهندگان” از اردوگاه اشرف بشما هشدار بدهیم.
نگذارید کشور آلمان جولانگاه تروریستها شود! آلمان همیشه حیاط خلوت سازمان مجاهدین بوده است. قبل از پذیرش افراد از وضعیت سازمانی و تشکیلاتی آنان اطمینان حاصل کنید! (علی اکبر راستگو – سایت انجمن نجات وزرات اطلاعات – ۵دی ۱۳۹۰)
حضور محترم آقای فیشر!
… ظاهراً شما به همایش سازمان مجاهدین و بازوی سیاسی آن شورای ملی مقاومت، بتاریخ ۲۶نوامبر ۲۰۱۶ در پاریس دعوت شده اید.
ما از شما درخواست میکنیم در تصمیم خود برای شرکت در این مراسم هر چه زودتر تجدید نظر بکنید! …
سازمان مجاهدین در عرض سالهای گذشته بهخاطرشهرت بد خود بهشدت محتاج کسب وجهه بینالمللی میباشد. در این زمینه آنها خودشان را بهعنوان“ مقاومت ایران ”توصیف میکنند اما در حقیقت در میان گروههای جدی اپوزیسیون در ایران بهیچ عنوان جدی گرفته نمیشوند (علی اکبر راستگو – سایت انجمن نجات وزارت اطلاعات – ۱آذر ۱۳۹۵).
در آن مقطع، هدف رژیم از این نامه پراکنیها توسط مزدورانی چون راستگو این بود، که میخواست هیچ کشوری مجاهدین را نپذیرد، تا بتواند یک به یک آنها را یا با حملات موشکی یا با قتلعام یا با محاصره پزشکی از بین ببرد.
این مزدور در تاریخ پانزدهم تیرماه سال ۱۴۰۰ خبری در سایت آوا درج کرد که «جمعی از اعضا و مسئولین سابق فرقه رجوی روز دوشنبه پنجم جولای ۲۰۲۱ در مقر دادگاه بینالمللی لاهه حضور پیدا کرده و یک مجموعه از شکایات، اسناد و مدارک و حکمهای صادره مربوط به آن، به دبیرخانه دادگاه بین المللی لاهه در هلند بصورت حضوری توسط آنها تحویل داده شد.»
و ادامه میدهد، «تعدادی از اعضا شرکت کننده در مقابل دیوان عالی لاهه یک اکسیون برگزار کرده و با نصب بنر و پخش اطلاعیه جنایات فرقه رجوی افشا گردید. که مورد استقبال و توجه شهروندان هلندی قرار گرفت.»
آنچه که تحت عنوان تحویل «یک مجموعه شکایات، اسناد و مدارک…» توسط مزدور راستگو ادعا شده. این چنین توسط همکار سابق وی فاش گویی میشود:
«اگر کسی از این حضرت آقا شکایت بکند سر رابطه با همین موضوعی که به دروغ رفته جلوی میدون پاک با اون دربونه عکس گرفته میگه من شکایت نامه تقدیم چیز کردم، دادگاه بین المللی لاهه کردم. آخه مرد حسابی دادگاه بین المللی لاهه مشکلات کشورها رو رسیدگی میکنه اصلا آدم شخصی را اونجا راه نمیدن. بعدش هم اونجایی که تو رفتی دادگاه نیست. اونجا همون دربون و همون پارکهاس» (ماهیت کتابنویسی های وزارت اطلاعات جواد فیروزمند – همکار سابق علی اکبر راستگو– ۱۵ فروردین۱۴۰۱)
***
علی اکبر راستگو فقط به فعالیت در وبسایتها و تلویزیونهای وزارتی یا نمایشهایی تحت عنوان تظاهرات اکتفا نمیکند. جایی که منافع رژیم ایجاب کند، در چاقوکشی و قدارهبندی هم دست دارد. از جمله در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۸۶، شماری از پناهندگان سیاسی و مخالفان رژیم، توسط گروهی از مأموران وزارت اطلاعات و مزدوران سفارت رژیم در سالن فیاپ پاریس مضروب و مجروح شدند. مزدوران حاضر در این صحنه علی اکبر راستگو، محمدحسین سبحانی، هادی شمس حائری، مسعود خدابنده و زنش سینگلتون، علی قشقاوی، مهدی خوشحال، … . به همراه آلن شوالریاس، مزدور فرانسوی آخوندها و دو مأمور از سفارت رژیم بودند. در پی حملات وحشیانه مزدوران، پلیس پس از بررسی صحنه و جمعآوری آلات جرم و شناسایی مجرمین، علاوه بر لغو جلسه، سبحانی و دو مزدور دیگر اطلاعات و سفارت رژیم را بازداشت و مورد تعقیب قضایی قرارداد. (نشریه مجاهد ۸۵۷ ـ ۲۸ خرداد ۱۳۸۶)

گزارشات سازمانهای اطلاعاتی از فعالیتهای عوامل اطلاعاتی رژیم
فعالیتهای اطلاعاتی و جاسوسی مأموران گشتاپوی آخوندی ازجمله «راستگو»، علیه مجاهدین و مقاومت ایران از دید سرویسهای امنیتی خارجی پنهان نمانده، به چند نمونه در این رابطه اشاره میکنیم:
در بهمن سال ۱۳۷۸ پلیس امنیتی آلمان تعدادی از مزدوران منجمله علی اکبر راستگو و مهدی خوشحال را احضار کرد و ضمن اخطار به آنها، ازارتباطات آنها با وزارت اطلاعات رژیم ابراز اطلاع نمود ودررابطه با دریافت وجوه نقد بابت این همکاریها و نیز درمورد انتشار لجن نامه ”پیوند ” ازآنها بازجویی بعمل آورد. پلیس امنیت به آنها هشدار داد که چنین فعالیتهایی به امنیت شهروندان آلمانی آسیب میرساند و بهیچوجه قابل تحمل نیست (نشریه پیوند فوریه ۲۰۰۰)
کمیسیون امنیت و ضد تروریسم شورای ملی مقاومت ایران در بهمن ۱۳۷۸ اطلاعیهیی دراینباره صادر کرد و نوشت: «… در هفتههای اخیر، پلیس و ارگانهای امنیتی در هلند، آلمان، انگلستان، سوئد، نروژ، کانادا و… به مراجعه و احضار شماری از مأموران رژیم و اخطار دادن به آنها، مبادرت کردهاند… در آلمان پلیس امنیتی در مراجعه به علیاکبر (بهمن) راستگو، مهدی خوشحال و نادره افشاری، از جزئیات ارتباطات آنها با وزارت اطلاعات ابراز اطلاع نموده و ازجمله با راستگو راجع به نحوه وجوهی که بابت همکاری با نشریه پیوند از وزارت اطلاعات دریافت میکند سؤال و جواب کرده است».
علاوه بر سال ۲۰۰۰، راستگو طبق اطلاعیهیی که در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۳ برابر با آذرماه ۱۳۸۲ منتشر نمود، اعلام داشت که خانه وی مجدداً مورد بازرسی و تفتیش پلیس آلمان به اتهام نگهداری سلاح و پاسپورت جعلی قرارگرفته است که نشان میدهد وی بهعنوان یک مأمور وزارت اطلاعات رژیم ایران همیشه مورد ظن پلیس آلمان قرار دارد.
علاوه بر پلیس و دستگاه قضایی کشورهای اروپایی، سایر سازمانهایی که درگیر مسئله ایران هستند، به فعالیتهای مزدور راستگو برای وزارت اطلاعات و علیه مجاهدین پرداختهاند.
از جمله در کتاب «وزارت اطلاعات رژیم ایران فعال در اروپا» که کمیته بینالمللی در جستجوی عدالت در بروکسل در اکتبر ۲۰۱۷منتشر کرده، آمده است:
در ماه مه ۲۰۱۷، تعدادی افراد که خود را اعضای سابق میخواندند، بهمنظور انتشار اطلاعات غلط در مورد اپوزیسیون ایران وارد پارلمان اروپا شدند. … یکی .. از شرکتکنندگان، علی اکبر راستگو بود که ادعا کرد، عضو سازمان مجاهدین خلق است.
به گفته سازمان مجاهدین، او هرگز عضو این سازمان نبوده است، (سازمان مجاهدین) میگوید که او بیش از ۳۰ سال پیش هوادار این جنبش در آلمان بوده، اما هیچگونه ارتباط مستقیم نداشته است. پسازآن افراد بازدیدکننده فوقالذکر، عکسهایی را از سه عضو پارلمان اروپا منتشر کردند که بنا به ادعای آنها، دیداری را که آنان در آن شرکت داشتند، سازماندهی کرده بودند.
… برخی از افرادی دارای پیوندهای قبلی با سازمان مجاهدین خلق که اخیراً برای شیطانسازی اپوزیسیون از پارلمان اروپا بازدید کردهاند و اقدامات خود را در اینترنت منتشر کردند (عبارتند از):
داوود باقروند ارشد (آلمان)
قربانعلی حسیننژاد (فرانسه)
عیسی آزاده (فرانسه)
غلامرضا صادقی جبلی (آلمان)
محمدحسین سبحانی (آلمان)
بتول سلطانی سده (آلمان)
علی اکبر راستگو (آلمان)
مسعود خدابنده (انگلستان)
زهرا معینی (آلمان)
کمیته پارلمانی بریتانیا برای آزادی ایران هم در اکتبر ۲۰۰۷ ( شهریور ۱۳۸۶) با انتشار جزوهیی بنام «جاسوسی برای ملایان، عوامل ایران در انگلستان»، نسبت به تهدیدات وزارت اطلاعات و مأمورانش در بریتانیا هشدار داده. در این کتاب برخی شگردهای وزارت اطلاعات افشا شده، از جمله به سایت پوششی «آوا» که علی اکبر راستگو، کارچرخان آن است هم اشاره شده.
وین گریفیث، یک عضو سابق مورد احترام پارلمان که تخصص زیادی در امور ایران دارد، تجربه خودش و همکارانش در مجلس را بیان کرد. آقای گریفیث توضیح داد «هر وقت یک عضو پارلمان برای اهداف آزادی و دموکراسی غیرمذهبی در ایران ابراز حمایت میکند، آنطور که توسط مجاهدین و شورا حمایت میشود، مورد بمباران تبلیغات سوء درباره اپوزیسیون اصلی ایران قرار میگیرند. او افزود پارلمانترها مورد مراجعه سازمانهایی که ادعا میکنند سازمانهای حقوق بشری یا سازمانهای غیردولتی هستند قرار میگیرند. این سازمانهای پوششی برای رژیم ایران شامل انجمن نجات، پیوند و آوا هستند».
ایو بونه، رئیس سابق سازمان ضد جاسوسی فرانسه، با انتشار کتاب «واواک در خدمت آیتاللهها» از فعالیتهای جاسوسی و نقش مهرهها و انجمنهای وزارت اطلاعات در فرانسه و دیگر کشورها پرده برداشت. فیگارو در ۲۱ ماه می ۲۰۰۹ (اردیبهشت ۱۳۸۸) این کتاب را در صفحه اول خود معرفی کرد. این کتاب هم به نقش و فعالیت علی اکبر راستگو اشاره کرده و مینویسد، «وزارت اطلاعات سیستم فرماندهیاش را در داخل ایران متمرکز میکند. افسران و مأموران وزارت اطلاعات که در اروپا مستقر هستند به تهران فراخوانده میشوند و دستورالعملها را مستقیماً در آنجا دریافت میکنند. بهمنظور راه انداختن مجدد فعالیتهای وزارت اطلاعات، در ژوئن ۲۰۰۸ احسان نراقی از فرانسه، مسعود خدابنده از انگلستان و راستگو از آلمان به ایران فراخوانده میشوند…».
گروه حقوق بشر پارلمان انگلیس در تحقیقات خود پیرامون تروریسم رژیم آخوندی به زمینه سازیهای سیاسی و اطلاعاتی بریده مزدوران اشاره کرده و طی گزارشی مینویسد، «یک شیوه دیگر استفاده از تعداد اندکی بریده میباشد که در یک مقطع با سازمانها یا افراد اپوزیسیون همکاری میکردند. این افراد به دلیل کمبود یا فقدان هرگونه انگیزه ای برای ادامه مبارزه و حفظ اصول، خود را به رژیم ایران فروخته اند. این افراد تاکنون باارزشترین اطلاعات و خدمات سیاسی را برای رژیم فراهم ساختهاند. علاوه بر فراهم کردن اطلاعات در مورد اهداف تروریستی رژیم، آنها با اشاعه تبلیغات علیه افراد یا سازمانهایی که قبلا با آنها همکاری میکردند و وارد آوردن این اتهام که آنها بدتر از رژیم حاکم هستند زمینه سیاسی برای قتل ناراضیان را فراهم میسازند.»
شاهد این مدعا همین بس که در زمان فلاحیان وزیر اطلاعات رفسنجانی همراه با سعید حجاریان و علی ربیعی جمعبندی کرده و به این رسیدند که از بریده مزدوران باید تحت نام اعضاء سابق مجاهدین استفاده کنند و با علم کردن اینکه قربانیان سرکوب درون مجاهدین هستند به اهداف سیاسی و تروریستی خودشان برسند . این خط هم در تمام دهه های گذشته حتی بعد از خروج مجاهدین از عراق استمرار داشته است.
در شرایط حاضر با پیشرفت مقاومت، رژیم آخوندی هرچه بیشتر به این عوامل نیاز دارد و بیش از پیش آنها را به کار میگیرد و بی دلیل هم نیست که ایرانیان آزاده در تظاهراتشان در سراسر جهان از آمریکا تا اروپا بعنوان یک خواست ملی، خواهان «اخراج عوامل وزارت اطلاعات از خاک اروپا» هستند چون وجود این عوامل در خاک اروپا امنیت پناهندگان واقعی را به خطر میاندازد.
بیانیه اخیر شورای اروپا نیز در مصوبهای میگوید : «همکاری میان دولتهای اروپایی برای تضمین اینکه ایرانیانی که دارای ماموریتهای امنیتی و اطلاعاتی هستند ویزا داده نشود»









