عفو بینالملل در بیانیه یی در روز ۱۷ بهمن ۱۴۰۱ اعلام کرد که امتناع مقامات رژیم ایران از اعتراف به قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۶۷، چرخههایی از جنایات بر اساس قوانین بینالملل و سرپوشهایی که برای مخفی کردن هرگونه جنایت، طراحی شده را، تداوم بخشیده است. رژیم ایران به انکار قتل عام، انتشار اطلاعات نادرست و مخالفت با تحقیقات بین المللی در مواجهه با شواهد موثق فراوان ادامه میدهد.
بیانیه عفو بین الملل نقش دیپلوماتهای رژیم را « تسهیل ارتکاب مداوم جنایت علیه بشریت» توصیف کرده و با یاد آوری گزارش مبسوط عفو درباره قتل عام ۶۷ تحت عنوان «اسرار به خون آغشته»، نتیجه گیری میکند که «مقامات رژیم ایران علیه مخالفان سیاسی و خانوادههای آنها مرتکب جنایات علیه بشریت شدهاند».
این گزارش تأکید میکند که جرم ناپدیدسازی قهری همچنان به همان شیوه و در ابعادی که جنایت علیه بشریت محسوب میشود، یک جنایت ادامه دار علیه بشریت است. گزارش خواستار ایجاد یک سازوکار بینالمللی است تا به مصونیت مسئولین این جنایات بینالمللی از مجازات خاتمه داده شود.
گزارش عفو بین الملل با درج اظهارات دیانا الطحاوی، معاون خاورمیانه و آفریقای شمالی عفو می نویسد: مقامات رژیم ایران گورهای جمعی را مخفی یا تخریب می کنند و بازماندگان و بستگان را که به دنبال حقیقت، عدالت و جبران هستند آزار و اذیت و ارعاب می کنند. چنین جنایاتی فقط شامل گذشته نیست. رژیم ایران درحالی مراسم در سالگرد۲۲بهمن را برگزار میکند که موج وحشتناک کشتار معترضان و اعدام های خودسرانه و صدور احکام اعدام علیه معترضان ادامه دارد.
این امر نیاز به اقدام فوری جهانی از سوی کشورهای سراسر جهان دارد تا مقامات رژیم ایران را بر طبق قوانین بینالمللی به دست عدالت بسپارند.
بیانیه عفو می افزاید مقامات رژیم ایران مرتکب جنایات علیه بشریت قتل، کشتار، ناپدید شدن اجباری، آزار و اذیت، شکنجه و سایر اعمال غیرانسانی علیه مخالفان سیاسی و خانواده های آنها شده اند. دیپلوماتهای رژیم ایران در سراسر جهان اظهار نظرهای مشابهی داشتند و گزارشهای مربوط به اعدامهای جمعی سال ۶۷ را به عنوان «تبلیغات گروههای مخالف» رد کردند و مدعی شدند که این قتلها در چارچوب تهاجم مسلحانه سازمان مجاهدین خلق رخ داده است. عفو بینالملل شواهد مستندی مبنی بر دخالت دیپلوماتهای سابق و مقامات دولتی در این پنهان کاری از جمله :
-محلاتی نماینده دائم رژیم ایران در ملل متحد در نیویورک
– سیروس ناصری نماینده رژیم ایران در ملل متحد در ژنو
– محمدعلی موسوی کاردار رژیم ایران در اتاوا در کانادا
– محمدمهدی آخوندزاده بسطی کاردار رژیم ایران در لندن در انگلستان
– رئیسینیا، دبیر اول سفارت رژیم ایران در توکیو در ژاپن
-وزیر کشور عبدالله نوری
– وزیر خارجه علی اکبر ولایتی
– محمدحسین لواسانی و منوچهر متکی معاونان وزیر خارجه
