تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک
همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
اعتراض به اشغال کرسی ایران در سازمان ملل توسط فاشیسم دینی
با ۷۲ بار محکومیت در مجمع عمومی و دیگر ارگانهای ملل متحد
چهارشنبه اول مهر ۱۴۰۵ – ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
مقابل سازمان ملل – داگ همرشولد
دکتر آزاده سامی: از نیویورک تا ایران؛ چرا امروز صدای مردم ایران در سازمان ملل شنیده میشود؟
صبح همگی بخیر.
به اطراف خود نگاه کنید؛ به پرچمها نگاه کنید، به چهرهها نگاه کنید. به کسانی نگاه کنید که از اقصی نقاط به اینجا آمدهاند تا برای آزادی ایران بایستند.
همه ما اینجا هستیم تا یک پیام واضح و مشخص را به گوش جهانیان برسانیم: رژیم ایران نماینده مردم ایران نیست. ایران متعلق به مردم ایران است.
امروز، همزمان با سخنرانی نماینده رژیم در سازمان ملل، ما اینجا هستیم تا بگوییم کرسی ایران در سازمان ملل متعلق به مردم ایران و مقاومت سازمانیافته و دموکراتیک است.
۶۱ سال مبارزه؛ چرا امروز در نیویورک ایستادهایم؟
این تظاهرات در حالی برگزار میشود که ما شصتویکمین سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین را پشت سر گذاشتهایم؛ ۶۱ سال مبارزه برای دموکراسی، آزادی و صلح.
ما امروز اینجا هستیم تا خواهان حسابرسی از رژیم ایران بهخاطر جنایت علیه بشریت شویم و از کسانی حمایت کنیم که در داخل ایران به مقاومت خودشان ادامه میدهند.
ما از کانونهای شورشی در ایران حمایت میکنیم. ما در کنار زندانیان سیاسی در ایران میایستیم و همراه و همگام کسانی هستیم که اعتقاد دارند مردم ایران باید آینده ایران را تعیین کنند؛ نه یک دیکتاتور و نه یک قدرت خارجی.
دولت موقت و انتخابات آزاد؛ نقشه راه آینده ایران چیست؟
شورای ملی مقاومت ایران یک نقشه راه برای این آینده ارائه داده است؛ از جمله یک دولت موقت که اصلیترین کار آن، اطمینان از برگزاری یک انتخابات آزاد ظرف حداکثر شش ماه و انتقال قدرت به نمایندگان منتخب مردم ایران است.
برنامه ۱۰ مادهای خانم مریم رجوی شامل آزادیهای سیاسی، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و یک ایران غیراتمی است.
از نیویورک تا ایران؛ صدای آزادی را چگونه به داخل کشور برسانیم؟
امروز از اینجا، در نیویورک، بگذارید صدای ما به ایران برسد. بگذارید این صدا به اقصی نقاط جهان برسد که ما از مردم ایران حمایت میکنیم.
ما همراه و همگام کسانی هستیم که در داخل ایران مقاومت میکنند.
و ما اینجا هستیم تا بر این جمله خانم رجوی تأکید کنیم:
میتوان و باید
سناتور رابرت توریسلی: چرا کرسی ایران در سازمان ملل باید صدای مردم ایران باشد؟
به همگی شما صبح بخیر.
همچنان که اینجا ایستادهایم، هیئتهای نمایندگی کشورهای مختلف وارد اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل میشوند. رهبران جهان کسانی هستند که مردم خودشان را نمایندگی میکنند.
من میخواهم آنها صدای من را بشنوند؛ به خاطر اینکه یکی از افرادی که آنجا حضور دارد، جایگاهی در آنجا ندارد. به خاطر اینکه دستان او به خون آغشته است. او هیچ حقی ندارد که مردم باافتخار ایران را نمایندگی کند.
رژیمی که او نمایندگی میکند نامشروع است و با تمامی ارزشهایی که سازمان ملل از آنها نمایندگی و دفاع میکند، در تعارض است؛ رژیمی که بر ضد صلح و عدالت است.
کشورهای جهان، شما میتوانید حرف او را بشنوید، ولی باید آن رژیم و رژیمی را که نمایندگی میکند، پس بزنیم. شایسته سازمان ملل نیست که چنین شخصی آنجا باشد.
از حمایت شخصیتهای آمریکایی تا ایستادن در کنار مردم ایران؛ چرا اینجا هستیم؟
رودی جولیانی و دیگر شخصیتهای برجسته آمریکایی که هر سال به اینجا آمدهاند، من از شما تشکر میکنم؛ به خاطر حمایتتان از مردم ایران.
ولی ما هیچوقت پشت خودمان را به مردم آزاده ایران نخواهیم کرد.
چنانکه ما امروز دوباره اینجا گرد هم آمدهایم، بسیاری از ما همدیگر را میشناسیم. ما این محل را میشناسیم. چهرههای شما برای من آشناست.
ولی اشتباه نکنیم. باید این را بدانیم که شرایط تغییر کرده است.
چند ماه پیش، رژیم آخوندی نشان داد که واقعیت آن چیست. وقتی هزاران نفر در ایران به خیابانها آمدند، تعداد بسیاری از آنها توسط رژیم به قتل رسیدند و آخوندها نشان دادند که تا چه میزان دست به کشتار خواهند زد.
ولی این را باید بدانیم که زمین زیر پای آخوندها به لرزه درآمده است.
کانونهای شورشی؛ چگونه در برابر سرکوب ایستادند؟
سازمان مجاهدین خلق ایران، خانم مریم رجوی، مقاومت ایران و همه ما نشان دادیم که ما چه کسانی هستیم.
و کانونهای شورشی نشان دادند که چه کسانی هستند؛ وقتی که در شهرها، روستاها و تمامی استانها در سراسر ایران، در چشم مرگ خیره شدند و با زبان قدرت صحبت کردند. خودشان را سازماندهی کردند و رژیم هم میداند که آنها چه کسانی هستند.
و به خاطر همین است که ما به این افراد شجاع درود میفرستیم.
ولی هیچکدام از اینها مایه تعجب ما، در رابطه با سازمان مجاهدین خلق ایران یا در رابطه با جنایت رژیم، نمیشود. ما تعجب نمیکنیم.
«نه شاه، نه شیخ»؛ ایران آزاد برای همه چه معنایی دارد؟
ولی یک چیز من را سورپرایز کرد و آن هم شاهزاده هالیوودی بود.
در مقابله با تمام این مرگ و نابودی، او با افتخار از خانواده و پدرش صحبت میکند. آیا او هیچ چیزی در رابطه با مفهوم آزادی، در این سالیانی که در آمریکا زندگی کرده، نفهمیده است؟
در حالی که ایران در حال تحول است، او در حال پاشیدن بذر تفرقه است. آیا او هیچوقت مفهوم همبستگی را نفهمیده است؟
در حالی که کانونهای شورشی شجاعانه در خیابانهای ایران مقاومت میکنند، او با سپاه پاسداران همکاری میکند و از این صحبت میکند. آیا او فهمی از مبارزه ندارد؟
ولی ما این را به او باور داریم که:
نه شاه، نه شیخ؛ نه به دیکتاتوری در همه اشکال آن.
ما یک ایران آزاد میخواهیم؛ برای همه مردم ایران
سفیر مارک گینزبرگ: صدای مردم ایران را میشنوید؟ وقت اقدام برای آزادی ایران است
چهقدر بینظیر است که امروز همراه شما هستم و از شما بابت این خوشامدگویی گرم تشکر میکنم.
وقتی به این جمعیت نگاه میکنم، این برای من یادآوری میکند که من و خانواده من با شما هستیم؛ برای مبارزه برای یک آرمان. برای دههها، ما اینجا آمدهایم. هر سال اینجا آمدهایم و در فاصله با سازمان ملل ایستادهایم تا صدای مردم ایران باشیم.
و امروز دوباره کنار هم جمع شدهایم و باید تأکید کنیم که ما در این سال شاهد قیامهایی بر علیه این رژیم و دیکتاتوری نامشروعی بودیم که در ایران حاکم است.
ما اینجا هستیم با یک مأموریت حیاتی و مشخص که نباید به عقب بیفتد و نباید پشت هیچکس دیگری قفل شود.
انتظار کافی است.
ما باید انرژیای را که شما امروز در اینجا به نمایش گذاشتید، تبدیل به اقدام عملی کنیم.
صدای مردم ایران را چه کسی میشنود؟
و بگذارید به شما بگویم چرا این مسئله اینقدر اورژانسی است.
آیا شما صدای کسانی را که در ایران به پا خواستهاند تا به حداقل حقوق خود برسند، میشنوید؟
من و شما میشنویم. آیا رهبران جهان هم میشنوند؟
آیا شما صدای کسانی را که فرزندانشان را در خیابانهای ایران از دست دادهاند، میشنوید؟
من میشنوم.
آیا شما آخرین صحبتهای فرزندان رشیدی را که به جوخه اعدام سپرده شدند، شنیدید؟
من میشنوم.
و آیا شما صدای میلیونها ایرانی را میشنوید؟
صدای میلیونها ایرانی که آزادی میخواهند؟
بله، من میشنوم. شما چطور؟
ما باید به این خواستهها پاسخ بدهیم.
چرا دیگر نباید منتظر ماند؟
و این به این منظور نیست که ما باید منتظر معجزهای باشیم که اتفاق بیفتد.
عزیزان، میخواستم این را به شما بگویم که با توجه به جنگی که در حال حاضر در جریان است، مردم ایران خواهان پایان این رژیم هستند و خواهان پایان تهدیدی هستند که ایران اتمی برای جهان و آمریکا ایجاد میکند؛ تهدیدی حیاتی.
من و دیگر ساکنان آمریکا نمیخواهیم وارد یک جنگ ناتمام دیگر بشویم.
ما یک ایران آزاد میخواهیم.
ما نمیخواهیم سربازان آمریکایی کشته شوند یا به ایران اعزام بشوند.
ما خواهان این هستیم که آزادی ایران را به دست مردم ایران ببینیم و اینکه این کشور آزاد بشود
سونا صمصامی: ۶۲ سال مبارزه؛ چرا صدای مقاومت ایران در نیویورک طنینانداز شد؟
دوستان عزیز، هممیهنان،
قبل از هر چیز، در آغاز شصتودومین سال حیات سازمان مجاهدین خلق ایران، من صمیمانهترین تبریکات خودم را به سازمان مجاهدین خلق ایران، خصوصاً به خواهر عزیزمان، مهناز میمنت، مسئول اول جدید مجاهدین، تقدیم میکنم.
خانم مهناز میمنت میراثدار زنان شجاعی است که با فداکاری و رهبری بیمانند، در خط مقدم مبارزه برای ایران آزاد ایستادهاند.
امروز پزشکیان، رئیسجمهور رژیم، در سازمان ملل است تا صحبت کند و ما اینجا هستیم تا بگوییم که او نماینده مردم ایران نیست، بلکه نماینده یک دیکتاتوری مذهبی است که بقای خود را بر سرکوب، تروریسم و اعدام استوار کرده است.
اعدامها نشانه قدرتاند یا اعتراف به ضعف؟
اعدامها توسط این رژیم نشانه قدرت نیست، بلکه اعتراف آن به ضعف است.
ایران در حال دستوپنجه نرم کردن با بحران عمیق اقتصادی است و همچنین بحرانهای اجتماعی و فساد فزاینده آخوندها وجود دارد و مردم هرچه بیشتر خشمشان افزایش پیدا میکند؛ آخوندهایی که میدانند یک قیام سراسری دیگر اجتنابناپذیر است.
از مارس امسال تا اکنون، مبارزان راه آزادی اعدام شدند، معترضین اعدام شدند، خصوصاً بیش از… همچنین تعداد زیادی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران.
ما شاهد بودیم که ارغوان فلاحی، زندانی هوادار سازمان مجاهدین، به مرگ محکوم شده است.
تغییر در ایران از کجا میآید؛ جنگ خارجی یا مردم ایران؟
ما باید یک چیز را تأکید کنیم: تغییر در ایران فقط توسط مردم ایران به دست میآید، نه توسط جنگهای خارجی.
هیچکس این تغییر را نمیتواند به ارمغان بیاورد؛ بلکه راهحل در دستان نیروی تعیینکننده و جنگنده در صحنه است؛ کسانی که بهای مقاومت را میپردازند.
ما اینجا هستیم تا صدای مردم ایران را به سازمان ملل برسانیم؛ کسانی که با وجود اعدام و شکنجه در ایران مقاومت میکنند.
کانونهای شورشی به فعالیتهای خودشان ادامه میدهند و آن را گسترش دادهاند.
رودی جولیانی: ۴۶ سال سرکوب؛ چرا این سخنرانی بر تغییر در ایران تأکید دارد؟
اول از همه، از همه شما تشکر میکنم که اینجا هستید، در این تظاهرات بسیار، بسیار مهم.
شما بسیار عاشق آزادی هستید و چقدر مهم است که مردم آزاد باشند. همچنین اینکه ملت ایران که بیش از صد سال است در معرض دیکتاتوریها بوده، مردمش تحت تعقیب قرار گرفتند و بدترین نوع تروریسم قابل تصور را تحمل کردند؛ اول توسط شاه و خانوادهاش، دو حکومت پیدرپی. بعد از سرنگونی آنها، در حالی که تصور میشد دموکراسی به وجود بیاید، حکومت ترور برقرار شد.
من اینطوری حکومت جمهوری اسلامی، رژیم ایران را توصیف میکنم.
بله، پزشکیان صحبت میکند در سازمان ملل و پیدرپی دروغ میگوید. او هم یک قاتل، یک تروریست، و دستانش تماماً آغشته به خون است. همین الان هم آنها دارند به اعدام ادامه میدهند. در ایران، در اصفهان، زنان جوان را به اعدام محکوم میکنند.
این کسی که در سازمان ملل سخنرانی میکند، چطور قابل پذیرش است که اصلاً سازمان ملل او را بپذیرد؟
از سال ۱۹۸۱ تاکنون چنین چیزی ادامه پیدا کرده و شما هم به اعتراضاتتان ادامه دادهاید.
ما اینجا هستیم تا بگوییم که این رژیم ترور باید به پایان برسد؛ باید تغییر رژیم صورت بگیرد.
از اعتراض تا پایداری؛ چرا این جنبش متوقف نشده است؟
۴۶ سال است که اینجا بوده. این در حالی است که سازمان مجاهدین، بهعنوان بخشی از شورای ملی مقاومت، یک قاتل بعد از قاتل بعدی را مورد اعتراض قرار داده است.
این جنبش، این سازمان، سازمان مجاهدین، پایداری کرده؛ بهرغم سرکوب عظیم رژیم ترور.
در عرض یک سال، رژیم بیش از ۳۰ هزار تن را از مجاهدین به قتل رساند. آنها البته مجاهدین را متوقف نکردند؛ از این هم قویتر شدند.
سالیان سال، رژیم بیش از ۱۰۰ هزار تن از مجاهدین را کشتار کرده، ولی با این حال، مجاهدین قویترین، قدرتمندترین سازمان در ایران هستند.
ایران آینده چه شکلی خواهد بود؛ دموکراسی یا ادامه سرکوب؟
برای داشتن یک ایران، یک دولت غیرهستهای، دموکراتیک و منتخب در ایران، با آزادی مذهب و آزادی برای زنان، کاری است که این سازمان در این راستا تلاش کرده است.
وضعیت در ایران تقریباً دیگر اصلاً نمیشود آن را توصیف کرد. کشور ویران شده است. توانش برای انجام هر کاری… رژیم ایران تواناییهای خودش را از دست داده است؛ برای اینکه اقدامات مختلف برهمزننده انجام بدهد. توان دفاع از خودش را هم ندارد.
آماده سقوط است.
ولی ما نمیتوانیم، نمیتوانیم، نمیتوانیم یک بار دیگر وارد توافق با آنها بشویم.
