تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک
همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
اعتراض به اشغال کرسی ایران در سازمان ملل توسط فاشیسم دینی
با ۷۲ بار محکومیت در مجمع عمومی و دیگر ارگانهای ملل متحد
چهارشنبه اول مهر ۱۴۰۵ – ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
مقابل سازمان ملل – داگ همرشولد
دکتر آزاده سامی: از نیویورک تا ایران؛ چرا امروز صدای مردم ایران در سازمان ملل شنیده میشود؟
صبح همگی بخیر.
به اطراف خود نگاه کنید؛ به پرچمها نگاه کنید، به چهرهها نگاه کنید. به کسانی نگاه کنید که از اقصی نقاط به اینجا آمدهاند تا برای آزادی ایران بایستند.
همه ما اینجا هستیم تا یک پیام واضح و مشخص را به گوش جهانیان برسانیم: رژیم ایران نماینده مردم ایران نیست. ایران متعلق به مردم ایران است.
امروز، همزمان با سخنرانی نماینده رژیم در سازمان ملل، ما اینجا هستیم تا بگوییم کرسی ایران در سازمان ملل متعلق به مردم ایران و مقاومت سازمانیافته و دموکراتیک است.
۶۱ سال مبارزه؛ چرا امروز در نیویورک ایستادهایم؟
این تظاهرات در حالی برگزار میشود که ما شصتویکمین سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین را پشت سر گذاشتهایم؛ ۶۱ سال مبارزه برای دموکراسی، آزادی و صلح.
ما امروز اینجا هستیم تا خواهان حسابرسی از رژیم ایران بهخاطر جنایت علیه بشریت شویم و از کسانی حمایت کنیم که در داخل ایران به مقاومت خودشان ادامه میدهند.
ما از کانونهای شورشی در ایران حمایت میکنیم. ما در کنار زندانیان سیاسی در ایران میایستیم و همراه و همگام کسانی هستیم که اعتقاد دارند مردم ایران باید آینده ایران را تعیین کنند؛ نه یک دیکتاتور و نه یک قدرت خارجی.
دولت موقت و انتخابات آزاد؛ نقشه راه آینده ایران چیست؟
شورای ملی مقاومت ایران یک نقشه راه برای این آینده ارائه داده است؛ از جمله یک دولت موقت که اصلیترین کار آن، اطمینان از برگزاری یک انتخابات آزاد ظرف حداکثر شش ماه و انتقال قدرت به نمایندگان منتخب مردم ایران است.
برنامه ۱۰ مادهای خانم مریم رجوی شامل آزادیهای سیاسی، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و یک ایران غیراتمی است.
از نیویورک تا ایران؛ صدای آزادی را چگونه به داخل کشور برسانیم؟
امروز از اینجا، در نیویورک، بگذارید صدای ما به ایران برسد. بگذارید این صدا به اقصی نقاط جهان برسد که ما از مردم ایران حمایت میکنیم.
ما همراه و همگام کسانی هستیم که در داخل ایران مقاومت میکنند.
و ما اینجا هستیم تا بر این جمله خانم رجوی تأکید کنیم:
میتوان و باید
سناتور رابرت توریسلی: چرا کرسی ایران در سازمان ملل باید صدای مردم ایران باشد؟
سفیر مارک گینزبرگ: صدای مردم ایران را میشنوید؟ وقت اقدام برای آزادی ایران است
سونا صمصامی: ۶۲ سال مبارزه؛ چرا صدای مقاومت ایران در نیویورک طنینانداز شد؟
رودی جولیانی: ۴۶ سال سرکوب؛ چرا این سخنرانی بر تغییر در ایران تأکید دارد؟
هئیت جوانان هوادار مقاومت: چرا رهبری زنان در مسیر آزادی به یک نیروی تعیینکننده تبدیل شده است؟
سلام به همه شما.
من از واشنگتن دیسی آمدم تا از این تظاهرات حمایت کنم.
هر بار که زنی برمیخیزد برای دفاع از حقوق خودش، برای دفاع از حقوق تمامی زنان برمیخیزد. ما این واقعیت را امروز در سراسر ایران میبینیم.
مبارزه زنان ایرانی هرچه بیشتر شکل سیاسی و اجتماعی پیدا کرده است. آنها نهفقط تحت سرکوب رژیم هستند، بلکه مقابل آن ایستادهاند.
عمه من و همچنین مادربزرگم شهدای مقاومت هستند و از نسلهای قبلی هستند که جان خودشان را برای آزادی و در راه آزادی ایران فدا کردند. بسیار مفتخرم که به آنها افتخار میکنم.
آنها فقط بخشی از زنانی بودند که به ارتش آزادیبخش پیوستند؛ بخشی از نسلی که تحت هدایت مریم رجوی، که راه را برای زنان باز کرد، به مواضع مسئولیت رسیدند.
نسل ما مفتخر است که با این سازمان است و از آن حمایت میکند.
چرا رهبری زنان با مبارزه برای آزادی ایران گره خورده است؟
رهبری زنان در این مقاومت، جداییناپذیر از مبارزه برای آزادی در ایران است.
ما باید بگوییم که پاسخ، نه جنگ است و نه مماشات و ما همین را در ایران در دوران قیام دیماه شاهد بودیم.
آنچه مسعود رجوی به عنوان ارتش آزادیبخش از آن صحبت میکند، در رابطه با همین کانونهای شورشی سازمان مجاهدین خلق ایران است که تضمینکننده آینده آزادی ایران در مقابله و مبارزه با این رژیم ضعیف هستند.
آنچه خانم مریم رجوی به عنوان راهحل سوم مطرح میکند، به رسمیت شناختن حق مردم ایران برای سرنگونی این رژیم و به رسمیت شناختن مقاومت آنهاست.
پیام به جامعه جهانی؛ مردم ایران را به رسمیت بشناسید، نه رژیم را
باید به جامعه جهانی بگوییم که این رژیم را به رسمیت نشناسیم.
و به مسعود پزشکیان، رئیسجمهور رژیم، این را میگویم:
روزهای شما به سر رسیده است.
مردم ایران نمیترسند. همه متعهد هستند تا بتوانند آزادی را تضمین کنند.
دنیا نظارهگر است.
درود میفرستیم به ساکنان اشرف ۳، درود میفرستیم به زندانیان مقاوم در ایران و ارتش آزادیبخش ملی.
۶۱ سال مبارزه؛ پیام مجاهدین از نیویورک چیست؟
ابتدا میخواهم شصتویکمین سالگرد تأسیس سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران را به همه شما عزیزان تبریک بگویم و با حرف یکی از بنیانگذاران سازمان شروع کنم:
«انقلابیون و پیشتازان خلق همچون چراغی نورافروز خود میسوزند تا روشنیبخش حیات انسانهای دیگر باشند.»
بنیانگذار کبیر، محمد حنیفنژاد،
درود میفرستیم بر حنیف، علیاصغر و سعید محسن و با افتخار اعلام میکنیم که ما راهشان را ادامه میدهیم.
به نام خدا و به نام خلق قهرمان ایران.
ما امروز جمع شدیم که یک مشت محکم بزنیم به دهان دشمن خدا و خلق.
ما اینجا ایستادهایم، نه به عنوان ورموشدگان، بلکه به عنوان پیامبران آزادی.
ما میگوییم اعدام، زندان و شکنجه و جنگ نمیتواند ملت ایران را شکست بدهد.
از تهران تا کردستان و بلوچستان؛ پیام مقاومت چیست؟
روزهای این رژیم به پایان رسیده و آینده مال مردم ایران است.
ما یک پیام داریم برای رژیم آخوندی.
همراه با کانونهای شورشی، از تهران تا کوههای کردستان، از بلوچستان تا خوزستان، تا آذربایجان و از هر مکان دیگر، پیام ما ساده است:
ما تو را سرنگون میکنیم.
