مجاهد شهید حبیب خبیری، پس از جهانپهلوان تختی، یکی از محبوبترین چهرههای ورزش در تاریخچه ملیپوشان ایران است. او درنهایت شجاعت و صداقت، جان و جاه و مقام و عنوان قهرمانی و کاپیتانی تیم ملی فوتبال را برای آزادی مردم و جوانان ایران رها کرد و در برابر لاجوردی جلاد اوین و خمینی خونخوار ایستاد، عکس دیو جماران را به زمین فوتبال نبرد و نهایتاً تیرباران و جاودانه شد.
وزارت بدنام اطلاعات از فرط درماندگی در برابر مجاهدین و کانونهای شورشی، ۳۹سال پس از تیرباران مجاهد شهید حبیب خبیری، کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران (در سال۱۳۶۱) در یک دروغ رذیلانه به نقل از مزدوران اجارهای اطلاعات تحت عنوان «خانواده» ادعا کرده است که حبیب قبل از تیرباران ندامت و از مجاهدین ابراز انزجار کرده بود.
ازجمله یک خبرنگار به نام مهدی رستم پور مجری سابق برنامههای ورزشی صدا و سیمای رژیم آخوندی در سایت رادیو فردا نوشته است: «بستگان خانوادهٔ خبیری میگویند او پیش از زندانی شدن نیز در نامهای به برادرش، بریدنش از هواداری مجاهدین را اطلاع داده بود. همین موضوع را در وصیتنامهای که به دست خانوادهاش رسید نیز تکرار کرده است».
ما ورزشکاران ایرانی، بهویژه کسانی از ما که با حبیب خبیری در یک باشگاه و در رابطهٔ نزدیک چندین ساله یا در شمار شاهدان زندان وی بودهایم، گواهی میدهیم که این اراجیف سراپا جعل و دروغ و صحنهپردازیهای وزارت اطلاعات و صدا و سیمای کثیف رژیم آخوندها و همدستان آنها بر ضد مجاهد شهید حبیب خبیری و علیه مجاهدین و مقاومت ایران است. این یادآور جعل وصیتنامه برای مجاهد شهید محمدرضا سعادتی توسط سردژخیم اوین لاجوردی و همچنین جعل وصیتنامه برای مجاهد شهید علی زرکش بعد از شهادت در عملیات فروغ جاویدان با تاریخ ساختگی و غلط بود.
در میان ما، حسن نایب آقا ملیپوش فوتبال ایران در جام جهانی۱۹۷۸ آرژانتین که با حبیب در باشگاه هما بود در کتاب «شکستناپذیران در ستایش قهرمانان ملی شهید ایران» که در بهار۱۳۹۳ منتشر شد، داستان حبیب و شرح شهادتش را تحت عنوان «طفل شیرین هما به ابدیت پیوست» نوشته است.
در صفحه ۵۰ همین کتاب، نامهٔ ۸تیر۱۳۶۱ حبیب از مخفیگاه منعکس شده که ضمن آن ابراز امیدواری میکند که در زمرهٔ مقاومتکنندگان «شاید بتوانیم امتحان خوبی پس بدهیم».
در صفحهٔ۵۱ همین کتاب گواهی یکی از زندانیان مارکسیست در زندان اوین که شاهد برخورد لاجوردی سردژخیم اوین با حبیب و همچنین شاهد آخرین روزهای حیات حبیب بوده درج شده است:
«اواخر خرداد ۶۳ در ماه رمضان او را از بند بردند. شب نیز همه زندانیان بند را به حسینیه بردند. آن شب ساعت۱۱ بود. حسینیه پر شده بود. علاوه بر زندانیان زن و مرد، زندانبانان، نگهبانها و بعضاً بازجوها نیز بودند. حبیب را به همراه دو نفر دیگر آوردند، لاجوردی تمام سعیاش بر شکست حبیب و به زیر سؤال بردن افکار و ایدئولوژیاش بود؛ اما حبیب بهتر از هر کسی بهطورجدی به مسائل پاسخ میگفت. حبیب اول صحبتش را با این جمله شروع کرد: به نام خدا و بعد صحبتش را ادامه داد که در این حین لاجوردی جنایتکار، دنبالش را گرفت و گفت: «به نام خلق قهرمانش یادت رفت» و حبیب لبخند زد. لاجوردی برای شکستن حبیب جلوی جمعیت با دروغگویی و رذالت گفت تو در بین راه پیش من گریه و زاری کردهای؟! ناگهان صدای قهقههٔ خندهٔ حبیب بلند شد و گفت: من؟ هرکسی میداند که حبیب بدون لبخند زنده نیست. لاجوردی گفت تو در خارج از زندان از محبوبیت ورزشی خود به نفع مجاهدین استفاده کردهای و جوانان و نوجوانان را بهطرف خط سازمان کشاندهای و حبیب اصلاً انکار نکرد. لاجوردی جنایتکار گفت فکر میکنی با این اعمالت خدا با تو چه خواهد کرد؟ حبیب جواب داد خدا میداند و بس».
نشریهٔ مجاهد به تاریخ ۴مرداد۱۳۶۳ نیز «قسمتهایی از یکی از آخرین نامههای مجاهد قهرمان حبیب خبیری» را با دستخط خود او منتشر کرد. قسمت منتشر ناشده شامل اسامی ورزشکارانی است که در آن زمان نباید علنی میشد.
این حقایق جایی برای اراجیف وزارت منفور و مزدوران علیه حبیب خبیری کاپیتان شهید تیم ملی فوتبال ایران باقی نمیگذارد.
ورزشدوستان بهخوبی میدانستند که بعد از انقلاب ضد سلطنتی، بخش اعظم بازیکنان تیم بزرگ هما، هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران بودند و به همین علت به دیدار ورزشکاران با خمینی نرفتند.
شش تن از بازیکنان هما توسط رژیم آخوندی بعد از ۳۰خرداد دستگیر و به زندان و زیر شکنجه رفتند. حبیب خبیری ملیپوش و مهشید رزاقی بازیکن تیم ملی فوتبال امید ایران در منتهای شقاوت اعدام شدند. دهها تن دیگر از ملیپوشهای رشتههای مختلف ورزش ایران همانند هوشنگ منتظرالظهور قهرمان کشتی فرنگی ایران در المپیک۱۹۷۶ مونترآل، فروزان عبدی قهرمان والیبال زنان ایران، شهلا شهدوست ملیپوش تنیس روی میز زنان ایران، حمید عترتی (علا کوشالی) بازیکن تیم فوتبال منتخب ایران، جواد نصیری عضو تیم ملی شمشیربازی ایران و صمد منتظری قهرمان وزنهبرداری ایران و بسیاری دیگر در زمرهٔ شهیدان و از هواداران مجاهدین بودند.
در همین نشریه (مجاهد ۴مرداد۱۳۶۳) پیام تسلیت مسئول شورای ملی مقامت ایران، برادر مجاهد مسعود رجوی به جامعهٔ ورزشکاران و قهرمانان ورزشی کشور به تاریخ۳۱تیر۱۳۶۳ چاپ شده است که میگوید:
«برادر مجاهدم حبیب خبیری کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران (در سال۱۳۵۸) همراه با ۴۰ تن دیگر از خواهران و برادران مجاهدش در شکنجهگاه اوین به جرم هواداری از مجاهدین به دستور کفتار خونآشام جماران تیرباران گردید. قهرمان شهید حبیب خبیری که در سال۱۳۵۹ با برچسب «منافق» از تیم ملی فوتبال حذف شده بود، به هنگام شهادت ۲۹سال داشت. وی در تابستان۱۳۶۲ دستگیر شده و تقریباً پس از یکسال شکنجهٔ مداوم، سرانجام هفته گذشته درفش قهرمانی ستارگان ورزش ایران را بر فراز تپههای خونآلود اوین بار دیگر به اهتزاز درآورد…».
ما ورزشکاران و ملیپوشان ورزش ایران و یاران و همبندان حبیب قهرمان، جعلیات و دروغهای وزارت بدنام اطلاعات و کاربران و خبرنگاران صادراتی آن را اقدامات مذبوحانهٔ یک رژیم رو به سقوط برای تخریب چهرهٔ سازمان مجاهدین خلق ایران بهعنوان نیروی محوری تنها جایگزین مستقل و دموکراتیک (شورای ملی مقاومت ایران) ایران میدانیم.
رژیم منفور و خونخوار آخوندی توسط قیام قهرمانانهٔ مردم ایران سرنگون میشود و یکصدسال دیکتاتوری منحوس سلطنتی و مذهبی در ایران به پایان خواهد رسید.
امضاکنندگان:
۱. مسلم اسکندر فیلابی، برنده ۱۷ مدال مسابقات کشتی جهانی و بینالمللی و پرچمدار ایران در بازیهای المپیک
۲. دکتر محمد قربانی، قهرمان کشتی جهان در سال ۱۹۷۱برنده ۹ مدال کشتی جهانی و بین المللی
۳. اصغر ادیبی، ملی پوش فوتبال ایران در جام ملتهای آسیا
۴. بهرام مودت، ملی پوش فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۷۸
۵. منوچهر ارسطوپور، نایب قهرمان قایقرانی بزرگسالان جهان
۶. حسن نایبآقا، ملی پوش فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ و المپیک مونترآل
۷. عباس نوینروزگار، ملی پوش فوتبال ایران
۸. سولماز ابوعلی، قهرمان کاراته جهان و آمریکا
۹. گلپر پرورده، نایب قهرمان ژیمناستیک اروپا
۱۰. فیروزه اجاق، ملی پوش بسکتبال ایران
۱۱. گلایل پرورده، عضو تیم ملی فوتسال سوئد
۱۲. ندا امانی، فوتبالیست و مربی باشگاه در سوییس
۱۳. کاظم غلامی، قهرمان کشتی ایران و آسیا و جام تفلیس
۱۴. مهدی غزال، ملی پوش فوتبال ایران و باشگاه هما
۱۵. حسین فداکار، ملی پوش فوتبال ایران و باشگاه هما
۱۶. محمد بهروزی، داور رسمی فدارسیون فوتبال ایران
۱۷. سعید ایپکچی، قهرمان دوومیدانی ایران
۱۸. علی سجادی، ملی پوش فوتبال امید ایران و باشگاه هما
۱۹. مجید مشتری، ملی پوش فوتبال امید ایران و باشگاه هما
۲۰. محمد آزادان، ملی پوش فوتبال امید ایران
۲۱. یوسف مهدوی، عضو تیم فوتبال باشگاه هما
۲۲. شهرام همایونفر، عضو تیم فوتبال باشگاه هما
۲۳. رضا محمدی، ملی پوش فوتبال جوانان ایران
۲۴. محمدرضا یوسفعلی، ملی پوش فوتبال جوانان و امید ایران
۲۵. حسن حیدری، قهرمان وزنه برداری آسیا و هلند
۲۶. احمدالله ویسی، نایب قهرمان جودو جهان
۲۷. دکتر نریمان اردلان، ملی پوش کونگ فو ایتالیا و عضو هیات استادان کونگفوی ایتالیا
۲۸. خسرو علیخانی، فوتبالیست باشگاه بانک ملی
۲۹. خسرو پرورده، فوتبالیست باشگاههای تهران
۳۰. تورج محمدی، فوتبالیست باشگاههای تهران و باشگاه هما
۳۱. جمشید حیدری، فوتبالیست جوانان خوزستان
۳۲. مصیب جلالی، قهرمان کشتی
۳۳. علیرضا سیروسی، داور بین المللی بوکس
۳۴. بهمن عابدینی، قهرمان تکواندو، وینگ چون، ورزشهای رزمی
۳۵. مجید رحیمی، قهرمان تکواندو
۳۶. سیوان برزگر، قهرمان تکواندو
۳۷. مسعود ایپکچی، کارشناس ورزش
۳۸. سیامک طاحونی، فوتبالیست
۳۹. الیاس خادمی، مربی فوتبال
۴۰. سیامک سعیدپور، فوتبالیست
۴۱. اصغر سعدی دوست، قهرمان بوکس
۴۲. محمد دارآفرین، فوتبالیست
۴۳. اسماعیل محدث، فوتبالیست
۴۴. مختار هاشم زاده، جودوکا و داور والیبال
۴۵. ادوین تهرانی، قهرمان وزنه برداری
۴۶. روبین تهرانی، فوتبالیست و مدیر فوتبال
۴۷. جواد شفائی، بازیکن فوتبال جوانان هما
۴۸. رضا محمدی روچی، کاراته کا
۴۹. داریوش عبدالمالکی، قهرمان جودو
۵۰. ایرج درخشان، قهرمانی دوومیدانی
۵۱. محمد مهابادی قهرمان ومربی کشتی کشوری
زندانیان شاهد در شکنجه گاه اوین
۵۲. محمد تهرانچی زندانی در سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ در زندانهای اوین و قزوین
۵۳. غلامرضا جلال زندانی طی سالهای ۱۳۵۹تا۱۳۶۵در زندانهای اوین،قزلحصار و گوهر دشت
۵۴. مجید محمودی توانا زندانی طی سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ در زندانهای اوین،قزلحصار و گوهر دشت
