دو ویژگیِ بارز و چشم‌گیر قیام آبان ۹۸، آن را از قیامهای پیشین متمایز می‌نمود: سازمان یافتگی و پیشتازی زنان
ویژگیِ نخست این بود که قیام از سازمان‌یافتگی به‌طور عام و ورود کانون‌های شورشی به‌طور خاص برخوردار بود. این کیفیت سازمانیافتگیِ قیام بود که تنها طی ۴۸ساعت، لرزهٔ سرنگونی و پیام توفانیِ آن را تا بیت خامنه‌ای برد. همین عامل هم بود که توانست خواسته‌های تلنبار شده و بغض فشرده شدهٔ چهار دههٔ خلقی را به کیفیت سرنگونی‌خواهی و گسترش سراسری در ۱۶۲شهر بالغ کند.
ویژگیِ بارز دیگر، به میدان آمدن نیروی قدرتمند تغییر یعنی پتانسیل تاریخیِ زنان بود. در بسیاری شهرها، قیام با پیشتازی زنان و جسارت و شهامت آنان پیش می‌رفت. وضوح و بن‌بست‌شکنیِ این نقش آن‌قدر برجسته بود که دشمن اشغالگر، ناگزیر به «نقش رهبری زنان» اعتراف کرد.
