پروفسور ریچارد رابرتس: دستاوردهای شما بسا مهمتر از دستاوردهای من است. آنچه من انجام دادهام، در مقایسه با تلاشهایی که شما بهعمل آوردهاید ناچیز است، بهنسبت شجاعتی که بهخرج دادهاید و دفاع قاطعانه شما از آزادی و اشتیاق شما برای برقراری یک دموکراسی واقعی در ایران
آنچه شما پشتسر گذاشتهاید واقعاً خارقالعاده است. من به واقع از سرگذشتهای شخصی که شنیدم، متأثر شدم. تا جایی که احساس کردم، باید کاری بکنم. گوشکردن، حتی بهیک یا دو مورد از این سرگذشتها، باعث شد که بخواهم شما را در آغوش بگیرم و بگویم: برای کمک، چهکار میتوانم بکنم؟ باید کارهای بیشتری باشد که من بتوانم برای کمک انجام بدهم
فکر میکنم هیچکسی نمیتواند در آن موزه قدم بزند و درد و رنجی را که شما و همکاران، دوستان و خانوادههایتان پشتسر گذاشتهاید فهم نکند.من تحتتأثیر قرار گرفتم و اشک ریختم، ولی بهسختی تلاش کردم در حد ممکن آرامشم را حفظ کنم. این یک تجربهٔ شگفتآور بود. باید آنرا بهنحوی گستردهتر در دسترس بقیهٔ جهان قرار داد
امید قاطع من بعد از بازدید از موزه این بود که در آیندهیی نه چندان دور، بتوانم همه شما را در تهران ملاقات کنم
من این واقعیت را دوست دارم که شما خواهان خلاصی از شر تسلیحات اتمی هستید. باید خیلی، خیلی وقت پیش از شر تسلیحات اتمی خلاص میشدیم؛ همان موقع که کشف کردیم که اینها چه کارایییی دارند. لذا شما را بهاین دلیل بسیار تحسین میکنم
سیمای آزادی در روزهای آینده گزارش بازدید وسخنرانیهای گردهمایی مجاهدین در استقبال از پروفسور رابرتس در اشرف۳ را پخش خواهد کرد.
در این رابطه بخوانید:
