پروفسور ریچارد رابرتس دانشمند برجسته، برنده پیشگام جایزه پزشکی نوبل در رشته فیزیولوژی و داروشناسی در سال۱۹۹۳ کاشف ساختمان موزائیکی ژنها، امروز ۵ تیرماه، از اشرف۳ دیدار و با خانم مریم رجوی دیدار و گفتگو گرد،
پس از حملهٔ جنایتکارانهٔ قاسم سلیمانی و مالکی به مجاهدان اشرف در ۶ و ۷مرداد ۱۳۸۸ با ۱۳شهید و بیش از ۵۰۰مجروح، پروفسور ریچارد رابرتس از نخستین شخصیتهای علمی بینالمللی بود که به یاری مجاهدان اشرف شتافت.
ریچارد رابرتس تاکنون در سرفصلهای گوناگون ۲۲بار به حمایت از مجاهدین برخاسته است تا بتوانند میهن اسیر خود ایران را آزاد کنند.
پروفسور ریچارد رابرتس امضا کننده بیانیهٔ مشترک ۴۳برنده جایزه نوبل در سال۲۰۰۹ به ابتکار الی ویزل فقید از بازماندگان هولوکاست و سفیر صلح سازمان ملل، در محکومیت رژیم ولایت فقیه و در حمایت از قیام مردم ایران است.
ریچارد رابرتس متولد ۱۹۴۳ در انگلستان پس از طی مدارج عالی علمی به آمریکا رفت و قبل از دریافت جایزهٔ نوبل پزشکی ۲۰ سال مشغول تحقیقات وسیع و فشرده در علم ژنتیک بود. او در واقع راهگشای علم ژنتیک محسوب میشود و بیش از ۱۰۰نوع آنزیمهای جهتدهنده در این زمینه کشف کرده است.
خانم رجوی و مجاهدین با قدردانی از مقام ممتاز علمی و انسانی پروفسور ریچارد رابرتس و دفاع مستمر و بیدریغ وی از مجاهدین و مقاومت ایران از این دانشمند برجسته انساندوست و آزادیخواه دنیای معاصر در اشرف۳ استقبال کردند.
گزیدهای از سخنان خانم مریم رجوی در اجتماع مجاهدین اشرف۳ خطاب به پروفسور ریچارد رابرتس
تاریخ علم و آزادی چنین دانشمندانی را از یاد نمیبرد. بلکه اسم آنها را با خط زرین بهیاد میسپارد چرا که علم و آزادی دو روی سکهٔ واحدی است که رهایی بنی نوع انسان را از جبرهای طبیعی و تقدیر کور و اجبارات بنده ساز اجتماعی مد نظر دارد.
مشعلها و چراغ راهنما برای سایر محققان و دانشمندان در روزگاری که در آن ارزشهای انسانی از جانب دیکتاتوریهای سرکوبگر پایمال شدند و رزمندگان آزادی بالاترین فشارها و شکنجهها را برای طولانیترین زمان متحمل شدند. تاریخچه ۵۷ساله مجاهدین در دو دیکتاتوری سلطنتی و دینی مبارزهای بیوقفه برای کسب آزادی و دمکراسی برای مردمشان بوده است.
کشور ما زمانی مهد بزرگترین دانشمندان جهان بوده است. از جمله جابر بن حیان، جرجانی، ابوریحان بیرونی، ابو علی سینا، زکریا رازی، خیام، فارابی، خواجه نصرالدین طوسی و خوارزمی که از بزرگترین دانشمندان تاریخ گذشته در رشتههای فیزیک، شیمی، نجوم، پزشکی، ریاضی و علوم طبیعی بودهاند. اما اکنون سرکوب و آزادیکشی و همچنین غارت وسیع دارایی مردم توسط فاشیسم دینی، اندازه نمیشناسد.
امروز ایران رکورددار فرار مغزها در جهان است. تنها در سه سال گذشته حدود ۴۰۰۰ پزشک و ۳۰۰هزار متخصص با فوقلیسانس یا دکترا، شامل ۹۰۰ استاد دانشگاه، ایران را ترک کردهاند.
وقتی خمینی در ایران به قدرت رسید دانشگاهها مقر اصلی مجاهدین بود. در آن زمان مسعود در دانشگاه صنعتی شریف تحت عنوان «تبیین جهان» درس فلسفه میداد. ۱۰هزار نفر با کارت در این کلاس هفتگی شرکت میکردند و متن آموزشها بلافاصله برای استفاده سایر دانشگاهها و هواداران مجاهدین تکثیر میشد.
اما خمینی تحمل این را نداشت. ۱۴ماه بعد از اینکه به قدرت رسید در آوریل ۱۹۸۰ تحت عنوان مسخره انقلاب فرهنگی به یورش و سرکوب وحشیانه دانشگاهها روی آورد. تا روز ۲۲آوریل ۱۷ دانشجو کشته و ۲۱۸۰نفر مجروح شدند. کلاسهای مسعود هم تعطیل شد.
لوموند در ۲۹مارس ۱۹۸۰ در این باره گزارش کرد: هر جمعه بعدازظهر در آن دههزار نفر با کارت شرکت میکردند و متعاقباً درسهای فلسفه تطبیقی در این کلاسها، بهصورت کتابهای جیبی در صدهاهزار نسخه بهفروش میرسید و نوارهای ویدئویی آن را هم حدود یک صدهزار دانشجو در ۳۵شهر بزرگ ایران میدیدند.
لوموند نوشت مجاهدین بهصورت یک حزب مردمی یکی از متشکلترین سازمانهای ایران هستند و اگر خمینی نامزدی کاندیدای آنها را در انتخابات ریاستجمهوری با فتوا منتفی نمیکرد ”به گفته شخصیتهای متفاوت“ آنها میلیونها رأی را به خود اختصاص میدادند و از حمایت اقلیتهای قومی و مذهبی و همچنین از حمایت قسمت مهمی از زنان و جوانان کشور که قیمومیت روحانیت ارتجاعی را نمیخواستند، برخوردار بودند.
چنین بود که خمینی دانشگاهها و مدارس عالی را بهخاک و خون کشید و تعطیل کرد و اسم آنکودتای سیاه ضدفرهنگی را ”انقلاب فرهنگی“ گذاشت!
خمینی در همان زمان گفت: ”ما از حصر اقتصادی نمیترسیم، ما از دخالت نظامی نمیترسیم. ما از دانشگاه (به گفته او) استعماری میترسیم… دانشگاههای ما برای ملت ما مفید نیست. من آن تصمیمی را که شورای انقلاب و رئیسجمهور گرفتهاند راجع به تصفیه دانشگاه پشتیبانی میکنم.
امروز هم دانشگاهها و دانشجویان تحت سرکوب و کنترل شدید قرار دارند. بخش زیادی از استادان دانشگاهها در فقر بهسر میبرند. این رژیم تاکنون دهها هزار دانشجو، و معلم و دانشآموز را اعدام کرده است. هماکنون عدهیی از معلمان فقط بهخاطر شرکت در اعتراضها بهخاطر حداقل حقوق ماهیانه در زندان بهسر میبرند.
در پرونده جنایتهای این رژیم، قتلعام زندانیان سیاسی در سال۶۷ جای بخصوصی دارد. خمینی در مورد مجاهدین فتوا داد که هر کس بر ”سر موضع“ است یعنی در مواضع خود برای آزادی خلق و میهنش استوار است و حاضر به انزجار از سازمان و آرمان و رهبریش نیست باید اعدام شود. و چنین بود که ۳۰هزار تن سر بدار شدند که ۹۰درصد آنها از مجاهدین بودند.
در صف بیانتهای شهیدان قتلعام کم نبودند پزشکانی همچون دکتر عادل ملایری، دکتر فرزین نعمتی، دکتر فیروز صارمی، دکتر حمیده سیاحی و دکتر ناهید صدیقی که بر سر مواضع خود جانانه ایستادند و سربدار شدند.
در مورد همین کشتار بزرگ، شما در ژوئیه ۲۰۲۱ همراه با ده تن دیگر از همکارانتان در نامهیی به دبیرکل مللمتحد خواستار تشکیل یک کمیته تحقیق در مورد کشتار زندانیان ۶۷ و نقش رئیسی رئیسجمهور کنونی رژیم در ارتکاب جنایت علیه بشریت شدید.
فکر میکنم ما با هم اشتراک نظر داریم که هیچ نیرو و قدرتی در جهان نیست که بتواند جلوی پیشرفت علم و آزادی را بگیرد.
