دادخواهی شهدای قتل عام۶۷ وپیام مریم رجوی درکنفرانس پارلمانی درلندن

دادخواهی شهدای قتلعام۶۷ وپیام مریم رجوی درکنفرانس پارلمانی درلندن

دادخواهی شهیدان قتل عام۶۷
کنفرانس پارلمانی در لندن
پیام خانم مریم رجوی

روز ۲۰شهریور۹۹ کنفرانس پارلمانی در لندن باعنوان « دادخواهی و عدالت برای قربانیان قتل‌عام ۱۳۶۷» با حضور نمایندگان هردو مجلس اعیان و عوام و شخصیتهای سیاسی و مدافع حقوق بشر برگزار شد.
میزبانی این کنفرانس را دیوید جونز نماینده پارلمان انگلستان و وزیر برگزیت در کابینه ترزا می بر عهده داشت.
برخی از شرکت کنندگان و سخنرانان عبارت بودند از:
ترزا ویلیرز نماینده مجلس عوام -وزیر محیط زیست در کابینه بوریس جانسون تا فوریه ۲۰۲۰ ، و وزیر ایرلند شمالی در کابینه ترزا می
استیو مک کیب نماینده مجلس عوام – ناظم سابق حزب کارگر
راجر گیل نماینده مجلس عوام – رئیس هیأت انگلستان در شورای اروپا
سامی ویلسون نماینده مجلس عوام از حزب اتحاد ملی ایرلند
باب بلکمن نماینده مجلس عوام
مارتین ویکرز نماینده مجلس عوام
و لرد مگینس عضو مجلس اعیان انگلستان
اگیدیوس واریکیس معاون کمیته خارجی پارلمان لیتوانی
سر آلن میل نماینده افتخاری شورای اروپا
کرستی بریلمو کیوسی رئیس سابق کانون حقوقدانان انگلستان
جیم هیگینز رئیس سابق هیأت نمایندگی ایرلند در پارلمان اروپا
سناتور ایوانا بایسیک عضو سنای ایرلند- رهبر سابق حزب کارگر
جان پری وزیر سابق از جمهوری ایرلند
سناتور میشل مولهرین سناتور حزب فیناگل جمهوری ایرلند
راجر لاینز رئیس سابق اتحادیه های کارگری انگلستان
پروفسور سارا چندلرحقوقدان برجسته انگلستان
دکتر جاسلین اسکات حقوق دان برجسته انگلستان و استاد دانشگاه کمبریج
مالکوم فاولر حقوقدان و عضو سابق کمیته حقوق بشر کانون وکلای انگلستان و ولز
طاهر بومدرا رئیس انجمن عدالت برای قربانیان قتل عام ۶۷
دولت نوروزی نماینده شورای ملی مقاومت ایران در انگلستان
همچنین شماری از بستگان شهیدان قتل عام ۶۷ و هموطنانمان از نقاط مختلف انگلستان و جهان در این کنفرانس شرکت کردند.

خانم مریم رجوی پیامی به کنفرانس لندن فرستاد که توسط آقای دیوید جونز قرائت شد.

نمایندگان عالیقدر،
شخصیت‌های برجسته
هموطنان عزیز و یاران مقاومت!
به‌خاطر برگزاری این کنفرانس مهم در مورد حقوق بشر مردم ایران تشکر می‌کنم.
هم‌چنین تقدیر می‌کنم از نمایندگان برجسته مجلسین انگلستان و شخصیت‌های سیاسی و مدافعین حقوق‌بشر به‌خاطر ایستادن در کنار مردم و مقاومت ایران.
دوستان عزیز!
هفته گذشته عفو بین‌الملل یک گزارش تکان‌دهنده در مورد ایران تحت عنوان «ویرانگران انسانیت» در مورد رفتار غیرانسانی با دستگیرشدگان قیام آبان ۹۸، را گزارش کرد. در این گزارش به حداقل هفت هزار دستگیری در جریان قیام اشاره شده و شکنجه‌ها علیه زندانیان تشریح شده است. این میزان از سبعیت، قبل از هر چیز نشان می‌دهد که به‌رغم سرکوب گسترده و کشتار حداقل ۱۵۰۰نفر در جریان قیام آبان، رژیم نتوانسته شعله‌های مقاومت را خاموش کند.

اخیرا در یک اقدام ضد انسانی دیگر، رژیم سه برادر را به جرم شرکت در تظاهرات اعتراضی علیه رژیم به اعدام و حبس‌های طولانی محکوم کرد.
نوید افکاری که بعد از شکنجه‌های وحشیانه به دوبار اعدام محکوم شده یک ورزشکار ملی است.
این روزها هم‌چنین مقارن با سی و دومین سالگرد قتل‌عام بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی در ایران است. اکثریت عظیم آن‌ها اعضا و هواداران مجاهدین بودند.
همان‌گونه که بارونس بوتروید گفته است: این بزرگ‌ترین جنایت کیفرنیافته علیه بشریت بعد از جنگ جهانی دوم است.
جامعه بین‌المللی، و از جمله اروپا، به‌خاطر سیاست مماشات با استبداد آخوندها و منافع حقیر اقتصادی، براین جنایت بزرگ چشم پوشیده است.
به‌همین دلیل آن‌ها در عمل ارزش‌ها و اصولی را که میلیون‌ها اروپایی و سایرین جان خود را برای آن نثار کرده‌اند، نادیده می‌گیرند.
بی‌عملی در برابر رژیم و بدتر از آن اتحاد عمل برای لغو تحریم‌های تسلیحاتی علیه رژیم، ارزش‌های بشری را پایمال می‌کند.
برای پایان بخشیدن به جنایات این رژیم و مقابله با جنگ‌افروزی آخوندها در منطقه اقدامات زیر ضروری است:

۱. تشکیل یک هیات حقیقت‌یاب بین‌المللی برای دادخواهی قربانیان قتل‌عام سال ۶۷ و مورد حسابرسی قرار دادن آمران و عاملان این جنایت بزرگ علیه بشریت.
۲.شورای امنیت ملل‌متحد می‌باید وضعیت وخیم حقوق‌بشر در ایران را در دستورکار خود قرار دهد و یک هیات بین‌المللی را با همراهی نمایندگانی از جانب مقاومت به ایران بفرستد.
آن‌ها باید از زندان‌های قرون وسطایی رژیم بازدید کرده و با زندانیان، به‌ویژه دستگیرشدگان قیام آبان‌ماه ۹۸ ملاقات کنند.
۳.همان‌گونه که مقاومت ایران ساعاتی پس از توافق برجام خواهان آن شده بود، شش قطعنامه مصوب شورای امنیت ملل متحد را بازگردانده و تمامی تحریم‌های تسلیحاتی علیه این رژیم را ابقا نماید.
حمایت از خواسته مردم ایران برای سرنگونی فاشیسم دینی حاکم و بازگرداندن صلح و ثبات در منطقه یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است.
از همه شما به‌عنوان متخبان و نخبگان بریتانیا که در تمامی این سالیان برمواضع اصولی مبنی بردفاع از حق مشروع مردم و مقاومت ایران در مبارزه برای آزادی و اتخاذ یک سیاست قاطع علیه آخوندها ایستادگی کردید، تشکر می‌کنم.

سخنان دیویدجونز:

از قتل عام سال ۱۹۸۸ اغلب به عنوان بدترین جنایت جهان از زمان جنگ جهانی دوم یاد می شود و توسط سازمان های غیردولتی و برخی از کارشناسان حقوقی به عنوان یک جنایت مداوم علیه بشریت شناخته شده است.
من معتقدم که ما اکنون به لحظه ای رسیده ایم که ابراز نگرانی در مورد رفتار غیرقابل قبول رژیم یک سیاست پایدار نیست. برای مدت زمان طولانی ، رژیم ایران از پاسخگویی فرار کرده و هم در داخل ایران و هم در خارج از کشور عملکردش غیرقابل قبول بوده است. نیازی نیست که یک متخصص یا سیاستمدار یا دیپلمات باشید تا درک کنید که اجازه دادن به یک رژیم ستمگر مذهبی که اعدام گسترده ۳۰۰۰۰ مخالف سیاسی و حمایت مالی از تروریسم بین المللی را در کارنامه خود دارد ، برای خرید اسلحه در بازار آزاد به احتمال زیاد به فاجعه ختم می شود.

مسئله پاسخگویی و خاتمه دادن به مصونیت از مجازات برای مقامات رژیم ایران بخش مهمی از روند توقف فعالیت های بدخیم منطقه ای تهران و پیگیری آن برای سلاح های هسته ای است و این موضوع در بحث های امروز ما نقش اساسی دارد. لزوم تحقیق مستقل و بین المللی در مورد قتل عام سال ۱۹۸۸(۱۳۶۷) و پیگرد قانونی مسئولین این جنایت و همچنین تمدید تحریم تسلیحاتی ، حمایت گسترده احزاب را در هر دو مجلس پارلمان انگلیس و قانونگذاران سایر پارلمان های کشورهای اروپایی بدنبال داشته است.
به عنوان یکی از حامیان اصلی آن قطعنامه در مورد ایران ، انگلستان باید با متحدان خود همکاری کند تا اطمینان حاصل کند که قطعنامه امسال انجام تحقیقات بین المللی و مستقل در مورد قتل عام را تأمین و تضمین می کند و سازوکار پاسخگویی بین المللی بعدی را برای پیگرد قانونی افرادی که مسئول شناخته می شوند ایجاد می کند . دولت انگلستان از پشتوانه لازم برای انجام این اقدامات برخوردار است. فراخوان تحقیق مستقل و بین المللی در مورد این کشتار در میان مردم ایران ، در میان تبعیدیان ایرانی و در بین نمایندگان پارلمانهای بین المللی و همچنین تمدید تحریم تسلیحاتی و اعمال مجدد قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد ایران از پشتیبانی قوی برخوردار است.
جامعه بین المللی اکنون باید در مورد ۳ نگرانی عمده در رابطه با رژیم ایران ، نقض حقوق بشر ، فعالیت های بی ثبات کننده در منطقه خاورمیانه و برنامه هسته ای و موشکی بالستیک اقدام کند. در طول ۴۰ سال گذشته ، سازمان ملل متأسفانه در پاسخگو دانستن این رژیم ناکام مانده است و امروز ما فراخوان رئیس جمهور منتخب شورای ملی مقاومت ، خانم مریم رجوی را ارائه میکنیم که از دولت انگلستان می خواهد تلاش های بین المللی را رهبری کند و با متحدان خود همکاری کند تا با تمدید تحریم تسلیحاتی، اعمال مجدد کلیه قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل و تضمین تحقیقات مستقل و بین المللی در مورد قتل عام سال ۱۹۸۸ ، مصونیت از مجازات رژیم و مقامات آن را پایان دهد.

سخنان لرد مگ گینس نماینده مجلس اعیان انگلستان:

بسیار عالی است که امروز در کنار شما و سایر همکاران و سخنرانان برجسته هستم. ابتدا متشکرم از برگزارکنندگان این کنفرانس. موضوعی که در قلب بحث امروز قرار دارد از چنان اهمیتی برخوردار است که نمی توان آن را برای مدتی تا بعد از بیماری همه گیر، وقتی همه چیز به حالت عادی بازگشت، به تأخیر انداخت.
هشت سال پیش، رسانه ها، کارمندان دولت و کارشناسان به ما گفتند روحانی “میانه رو” است که علاقه مند به تعامل با غرب و اصلاح سیاست های شرورانه رژیم می باشد اگر غرب، به منافع رژیم ایران احترام بگذارد و با مشوق ها به رهبران آن پاداش دهد. تهران زیر رگبار مشوق هایی قرار گرفت که منجر به تخفیف تحریم ها و لغو تحریم های بین المللی تحت توافق هسته ای ۲۰۱۵ شد.
با این حال تنها تغییری که در رفتار شرورانه رژیم مشاهده کردیم، وخیم تر شدن در همه زمینه ها، حقوق بشر، فعالیت های بی ثبات کننده در منطقه و پیشبرد برنامه سلاح های هسته ای آن بود.
من و بسیاری از همکارانم در کمیته آزادی ایران دقیقاً در مورد این تحول هشدار دادیم و با اشاره به این واقعیت که روحانی یک فرد داخل رژیم است و مأموریت دارد جامعه جهانی را فریب دهد تا فشار بر حکومت استبدادی در ایران، خامنه ای ولی فقیه و ارتش خصوصی وی سپاه پاسداران را کاهش دهد.
و متأسفانه باید بگویم که واقعیت امروز در ایران و در خاورمیانه ثابت می کند که ما درست می گفتیم و دولت اشتباه می کرد.
واقعیت غم انگیز این است که توهمات وزارت خارجه در مورد ظهور جناحی “اصلاح طلب، میانه رو” از درون دیکتاتوری مذهبی فعلی، دولتهای پی در پی انگلیس را بدون توجه به اینکه از کدام حزب بوده اند فلج کرده، و انگلیس را از اتخاذ یک سیاست موثر و موفق در مورد ایران باز داشته است.
امروز وزارت خارجه به توهمات گذشته خود پی برده است اما حالا مرتکب اشتباه دیگری شده است: امروز وزارت خارجه نه با توهم بلکه با ترس رژیم آخوندی حاکم بر ایران هدایت می شود. اشتباه می کند که گویی خامنه ای به همان اندازه که هنوز ادعا می کند قدرتمند است. مطلقا اینگونه نیست. رژیم آخوندها امروز در ضعیف ترین نقطه خود قرار دارد و از نظر داخلی و بین المللی بسیار آسیب پذیر است. با برداشت اشتباه خود در تخمین قدرت رژیم، دولت ما هنوز در حال ارسال سیگنال ضعیفی به رژیم است. انگلیس از درخواست و تضمین پاسخگویی در مورد نقض جدی حقوق بشر در ایران مانند کشتار ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ خودداری کرده است. بریتانیا اکنون نیز به رغم نقض برجام توسط رژیم تهران، از حمایت از اعمال مجدد قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل در مورد رژیم ایران خودداری می کند و با وجود افزایش تروریسم رژیم و فعالیت های بی ثبات کننده در منطقه، از تمدید تحریم تسلیحاتی پشتیبانی نمی کند.
با این حال، واقعیت عجیب و غریب این است که انگلیس به طور جدی نگران عواقب این تحولات است و رفتار رژیم را به شدت محکوم می کند. با این حال از قضا، دولت انگلیس قادر به عمل در مورد نگرانی های خود نیست، مگر مضاعف کردن سیاست شرم آور و ضعیف مماشات که به طور موثر به حاکمان تهران اجازه می دهد سیاست انگلیس را در مورد ایران به گروگان بگیرد و از نظر من، کم و بیش سیاست رژیم ایران در انگلیس را دیکته کند.
ما در کمیته ایران آزاد چندین بار گفته ایم و این کار را ادامه خواهیم داد که دولت انگلیس باید با اتخاذ سیاستی محکم در مورد رژیم ایران این پویایی را تغییر دهد و در همه زمینه ها حداکثر فشار را بر رژیم بگذارد.
در جریان اعتراضات سراسری اخیر در ایران، یکی از شعارهای مشهوری که معترضین شعار می دادند به سادگی این بود: “اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا”. بنابراین، انگلیس باید در کنار مردم ایران و جنبش مقاومت آنها به رهبری خانم رجوی بایستد زیرا آنها نیروی محرکه واقعی تغییر در ایران هستند. بدیهی است، همانطور که دیگران گفته اند، یک شروع خوب برای چنین سیاست قاطعی در مورد ایران، آغاز پاسخگو دانستن رهبران وحشی در تهران است. یک گام مناسب و عملی در این زمینه، تضمین تحقیقات بین المللی در مورد کشتار ۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ در ایران است که مورد تقاضای مردم ایران، شورای ملی مقاومت و همچنین فعالان فعلی ایرانی و سازمان های غیردولتی معتبر بین المللی مانند عفو بین الملل است.
من این فراخوان ها را تکرار می کنم و از آنها پشتیبانی می کنم و از دولتم می خواهم که این تحقیق بین المللی را از طریق مراجع بین المللی مانند سازمان ملل تضمین کند. متشکرم.

سخنان باب بلکمن نماینده ارشد مجلس عوام:

من میخواهم سخنانم را با خطاب به خانواده‌ها و بازماندگان کسانی که در سال ۶۷ در ایران قتل‌عام شدند آغاز کنم که برخی از آنها سرگذشت خود را امروز برای ما تعریف کردند و همچنین با مردم ایران که ممکن است این کنفرانس را امروز یا در آینده نزدیک ببینند. ما صدای شما را می‌شنویم. ما در فریاد شما برای تغییر شریک هستیم. اجازه بدهید تصریح کنم، شما تنها نیستید. در انگلستان تعداد زیادی نماینده مجلس عوام و اعیان هستند که شانه به شانه شما علیه این ظلم هولناک ایستاده‌اند. ما از شما حمایت میکنیم و از جانب شما سخن خواهیم گفت تا کسانی که مسئول این جنایت فجیع علیه بشریت در ایران هستند، به پای میز عدالت کشانده شوند و بطور کامل بر طبق قوانین مربوطه محاکمه شوند. من از این که دولت انگلستان در رأی گیری شورای امنیت برای تمدید تحریمهای تسلیحاتی علیه رژیم ایران رأی ممتنع داد، شرمنده‌ام. متأسفانه ما خودمان را در کنار سیاست شکست خورده استمالت که توسط اتحادیه اروپا دنبال میشود قرار داده‌ایم. این سیاست طی ۴ دهه گذشته این رژیم را در برابر نقض هولناک حقوق بشر، شامل قتل عام۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ مصون کرده است. این رژیم همچنین از تروریسم برای پیشبرد دیالوگ دیپلوماتیک و توافقهای تجاری خود استفاده کرده است و در سالهای اخیر یک توافق پر نقیصه و فاجعه بار هسته‌یی را حفظ کرده که سرانجام به رژیم ایران امکان توسعه برنامه هسته‌یی و موشکی را داده است.
فراموش نکنید که همین الان که صحبت میکنیم، تروریسم رژیم ایران به اروپا هم رسیده است. ما اکنون میدانیم که یکی از دیپلوماتهای آن به اتهام توطئه بمبگذاری در یک گردهمایی اپوزیسیون طرفدار دموکراسی، شورای ملی مقاومت در پاریس در ژوئن ۲۰۱۸ تحت محاکمه است. من و همسرم می‌توانستیم قربانیان آن حمله تروریستی در صورت به اجرا گذاشتنش باشیم. لذا برای من عمیقا شخصی است.
اگر گزارش اخیر عفو بین الملل که سرکوب بیرحمانه این ٰرژیم در تظاهرات اخیر در ایران را در سال ۲۰۱۹ و کشتار تظاهرکنندگان و شکنجه دستگیر شدگان را مستند کرده بخوانیم، برای همه روشن می‌شود که به واقع در ایران چه میگذرد.
تردید نکنید که رژیم ایران تنها زبان قاطعیت را می فهمد. مانند جنایتکاران در جامعه ما، رژیم تهران تنها زمانی تغییر روش میدهد که سرکردگان و مقامات آن مسئول جنایات و تجاوزاتی که می کنند قرار گیرند. من خود را در دیدگاه دوست و همکار خوبم استیو مک کیب سهیم میدانم که مجبور شد این کنفرانس راترک کند.
سال گذشته عفو بین الملل همین فراخوان را که توسط مقاومت ایران خواسته شده بود تکرار کرد. این فراخوان در مورد دستگیر شدگان تظاهرات نوامبر ۲۰۱۹ بود. در این گزارش آمده است که رژیم جنایاتی که خود مرتکب شده را بررسی نخواهد کرد و لذا این فراخوان ما به عنوان عضو سازمان ملل است که خواستار یک بررسی و تحقیق مستقل بین المللی در مورد همه جنایات آنها و مهمتر از همه قتل عام ۱۹۸۸ شویم. لذا در مورد آنچه من و همکاران گفته‌ایم، قدمهای زیر باید به اجرا گذاشته شود

دولت انگلستان باید سیاست جهانی تحریمهای خود را برای اعمال اقدامات تنبیهی علیه کسانی که مسئول قتل عام ۱۹۸۸ و نقض جدی حقوق بشر در ایران در امروزه هستند به اجرا بگذارد. متأسفانه آنها همان کسانی هستند که مانند داستان کل رژیم ابراهیم رئیسی و وزیر کنونی دادگستری علیرضا آوایی امروزه در رأس کار هستند.

انگلستان باید با همتایان خود در ملل متحد کار کند تا تحریمهای تسلیحاتی علیه رژیم ایران را بدون تأخیر تمدید کند و تمامی تحریمهای بین المللی و قطعنامه‌های شورای امنیت علیه رژیم را اعمال کند.

انگلستان باید در سطح بین المللی رهبری را بدست گیرد و با متحدین ما در سازمان ملل برای ایجاد یک محکمه مستقل برای بررسی قتل عام سی هزار زندانی سیاسی در ‍ سال ۱۹۸۸ در ایران کار کند، و این خواسته را در قطعنامه امسال ملل متحد در مورد ایران که مجمع عمومی امسال قرار است تصویب کند، بگنجاند.
این سه قدم باید با حمایت علنی از خواسته‌های دموکراتیک مردم و جنبش مقاومت ایران، شورای ملی مقاومت ایران تحت رهبری خانم رجوی رئیس جمهور برگزیده این شورا، همراه باشد. این باید به عنوان پایه اصلی سیاست قاطع انگلستان در مورد ایران باشد زیرا به نظر شخص من انگلستان در حال حاضر نیاز دارد خود را برای یک ایران غیرمذهبی آماده کند.
انگلستان باید در کنار مردم ایران و جنبش مقاومت آنها شورای ملی مقاومت بأیستد، در زمانی که مردم در سراسر کشور پهناور ایران به خیابانها آمده‌اند و خواستار تغییر شده و علیه فساد و سرکوب این ٰرژیم تظاهرات کرده‌اند. وگرنه انگلستان در سمت غلط تاریخ خواهد ایستاد و توسط نسلهای آینده ایران بخاطر این خطا به‌یاد آورده خواهد شد.

سخنان استیو مک کیب ناظم سابق حزب کارگر و نماینده ارشد مجلس عوام:

در نتیجهٔ یک توافق اتمی معیوب، ما دست رژیم ایران را با تحویل دادن میلیاردها دلار پر کردیم پولی که صرف تامین مالی تروریسم شده است و ما با حمایت نکردن از اپوزیسیون و سیاستمداران دمکراتیکی مانند مریم رجوی دست آنها را پر کردیم. کسانی که ما خواهان انجام معاملات با آنها هستیم مانند ابراهیم رئیسی رئیس قضائیه همان کسانی هستند که مسئول قتل عام سال ۱۹۸۸(۱۳۶۷) هستند.
یکبار دیگر مردم بخاطر تظاهرات دستگیر میشوند دوباره زندانیان ناپدید میشوند در طی سلسله تظاهرات ماه نوامبر سال گذشته(آبانماه) ۱۵۰۰ نفر بدست نیروهای امنیتی و بفرمان ولی فقیه، خامنه ای کشته شده اند آنها بفرمان خامنه ای که از فتوای خمینی در قتل عام سال ۱۹۸۸ پیروی میکند کشته شده اند.عفو بین الملل اخیر گزارشی در مورد سرکوب سال ۲۰۱۹ منتشر کرده است که نشاندهنده استفاده گسترده از شکنجه و بدرفتاری علیه زنان مردان و حتی کودکان توسط ماموران پلیس و ماموران امنیتی و مقامات زندان است آدمکشان ابراهیم رئیسی مردم را جمع و گردهم نمی آورند بلکه آنها را تحت شکنجه های وحشیانه شامل شلاق زدن، شکنجه با آب – غرق کردن در آب تا آستانه خفگی- شوک الکتریکی و دیگر اقدامات خشونت بار و توهین آمیز قرار میدهند.
آنها احساس میکنند بدون مورد حسابرسی قرار گرفتن میتوانند بکارشان ادامه دهند به این دلیل است که خانم رجوی گفته است به این رژیم نباید اجازه داد تا حتی یک گلوله بخرد یا صادر کند و باید بخاطر تجاوز مستمرشان به حقوق پایه یی و آزادیهای مردم ایران مورد حسابرسی قرار گیرند.
انگلستان و جامعه بین المللی باید در کنار قربانیان بایستند ما باید از مبارزت آنها برای یک تغییر واقعی و دمکراتیک حمایت کنیم تغییری که ایران را از یک حاکمیت دون مایه به یک شریک ارزشمند بین المللی تبدیل کند.
و همچنانکه دیوید – جونز- گفت ما میتوانیم اینکار را با فراخوان به تمدید تحریم تسلیحاتی و خواهان عدالت برای قربانیان سال ۱۹۸۸ انجام دهیم ما باید خواهان این شویم که قطعنامه ۲۰۲۰ شورای امنیت سازمان ملل در مورد ایران، بندی داشته باشد که قدمهای لازمه برای انجام یک تحقیقات در مورد قتل عام و اقدامات لازمه علیه مرتکبین آن را شامل گردد و ما میتوانیم بخواهیم که به یک کمیسیون بین المللی اجازه داده شود تا از زندانهای ایران دیدار داشته باشند و واقعیت را به جهان ارائه دهند هیچ چیز دیگری نمیتواند مفید واقع شود. متشکرم

سخنان ترزا ویلیرز وزیر سابق محیط زیست وزیر سابق ایرلند شمالی و نماینده ارشد مجلس عوام:

من … در مورد حوادث هولناک سال ۱۳۶۷ که هزاران زندانی سیاسی توسط رژیم ایران به قتل رسیدند ، صحبت می کنم. من کشتار سال ۱۳۶۷ را در مناظره ای در مجلس عوام در اکتبر ۱۳۹۶ …. مطرح کردم. جامعه ایرانی انگلستان در لندن شامل خانواده های قربانیانی است که از دولت انگلیس و وزارت امور خارجه می خواهند در سازمان ملل اقدام کنند تا راهی برای پاسخگویی به عاملان این قساوت پیدا کنند.
گزارشگر ویژه سازمان ملل درمورد ایران در گزارشی در تابستان ۱۳۹۶ این قتل عام را منعکس کرده …. به نظر می رسد اعدام ها با دستور بالاترین مقام در آن زمان حکومت ایران آغاز شده است. ظاهراً هدف آن مخالفتهای سیاسی سازمان مجاهدین خلق با رژیم و دیگر افرادی بود که به سازمانی که حکومت مطلق‌گرا را رد می کنند ، یعنی افرادی که خواهان جمهوری آزاد ، دموکراتیک و سکولار در ایران هستند، علاقه داشتند. این اعدام های وحشتناک دسته جمعی به وضوح یک جنایت علیه بشریت است. ممکن است در این سرکوب وحشیانه تا ۳۰،۰۰۰ نفر جان خودرا از دست داده باشند. این اعدامها باید توسط یک نهاد بین المللی مستقل مورد تحقیق قرار گیرد زیرا اکنون دادگستری ایران توسط یک مقام مسئول اداره می شود که اعتقاد بر این بود که وی در این جنایات شرکت داشته است.
من امروز در این رویداد به دیگران ملحق می شوم و از دولت انگلستان و متحدان بین المللی آن خواستار تحقیق بینالمللی و مستقل درمورد آنچه در سال ۱۳۶۷ اتفاق افتاده است هستم تا واقعیت مربوط به سال ۱۳۶۷ شناخته شود و کسانی که مرتکب آن شده اند، محاکمه شوند. من از وزیر خارجه می خواهم که این مورد را در قطعنامه سالانه سازمان ملل در مورد ایران همراه با مطالبه محاکمه مسئولان قتل عام در یک دادگاه بین المللی قرار دهد.
من می خواهم پایان مصونیت از مجازات مقامات رژیم را ببینم که در مورد این جنایات وحشتناک مقصر هستند و هنوز در دولت ایران ،در کمیته های نقض حقوق بشر تا امروز ، درگیر هستند و من معتقدم که اکنون زمان بین المللی است جامعه خواستار اقدام در مورد قتل عام سال ۱۳۶۷در ایران شد. متشکرم.

سخنان سامی ویلسون نماینده مجلس عوام از حزب اتحاد ملی ایرلند:

در ابتدا باید بگویم که من بسیار افتخار می کنم که امروز به عنوان کسی که در کشوری زندگی می کند که آزادی بیان در آن وجود دارد، جایی که می توان دولتهای مختلف را تغییر داد در کنفرانس شما شرکت کند، من عمیقا تحت تأثیر قرار گرفته ام. با داستانهایی که امروز شنیده ام خانواده ها و افرادی که توسط شکنجه، عزیزان خود را از دست داده اند و کشته شده اند و به طور مخفیانه به خاک سپرده شده اند زیرا آنها شجاع بودند. فکر می کنم این مهم است که در دموکراسی هایی مانند انگلستان در کنار خانواده هایی در ایران که در گذشته رنج برده اند بایستیم متاسفانه رژیم هنوز هم این جنایات را تداوم می بخشد و ما در مورد اعتراضات آبان سال گذشته و تعداد افرادی که کشته، ناپدید شده و جان خود را از دست داده اند اطلاع کافی نداریم زیرا جرأت ایستادن داشته اند . مجرمان قتل عام مصون از پیگرد قانونی هستند و در کشور شما عضوی از حکومت میباشند. به عنوان یک نماینده مجلس من خوشحالم که با شورای ملی مقاومت و انگلیس کار می کنم زیرا آنها ما را از آنچه در ایران اتفاق می افتد مطلع می کنند و من فکر می کنم مهم است که ما همچنان فشار بر دولت خود بگذاریم. از طریق طرح سوال از وزیران در مجلس عوام ، این نامه ها فشارها به وزیران را حفظ می کند دولت ما قبل از هر چیز می تواند سه کار انجام دهد اطمینان حاصل کنید که این موضوع به طور مداوم در سازمان ملل متحد مطرح می شود که ما توانایی مجازات کردن افرادی را داریم که به عنوان بخشی از این قتل عام ها شناخته شده و از همه مهمتر اینکه ما امکان یک تحقیق بین المللی داریم، یک تحقیق مستقل، من معتقدم که ما در سراسر جهان تعهداتی داریم تا اطمینان حاصل کنیم که رژیم های دیکتاتوری به نسل کشی مجاز نیستند و نمی توانند با مردم خود اینگونه رفتار کنند. من معتقدم مهم است که ما چشم خود را نسبت به آنچه اتفاق میافتد نبندیم.

سخنان سناتور ایوانا باچیک عضو سنای ایرلند، رهبر حزب کارگر ایرلند در سنا:

از کمیته پارلمانی انگلستان برای آزادی ایران تشکر میکنم از اینکه از من دعوت به عمل آوردند که در این کنفرانس مهم سخنرانی کنم.
همانطوریکه مشخص شده است، در تابستان ۱۳۶۷ مسولین رژیم ایران بصورت قهرآمیز و فراقانونی هزاران زندانی سیاسی مخالف را در خفا ناپدید کرده و اعدام کردند. اجساد اکثر آنها در گورهای دسته جمعی بی نام و نشان دفن شدند. همانطوریکه عفو بین الملل در گزارش دو سال پیش خود با نام “اسرار آغشته به خون” بوضوح مستند ساخت: “مقامات رژیم ایران از سال ۱۳۶۷ با این کشتار به مثابه اسرار حکومتی برخورد کردند، و با ندادن هیچگونه اطلاعی در مورد دلیل و نحوه کشتن عزیزانشان و اینکه کجا دفن شده اند، خانواده های قربانیان را شکنجه کرده اند. هیچیک از مقامات هرگز محاکمه نشده و در مواردی نیز حتی، برخی از مقامهایی که در این مساله دخیل بودند، به مناصب بالاتری در قدرت تکیه زدند یا زده اند.”
گزارش عفو بین الملل از سازمان ملل خواستار این میباشد که تحقیقات مستقلی را آغاز کند تا کسانیکه مسول آن جنایات منزجر کننده بوده اند به دست عدالت سپرده شوند. من حمایت خود را اعلام میکنم از این خواست عفو بین الملل و خواست کمیته شما برای انجام تحقیقات مستقل بین المللی در مورد این قتل عام و نیز از اینکه این درخواست در قطعنامه امسال سازمان ملل گنجانیده شود.
همانطوریکه میدانید، من سناتور از حزب کارگر در مجلس اعلای پارلمان ایرلند هستم. بسیار خوشوقت هستم که امسال، ایرلند در شورای امنیت سازمان ملل صاحب کرسی شد. من بهمراه همکاران پارلمانی خود و نیز سخنگوی امور خارجه حزب کارگر، آقای نماینده برِندان هاولین، بصورت کنشگرایانه ای درخواست خواهیم داشت که از این کرسی ایرلند برای ترقی جایگاه حقوق بشر در حوزه بین المللی استفاده شود.
این فعالیت باید شامل درخواست برای متوقف کردن تمامی کشتارهای غیرقانونی حکومتی باشد و نیز تحقیقات در این زمینه.
پدربزرگ خود من در مقاومت چِک بود در میهن خود چکسلواکی و توسط نازیها در جنگ جهانی دوم زندانی شده بود. و اشتیاق و علاقه من برای حقوق بشر و محافظت از مدافعینش، از تجربه و پیشینه خانوادگی من نشات میگیرد.
این مسوولیت با ما قانونگذاران و مدافعین حقوق بشر میباشد تا اطمینان حاصل کنیم از اینکه مسائلی از این قبیل بزیر فرش جارو نشود ( و مخفیکاری نشود). ما باید این پیام را به رژیم ایران بفرستیم که جهان نظاره گر آنهاست. بدون یک موضع محکم در قبال نقض حقوق بشر در گذشته، ما در را برایشان باز میگذاریم که این کار را تداوم بدهند.
بنابراین من میخواهم صحبت خود را خاتمه بدهم با بیان همبستگی خود با کسانیکه در جستجوی عدالت برای قربانیان قتل عام ۶۷ هستند. متشکرم. سپاسگزارم

سخنان کریستی بریملو، رئیس سابق کانون حقوقدانان انگلستان:

من قصد دارم در مورد تجربه خودم در تشکیل یک دادگاه برای تحقیق در مورد شواهد موجود در قتل عام ۱۳۶۷ صحبت کنم، در سال ۲۰۱۶ (۱۳۹۵) من بخشی از اجرای عدالت قربانیان کشتار ۱۳۶۷ و در زمستان ۱۳۹۶ به عنوان مشاور در دادگاه مردمی در ژنو بودم
گزارشات قتل عام به دادگاه شامل گزارشی از پدری بود که دریافت خبر اعدام دخترش را توصیف کرد و پول گلوله هایی که برای اعدام دخترش گرفته بودند. و تلاش هایی که این خانواده ها برای کسب اطلاعاتی در مورد عزیزانشان بودند. در آن مرحله آنها انتظارات بسیار کمی داشتند که فقط دانستن محل دفن عزیزانشان بود تا بتوانند آنها را با احترام و مطابق با مراسم دینی خود دفن کنند. محل دفن اجساد آنها همچنان در گورهای دسته جمعی در ایران ناشناخته است
شواهد زیادی در مورد این کشتار در گزارش های عفو بین الملل از جمله گزارش آن در سال ۱۳۹۷وجود دارد که در آن شهادت ۴۱ بازمانده قتل عام ، ۵۴ عضو خانواده آنها، ۱۱ زندانی سابق و ده شاهد دیگر از ۲۸ شهر ایران تجزیه و تحلیل شده است. بعلاوه یک نوار صوتی که بسیاری آنرا تجزیه و تحلیل کردند، نوار صوتی ای که در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۹۵ منتشر شد و در آن بحث های بین عوامل سطح بالا در کمیسیون های مرگ از جمله خمینی در تاریخ ۲۴مرداد ۱۳۶۷ضبط شده و در این نوار صوتی به نقل از خمینی اذعان شد که زنان و دختران باردار نیز باید کشته شوند و هیچ استثنایی هم قائل نشوند
فتوای محرمانه خمینی مبنای آغاز کشتار و قتل عام است. ما این ارقام را شنیده ایم که حداقل ۳۳،۷۰۰ نفر در این مدت کوتاه در سال ۱۳۶۷ کشته شده اند.
به عنوان یک وکیل معتقدم شواهد زیادی وجود دارد، چه چیز دیگری برای دادگاه نیاز دارید؟ شما به یک چارچوب قانون کیفری، یک چارچوب بین المللی که داریم، نیاز دارید. شواهد زیادی در مورد جنایت علیه بشریت، وجود دارد احتمالاً نسل کشی و بسیار نقض قوانین بین المللی از جمله نقض حقوق دادرسی عادلانه هم وجود دارد. روند محاکمه کاملاً قانونی، وجود نداشته، جلسات دادرسی تنها دو تا سه دقیقه به طول انجامیده و اگر شخصی پاسخی دهد که از طرف قضات نادرست تلقی شود به معنای واقعی کلمه بصورت گروهی تیرباران شده و گروهی به دار آویخته شدند، گزارش شده که در یک دوره کوتاه تنها دو هفته‌ای بیش از ۸۰۰۰ نفر به این روش اعدام شدند. عاملان قسمت دیگری است که شما به وضوح برای دادگاه به آن نیاز دارید. این افراد، افراد موهومی نیستند. نام آنها در گزارش عفو ۱۳۹۷ ذکر شده است. حداقل از شش نفر در این گزارش نام برده شده که در کمیسیون های مرگ شرکت داشته اند بسیاری از این افراد بطور علنی این را اذعان کرده اند. از جمله در سال ۱۳۹۸ که مصطفی پورمحمدی در واقع سعی کرد شرکت خود را در آن کمیسیون های مرگ توجیه کند.
دادگاه محتاج همکاری رژیم ایران نیست و می تواند به طور جداگانه توسط سازمان ملل ایجاد شود
برای جرایم علیه بشریت محدودیت زمانی وجود ندارد، اما عملاً ما باید به سرعت حرکت کنیم با تأیید این موضوع به تازگی در سی و ششمین جلسه شورای حقوق بشر، زمانی که زید رعد الحسین، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل متحد، گفت ایران همچنان کشوری است که بالاترین نرخ اعدامها به ازای جمعیت را داراست. … وقت آن است که این روند در واقع در یک چارچوب قانونی آغاز شود و سازمان ملل متحد، نهادی است که پس از جنگ جهانی دوم ایجاد و برای رسیدگی به جنایات علیه بشریت از جمله این قضایا تاسیس شده است. متشکرم

سخنان راجر گیل نماینده مجلس عوام – رئیس هیأت انگلستان در شورای اروپا:

اگر اجازه بدهید من خیلی کوتاه بگویم همه ما از این واقعیت آگاه هستیم که شواهد زیادی در رابطه با این جنایات وجود دارد. ما از این واقعیت که عاملان این جنایت هنوزوجود دارند آگاه هستیم. ما از این واقعیت مطلع هستیم که قوانین بین المللی وجود دارد که می تواند و باید به سازمان ملل اجازه دخالت دهد. این به عهده همه مااست که این پرونده را با پشت کارزیاد دنبال کنیم . همانطور که دیوید گفت ، من همچنین هیئت پارلمانی را به مجمع شورای اروپا (مجمع پارلمانی شورای اروپا) هدایت می کنم. این موضوعات حقوق بشری به شدت در دستور کار شورای اروپا قرار دارد ، اگرچه واضح است که ایران یک کشور عضو نیست اما با این وجود ، این موارد بصورت قابل توجهی مورد توجه بین المللی است. این ظرفی است برای ما که سعی کنیم موضوع را بارها و بارها مطرح کنیم. من از اعضای شورای ملی مقاومت تشکرمیکنم که در گذشته با جدیت در جلسات عمومی ما شرکت می کردند

دلیل واقعی من برای اینکه بخواهم امروز صبح بطور خلاصه مطرح کنم ، صرفاً تکرار این واقعیت است که تعداد قابل توجهی از همکارانم در مجلس عوام و مجلس لردها وجود دارند که از این امر حمایت می کنند ، و آنها با شور و حرارت به اصلاح اشتباهات اعتقاد دارند و حق همه ملت ها میدانند که به آزادی و دموکراسی دست یابند. تا زمانی که همه یا هر یک از ما قادر به انجام این کار باشیم ، به این پرونده ادامه خواهیم داد. این همان چیزی است که من می خواستم بگویم ، با تشکر ازهمه.

سخنان پروفسور سارا چندلر، حقوقدان برجسته انگلستان:

متشکرم که از من دعوت کردید تا به شما ملحق شوم زیرا ما خاطرات کسانی را که در سال ۱۳۶۷ در زندان ها قتل عام شده اند به یاد می آوریم و خواستار عدالت برای جانباختگان و خانواده های آنها هستیم. من به عنوان یک وکیل و یک مدافع حقوق بشر اینجا هستم تا نگرانی و شرمساری خود را نسبت به عدم توانایی مجامع جهانی در بازخواست عاملان قتل عام ابراز کنم. مجمع عمومی سازمان ملل متحد از بیش از یک دهه پیش از مقامات ایرانی خواسته است که نقض حقوق بشر فعلی و قبلی را بررسی کنند – به عبارت دیگر، در مورد خود تحقیق کنند.
واقعیت این است که سیستم قضاییه در ایران بخشی از دستگاه سرکوب مدافعان حقوق بشر است که توسط عفو عمومی به عنوان قانونی کردن وحشیگری توصیف می شود. یک فهرست طولانی از شلاق زدن، قطع عضو، نابیناکردن و سایر رفتارهای بیرحمانه و غیرانسانی با افراد بازداشت شده و زندانی وجود دارد که اخیراً در گزارش عفو بین‌الملل هفته گذشته گزارش شده است. جامعه حقوقی بین المللی که من مانند عفو بین‌الملل عضو آن هستم، از قانون حمایت می کند و می کوشد تا از رعایت آن در هر کشوری اطمینان حاصل کند. در جهان، یک قسمت اساسی از قانون باید استقلال سیستم قضایی باشد – سیستم قضایی در ایران هیچ استقلالی ندارد.
در بیست و ششم ژوئن سال گذشته(۵تیرماه۹۸) ، سازمان عفو بین الملل این بیانیه را منتشر کرد: عدم پذیرش مداوم مقامات ایرانی در پذیرفتن مرگ یا اعلام سرنوشت و محل اقامت اجباری کشته شدگان، باعث شده است که اعضای خانواده‌ها که همچنان تحت تعقیب هستند احساس ناامنی و بی‌عدالتی کنند. شکی نیست که رنج و عذاب سختی که بیش از ۳۰ سال بر خانواده های قربانیان تحمیل شده است، شکنجه مطلق و سایر رفتارهای بیرحمانه و غیرانسانی است و قوانین بین المللی نقض می کند. رژیم ایران قادر به انجام تحقیق مستقل یا منصفانه در مورد جنایات ارتکابی توسط مقامات خود نیست. پس از تحقیقات گسترده و تجزیه و تحلیل حقوقی، عفو عمومی قتل ها را به عنوان اعدام های غیرقضایی محکوم کرد. که اصطلاحی مهم از دیدگاه عدالت کیفری است.
کمیسیون های مرگ هیچ شباهتی به دادگاه نداشتند. آنها طبق قانون موجود در زمینه اثبات گناه یا بی گناهی متهمان در مورد جرم شناخته شده بین المللی، عمل نکردند. به زندانیان اطلاع داده نشده بود که اندکی قبل از اعدام محکوم به اعدام شدند. در حالی که با سوالاتی روبرو بودند به آنها گفته نشد که پاسخ آنها می تواند آنها را به مرگ محکوم کند. در هر مرحله امکان تجدیدنظر وجود نداشت. بنابراین عفو بین الملل طبقه بندی کرد که اعدامهای دسته جمعی ماهیتی
غیرقضایی داشت و اعدامهای دسته جمعی به خودی خود جنایاتی بر اساس قوانین بین المللی محسوب می شود، صرف نظر از اینکه اینها بخشی از یک حمله گسترده یا سیستماتیک به جمعیت غیرنظامی است و بنابراین جنایاتی علیه بشریت محسوب می شود. منابع معتبر حقوق بین الملل به طور مداوم از اصطلاح اعدام فراقضایی استفاده می کنند و استدلال می کنند اعلامیه خودسرانه می تواند به معنای جرایم طبق قوانین بین المللی باشد. و توصیف اعدامهای خارج قضایی قتل عامهای ۱۹۸۸ مسئولیت کیفری را از اعضای دادگستری که در کمیسیونهای مرگ درگیر شده اند، دور نمی کند. برعکس، مشارکت آنها باعث سوظن مسئولین کیفری جرایم طبق قوانین بین المللی می شود.
با توجه به اینکه چشم انداز عدالت در مورد قربانیان این جنایات در ایران وجود ندارد، سازمان ملل متحد باید تحقیق مستقلی درباره اعدامهای فرا قضایی و ناپدیدشدن های اجباری برای تعیین حقیقت انجام دهد
جهان باید تعداد دقیق کشته شدگان در سال ۱۳۶۷ را بداند. هویت، تاریخ، علت و شرایط هر ناپدید شدن اجباری و اعدام های غیرقانونی و محل بقایای اجساد آنها باید مشخص شود.
افراد مظنون به داشتن مسئولیت در قتل عام باید تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. برای بازماندگان و خانواده های قربانیان باید مطابق با استانداردهای بین المللی غرامت پرداخت شود. دموکراسی های غربی، و به ویژه انگلیس، باید تحقیق بین المللی در مورد قتل عام و پاسخگویی بین المللی را که در قطعنامه هرساله سازمان ملل متحد در مورد رژیم ایران انجام شده، درخواست کند. من از کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، بویژه انگلیس، دعوت می کنم تا تحقیقات سازمان ملل در مورد بازداشتهای گسترده و سیستماتیک و ناپدید شدن اجباری، شکنجه و دادگاههای غیرمنصفانه بازداشت شدگان و همچنین قتل غیرقانونی معترضین و افرادی که در طی اعتراضات آبان گذشته دستگیر شدند، برگزار کنند. و پس از آن از پاسخگویی و تضمین عدم تکرار این حوادث اطمینان حاصل کنند. ایران باید پاسخگوی این جنایات باشد و قربانیان و خانواده های آنها به عدالت دسترسی داشته باشند.

سخنان دکتر جاسلین اسکات حقوق دان برجسته انگلستان و استاد دانشگاه کمبریج:

زمانی فرا می رسد که هیچ کس نمی تواند ساکت بماند، زمانی فرا می رسد که هیچ کس نباید ساکت بماند و زمانی می رسد که صداهایی که خاموش شده اند باید از طریق صدای افراد زنده دوباره زنده شوند، زمانی فرا می رسد که جهان باید گوش دهد. در این زمان جهان از کشتار سال ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی در ایران سئوال می کند.
آنچه در سال ۱۳۶۷ اتفاق افتاد یک جنایت علیه بشریت بود این جنایت رژیم ایران علیه زندانیان سیاسی انجام شد. رژیم در تلاش است تا قدرت خود را حفظ کند با هر هزینه ای که برای ایرانیان و زندگی در ایران و آزادی و دموکراسی خواهد داشت، این جنایت علیه بشریت است.
۳۰،۰۰۰ انسان جان خود را از دست دادند نام مقامات رسمی که در تأثیرگذاری فتوای قتل عام نقش مستقیمی دارند، در سال ۱۳۶۷ شناخته شده و ثبت شده است
به عنوان یک وکیل دادگستری و وکیل حقوق بشر و به عنوان عضوی از جامعه جهانی و به عنوان یک انسان دعوت به تحقیق رسمی در مورد قتل عام سال ۱۳۶۷ را تأیید می کنم، این تحقیقات رسمی باید بدون تأخیر آغاز شود
نتیجه این تحقیق باید بر اساس آن باشد که از مسئولین قتل عام خواسته شود تا در مورد جرم خود پاسخ دهند فقط این عمل است که جامعه بین المللی باید آغازکند. فقط در این صورت است که جامعه جهانی شروع به جبران عدم اقدام به نفع زندگی همه ایرانیان خواهد کرد، در این صورت جامعه جهانی مسئولیت خود را در مورد اطمینان از آزادی و زندگی هر ایرانی جدی می گیرد
من مصراً در کنار ایرانیانی هستم که خواهان این حق برای همه ایرانی ها برای زندگی در کشوری هستند که دموکراسی و آزادی در آن جاریست، جایی که دموکراسی و آزادی برای من مهم است و با همه کسانی که خواستار تحقیق فوری در مورد قتل عام ۳۰،۰۰۰ ایرانیان بی گناه در سال ۱۳۶۷ شدند همراهم. از شما متشکرم

سخنان سر آلن میل نماینده افتخاری شورای اروپا:

بگذارید در ابتدای سخنانم بگویم ، که واقعاً جامعه بین المللی به‌طرز بسیار بدی مردم ایران را از خود مأیوس کرده است. من این را در حالی می‌گویم که نسبت به این موضوع احساس گناه می کنم، زیرا ملت من بخشی از آن است. ما مردم ایران و همه قربانیان و خانواده هاییرا که در این سالها از وحشیگری آیت الله ها رنج می بردند، از خودمان مأیوس کردهایم.
اجازه دادن به انجام چنین اعمال در جامعه بین‌المللی چیزی کمتر از یک رسوایی نیست. ما باید از شرم سر خود را پایین نگه داریم.
تاکنون سپاه پاسداران آخوندها مسئول دهها هزار قتل و شکنجه و زندانی کردن قربانیان در سراسر ایران بوده است. و همانطور که گفتم ما منفعلانه در کناری ایستادیم و حتی با لحن قوی هم به رژیم هشدار ندادیم که باید مواظب ادامه این رفتار باشد. من فکر می‌کنم زمان توقف این وضعیت فرا رسیده است.
من اساساً به ۳چیز فراخوان می دهم:
نخست اینکه دولت ما و سایر کشورهای دموکراتیک غربی به ویژه آنهایی که عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد هستند باید اصرار داشته باشند که قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه این رژیم باید بازگردانده شوند. تصور اینکه آنها حتی به فکر تعدیل این اقدامات هستند نیز غیر قابل باور است. دوم اینکه آنها بایداصرار کنند که به ویژه سرکردگان سپاه پاسداران باید پاسخگوی اقداماتشان در دهه های گذشته باشد. و سرانجام، ما باید همه کار بکنیم. ما نباید چشمان خود را برگردانیم. ما نباید چشمان خود را ببندیم. همانطور که قبلاً گفتم، ما همه تلاش خود را می کنیم ، مبارزه می‌کنیم و صدایمان را می رسانیم تا یک ایران ایران دموکراتیک و آزاد به‌وجود بیاید.

سخنان جان پری وزیر سابق از جمهوری ایرلند:

همچنان که شورای ملی مقاومت ایران بارها تأکید کرده است خطر موج جدیدی از اعدامهای مخفیانه در زندانهای ایران وجود دارد اگر چنانچه مقامات و سران رژیم ایران با وجود نقش به خوبی مستند شده آنها در نقض جدی حقوق بشر و جنایت علیه بشریت در کشورشان، همچنان از مصونیت در سطح بین‌المللی برخوردار باشند.
تاکنون در سطح بین‌المللی سازمان ملل وظایف به تعویق افتاده خود را در این رابطه انجام نداده است. بنابراین ما باید کارزای را پیش ببریم که در آن از تمام دولتهای دمکراتیک و به ویژه دولتهای غربی بخواهیم که:

۱ – جنایت شنیع علیه بشریت را قویاً محکوم کنند و تحقیقات مستقل خود در این رابطه را شروع کنند.
۲- این مسئله را به دادگاههایی که حوزه قضایی بین‌المللی دارند به ویژه به دادگاه بین‌المللی جنایی در لاهه ارجاع دهند و خواستار قرارگرفتن عاملان این جنایت در برابر عدالت شوند.
۳- تحریمهای دیپلماتیک و اقتصادی علیه رژیم آخوندی به اجرا در بیایند همانند سیاست موفق فشار حداکثری آمریکا و از سازمان ملل خواستار تحریمهای بین‌المللی بیشتری علیه رژیم شوند
از طریق قطعنامه های مختلف یک گروه دو حزبی از اعضای کنگره آمریکا نقض حقوق بشر توسط رژیم ایران را محکوم کرده اند از جمله قتل عام سال۶۷. اکنون زمان آن است که ما در سوی دیگر آتلانتیک، در اتحادیه اروپا و انگلستان به آنها بپیوندیم و یک پیام قوی از همبستگی برای مردم ایران ارسال کنیم و همچنین یک پیام قوی از محکومیت برای رژیم ایران بفرستیم و اطمینان حاصل کنیم که این بار آخوندها می فهمند که ما مصمم هستیم و متوقف نخواهیم شد تا زمانی که مردم ایران و مقاومت مشروع آنها شورای ملی مقاومت به عدالت و به هدف نهاییشان که یک ایران آزاد و دمکراتیک است دست پیدا می کنند. من فکر می کنم بیانیه اخیر به اسم «به صدای مردم ایران گوش فرادهید» که توسط بیش از ۳۰۰ پارلمانتر اروپایی و عرب امضا شده است گام قوی در این جهت است. تمام دمکراسیهای غربی باید هر اقدام ضروری برای حفظ تحریمهای تسلیحاتی علیه رژیم وحشی آخوندی به‌عمل آورند.

سخنان سناتور میشل مولهرین سناتور حزب فیناگل جمهوری ایرلند:

من معتقدم وقتی می بینیم که حکومتی با مردم خود سر جنگ دارد ، این وظیفه بر دوش جامعه بین المللی خواهد بود که دست به اقدام بزند. من فقط می خواهم خیلی خلاصه بگویم که من از فراخوان برای عدالتخواهی و حسابرسی در رابطه با قتل عام های سال ۱۳۶۷ حمایت می‌کنم. در اینجا خانواده هایی وجود دارند که خواهان دستیابی به عدالت هستند همانطور که هر کدام از ما هم اگر جای آنها بودیم این را میخواستیم. من نیز از طرف خودم از این فراخوان و تلاشها پشتیبانی می‌کنم. این موضوعی است که من در گذشته نیز در تماس با وزارت امور خارجه و دولت ایرلند وارد آن شده ام، و به این کار ادامه خواهم داد.
زیر نویس مارتین ویکرز ، نماینده مجلس عوام انگلستان
سخنرانیهای عالی که امروز شنیدیم یک باردیگر این را برجسته می کند که چرا ما باید از شورای ملی مقاومت حداکثر حمایت را بکنیم.
آنچه که ما از سایر سخنرانان شنیدیم یکبار دیگر بی‌عدالتیها و مدارک فزایندیی را برجسته می کند که رژیم ایران درگیر فعالیتهای جنگ افروزانه در بسیاری از نقاط جهان است. اعمالی که منجر به بی ثباتی، خطر و زیان برای همه ما می‌شود.
دوباره همچنانکه پیش از این نیز به مناسبنهایی گفته‌ام، به شورای ملی مقاومت برای همه فعالیتهایش تبریک می‌گویم. شما کار بسیاری در پارلمان و ساختمان وست مینستر انجام داده‌اید تا حمایت همکاران من را افزایش بدهید. به شما اطمینان می دهم که من همچنان از شما حمایت خواهم کرد، کمک خواهم کرد و این حمایت را در پارلمان افزایش خواهم د اد.
متشکرم.

سخنان مالکوم فاولر حقوقدان و عضو سابق کمیته حقوق بشر کانون وکلای انگلستان و ولز:

مارتین لوتر کینگ بسیاری چیزهای شگفت انگیز و الهام بخش را بیان کرده است اما یکی از مهمترین آنها این بود: پایان زندگی ما روزی آغاز می شود که در مورد چیزهای مهم سکوت کنیم.
اکنون ، این جنایات فجیع علیه بشریت در سال ۱۹۸۸ مهم است. آنها در آن زمان اهمیت داشتند ، امروز اهمیت دارند و برای همه گذشته های ما مهم خواهند بود.
جنایتها همچنان ادامه دارند. گویی که همین دیروز اتفاق افتاده اند. زیرا این قساوتها هنوز ادامه دارند.
ما از ماه نوامبر سال گذشته در این مورد اطلاع داریم. هم اکنون که ما صحبت می‌کنیم این بیرحمی ادامه دارد. و با تمام وجدان، طبق قانون و اخلاق، هنوز هم هر دقیقه و هر روز شعله های آتش توسط این رژیم خشونت بار شعله ور می شود.
ما باید هر روز زندگی کنیم تا این بی عدالتی را از بین ببریم و شما تعهد من و بسیاری دیگر را دارید. بسیار سپاسگزارم که فرصت صحبت کردن به من دادید. من همیشه بسیار افتخار می کنم که می توانم به هر روشی فروتنانه کمک کنم.

سخنان طاهر بومدرا رئیس انجمن عدالت برای قربانیان قتل عام۶۷:

در حقیقت همه چیز گفته شده و به خوبی مستند شده است که جنایتی علیه بشریت رخ داده است. به سازمان ملل متحد اطلاع داده شده است. گزارشگران ویژه پی در پی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران به طور مداوم از رژیم ایران خواسته‌اند تا چنین جنایتی را بررسی کند. اما چه اتفاقی افتاد؟ گزارشگر ویژه در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران از سفر به ایران منع شده است. بنابراین واضح است، رژیم ایران تمایلی به تحقیق در این زمینه ندارد و سازمان ملل متحد ثابت کرده است که در تحمیل چنین تحقیقی اکراه دارد.
بنابراین، سوال من این است: گزینهٔ بعدی چیست؟ واقعیت این است که قطعنامه آتی مجمع عمومی سازمان ملل متحد باید بر ایجاد کمیسیونی مستقل برای تحقیق در مورد چنین جنایتی علیه بشریت متمرکز باشد به جای این که از عاملان بخواهد که خودشان تحقیق کنند . عاملان مایل به این کار نیستند. رژیم ایران مایل به تحقیق در مورد چنین جنایتی نیست. بنابراین، باید واقع بین باشیم و اقدام کنیم.
من صدای خود را به صداهای قبلی اضافه می کنم که خواستار اقدام فوری بودند اما این اقدام نباید از رژیم ایران بخواهد که خودش تحقیق کند، زیرا باید کمیسیون مستقل برای تحقیقات وجود داشته باشد.
متشکرم.

سخنان دولت نوروزی نماینده شورای ملی مقاومت در انگلستان:

متاسفانه باید بگم که ما شاهد بوده ایم که جامعه جهانی و برخی از کشورها و به نظر من لابیستهای سیاست مماشات فراخوان به برداشتن تحریمهای رژیم می‌دهند. با این بهانه که تحریمها به مردم ایران صدمه می زند. همه می دانند که بعد از باصطلاح توافق اتمی در سال ۹۴ وضعیت بسیار بدتر شد چه از نظر اجتماعی و چه از نظر سیاسی. زندگی مردم ایران به فلاکت بسیار عمیق تری دچار شد و فقر تقریبا در تمام بخش های جامعه گسترش یافت. آنهم بخاطر فساد گسترده در لایه های مختلف این رزیم بود. این فساد در واقع نهادینه شد. بسیاری از مقامات رژیم اذعان کردند که میزان قابل توجهی از ثروت در دست خامنه ای است و ۵مؤسسه اصلی که تحت کنترلش است چیزی حدود ۲۰۰ میلیارد دلار در اختیار خامنه ای و به طور مشخص در دست سپاه پاسداران است. ما شاهد بوده ایم که آنها چطور این پول را برای سرکوب مردم ایران استفاده می کنند و از همین جاست که این رژیم در جهان به نسبت جمعیت رده اول را در اعدام کسب کرده است
باید بگم که جامعه جهانی باید دریابد که این توهم دیگر اعتباری ندارد و باید که واقعیت را دریابند. و قدمی پایه ای برای تحقق عدالت بردارند و این رژیم ضد قانون و ضد بشر را تنبیه کنند. آنها خودشان را دولت می نامند. اما آنها به هیچ وچه مردم ایران را نمایندگی نمی کنند. در صورتی که مردم به آنها اژدهای هفت سر می‌گویند که مسئول نقض وحشتناک حقوق بشر و جنایاتی هستند که علیه مردم ایران و بسیاری دیگر در منطقه مرتکب شده اند.
عدالت باید اجرا شود. نمایندگان پارلمان ها در اروپا، در اتحادیه اروپا و آمریکا و تمام دنیا و خاورمیانه لازم است که اقدام کنند. لازم است که شانه به شانه مردم ایران بایستند و بگویند که جهان دیگر نباید هیچ سازشی با رژیم آخوندها بکند. به جای پرداخت میلیونها و میلیاردها دلار به آنها تا بتوانند به کشتار جوانان ما ادامه دهند
آنها مثل نوید افکاری را می کشند و بیشتر و بیشتر و هزاران دیگر از زندانیان سیاسی و دانشجویان فقط بخاطر اینکه جرات داشتند که بایستند و آزادی را فریاد بزنند. برای یک ملت که در تلاش برای دستیابی به ارزشهای انسانی است. این چیزی است که باید مورد احترام قرار بگیرد. نه جانیانی که خود را یک حکومت وانمود می‌کنند. رژیمی که می دانیم فقط با سرکوب و تروریسم قدرتش را حفظ کرده است.
بنابراین چیزی که به آن باید جهان را فراخواند این است که سازمان ملل، دبیر کل وزیر خارجه انگلستان یا کشورهای دیگر اروپا باید سازش با رژیم را متوقف کنند.
دنیا باید دست به اقدامات اساسی بزند. از شورای ملی مقاومت ایران و رئیس جمهور برگزیده مقاومت مریم رجوی و برنامه او برای تحقق دموکراسی و آزادی در ایران حمایت کند.
ما همچنین می خواهیم که سفارت های این رژیم بسته شود. اینها همانهایی هستند که می خواستند گردهمایی ما را در پاریس در سال ۹۷ و در سال ۹۸ در آلبانی بمبگذاری کنند. این رژیم و باصطلاح سفرایش باید اخراج شوند و سفارتخانه ها بسته شوند. زیرا در واقع آنها به هچ عنوان در راستای منافع مشترک با کشورها مورد استفاده قرار نمی گیرند. آنها فقط برای این استفاده می شوند که توطئه ها و بمب گذاری ها و جاسوسی علیه مخالفین و جامعه جهانی را اجرا کنند. بسیاری سیاستمداران این شهامت را داشته اند که با ما همراه بوده اند. چیزی که از شما می خواهم این است که تلاش هایتان را ادامه دهید و در حمایت از مردم ایران بپا خیزید و از خیزش آنها حمایت کنید
از شما تشکر می کنم.

پایان

دادخواهی شهدای قتلعام۶۷ وپیام مریم رجوی درکنفرانس پارلمانی درلندن