نبردپیروز چلچراغ و درهم‌شکستن ماشین جنگ‌وسرکوب

به دعوت ارتش‌آزادیبخش، یک هیأت ۴۰نفره از خبرنگاران رسانه‌های بین‌المللی، برای بازدید از پیشرویهای ارتش‌آزادیبخش وارد شهر مهران شده واز صحنه نبرد، فیلم و عکس و گزارش تهیه کرده با فرماندهان و رزمندگان ارتش‌آزادیبخش گفتگو و مصاحبه به‌عمل آوردند. درسازمان رزمی چلچراغ، فرماندهی دو تیپ رزمی و نیز بسیاری از گردانها و دسته‌های رزمی به‌عهده زنان بود.
نبرد چلچراغ در راستای سیاست صلح و آزادی مجاهدین و مقاومت ایران، و در ادامه هفت سال تلاش مستمر این مقاومت علیه سیاست جنگ‌طلبی خمینی صورت گرفت، و در اوج همه آن تلاشها، توانست طلسم جنگ‌طلبی رژیم را درهم بشکند و خمینی را که سالها با شعار ”جنگ جنگ تا آخرین خشت خانه‌های ایران“ حرث و نسل ایران را به‌نابودی کشانده بود، درهراس از سرنگونی توسط ارتش‌آزادیبخش، ناگزیر از پذیرش آتش‌بس و پایان‌دادن به‌جنگ ضدمردمی ‌نماید. پیش‌از آن، خمینی، هر صدای اعتراضی را به‌بهانه جنگ و با برچسبهایی مثل ”ستون پنجم دشمن“ درگلو خفه می‌کرد و جنگ را سرپوش اختناق و سرکوبی مردم در داخل ایران ساخته بود. او ایران را در تنور جنگ می‌سوزاند، شهرهایش را ویران می‌کرد و جوانان ایرانی را همچون گوشت دم توپ، با وعده بهشت، و با دجال‌گریهایی همچون ساختن امام زمان قلابی و ظاهرکردن در جبهه‌ها، فریب می‌داد و به‌میدانهای مرگ می‌فرستاد تا بتواند اعتراضات مردم را به‌این ترتیب خفه کند و از پاسخ به‌ خواستهای برحق آنان که آزادی، عدالت و نان و مسکن بود، طفره برود. خمینی به‌این ترتیب تمامی ایران و مردم ما را در طلسم جنگ‌طلبی خود اسیر و مسحور کرده بود.

لرز و رعشه خمینی پس از فتح مهران توسط ارتش آزادیبخش ملی

سرتیپ پاسدارجنایتکار،‌ احمد فتوحی، ازسرکردگان جنگ ضدمیهنی خمینی:
اشغال کردن مهران همان و لرزیدن دل «ولی امر» همان!
خمینی درجماران فرمانده سپاه را خواسته بود و گفته بود «چه شد مهران؟»

شروع کردند جنجال: «امروز مهران فردا تهران!»
خمینی چند بار پرسید «قصه مهران چی هست که اینقدر جنجال می‌کنند؟»
حالا فشار روانی جوری بود که «رهبر» را «دغدغه‌مند» کرده بود

تلویزیون حکومتی شبکه سه آخوندی، ۱۸اردیبهشت۹۹:

سرتیپ پاسدارجنایتکار،‌ احمد فتوحی، ازسرکردگان جنگ ضدمیهنی خمینی:

منطقه مهران را برای سومین بار اشغال کردند! اشغال کردن همان و لرزیدن دل «ولی» همان! آنموقع حضرت امام در جماران، وقتی جنجال تبلیغاتی شدید رادیوهای بیگانه و رسانه‌ها را رصد می‌کرد، فرمانده وقت سپاه را خواسته بود و گفته بود «چه شد مهران؟» یک جورهایی [پرسیده بود] «چه شد مهران؟» آنطرف هم چه خبر بود؟ شروع کرد جنجال «امروز مهران فردا تهران!» …
… با این به‌اصطلاح تحلیل و فرایند، که جای حساسی دست گذاشته بود، گرفته بود و قابل مانور بود و تبلیغ هم می‌کرد. از آنطرف هم ما سرازیر شدیم به سمت گرمای شدید تابستان

مجری تلویزیون حکومتی شبکه۳ آخوندها:

ماه رمضان و انرژی تحلیل رفته و تابستان و…؟!

سرتیپ پاسدارجنایتکار،‌ احمد فتوحی، ازسرکردگان جنگ ضدمیهنی خمینی:

سه جبهه دیگر هم ما درگیر بودیم.

مجری تلویزیون حکومتی شبکه۳ آخوندها:

و فشار روانی رسانه‌ای؟!…

سرتیپ پاسدارجنایتکار،‌ احمد فتوحی، ازسرکردگان جنگ ضدمیهنی خمینی:

حالا فشار روانی هم که جوری که دیگه «رهبر انقلاب» را «دغدغه‌مند» کرده بود!

مجری تلویزیون حکومتی شبکه۳ آخوندها:

یعنی امام چند بار پرسیده بودند که «مهران چی شد؟»!

سرتیپ پاسدارجنایتکار،‌ احمد فتوحی، ازسرکردگان جنگ ضدمیهنی خمینی:

آره که «قصه مهران چی هست که اینقدر دارند رویش جنجال می‌کنند؟»

کمرشکن‌شدن ماشین جنگ و سرکوب

نبرد چلچراغ، صرفنظر از شگفتیهای نظامی آن، به‌خاطر شکستن کمر ماشین جنگی رژیم در جنگ خانمان‌سوز هشت‌ساله ایران و عراق، اوج پیروزی بود. چرا‌که این عملیات به‌عنوان نقطه اوج نبردهای ارتش آزادی، یک‌سال پس‌از تأسیس خود، مردم ایران را از شر جنگی که فقط خمینی، و آخوندها و سرکرده‌های رژیمش بر آن اصرار می‌ورزیدند خلاص کرد. جنگی با یک میلیون کشته و دو میلیون معلول و مجروح و متجاوز از ۱۰۰۰میلیارددلار خسارت یعنی بیش‌از سه برابر همه درآمدهای نفتی ایران در طول قرن حاضر. جنگی که بسیاری از شهرهای ایران را به‌ ویرانه تبدیل کرد.
از‌جمله قربانیان این جنگ بایستی از450هزار دانش‌آموزی یاد کرد که به‌گفته وزیر آموزش و پرورش خمینی و آخوندخاتمی (وزیر ارشاد وقت رژیم) بر روی میدانهای مین فرستاده شدند. و رفسنجانی از آنها به‌عنوان سرباز یک‌بارمصرف یاد می‌کرد.
پانزده روز قبل‌از عملیات چلچراغ یعنی در در 12خرداد67، خمینی برای مقابله با اوضاع درهم‌شکسته نیروهایش در جبهه‌ها، رفسنجانی را به‌عنوان جانشین فرمانده کل قوا در همه امور جنگ منصوب کرده بود و آشکارا از «دادگاه نظامی زمان جنگ» و «تنبیه متخلف در هر رده» سخن گفته بود. اما از هنگامی‌که ارتش‌آزادیبخش، شهر مهران را تصرف کرد و زبده‌ترین نیروهای زرهی رژیم‌خمینی دربرابر رزمندگان ارتش آزادی بیش‌از چند ساعت دوام نیاورد، معادلات نظامی در جبهه‌ها همگی بر ضد خمینی و به‌سود ارتش‌آزادیبخش شتاب گرفت.
و چنین بود که خمینی در 27تیرماه67، در میان بهت و حیرت همگان اعلام کرد که قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت را رسماً می‌پذیرد.
رفسنجانی در توجیه علت پذیرش آتش‌بس گفت

«پذیرش قطعنامه متکی به‌خیلی چیزهاست که فعلاًً به‌خاطر این‌که عمده آنها از اسرار نظامی‌ــ سیاسی هستند، نمی‌توانم توضیح بدهم».

48ساعت بعداز آن، خمینی به‌شکست تاریخی و ذلت‌بار خود در جنگ‌افروزیش اعتراف کرد و گفت:

«قبول این مسأله برای من از زهر کشنده‌تر است. پیمان بسته بودم که تا آخرین قطره خون و آخرین نفس بجنگم.‌اما تصمیم امروز فقط برای تشخیص مصلحت بود و از هر آنچه گفتم، گذشتم و اگر آبرویی داشتم با خدا معامله کردم».

«هیچکس! هیچکس! [هیچ‌گروه‌سیاسی، درحاکمیت‌وبیرون‌ازآن] غیراز [مجاهدین‌خلق] درداخل‌کشور وجودندارد که بعداز [عقب‌نشینی قوای دولت عراق از] خرمشهر اطلاعیه ویا بیانیه‌ای داده‌باشد که جنگ باید خاتمه پیدا کند!»