پس از انتشار قسمت اول و دوم گفتگو با آلن ویوین وزیر مشاور در امور خارجه در ریاست جمهوری میتران رئیس سابق کمیسیون دولتی مبارزه با سکت در فرانسه – قسمت پایانی این مصاحبه از نظر شما میگذرد.
بهزاد نظیری: اگر بتوانم بگویم شما در فضای دیگری از مقاومت ایران هم حضور داشتید مثل ویلپنت
آلن ویوین: بله
بهزاد نظیری: شما باافتخار درکنار بسیاری از شخصیتها از کشورهای مختلف در این واقعه سالانه حضور داشتید و مشاهده کردید که تبعیدیان از پنج قاره جمع شده بودند. شما از نزدیک با آنان در تماس بودید. میخواهم بگویم که اگر چه در ظاهر آنها پلاکاردهای مشابه در دست داشتند اما در زمینه فرهنگی، پوشش و حتی عقاید مختلف هستند و وقتی به شما برای صحبت نزدیک میشوند. چرا که اتهام دیگر این است که بسیار تکرار میشود اینکه آنها زندگی جمعی دارند و تلاش میکنند نشان دهند که این جنبش یک نوع جامعه بسته و در خود است. آیا شما فکر میکنید که میتوان هر ساله چنین برنامه ای را از سوی یک جامعه بسته که نمیخواهد با سایرین قاطی شود برگزار کرد؟
آلن ویوین: بسیار سخت است، چرا که این دهها هزار نفری که در این برنامه ها شرکت میکنند از همه کشورهای اروپایی میآیند. بسیاری از این افراد متاسفانه مجبور به تبعید طولانی شده اند و معیارهای مختلفی منجمله در مورد پوشش دارند باید تفاوت گذاشت و مشاهده کرد بعضی با کراوات هستند بعضی با تی شرت که پلاکارد نفر بغلی خود را بلند میکند و همه برای شرکت و گوش دادن آمده اند همان تعداد زنان مشاهده میشود که روسری دارند که روسری ندارند. من فکر نمیکنم این سیل جمعیت که برای تظاهرات آمده اند وفادار به یک چشم انداز آینده برای کشورشان، کشوری دمکراتیک گردهم آمدند توسط چه کسی مجبور شدند. برای تجمع باید شرایط متعددی را فراهم کرد. در نتیجه آنان آزادانه در افکار و اعتقاداتشان در این گونه مراسم شرکت میکنند و بطور طبیعی بسیار خوشحال و راضی هستند که با این تعداد در این مراسم شرکت کرده اند. اما همزمان همان چیزی را که قبلا گفتم را مشاهده کردم. در آخرین گردهم آیی بزرگ که من توانستم در آن شرکت کنم، همان مراسمی که بدلیل توطئه سوء قصد مختل شد، زنانی را مشاهده کردم و اکثر این افراد ایرانی و زنان ایرانی بودند و زنان کمی خارجی بودند بجز شخصیتهای خارجی شرکت کننده و رفتارشان درست بمانند هر زن اروپایی یا آمریکایی بود.
این عوامل برای همه کسانی که تحولات مقاومت ایران را از نزدیک دنبال میکنند شناخته شده است. کلمات تعهدات در این مورد بخصوص مواردی که بوضوح به جدای انتخاب مذهبی هر کس تاکید دارد کاملا قابل احترام است و این جزیی از مسئولیت دولت است که حاکمیت را اعمال میکند یعنی ظرفیت جمعی برای یک جامعه آرام. هرگز در فرانسه گذاشتن روسری برای یک زن مسلمان ممنوع نشده است. ممنوعیت مخفی کردن صورت ممنوع شده است که کاملا موضعی جداگانه است.
بهزاد نظیری: ما بطور اجمالی در مورد همه برچسبهای مختلف و اتهامات صحبت کردیم آیا شما نکته ای دارید؟
آلن ویوین: من فقط این نکته را بگویم که نباید در مورد کمپین سازمان یافته علیه یک جنبش خصوصا جنبشی که اصل آن برای برقراری دمکراسی و قوانین دمکراسی و آزادی است، تعجب کرد. همیشه اینطور بوده است. من قبل از جنگ جهانی دوم متولد شده ام و قسمتی از خانواده من وارد مقاومت شد و جنگ چریکی علیه اختناق نازی ها برقرار شد که یک ایدئولوژی مرگ آفرین بود. بله اینگونه است باید هر کسی بداند و یک مبارزه را با وضوح و شفافیت ادامه دهد و باید به کسانی که برای یک جامعه که کمتر غیر انسانی باشد تلاش میکنند احترام قائل بود، خصوصا باید از جنایت و قتل و همه سرکوب ها که تاریخ را آلوده کرده و در اکثر کشورها وجود داشته اجتناب کرد. اما همه این کشورها از این مسئله بیرون آمدند. ما هم بمدت یک قرن جنگ مذهب در کشورمان داشتیم با قتل عام غیر قابل تصور و اختناق غیر قابل قبول. ما فکر میکردیم که پس از قرنهای روشنائی چنین وقایعی امکان پذیر نیست متاسفانه هنوز در بعضی از نقاط جهان وجود دارد.
بهزاد نظیری: شما گفتید که خانواده شما وارد مقاومت شد…آیا خانواده شما میتوانست با نوعی شستشوی مغزی همان کارهایی را بکند که اشغال گران نازی میکرد؟
آلن ویوین: البته که نه. و این در حالی است که دولت فرانسه در آن زمان دولت سازش با نازی بود و تلاش کرده بود روحیه فرانسویان را تغییر دهد و شاهد بودیم که پس از ۴ سال جنگ نتیجه اش چه شد.
بهزاد نظیری: باید یادآوری کنم که دشمن است که به شستشوی مغزی دست میزند. همانگونه شما در گزارش کمیته فرانسوی برای یک ایران دمکراتیک ذکر کرده اید. این رژیم ملایان و پاسدارانش هستند که به شستشوی مغزی برای فرستادن نیروها روی میادین مین دست میزنند.
آلن ویوین: این یک اجبار برای این جنبش های دیکتاتوری میباشد که در آن افرادی هستند که نمیتوانند در مقطعی از زندگی خود از این فرار کنند که حق با آنان نیست و از این کمبود و عقده نمیتوانند فرار کنند و برای همین از شستشوی مغزی استفاده میکند و هرچه بیشتر وارد آن میشوند، بیشتر طلب میکنند تا خود را قانع کنند.
بهزاد نظیری: از آنجا که این گفتگو برای ایرانیان خصوصا زنان ایرانی پخش خواهد شد آیا تمایل دارید در پایان این گفتگوی پر بار پیامی برای ایرانیان و بینندگانی که سیمای آزادی، را می بینند بدهید.
آلن ویوین: فکر میکنم ساده ترین چیزی که میتوان گفت و باید مجددا به این مردان و زنان گفت این است که آنان مبارزان آزادی هستند که آزادی کامل عقیده و کنترل کامل زندگی خود را میخواهند. مسئله ای که همه مردم کشور خواهان آن هستند. بعضی در این راه جلوتر از بقیه هستند اما این باعث نمیشود که همبستگی بین آنان کمتر شود تا بتواند با کسانی که مجبور به مبارزه برای واقعیت نظم اجتماعی هستند همراه باشند و آنها نهایتا پیروز میشوند. در نتیجه فقط میتوانم آرزو کنم که مردم ایران، مردان و زنان ایران دست به هر کاری خواهند زد تا به کمک دوستان خارجی خود موفق شوند تا بتوانند خودشان راهی را که فکر میکنند بهترین است برای کشورشان انتخاب کنند. و این مسئله قبل از هر چیز و مسلما از طریق از میان رفتن این دیکتاتورهای به اصطلاح مذهبی میگذرد و هیچ ربطی به اعتقادات مذهبی عمیق آنان ندارد.
بهزاد نظیری: بسیار خوب، از شما برای وقتی که به ما دادید تا این گفتگو در مورد مقاومت ایران صورت گیرد، تشکر میکنم. همه این میلیتانها و هواداران از بابت همه این سالها همراهی شما در کنارشان قدردانی میکنند همه سالهایی که شما از حقوق و حقوق پایه ای آزادی که برای همه ملل جهان عزیز است دفاع کردید. ما خوشحال و مفتخر خواهیم شد که شما را در یک ایران آزاد و دمکراتیک پذیرا باشیم و در آن نقطه خواهد بود که از تلاشهای شما قدردانی خواهد شد. متشکرم.
آلن ویوین: با تشکر از شما
کلیپ این مصاحبه از سایت سیمای آزادی برگرفته شده ، متن حاضر ترجمه مصاحبه به زبان فرانسوی است.
