دلاورانی همچون مجاهد شهید حجت زمانی را باید سمبل ایستادگی و مقاومت زندانیان سیاسی تحت چنین شرایطی دانست که علیرغم پنج سال فشارهای طاقتفرسا، سلولهای انفرادی، تبعید به میان زندانیان خطرناک و معتاد، همچنان بر مبارزه علیه حکومت ننگین آخوندی پای فشرد تا آنجا که دژخیم را مستأصل نموده و آخوند محسنی اژهای وزیر اطلاعات وقت در کینهتوزی، دو بار حکم اعدام برایش صادر کرد و وقتی اطمینان یافت که حجت از پای درنخواهد افتاد و در مقابلش زانو نخواهد زد، در عاشورای حسینی، مجاهد قهرمان حجت زمانی را به جوخه اعدام سپرد.
اطلاعات آخوندی که برای توبه و ندامت حتی یک نفر از اشرف از هیچ اقدام شرمآور داخلی یا خارجی رویگردان نبوده و نیست، باید در نظر آورد که رژیم و دژخیمانش در سرکوبی در زندانها چهها که نکرده و نمیکنند تا زندانی دربند را وادار به ندامت کنند. از شکنجه و کشتار تا ترفند و حیله و دسیسه و تزویر برای بهزانو درآوردن زندانیان سیاسی، تا آنان را به رجس وجود خود بیالایند.
حجت قهرمان که تمام تلاشهای مزدوران رژیم برای ابراز ندامت را نقش بر آب کرده بود، هنگام ابلاغ حکم اعدام, بیاعتنا به اتهامات و اراجیف بیدادگاه رژیم, در زیر رأی دیوان عالی ارتجاع نوشت: «به رأی صادره هیچگونه اعتراضی ندارم».
حجت قهرمان در شرایط تیرهوتاری که همه عافیت جویان و نان به نرخ روز خوران و وادادگان خواب نابودی مجاهدین بعد از تغییر شرایط در عراق را میدیدند، یکتنه در مقابل همه شکنجه گران و خیانتکاران ایستاد و گفت تا وقتی یک مجاهد خلق باقی است، این راه ادامه دارد و تا وقتی من هستم، یعنی مجاهدین خلق ایران زنده و پابرجا هستند.
عناصر پلید وزارت اطلاعات از گماشتگان آخوندها در داخل کشور تا مأموران حقیر خارج کشوری آنها از قبیل محمدحسین سبحانی، کریم حقی و مسعود خدابنده، همدست و همراه با جلادانی که حکم اعدام حجت قهرمان را صادر کردند، نوشتند که «حجت زمانی تروریست بود و باید اعدام میشد»!
سرنوشت مزدوران و خائنینی که دست در دست رژیم داشته و از هیچ جنایتی علیه مردم و مقاومت ایران فروگذار نکردهاند، مصداق عمر ابن سعد است که به طمع حکومت ری، دست در خون برترین بنده خدا کرد، بیآنکه عاقبت از «گندم ری» نصیبی ببرد.
این خائنین نیز بعد از گذشت نزدیک به ۱۴۰۰ سال از آن حماسه فراموشی ناپذیر، در همدستی با شقیترین جانیان، دست در خون پاکترین فرزندان همان پاکبازان عاشورا میبرند، در ردیف همان جانیان هستند و زمینهساز شکنجه و زجر و آزار و درنهایت اعدام این مجاهد قهرمان شدند.
مجاهد شهید حجت زمانی که در ۱۸ بهمن ۱۳۸۴ مصادف با روزهای سوگ و عزای حسینی به خاکپای سرور شهیدان فرود آمد، در زمره همانهاست که رایت تشیع انقلابی را با ستیز بیامان خود در مقابل آخوندهای دینفروش و رجاله دوران برافراشتند درحالیکه بریده مزدوران و خائنین از هیچ رذالتی پیش از اعدام در مورد او فروگذار نکردند.
یکی از مزدورانی که در این پروژه شکنجه و درهم شکستن مقاومت حجت زمانی بکار گرفته شده بود، درنهایت اقرار کرد: «هرچه گفتم توبه کن قبول نکرد».
————————-
خانواده مجاهدپرور زمانی در حکومت ضدبشری آخوندی و برای نیل به آزادی سه شهید قهرمان تقدیم مردم ایران کرده است:
۱. مجاهد خلق خزعل زمانی (پهلوان خزعل) ۲۹ ساله ورزشکار در تاریخ ۲۲ دیماه ۱۳۷۸ در ایلام به شهادت رسید.
۲. مجاهد خلق فلاح زمانی برادر مجاهد شهید خزعل زمانی نیز همچون برادر پهلوان خود به میدان شتافت و در دوم اسفند ۱۳۷۹ به شهیدان سرفراز ایلام پیوست.
۳. مجاهد خلق حجت زمانی سومین شهید این خانواده است که همرزمان و هم زنجیرانش او را نمادی از همت و اراده خلق ایران توصیف کردند. این مجاهد پرشور با ارادهای استوار، چند سال شب و روز گذراندن زیر حکم اعدام در سلولها را پذیرا شد و داغ ندامت و تسلیم را بر دل دژخیم گذاشت و سرانجام در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۸۴، شب سالگرد عاشورای مجاهدین در زندان اوین تهران سربدار شد و به یاران شهیدش پیوست.
یاد حجت قهرمان گرامی و راهش پررهرو باد
