نامه کمیته بین المللی در جستجوی عدالت (ISJ) به سردبیر دی سایت (Die Zeit)

نامه کمیته بین المللی در جستجوی عدالت به سردبیر Die Zeit

نامه کمیته بین المللی در جستجوی عدالت به سردبیر Die Zeit

۱۷ اکتبر ۲۰۲۱
آقای جیووانی دی لورنزو
سردبیر Die Zeit

من به عنوان رئیس کمیته بین المللی در جستجوی عدالت (ISJ) و معاون سابق پارلمان اروپا، می نویسم تا موضوعی فوری و شدید در مورد یک تحقیق ، هرچند عجیب و غریب که توسط یک فرد، لویزا هومریش که خود را خبرنگار Die Zeit معرفی میکند، با شما در میان بگذارم. ISJ از حمایت ۴۰۰۰ نماینده پارلمان در اروپا و ایالات متحده برخوردار است.

وی در ایمیلی که در ساعت ۲۰:۰۰ روز ۲۳ مهر ۱۳۹۰ به دفتر نمایندگی شورای ملی مقاومت ایران در آلمان ارسال شده است، ۳۰ سوال کج‌اندیشانه مطرح کرده و خواستار پاسخگویی تا ساعت ۱۸ روز دوشنبه ۱۸ اکتبر شده است.

این مکاتبات، که انسان را به جای یک تحقیق بی‌ضرر ژورنالیستی به یاد یک اولتیماتوم می‌اندازد، چندین موضوع نگران‌کننده را مطرح می‌کند.

  1. خانم هومریش کسی نیست که بتوان به عنوان یک روزنامه نگار معمولی توصیف کرد. او در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ در ایران تحصیل کرده و مدتی را در ژانویه ۲۰۱۸ در تهران گذراند. جای تعجب نیست که او در سال ۲۰۱۸ رویکردی تقریباً یکسان به عنوان “گزارشگر” اشپیگل را دنبال کرد ، و حتی سرزده در دروازه اشرف ۳ ظاهر شد! شهری که محل زندگی اعضای اصلی گروه مخالف ایرانی، مجاهدین خلق (مجاهدین خلق) است.
  2. اکنون، مانند سال ۲۰۱۸، هنگامی که او به NCRI مراجعه کرد، سؤالات مشابهی را مطرح کرد. در آن سال او علیرغم دریافت صدها صفحه سند، که تک تک ادعاهای بی‌اساس تحت  عنوان سؤال را رد می‌کرد، به هیچیک از آنها اشاره نکرد. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، نشریه آلمانی اشپیگل مقاله ای در مورد روابط داخلی در اشرف ۳ منتشر کرد و مدعی «محدودیت» و «شکنجه» در سازمان مجاهدین خلق شد. مقاله ای که او نوشت حتی قبل از انتشار آن در اشپیگل به سرعت در رسانه های حکومتی چاپ شد و هیچ تردیدی باقی نماند که سرویس های اطلاعاتی ایران از قبل می دانستند و به احتمال زیاد کل پروژه را تنظیم کرده اند. از جمله ادعاهای مندرج در مقاله مذکور این بود که مجاهدین خلق «سه بار در هفته گلو بریدن در اشرف-۳» را تمرین می کنند.
  3. در ۲۱ مارس ۲۰۱۹، دادگاه هامبورگ به اشپیگل دستور داد تا این ادعاها را از مقاله حذف کند. در صورت عدم انجام این کار، دادگاه آن را به پرداخت ۲۵۰۰۰۰ یورو جریمه یا تحمل شش ماه حبس محکوم میکرد. اشپیگل هرگز حکم دادگاه را به چالش نکشید و به سرعت بخش‌های افتراآمیز مقاله را حذف کرد زیرا می‌دانست در مواجهه با چالش با شکست‌های جدی‌تری مواجه خواهد شد.
  4. روزنامه آلمانی فرانکفورتر آلگماینه نیز در مقاله ای که در سایت خود در ۱۳ مه ۲۰۲۰ منتشر شد، اتهامات مشابهی را مطرح کرد. دادگاه هامبورگ در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰ به روزنامه دستور داد سه مورد از اتهامات علیه مجاهدین خلق و اعضای آن در آلبانی را حذف کند و از تکرار آن خودداری کند. روزنامه دستور را اجرا کرد و قسمت های مربوطه را از داستان اصلی خود حذف کرد. با این حال، فرانکفورتر آلگماینه به این پرونده اعتراض کرد، اما حکم اصلی مجدداً توسط دادگاه تأیید شد، دادگاه همچنین فرانکفورتر آلگماینه را به پرداخت تمام هزینه های قانونی مرتبط محکوم کرد.
  5. در هر دو پرونده اشپیگل و فرانکفورتر آلگماینه، و همچنین در تمامی اخبار رسانه های مشابه، عمده اتهامات بر اساس دروغ های ساخته شده توسط ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی است که خود را «اعضای سابق» معرفی می کنند. مجاهدین خلق یکی از این افراد، هادی ثانی خانی که به مدت چهار سال در آلبانی با اهریمن سازی مجاهدین خلق با وزارت اطلاعات همکاری کرده بود، در ۱۴ فوریه ۲۰۲۱ نامه ای سرگشاده به دبیرکل سازمان ملل نوشت و برخی از فعالیتهای وزارت اطلاعات را فاش کرد. او نوشت که پس از انتقال به آلبانی از عراق در سپتامبر ۲۰۱۶، « دو ماه بعد در نوامبر ۲۰۱۶ چون نمی توانستم به مبارزه  ادامه دهم، مجاهدین را ترک و نزد کمیساریا رفتم. دو هفته بعد به سفارت رژیم ایران در تیرانا رفته و از آن پس به مدت چهار سال در دامی که وزارت اطلاعات و سفارت رژیم ایران در آلبانی برایم گسترده بودند افتاده و به همکاری با ماموران رسمی اطلاعات درسفارت مانند «فریدون زندی علی آبادی» و مزدوران شناخته شده اطلاعات مانند ابراهیم و مسعود خدابنده ، غلامرضا شکری و احسان بیدی و در سالهای بعد حسن حیرانی کشیده شدم. آنها مرا در توطئه های شیطان سازی- جاسوسی- جمع آوری اطلاعات و شناسایی برای اقدامات تروریستی علیه سازمان مجاهدین به خدمت گرفتند.»
  6. ثانی خانی همچنین فاش کرد که چگونه وزارت اطلاعات با استفاده از خطوطی مانند اعضای سابق مجاهدین خلق، شبکه ای از این عوامل را بسیج و کنترل می کند تا به صورت ماهانه در سایت های مختلف وابسته به وزارت اطلاعات مطالبی را بنویسند و اکاذیب تولید کنند . این افراد ماهانه ۵۰۰ یورو از سفارت دریافت می کردند. طبق دستور سفارت، این مزدوران موظف به ایجاد حداقل یک حساب کاربری در فیس بوک و اینستاگرام و تولید و انتشار ۱۲ مقاله در هر ماه علیه سازمان مجاهدین خلق و همچنین ارسال و انتشار مجدد موضوعات و مطالب مشخص شده توسط سفارت یا وزارت اطلاعات هستند.

. ” به گفته ثانی خانی، آنها همچنین در یک کمپین گسترده برای ارسال سی دی های حاوی مطالب شیطان سازی علیه مجاهدین خلق برای مخاطبین رسانه ها و نمایندگان پارلمان در کشورهای مختلف شرکت میکردند. وی افزود: «موضوعاتی که سفارت و وزارت بصورت سوال و جواب برای مصاحبه یا بصورت محور برای نوشتن مقاله در سایتهای وزارت اطلاعات میفرستاد، شامل موارد زیر بود: شکنجه ناراضیان، نبودن آزادی در مناسبات مجاهدین، شستشوی مغزی، اعتراف به موضوعات و لحظات جنسی، قطع روابط با دنیای بیرون، طلاقهای اجباری، قتلهای مشکوک در درون مجاهدین ، کشتن اکراد و شیعیان در عراق، گرفتن پول از آمریکا و اسرائیل و عربستان و این که اطلاعات اتمی خود را هم از اسراییل گرفته اندو هیچ پایگاه و پشتیبانی مردمی در ایران ندارند.»

  1. سرویس اطلاعات و امنیت عمومی هلند در گزارش سالانه ۲۰۱۱ خود نوشت که تلاش های تهران برای تضعیف سازمان مجاهدین خلق ایران (مجاهدین خلق) در هلند در سال ۲۰۱۱ بی وقفه ادامه داشت. در کمپینی هماهنگ که توسط سرویسهای اطلاعاتی ایران تامین مالی میشوند، با رسانه‌ها و تعدادی از سیاستمداران و سایر کارمندان دولتی با این هدف که مجاهدین خلق را از زاویه ای بسیار منفی به تصویر بکشند، برخورد میشود.

با توجه به موارد فوق، من شخصاً از شما درخواست می کنم که به این موضوع رسیدگی کنید و اقدامات مناسبی را برای جلوگیری از سوء استفاده رژیم ایران، که عموماً به عنوان یک دیکتاتوری منحوس تلقی می شود، از دیسایت و رله کردن تبلیغات این رژیم انجام دهید. اگر این اتفاق بیفتد ، نتیجه اش به حسن شهرت نشریه شما آسیب جدی می رساند.

با احترام،
آلخو ویدال کوادرس روکا
رئیس کمیته بین المللی در جستجوی عدالت (ISJ) ،

در این رابطه در ایران افشاگر بخوانید:

«خبرنگار دوست» ملایان در خدمت «رئیس جمهور اعدام»

اطلاعیه نمایندگی شورای ملی مقاومت ایران در آلمان

نامه کمیته بین المللی در جستجوی عدالت (ISJ) به سردبیر Die Zeit برگرفته از سایت نمایندگی شورای ملی مقاومت در آلمان
خروج از نسخه موبایل