طی بیش از چهار دهه، رژیم با تمام توان خود تلاش کرده است تا سازمان مجاهدین خلق ایران را، بهعنوان اصلیترین نیروی مخالف خود، از صحنه سیاسی حذف کند. این تلاشها نهتنها شامل سرکوب فیزیکی، اعدامها و قتلعامهای گسترده بوده، بلکه با بهرهگیری از عملیات روانی و تبلیغاتی از جمله استفاده از مزدوران خودفروخته، برای شیطانسازی علیه مجاهدین ادامه یافته است. این مطلب با تمرکز بر نقش این مزدوران، پرده از توطئههای رژیم برمیدارد و اسناد و شواهد روشنی از همکاری این افراد با دستگاه اطلاعاتی رژیم ارائه داده و نشان میدهد که چگونه این تلاشها از وحشت رژیم از خیزش مردمی و نفوذ مجاهدین نشئت میگیرد.
بیانیه سپاه پاسداران: نشانهای از وحشت رژیم
در تاریخ ۱۱ فروردین ۱۴۰۴، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بیانیهای منتشر کرد که در آن به «شرایط خطیر» نظام اشاره داشت. این بیانیه، انسجام اجتماعی را بهعنوان «عظیمترین سرمایه» برای عبور از این شرایط توصیف کرد و هشدار داد که «شکافهای اجتماعی» زمینه را برای نفوذ دشمنان و تضعیف اقتدار ملی فراهم میآورد.
سپاه در ادامه، تمامی ارکان نظام، از حاکمیت و دولت گرفته تا نخبگان، رسانهها، نهادهای مدنی، و آحاد مردم، را به ایفای نقش در حفظ این انسجام فراخواند.
این بیانیه، بیش از آنکه نشانهای از اقتدار باشد، بیانگر وحشت رژیم از تهدیدات داخلی و خارجی بود.
اما دشمن مورد نظر سپاه کیست؟
پاسخ این پرسش، یک روز بعد در گزارش خبرگزاری نیروی قدس روشن شد.
مجاهدین خلق: دشمن اصلی رژیم
در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۴۰۴، خبرگزاری نیروی قدس، وابسته به سپاه پاسداران، گزارشی منتشر کرد که در آن از یک «خیز رسانهای» برای «سفیدسازی» سازمان مجاهدین خلق سخن گفت. این گزارش ادعا کرد که مجاهدین با استفاده از موضوعات حقوق بشری و حقوق زنان و از طریق رسانههای خود در تلاشند تا سابقه خود را تطهیر کنند. هدف این اقدامات، به گفته گزارش، تأثیرگذاری بر افکار عمومی، بهویژه نسل جوان ایران است.
خبرگزاری نیروی قدس همچنین مجاهدین را «بازیگران اصلی در کشتار و تحریم» توصیف کرد و مدعی شد که این سازمان همچنان به فعالیتهای خود ادامه میدهد.
این گزارش، دشمن اصلی رژیم را بهوضوح معرفی کرد: سازمان مجاهدین خلق ایران.
این سازمان از سال ۱۳۵۹، زمانی که روحالله خمینی فتوای قتل اعضا و هواداران آن را صادر کرد، هدف اصلی سرکوب رژیم بوده است. در طول ۴۶ سال، رژیم بیش از ۱۰۰هزار نفر از اعضای مجاهدین را کشته، ۳۰هزار نفر را در قتلعام سال ۱۳۶۷ اعدام کرده و با انتشار ۶۳۱ کتاب، ۹۴۳ فیلم و مستند و ۱۸۹ گزارش خبری، به شیطانسازی علیه این سازمان پرداخته است. اما یکی از ابزارهای کلیدی رژیم در این جنگ روانی، استفاده از مزدورانی است که بهعنوان عوامل وزارت اطلاعات علیه مجاهدین فعالیت میکنند.
مزدوران رژیم: ابزار شیطانسازی
وزارت اطلاعات رژیم، بهعنوان یکی از ارکان اصلی سرکوب، از مزدورانی بهره میگیرد که وظیفه دارند با انتشار اطلاعات جعلی و لجنپراکنی، چهره مجاهدین را مخدوش کنند. این مزدوران که اغلب خود را به اصطلاح منتقدان! مجاهدین معرفی میکنند از سوی وزارت اطلاعات آموزش دیدهاند تا همکاری خود با رژیم را پنهان نگه دارند. زیرا افشای هویت واقعیشان اعتبار ادعاهایشان را از بین میبرد. به همین دلیل، این مزدوران از اتهام «مزدوری» که مجاهدین به آنها وارد میکنند به شدت در سوز و گدازند.
اما آیا مجاهدین به هر مخالف خود برچسب مزدوری میزنند؟ یا اینکه با اسناد و شواهد همکاری این مزدوران با رژیم را اثبات میکنند؟ چرا این مزدوران به جای پیگیری حقوقی اتهامات، تنها به شکایت لفظی بسنده میکنند. در ادامه، با بررسی چند نمونه مشخص، به این پرسشها پاسخ داده میشود.
۱. مسعود خدابنده: عامل وزارت اطلاعات
مسعود خدابنده یکی از شناختهشدهترین مأموران رژیم است که علیه مجاهدین فعالیت میکند. بر اساس شهادت برادر بزرگتر او (مزدور ابراهیم خدابنده) در یک دادگاه بریتانیایی، مسعود خدابنده در سال ۱۹۹۸ تحت پوش فعالیت در کنفدراسیون جهانی کارگر، به سنگاپور سفر کرد و در ملاقاتی مخفیانه با نمایندگان وزارت اطلاعات به استخدام دستگاه تروریسم و آدمکشی ملایان درآمد. وین گریفیث نماینده ارشد سابق پارلمان بریتانیا نیز گزارش داد که آن سینگلتون، همسر انگلیسی خدابنده در کنار بازجویان وزارت اطلاعات در زندان اوین دیده شده است.

خدابنده در کمپ لیبرتی عراق در آمادهسازی برای حملات علیه مجاهدین نقش داشت و در کنار عدنان شحمانی از سرکردگان نیروی قدس مشاهده شد.
او در سال ۱۴۰۳ همه پرده ها را کنار زده و با رفتن به زیر حاکمیت آخوندها، در دادگاه قضائیه جلادان در تهران بهعنوان شاهد علیه مجاهدین حاضر شدتا به لجن پراکنی و دروغ بافی علیه مجاهدین بپردازد.
در سال ۲۰۰۸ قرار بود خدابنده و همسرش برای سخنرانی در کنگره آمریکا به این کشور سفر کنند تا مجاهدین را در لیست سازمانهای تروریستی نگه دارند. اما پنتاگون و وزارت امنیت آمریکا در گزارشی ۶۴ صفحهای هویت خدابنده و سینگلتون را بهعنوان جاسوسان وزارت اطلاعات افشا کرده و از ورود آنها به آمریکا جلوگیری نمودند.
این اسناد نشان میدهد که اتهام مزدوری خدابنده نه یک ادعای بیاساس، بلکه مبتنی بر شواهد معتبر است.
۲. بهزاد علیشاهی: مهره اخراجشده رژیم از هلند
بهزاد علیشاهی، یکی دیگر از مزدورانی است که رژیم برای لجنپراکنی علیه مجاهدین به کار گرفته است. سرویس امنیتی هلند (VVD) در گزارش سال ۲۰۰۱ خود فاش کرد که وزارت اطلاعات رژیم از این مزدوران تحت عنوان اعضای سابق برای جمعآوری اطلاعات و شیطانسازی علیه این سازمان استفاده میکند. تا راه را برای اقدامات تروریستی علیه آنان در خارج کشور باز کند.
گزارش سرویس امنیتی هلند و گزارشهای مشابه اداره حراست از قانون اساسی آلمان (BFV) در سال ۲۰۰۲ همکاری علیشاهی با رژیم را تأیید میکنند.
علیشاهی و همسرش ناهید امیری، پس از افشای همکاریشان با رژیم، از هلند اخراج شدند و به ایران بازگردانده شدند. اما فعالیتهای او در ایران ادامه یافت.

در بهمن ۱۴۰۱ علیشاهی در تجمعی برای اکران فیلم سفارشی وزارت اطلاعات به نام «سرهنگ ثریا» حضور داشت.
در سال ۱۴۰۳ او در دادگاه نمایشی رژیم در قضاییه جلادان در تهران بهعنوان «شاهد بدون نام و تصویر» حاضر شد و علیه مجاهدین شهادت داد. در این دادگاه، آخوندک قاضی رژیم تأکید کرد که چهره او نباید نمایش داده شود.
درحالیکه علیشاهی بهعنوان «خبرنگار» با علی اکرامی، مأمور شعبه اطلاعات رژیم در خوزستان، مصاحبه کرد که نشاندهنده ادامه مأموریتهای او در داخل ایران است.
۳. عیسی آزاده: از پناهندگی در فرانسه تا خدمت به جلادان
عیسی آزاده که زمانی تلاش میکرد خود را بهعنوان مخالف سیاسی رژیم در محافل خارج از کشور معرفی کند یکی دیگر از مزدوران رژیم است. او با سوءاستفاده از پناهندگی در فرانسه سالها علیه مجاهدین فعالیت کرد. اما در سال ۱۴۰۳ تمامی پردهها کنار رفت و عیسی آزاده به تهران سفر کرد تا در دادگاه رژیم بهعنوان شاهد علیه مجاهدین شهادت دهد.
در این دادگاه آزاده خود را «از مسئولین و فرماندهان سابق تشکیلات تروریستی فرقه رجوی» معرفی کرد. این ادعا چنان مضحک بود که حتی خبرنگار رژیم با تعجب پرسید: «آقای آزاده، چه وعدهای به شما دادهاند که این حرفها را میزنید؟»
آزاده، که از این واکنش غافلگیر شده بود با خندهای کریه سعی کرد خفت خود را پنهان کند. این صحنه عمق ذلت او را بهعنوان یک مزدور رژیم نشان داد.

۴. منصور نظری: از جعل مدرک تا دادگاه رژیم
منصور نظری از سال ۱۳۸۳ در «تیف» (مرکز تحت کنترل وزارت اطلاعات در عراق) به خدمت رژیم درآمد و در کنار مزدورانی مانند نادر نادری، محمدرزاقی و حامد صرافپور فعالیت کرد. پس از تعطیلی تیف، مسعود خدابنده و بتول سلطانی دو مأمور شناخته شده رژیم با کمک سفارت رژیم در بغداد، منصور نظری را با پاسپورت جعلی از ایران به ترکیه، یونان و سپس به فرانسه فرستادند تا علیه مجاهدین فعالیت کند.
در سال ۱۴۰۳ نظری نیز به تهران سفر کرد و در دادگاه نمایشی رژیم بهعنوان شاهد علیه مجاهدین حاضر شد. اسناد نشان میدهد که نظری بخشی از شبکهای بود که با جعل مدارک و تحت هدایت وزارت اطلاعات برای شیطانسازی مجاهدین در اروپا فعالیت میکرد.

۵. رحمان محمدیان: افشاگری از درون
رحمان محمدیان، که چند سال با مجاهدین بود و سپس با وزارت اطلاعات علیه مجاهدین کار کرده، در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۵، در نامهای افشاگرانه به آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل متحد نوشت که سفارت رژیم در تیرانا به مزدوران دستور داده بود هر ماه حداقل چهار مطلب علیه مجاهدین تولید کنند که ادعا کند مجاهدین پایگاه مردمی ندارند، کردکشی کردهاند، دموکراتیک نیستند و باید مبارزه را کنار بگذارند.
او فاش کرد که رژیم از مزدورانی مانند مسعود خدابنده در انگلستان، محمد کرمی در فرانسه و پارسا سربی (گرداننده تلویزیون MardomTV) در آمریکا برای انتشار این مطالب استفاده میکرد.
محمدیان تأکید کرد که در سالهای همکاری با مجاهدین، حتی یک مورد ندیده بود که این سازمان کسی را بیدلیل متهم به همکاری با رژیم کند.
او همچنین از «آسیلا»، ارگان پوششی وزارت اطلاعات در آلبانی سخن گفت که با پول رژیم و تحت مدیریت ابراهیم خدابنده تمامی اقدامات رژیم علیه مجاهدین در این کشور را هدایت میکرد.

استراتژی رژیم: شیطانسازی برای بقا
بیانیه سپاه پاسداران در فروردین ۱۴۰۴ نشاندهنده وحشت رژیم از نفوذ مجاهدین در میان نسل جوان و خیزشهای مردمی است. رژیم، که از «شکافهای اجتماعی» بهعنوان تهدیدی برای بقای خود یاد میکند، با استفاده از مزدوران خودفروخته تلاش میکند تا مجاهدین را در اذهان عمومی بهویژه در داخل ایران بهعنوان نیرویی نامشروع و منفور معرفی کند.
این مزدوران از مسعود خدابنده تا بهزاد علیشاهی، عیسی آزاده، و منصور نظری در دادگاههای نمایشی رژیم، رسانههای حکومتی و حتی در کشورهای خارجی بهعنوان ابزار شیطانسازی به کار گرفته شدهاند. اما اسناد، از گزارش پنتاگون درباره خدابنده تا گزارش سرویس امنیتی هلند درباره علیشاهی، همکاری این افراد با وزارت اطلاعات را تأیید میکند.
این مزدوران که زمانی از اتهام مزدوری شکایت داشتند اکنون آشکارا در خدمت قضائیه رژیم برای توجیه اعدامهای بیشتر مجاهدین فعالیت میکنند.
حقیقت در برابر دروغ
افشاگری رحمان محمدیان که خود زمانی در این شبکه فعالیت داشت نشان داد که اتهامات مجاهدین علیه مزدوران رژیم مبتنی بر اسناد و شواهد است.
رژیم، که از خیزش مردمی و نفوذ مجاهدین در هراس است، با تمام توان خود به شیطانسازی علیه این سازمان ادامه میدهد. اما این تلاشها، همانند دادگاههای نمایشی که حتی خبرنگاران رژیم مضحک به نظر میآید نشانهای از استیصال و شکست رژیم است.
مجاهدین خلق با ۴۶سال مبارزه بیوقفه، همچنان پیشتاز راه آزادی ایران هستند.
مزدوران رژیم هرچند با دروغ و فریب به میدان آمدهاند اما هرگز نمیتوانند حقیقت را پنهان کنند.
قضاوت نهایی با مردم ایران است، آیا اتهامات مجاهدین علیه این افراد بیاساس است، یا رژیم با استفاده از این مزدوران آخرین تلاشهای خود را برای بقا انجام میدهد؟









