به مناسبت تخریب مزار پهلوان جوانمرد عباسقلی صالحی مروری داریم بر عملکردهای جنایت‌بار رژیم آخوندی در قبال خاک و مزار شهدای مجاهد و مبارزی که با نثار هستی‌شان در مسیر سرنوشت محتوم رهایی مردم ایران گام برداشتند
«پس ای خدای مجیب الدعوات به زمین بگو به زمین بگو تا خون جاودانه فروغهای ما را مپوشاند و به آسمان بگو تا نام طیب و پاکیزه آنها را بالا و بالاتر ببرد به نسیم بگو تا در هر کجای ایران در هر کجای ایران در هر کجای ایران‌زمین عطر آنها را بگستراند و به شب تیره بگو تا با تندر ارتش آزادی پایان پذیرد و به صبح صادق بگو تا بردمد و به آفتاب تابان آزادی و شکوفایی ایران‌زمین بگو تا برتابد
و بگو خدایا به تاریخ بگو که نسلی را که ظلمات خمینی مقهورشان نکرد پایدار و جاودانه سازد. به تاریخ بگو نسلی را که در ظلمات خمینی به نگاهبانی از ارزشهای خدایی و مردمی قد علم کرد و با گوشت و پوست خود به حراست از آنها پرداخت از یاد نبرد. انک قاضی الحاجات و مجیب الدعوات».
این میزان کینه ورزی آخوندهای حاکم از مجاهدین بی‌سبب نیست و ابعاد آن نیز از ضدیت با اسم و نام و محو اون بسیار فراتر است حنیف و دیگر یاران بنیانگذار او دروازه‌های ادراک و فهم نسل ما را به روی پیامهای آرمان اسلام باز کردند یک تئوری راهنما یک فرهنگ بسیار متعالی و راهگشا که بالاترین و انقلابی‌ترین تئوری است را به روی نسل ما و به روی تاریخ معاصر ایران باز گشودند. این به‌معنای حذف و نفی تاریخی مدعیان دین‌فروش و جریان ارتجاعی است که اسلام پناهان ریایی در طول تاریخ از اون بهره می‌جستند از این رو پاسخ آنان به مجاهدین نیز جز سبعیت محض چیزی نبود.
در کتابهای تاریخ نوشته‌اند خلیفه متوکل عباسی در سال ۲۳۶ هجری قمری دستور داد مرقد اباعبدالله الحسین علیه‌السلام در کربلا و خانه‌های اطراف آن را منهدم سازند و شخم بزنند
و مردمان را از زیارت آن حضرت منع نمایند و آنجا را به‌صورت ویرانه‌ای در آورد و گفت آن زمین را مزرعه کنند. این کار او باعث شد که مسلمانان را رنجشی شدید از او به دل افتد تا جایی که بر دیوارهای مساجد سَبّ و شتم او می‌نوشتند و علیه او شعارهای مهیج مکتوب می‌داشتند و شعرا او را هجو می‌کردند.
این‌ها تلاش رژیم جلادان علیه مقاومتی است سراسری مردمی عادلانه و مشروع که جنگ برای عدم و نابودی مقاومت را به تربت شهیدان کشانده است گرچه واضح است که جنگ رژیم آخوندی با شهید و کشته بر خاک نیست که دشمنی او با حیات با زندگی و سمبلهای مقاومت در آن است. آنها هر چه بویی از زندگی رنگی از حیات باشد را دشمنند و این‌گونه است مزار شهدای مقاومت که همه رنگ و بوی حیات و زندگی است ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.
