نشریه ریل کلیر دیفنس RealClearDefense به تاریخ ۲۳ مارس مقاله‌ای با عنوان مردی در قلب نبرد « The Man in the Arena» به قلم ژنرال چاک والد(Charles “Chuck” Wald)ژنرال بازنشسته نیروی هوایی آمریکا و معاون پیشین فرماندهی نیروهای آمریکا در اروپا در رابطه با وضعیت کنونی ایران و نقش تعیین کننده دولت موقت مقاومت ایران و نیروهای ارتش آزادیبخش ملی ایران در داخل ایران منتشر کرد.
در بخشی از این مقاله آمده است،
جسد خامنه‌ای زیر آوار است، اما سپاه پاسداران همچنان موشک به سمت اسرائیل و پایگاه‌های آمریکایی در شش کشور شلیک می‌کند. آن‌ها ۴۰ روز عزاداری اعلام کرده‌اند و وعده انتقامی داده‌اند که «خنجر را در قلب آمریکا فرو خواهد کرد».
ایران یک بیابان مسطح نیست. کشوری کوهستانی با ۹۰ میلیون نفر جمعیت است که رژیم آن به مدت ۴۷ سال در هر ساختار فرماندهی و شبکه ارتباطی، لایه‌های پشتیبان ساخته است. فقط در ژانویه گذشته بیش از هفت هزار شهروند خود را کشتند. اگر در گوشه گیر بیفتند و نیروی داخلی برای جایگزینی آن‌ها وجود نداشته باشد، صدها هزار نفر دیگر را خواهند کشت. تنها راه تکمیل این کار صرفاً با نیروی نظامی، اعزام دویست هزار سرباز به زمین است — در کشوری چهار برابر بزرگ‌تر از عراق. هیچ رئیس‌جمهوری چنین نیرویی نخواهد فرستاد. و نباید هم بفرستد.
ژنرال چاک والد در ادامه مینویسد، سؤال این است: راه‌حل چیست؟ پاسخ همین حالا روی زمین وجود دارد.
در ۲۳ فوریه — پنج روز پیش از آنکه موشک‌های ما ضربه بزنند — حدود ۲۵۰ مبارز سازمان مجاهدین خلق ایران (معروف به MEK) به پیرامون امنیتی بیرونی همان مجتمع مطهری نفوذ کردند که پنج روز بعد ما آن را هدف قرار دادیم. آن‌ها با ۸۰۰۰ مدافع درگیر شدند. ساعت‌ها جنگیدند. با کمک افرادی در داخلی‌ترین حلقه امنیتی رژیم، دوربین‌های مداربسته داخل مجتمع خامنه‌ای را از کار انداختند. بیش از ۱۰۰ نفر کشته یا اسیر شدند. بقیه عقب‌نشینی کردند و منتظر اعزام مجدد هستند.
آنچه در خیابان پاستور اتفاق افتاد را نمی‌توان جعل کرد. نمی‌توان به مجتمعی نفوذ کرد که توسط ۸۰۰۰ نگهبان محافظت می‌شود، بدون سال‌ها نفوذ اطلاعاتی، زیرساخت سازمانی عمیق، و مردمی که حاضر باشند شما را پناه دهند حتی به قیمت جان خودشان. رژیم می‌تواند مبارزان را بکشد — اما نمی‌تواند این واقعیت را از بین ببرد که آن‌ها پنج روز پیش از موشک‌های آمریکایی به قلب تهران رسیده بودند
ژنرال چاک والد ادامه می‌دهد، و آن‌ها متوقف نشده‌اند. واحدهای مسلح مجاهدین به پادگان سپاه در هشتگرد (۲۵ مایل غرب تهران) حمله کردند و تلفات سنگینی وارد آوردند. در اصفهان، واحدهای مقاومت ساختمان‌های وزارت دادگستری و اطلاعات رژیم را نابود کردند.
من برای اولین بار این جنبش را زمانی شناختم که در عراق بودند…از اعضای مجاهدین در اشرف ۳ در آلبانی بازدید کرده‌ام و با خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورای ملی مقاومت ایران در پاریس دیدار کرده‌ام.
طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی مانند قانون اساسی‌ای است که توسط پدران بنیان‌گذار نوشته شده باشد: جدایی دین از دولت، انتخابات آزاد، برابری جنسیتی، لغو مجازات اعدام، و ایران غیرهسته‌ای.
در حالی که بمب‌های ما هفته گذشته فرو می‌ریخت، اولین پیام او درباره قدرت نبود — درباره حفاظت از غیرنظامیان و کودکان بود. رجوی دولت موقت شورای ملی مقاومت را اعلام کرد که از سال ۱۹۸۱ آماده شده بود و گفت: «ایران رژیمش نیست. ایران مردمش است.»
او کسی نیست که منتظر باشد آمریکا کشوری را به او تحویل دهد. او کسی است که حق رهبری آن را به دست آورده است.
ژنرال چاک والد در مقایسه‌ای قابل توجه بین آنچه بچه شاه مدعی است با مقاومت سازمان یافته مجاهدین مینویسد،
رضا پهلوی، پسر آخرین پادشاه که در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد، هیچ سازمانی داخل ایران ندارد. دنبال‌کنندگان رسانه‌های اجتماعی او طبق بررسی‌های دقیق، ۸۹ درصد بات (ربات) هستند. برای به قدرت رساندن او باید دویست هزار سرباز فرستاد تا تاج را بر سرش بگذارند. او جایگزین نیست. او وابستگی است.
مجاهدین به خیابان پاستور رسیدند بدون حتی یک دلار آمریکایی، یک سلاح، یا یک سرباز. این تعریف واقعی یک دارایی است.
مردی در قلب نبرد – مقاله ای از ژنرال چاک والد در نشریه ریل کلیر دیفنس
