مازیار جزنی هیچگاه در جنبش آزادیخواهانه مردم ایران نقشی نداشته و دیدار او با رضا پهلوی فاقد ارزش سیاسی است. این دیدار با واکنشهای زیادی روبرو شده است.
یکی از آنها نوشته رفیق منصور امان است: «حرکات این خودفروخته چندش‌آور است. نه فقط نسبت‌اش را با بیژن دستمایه یک شهرت بویناک و نائل آمدن به رعیتی یک مهره دست دوم نیابتی کرده، بلکه خودش را برای لجن‌مال کردن مبارزه مسلحانه دوران شاه در اختیار وی و طیف بدنامش گذشته.
اما این تنها سرویسی نیست که او برای آوازه درکردن و مقرب دربار شدن به طیف فاشیست و ساواک پرور می‌دهد؛ به جمله آخر متن همراه عکس در باره بیژن توجه کنید: “او در سال ۱۹۷۵ هنگام تلاش برای فرار کشته شد.”
این فرد با نام خانوادگی جزنی برای قاتلان بیژن و صدها فدایی و مجاهد و مبارز دیگر نقش دستمالی برای پاک کردن پرونده کثیف آنها را بازی می کند. او جوهر زهرآگینی است که پای تبرئه نامه جلادان و آدمکشان پهلوی امضاء می‌گذارد.»
جنبه مضحک این دیدار، بیان نظریه لنین در مورد انقلاب از جانب مازیار است. ادا و اطوار دانشمندانه و مشمئز کننده او نمی‌تواند لکه ننگ ملاقات با قاتل پدر را پاک کند.
۲۳ تیر برابر با ۱۴ ژوئیه – زینت میرهاشمی
لَکه ننگ دیدار با میراث دار قاتل پدر- زینت میرهاشمی
