شاعر و هنرمند هم، می تواند تروریست و بمب گذار و مزدور حکومت فاشیستی باشد
خسرو شهریاری”
“در دوران حکومت هیولای جهل و جنایت اسلامی ایران، شاعر و هنرمند هم، می تواند تروریست و بمب گذار و جنایتکار و مزدور و تمام قد، پنهان و آشکار، در خدمت این حکومت فاشیستی باشد!”
۱. هنرمندان معماری مانند پل تروست و آلبرت اشپیر در خدمت فاشیسم هیتلری بودند و بناهای عظیمی به سبک آثار کلاسیک در آلمان هیتلری ساختند و طرح بنای آشویتس و کوره های آدم سوزی را ریختند. در ادبیات نویسنده گانی مانند آدولف بارتلس و هانس باومان شاعر، عضو جنبش جوانان هیتلری بودند.
لوئیجی پیرندللو، نمایشنامه نویس ایتالیایی، بنتو موسولینی را ستایش می کرد و او را یکی از رهبران آگاهی می دانست. فوتوریست ها، موسولینی را قهرمان خود می خواندند. فیلیبو تومازو مارینتی، پایه گذار فوتوریسم، یکی از حامیان پرشور موسولینی بود. به گمان او، فاشیسم بیانی دیگر از فوتوریسم بود! ازرا پاوند، شاعر آوانگارد، موسولینی را به عنوان ارباب واقعی هنر، ستایش می کرد و هیتلر را می ستود.
آدولف هیتلر می گفت، آلمان، هنر اصیل آلمانی می خواهد. هیتلر نقاش بود اگر چه نقاشی ناموفق. او کتاب های بازیگری و صحنه آرایی و میزانس می خواند. ساعت ها، پیش از سخنرانی هایش، به محل برگزاری سخنرانی می رفت و نور و صدا را به سلیقه ی خود تنظیم می کرد و تصمیم می گرفت که چه گونه و به چه شکل و از کجا، وارد صحنه ی فریب و تاثیر گذاری شود و چه گونه یک سخنرانی را اجرا کند. او یکی از دوستداران اپراهای ریشادر واگنر بود و در جشنواره های سالانه ی بایرویت شرکت می کرد که برای بزرگداشت واگنر برگزار می شد.
در دوران فاشیسم، سینما، ابزار تبلیغاتی بسیار مهمی بود. “پیروزی اراده” و “کوئکس” و “عضو جنبش جوانان هیتلر”، را لنی ریفنشتال با امکان هایی گسترده ساخت. او در فیلم “من متهم می کنم” کشتن از سر ترحم را تبلبغ می کرد و در “یک یهودی به نام سوس” و “یهودی سرگردان” تاکید بر یهودی ستیزی داشت. ریفنشتال دوست صمیمی هیتلر و یوزف کوبلز وزیر تبلیغات هیتلر بود.
موسولینی باور داشت: دولت را ملت به وجود نمی آورد بل که این دولت است که ملت را به وجود می آورد و به توده ها آگاهی و اراده و بنابراین هستی موثر می بخشد.
نقل می کنند که افسری از نیروهای اشغال گر نازی در کارگاه پیکاسو و با اشاره به تابلوی گرونیکا از او پرسید: این کار شماست؟
پیکاسو پاسخ داد: نه! کار شماست!”
گرونیکا، تابلوی ست الهام گرفته از بمباران دهکده ی گرونیکا در اسپانیا توسط بمب افکن های آلمان نازی!
۲. در میان انبوه شیفته گان فاشیسم، هیچ نشانه ای از نمونه ای مانند مزدوری به نام مهرداد عارفانی نیست. این تحفه های جانی، تنها، در دوران حکومت جهل و جنایت مافیای جمهوری اسلامی ایران است که شکل می گیرند. این تروریست ها اگر در هدف شان یعنی، بمب گذاری در تجمع مجاهدین و شورای ملی مقاومت در پاریس، در ۲۰۱۸، موفق می شدند، صدها نفر کشته شده بودند و با توجه به تراکم جمعیت شرکت کننده، صدها نفر هم، زیر دست و پا، جان شان را از دست می دادند.
۳. روح الله خمینی، آن هیولای جانی ارتجاع، خود شاعر بود و از عشق و عرفان می گفت. خامنه ای، نشست های شعر خوانی می گذارد و به عنوان یک صاحب نظر، در باره ی شعرهای شاعران تاق و جفت مجلس دلباخته گانش، اظهار نظر می کند و راهنمای شاعران حاضر آن است. بسیاری از هنرمندان سینما و نمایش و نقاش و معمار و نویسنده، سر و دستار انداخته، ذوب مقام ولایت اند.
سینما گران، بیش از چهار دهه است که سخت، سرگرم برنامه ی آرمانی کردن تصویر حکومت جهل و جنایت و شیطان سازی دشمنان خیالی یا حقیقی حکومت اند.
۴. می گویند، ایدئولوژی فاشیسم، در شکل یک رژیم سیاسی، برای اوباش و همزمان، برای بخش وسیعی از نخبه گان فکری، به یک اندازه جذاب و مشروع است! البته اگر بشود به هنرمندان یا سلبریتی های درخدمت حکومت فاشیست مذهبی جمهوری اسلامی ایران، نخبه گان فرهنگی گفت. آن ها بیش از چهار دهه است که با شور و شوق، سرگرم بزک و تبلیغ حکومت اند و بر سر سفره ی رنگین و پر مایه و چرب این حکومت نشسته اند.
