علی اکبر صالحی وزیر خارجه سابق رژیم در گفتگویی با سایت آفتاب نیوز به مناسبت سالگرد هلاکت دژخیم قاسم سلیمانی سرکرده نیروی قدس تروریست گفت، «زمانی که من وارد وزارت شدم هنوز اتفاق چندانی در منطقه رخ نداده بود و اولین اتفاق در تونس رخ داد که منجر به خروج زینالعابدین بن علی از این کشور شد. بعد از آن به لیبی و سپس به مصر و به تشدید اعتراض مردمی در بحرین نیز کشیده شد. در آخر هم به سوریه رسید یعنی سوریه کشور آخری بود که درگیر شد…. بعد از حضور من در وزارت خارجه این اعتراضات رخ داد. با زیادشدن این اتفاقات لاجرم ملاقاتهای ما با سردار سلیمانی نیز بیشتر شد و باید چارهسازیها و پیشبینیهای لازمی را انجام میدادیم.
وزارت خارجه نمیتوانست به تنهایی این موضوعات پیچیده بینالمللی را حل و فصل یا راهبری کند برای همین هم هفتهای دو یا سه بار در وزارت خارجه یا شورای عالی امنیت ملی یا دبیرخانه شورا جلسه داشتیم. در دبیرخانه در زمان دکتر جلیلی جلسات متعددی داشتیم و خاطرم هست سردار سلامی که الان فرمانده سپاه هستند و آن موقع جانشین بودند در این جلسات شرکت میکردند و نظرات خیلی خوبی هم میدادند. در آن جلسات از بخشهای مختلف حضور داشتند و هماهنگیهای لازم را انجام میدادیم و مسئولیت هر بخش مشخص میشد. به این اتفاقات منطقه اگر ما بیتوجه بودیم قطعا آثاری روی امنیت ملی کشور داشت و ما قبل از اینکه آثارش متوجه کشور شود باید پیشبینی لازم را میکردیم و آن زمان روابطمان با سردار سلیمانی خیلی نزدیک شده بود.
ما در تعیین سفیر برای لیبی و تونس هم هماهنگی میکردیم چون به دلیل شرایط خاص، آنجا سفیر خاصی هم میخواست یعنی باید هم دیپلمات بود و هم از پشتوانه میدانی برخوردار بود. سفرای آنجا را با همفکری سردار سلیمانی انتخاب کردیم که آقای جبلی رئیس فعلی صدا و سیما، سفیر ما در تونس شد و آقای دکتر اکبری هم سفیر ما در لیبی شدند. وقتی تحولات به مصر رسید آن زمان روابط ما قطع و در سطح حافظ منافع بود و همچنان هست. هم وزارت خارجه فعالانه برخورد کرد و هم سپاه قدس.
[قاسم سلیمانی] اگر کاری به وزارت خارجه ارتباط داشت قطعا با وزارت خارجه هماهنگ میکرد. مثلا سفیرمان در عراق را بالاخره باید وزارت خارجه انتخاب کند اما ایشان با وزارت خارجه هماهنگ بود. مثلا در لیبی ما هماهنگ کردیم برای انتخاب سفیر. فکر میکردیم، بررسی میکردیم اما در هماهنگی کامل سفیر انتخاب میشد. درست هم بود چون در برخی کشورها وضعیت طوری نیست که فقط یک دیپلمات برود و باید ویژگیهای دیگری هم داشته باشد.»
