دکتر احمد رجوی- عضو شورای ملی مقاومت
چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد. حرف دیگری به خاطرم نمیرسد بجز اینکه بگویم در این کهکشان کهکشانها، مقاومت جوانان، زنان و مردان آزادیخواه در این خطه، این واقعیت را اثبات کردند که: من نه آنم که زبونی کشم از چرخ و فلک، چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد.
خانم رجوی گرانقدر، شما و مسعود، راههای بحث و جدل را مسدود کردهاید؛ با ایمان و با ایقان. قطرهای از بحر گفتههایتان بعد از خواندن و شنیدن مکرر آن: میهنی میسازیم که در آن قانونی برتر از خواسته مردم نیست. آیا حرفی برای گفتن میماند؟
بعد از نقشه مسیر، طرح ده مادهای شما که مجذوب و مغلوب و میخکوب میکند، حرف دیگری میماند؟ این را شما ساری و جاری کردید. این طریقت شما را عزیزانمان با نثار جان جامه عمل پوشاندند. حرف دیگری به خاطرم نمیرسد.
بعد از وداع فرمانده وحید، بعد از تجدید عهد پویا، حرف دیگری به خاطرم نمیرسد. با مرور گفتهها و نوشتههای عزیزان مقاومت سرفراز، در نزدیک به نیم قرن گذشته، از مریم گلزاده غفوری، از دکتر فهیمه، از نداها، از مرجان شورشگر، تا، تا، تا بینهایت. حرف دیگری به خاطرم نمیرسد.
از آقای موشکاف، آفساید، هفت روی هفت، ارتباط مستقیم، گفتارها و مصاحبهها در سیما، حرف دیگری به خاطرم نمیرسد. گفتهای نیست که در حقانیت مسیر گرانبهای این مقاومت ناگفته مانده باشد. حرف دیگری به خاطرم نمیرسد.
اجازه دهید، اجازه دهید نامه مرجان شورشگر را به عنوان نمونهای از خروار، ۷ خرداد ۱۳۸۴ یعنی ۲۱ سال پیش، که همین دیروز بود، به خود شما را که حرف دل من و ما در این مقطع از حیات پر افتخار اشرفیها، کانونهای شورشیست را بازخوانی کنم:
مریم عزیز، سلام میکنم به تو که با ایمان، با دردمندی، از میان گردباد دیکتاتوری و ظلم و ستم، سر برافراشتی تا فریاد آزادیخواهی ملتی را در سراسر جهان پرآوازه کنی. سلام میکنم به تو عزیز، که حضورت به نام زن مورد ستم واقع شده در طول تاریخ مبارزات حقطلبانه آزادیخواهان، به عنوان نمادی استوار و مصمم از دل ظلمت تحجر نه طلوع، که درخشیدی تا گرمیبخش تنهای سوخته از ستم باشی. دوستت دارم و باورمندم که در نهایت پرچمی را که از مسعود به امانت گرفتی بر بلندای تاریخ مبارزات ملت ستمدیده ایران خواهی برافراشت. سپاسگزارم.
این لشگر از حمایت و تعهد به آزادی از شخصیتهای ایرانی و غیرایرانی، که شما خانم رجوی از چهار گوشه جهان، از قلب جامعه و از دل زندانها تکتک بیرون کشیدهاید، همان آفتابیست دلیل آفتاب. حرف دیگری به خاطرم نمیرسد.
پیروزی میآید با میتوان و باید.
پیروز باشید.
سخنرانی دکتر احمد رجوی در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران- تیرماه ۱۴۰۵ برگرفته از سایت سیمای آزادی
