لیندا چاوز: خانم رجوی کاملاً روشن کرده است که آنچه زنان ایران میخواهند آزادی و دموکراسی و حق کنترل زندگی خودشان است
خانم رجوی گفته است حق زنان است که حجاب داشته باشند یا نداشته باشند. این حق مردم است که بتوانند رهبران خود را انتخاب کنند
من اینجا هستم تا به شما بگویم مردم ایران نمیخواهند به رژیم قبلی، رژیم سلطنتی برگردند. آنها نمیخواهند تحت حاکمیت دیکتاتورها با هر نامی باشند
دهها سال است که سازمان و گروهی وجود دارد که با رژیم مبارزه میکند. مجاهدین خلق، که توسط یک زن رهبری میشوند. مریم با شجاعت در مقابل رژیم تهران ایستاده است
بسیار از شما متشکرم. باعث افتخار و خوشحالی است که امروز در این گردهمایی برای بزرگداشت روز جهانی زن با شما هستم. اما مهمتر از همه این است که ما این کار را نه فقط به احترام زنان، بلکه به افتخار همه مردم ایران انجام میدهیم، مردمی که در آرزوی آزادی هستند. افرادی که در این سالن هستند، ساکنان اشرف، کسانی که در سراسر جهان بخشی از مقاومت هستند، برای آزادی آن مردم مبارزه میکنند.
امسال سال مهمی در ایران بود. سال اعتراضات بیسابقهیی که در شروع با قتل وحشیانهٴ مهسا امینی آغاز شد، او بهسادگی بهقتل رسید، بهخاطر زن بودن. زنی که هدف رژیم مذهبی این کشور قرار گرفت و بیدلیل مورد ضربوشتم واقع شد و رها شد تا بمیرد. اما این هفته ما گزارشهایی را دیدیم، من آنها را در سی.ان.ان دیدم که فقط زنان معترض نیستند که هدف این رژیم هستند، دختران دانشآموز، دخترانی که به مدرسه میروند در سراسر ایران بهمعنای واقعی کلمه مسموم میشوند.
زنانی را در ایران دیدهایم که میگویند دیگر بس است. ما مجبور نیستیم آنطور که حاکمان دینسالار این رژیم دیکته میکنند، رفتار کنیم. اکنون، دهها سال است که سازمان و گروهی وجود دارد که با رژیم مبارزه میکند، مجاهدین خلق، که توسط یک زن رهبری میشوند.
مریم (رجوی) دهههاست رهبری این سازمان را بهعهده داشته و فردی است که با شجاعت در مقابل رژیم تهران ایستاده است. اما این نیست که خانم رجوی فقط یک نفر رهبر باشد او اولین کسی است که میگوید او فقط یک فرد و یک زن است است، اما او پشت خود دهها، صدها و هزاران تن از زنان را دارد که بخشی از این مقاومت هستند.
من فکر میکنم خانم رجوی کاملاً روشن کرده است که آنچه زنان ایران میخواهند آزادی و دموکراسی و حق کنترل زندگی خودشان است.
و خانم رجوی گفته است حق زنان است که حجاب داشته باشند یا نداشته باشند، و حق زنان است که زندگی شخصی خود را انتخاب کنند. این حق مردم است که بتوانند رهبران خود را انتخاب کنند. همانطور که دیدید او یک طرح ده مادهیی ارائه داده که الگویی برای نوع حکومت و آیندهیی است که بهخاطرش برای مردم ایران تلاش میکند. این نه تنها شامل حق انتخاب رهبرانشان میشود، بلکه شامل حق برخورداری از یک قوه قضاییه مستقل، حق مطبوعات آزاد، حق عدم تبعیض است و حق پرستش به هر شکلی که فرد انتخاب میکند.
همه اینها جزیی از برنامههای بنیادین مجاهدین خلق، و طرح خانم رجوی برای آینده ایران است. فکر میکنم در هفتههای اخیر عدهیی بودند که سعی داشتند بگویند که ما میخواهیم از شر رژیم مذهبی خلاص شویم. پس بیایید نگاهی بیاندازیم به برخی از افرادی که بخشی از تاریخ گذشته ایران بودهاند. حتی کسانی هستند که گفتهاند شاید خوب باشد به رژیم قبلی، رژیم سلطنتی، برگردیم.
من اینجا هستم تا به شما بگویم که مردم ایران این را نمیخواهند. آنها نمیخواهند تحت حاکمیت دیکتاتورها با هر نامی باشند.
در نهایت یک فرد یا حتی یک سازمان نیست که آینده ایران را تعیین میکند.
آیندهٴ ایران را مردم ایران رقم خواهند زد.
اما از آنجاییکه ما اینجا هستیم تا روز جهانی زن را جشن بگیریم، از آنجایی که اینجا هستیم تا مشارکت زنان را جشن بگیریم، فکر میکنم درک این موضوع مهم است که هر جامعهٔی را میتوان بر اساس رفتاری که با زنانش میکند مورد قضاوت قرار داد. و شما نمیتوانید دولتی داشته باشید، صرفنظر از رنگ و بوی سیاسی آن، که با نیمی از مردم نه فقط بهعنوان شهروندان درجه دوم، بلکه بهعنوان افرادی که انسان نیستند، رفتار کند، کسانی که بهسادگی بتوان به آنها گفت که چه کار کنند و در تصمیمگیری برای خودشان صدایی نداشته باشند. این چیزی است غیرقابل تحمل. به همین دلیل امروز برای ما بسیار مهم است که به این فکر کنیم این تغییر چگونه رخ خواهد داد. این (تغییر) قرار است توسط مردمی صورت گیرد که در خیابانهای تهران و سایر شهرهای ایران دیدهایم. شهامتی را تصور کنید که تصویر مریم رجوی را روی دیوار ساختمانها میاندازند. تصور کنید چه شهامتی لازم است که در خیابانها راه بروید و مردم را به سرنگونی رهبران مذهبی فرابخوانید. این (همان) شجاعتی است که همواره انقلابات را پیش برده. این، همان شجاعتی است که مردم ایران برای دستیابی به آیندهیی که مستحقش هستند، به آن نیاز دارند.
مدتهای مدیدی است که مردم ایران رنج کشیدهاند. من میخواهم قبل از نتیجهگیری، یک کلمه در مورد تصمیم دادگاه که صادر شده، بگویم. جالب است که این حکم شب قبل از برگزاری این جلسه صادر شد. در آن تصمیم گفته شد که یک معاهده بین دولت بلژیک و (رژیم) ایران وجود دارد که میگوید زندانیان دو طرف به دولتهایشان تحویل داده میشوند، اما قربانیانی که جنایات رژیم علیه آنها صورت گرفته، این حق را دارند که شنیده شوند. من اینجا هستم تا بهعنوان یکی از شاکیان پروندهیی که در دادگاه عالی بلژیک در دست بررسی بود، به شما بگویم که ما شنیده خواهیم شد، صدای ما شنیده خواهد شد. و ما به استرداد فردی که عضوی از رژیم بوده و تلاش کرده هزاران نفر را به کشتن بدهد، نه میگوییم.
همانطور که سروی (سروناز چیتساز) قبلاً گفت، این کاملاً درست است که اگر رژیم ایران با گروگانگیری بهمنظور تلاش برای سوءاستفاده از افراد بیگناه برای بازپسگیری تروریستهای تحت هدایت و پرورشیافتهٔ خود، پاداش دریافت کند، آنها فقط تشویق خواهند شد که دوباره این کار را انجام دهند. آنها تشویق خواهند شد تا کارهای بیشتری انجام دهند. و بنابراین ما باید به آن نه بگوییم. ما باید در مقابل، فشار بیاوریم. صدای ما باید شنیده شود. به کسانی که با ساختن بمب مرتکب جنایت شدند و میخواستند آنرا به یک گردهمایی عمومی بیاورند که در آن هزاران نفر قطعاً کشته و مجروح میشدند، نباید با برگرداندن به کشورشان پاداش داد.
اجازه دهید در پایان بگویم که ما شاهد تقریباً ۶ ماه اعتراضات در ایران بودهایم، اما برای اینکه بتوانیم این رژیم را از بین ببریم، چیزی فراتر از اعتراضات نیاز است. مردمی که باید بگویند نه به استبداد و بگویند بله به دموکراسی و بگویند بله به رهبری سازمانیافتهای مانند شورای ملی مقاومت و رهبری مریم رجوی که خواهان برقراری آزادی و عدالت برای مردم ایران است. بسیار از شما متشکرم.








