پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام
مهمانان گرامی، صاحب‌نظران و مدافعان حقوق بشر!
۱۰اکتبر روز جهانی نه به اعدام است. به این مناسبت ادای احترام می‌کنیم به همه زنان و مردان شجاعی که در ایران به جرم مبارزه برای آزادی اعدام شدند.
ادای احترام می‌کنیم به قهرمانانی مثل وحید بنی‌عامریان، محمد تقوی، بابک علی‌پور، پویا قبادی، اکبر دانشورکار، ابوالحسن منتظر، محمد معصوم‌شاهی، حامد ولیدی و مهدی خانکی. این مردان شجاع در مقابل وحشت اعدام مستحکم ایستادند و پای چوبه‌های دار سرود آزادی خواندند.
همانطور که صحبت می‌کنیم، زندانیان سیاسی بسیار بیشتری در صف اعدام وجود دارند، از جمله محمد جواد وفایی ثانی که از سال ۲۰۱۹ در زندان است.
ادای احترام می‌کنیم به شورشگرانی که امسال به خاطر شرکت در قیام‌ها اعدام شدند. کسانی که در بی‌دادگاه‌ها شجاعانه گفتند که برای سرنگونی رژیم به‌پاخاسته‌اند. ادای احترام به اسیرانی که در قعر زندان‌های رژیم هستند. آن‌ها پرچمدار نه به اعدام‌اند. کسانی که بیش از دو سال است کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام را ادامه می‌دهند.
ادای احترام به خانواده‌های شجاعی که در برابر مخوف‌ترین شکنجه‌گاه‌های رژیم علیه اعدام اعتراض می‌کنند. روز جهانی «نه به اعدام» به‌طور خاص «نه» تمام بشریت به رژیم است. رژیمی که با اعدام و قتل‌عام تعریف می‌شود.
بیلان رژیم اعدام و قتل‌عام
به‌یاد می‌آوریم کشتار دسته‌جمعی ده‌ها هزار زندانی سیاسی را در اوایل دهه ۶۰
به‌یاد می‌آوریم قتل‌عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی را در سال۶۷
به‌یاد می‌آوریم کشتار ۱۵۰۰ تن از معترضان را در قیام آبان ۹۸
به‌یاد می‌آوریم کشتار ۷۵۰ تن از قیام‌کنندگان را در پاییز ۴۰۱
و به‌یاد می‌آوریم کشتار چند هزار جوان را در قیام دی ۴۰۴
شمار اعدام‌های ثبت شده در سال ۱۴۰۴ ایرانی(مارس۲۰۲۵ تا مارس۲۰۲۶) به ۲۶۵۷ رسید. دست‌کم ۶۰ زن در میان اعدام‌شدگان قرار داشتند.
نگران‌کننده‌تر، افزایش اعدام‌های سیاسی است. در بحبوحه جنگ خارجی و تنها در۶ ماه گذشته دست‌کم ۴۶ زندانی سیاسی اعدام شدند. این‌ها شامل ۹عضو سازمان مجاهدین خلق ایران و ۳۷ تن از بازداشت‌شدگان قیام بودند.
تنها در دو هفته اخیر و در آستانه روز جهانی علیه مجازات اعدام این رژیم ده‌ها زندانی را اعدام کرد. در میان آن‌ها ۵جوانی بودند که در قیام دی‌ماه دستگیر شده بودند.
قیام‌ها سر بازایستادن ندارند
این رود خون نشانه توفان خشم مردمی است که مصمم هستند استبداد دینی را ریشه‌کن کنند.
قیام‌های مردم ایران سر بازایستادن ندارد و رژیم مزدورانش را در خیابان‌ها نگه داشته تا جلوی قیام مردم را بگیرد.
سقوط پول رسمی کشور و بحران فزاینده اقتصادی، مردم را به ستوه آورده، بی‌ثباتی و هراس از قیام در تار و پود رژیم رخنه کرده است. ولی فقیه جدید رژیم بسیاری از اهرم‌ها برای حفظ رژیم را از دست داده است. مهم‌ترین ابزار او اعدام زندانیان سیاسی است.
در تیرماه سال گذشته، خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران نوشت «امروز زمان تکرار این تجربه موفق سال ۶۷ است». یعنی فراخوان به قتل‌عام جدید زندانیان سیاسی. در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ یکی از مسئولان دستگاه قضاییه در تلویزیون دولتی گفت: قوه قضاییه آمادگی دارد که همان رفتار سال ۶۷ یعنی قتل‌عام مجاهدین به فرمان خمینی را در پیش بگیرد.
اما در شرایط کنونی و گسترش مقاومت سراسری، رژیم نخواهد توانست سرنوشت مردم ما را با حلق‌آویز ترسیم کند. نه بقایای رژیم کنونی خواهند توانست این حکومت پوسیده را حفظ کنند، نه بازماندگان شاه خواهند توانست ایران را به دیکتاتوری سلطنتی برگردانند.
ایران آزاد فردا عاری از اعدام و شکنجه
در حدود نیم‌قرن اخیر، مهم‌ترین هدف اعدام رژیم، مقاومت ایران بوده است. اما رو در روی همین رژیم، شورای ملی مقاومت، پرچم لغو حکم اعدام در ایران آزاد فردا را برافراشته است. ما برای برپایی جامعه‌ای مبارزه می‌کنیم؛ عاری از اعدام و شکنجه. برای یک جمهوری دموکراتیک. جامعه‌ای که در آن قوانین شریعت ضداسلامی آخوندها دیگر جایی ندارد.
ما برای جامعه‌ای مبارزه می‌کنیم بر اساس حقوق بشر، صلح، آزادی، دموکراسی و انتخاب آزادانه
و جامعه‌ای بر اساس جدایی دین و دولت وبرابری کامل زن و مرد.
سرنگونی حتمی این رژیم، نه فقط یک پیروزی برای مردم ایران بلکه یک پیروزی بزرگ برای حقوق بشر در سراسر جهان است.
فراخوان به دبیرکل ملل متحد
سه روز پیش در نامه‌ای به دبیرکل ملل متحد، سازمان ملل متحد را فراخواندم که رهبری یک ابتکار عمل بین‌المللی، برای واداشتن رژیم آخوندها به توقف اعدام‌ها و کشتار و جنایت علیه بشریت را برعهده بگیرد از جمله:
۱. به‌رسمیت شناختن اعدام‌های۱۳۶۰ و قتل‌عام ۱۳۶۷و کشتار معترضان در ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ به‌عنوان نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت
۲. واداشتن حکومت ایران به توقف فوری اعدام‌ها، به‌ویژه اعدام زندانیان سیاسی و کشتار معترضان، از طریق اقدامات مؤثر سیاسی، حقوقی و دیپلوماتیک، از جمله گنجاندن شرط توقف اعدام در هر توافق بین‌المللی مرتبط با ایران
۳. ایجاد یک ساز و کار مستقل بین‌المللی عدالت کیفری از سوی مجمع عمومی ملل متحد برای تحقیق، جمع‌آوری شواهد، شناسایی مسئولان و عاملان جنایت‌های بین‌المللی در ایران و مواخذه آن‌ها
۴. پایان دادن به مصونیت سران رژیم از جمله از طریق محاکمه آن‌ها در دادگاه‌های کشوری بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی
۵. ارجاع پرونده نقض وخیم حقوق بشر در ایران به شورای امنیت ملل متحد و احاله پرونده‌های جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی و آمران و عاملان آن‌ها به دیوان کیفری بین‌المللی و سایر مراجع ذیصلاح بین‌المللی
۶. وادار کردن رژیم ایران به فراهم ساختن دسترسی بدون مانع گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران، هیأت حقیقت‌یاب مستقل و سایر ساز و کارها و کارشناسان مستقل بین‌المللی به زندان‌ها، بازداشتگاه‌ها، قربانیان و شاهدان جنایات
۷. فراخواندن دولت‌ها در مجمع عمومی و کمیته سوم و شورای حقوق بشر و دیگر ارگان‌های ملل متحد به مشروط کردن روابط اقتصادی، سیاسی و دیپلوماتیک با رژیم ایران به قطع اعدام‌ها و کشتار معترضان.
همگان را به حمایت از این خواست‌ها فرا می‌خوانم. از شما متشکرم.
خانم مریم رجوی: فراخوان به حمایت از یک ابتکار عمل بین‌المللی برای توقف اعدام‌ها در ایران برگرفته از سایت مریم رجوی
