پارلمان اروپا روز پنجشنبه ۱۶ مهر، قطعنامه‌ای را با ۵۴۱ رأی موافق، ۱۱ رأی مخالف و ۲۵ رأی ممتنع علیه نقض حقوق‌بشر در ایران و اعدام معترضان قیام به تصویب رساند. در این قطعنامه، از شورای امنیت ملل متحد خواسته شده است پرونده رژیم ایران را به دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهد.
قطعنامه مصوب پارلمان اروپا، احکام با انگیزه سیاسی علیه ترانه رحیمی، لیلا ابوالحسنی و سایر افراد را به‌شدت محکوم کرده و خواستار لغو فوری این احکام، توقف تمامی اعدام‌ها و آزادی بی‌قیدوشرط همه زندانیان سیاسی شده است.
این قطعنامه با ابراز نگرانی عمیق نسبت به افزایش شمار زنانی که با اتهامات امنیتی ساختگی به اعدام محکوم شده‌اند، ابراز داشته و آزار و اذیت اقلیت‌های مذهبی و قومی توسط رژیم ایران، از جمله کردها، بلوچ‌ها، عرب‌ها، آذری‌ها، بهائیان، اهل سنت، یهودیان، زرتشتیان و مسیحیان را محکوم کرده است.
قطعنامه با ابراز انزجار از تبعیض جنسیتی نهادینه شده در رژیم ایران، و محکوم کردن نقض گسترده حقوق بشر و حقوق زنان توسط این رژیم، از کشورهای عضو اتحادیه اروپا می‌خواهد تا بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی، تحقیقاتی را برای پاسخگو کردن مقامات رژیم ایران در قبال نقض فاحش حقوق بشر و پایان دادن به مصونیت نظام‌مند از مجازات انجام دهند؛ و از شورای امنیت سازمان ملل متحد می‌خواهد که پرونده رژیم ایران را به دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهد.
در جریان تصویب این قطعنامه، شماری از نمایندگان به سخنرانی پرداختند و جنایات رژیم آخوندی را افشا کردند. از جمله:
پتراس آستراویچیوس، نماینده پارلمان اروپا، در سخنان خود گفت:
طی چند ماه گذشته ۱۱ زندانی سیاسی به اتهامات مرتبط با سازمان مجاهدین خلق اعدام شده‌اند.
رژیم ملاها در ایران مثل همیشه ناهنجار و یکنواخت عمل می‌کند. زندان، شکنجه و اعدام مخالفان سیاسی از اتفاقات روزمره است.
ترانه رحیمی و لیلا ابوالحسنی بر اساس اتهامات بی‌اساسی که از طریق شکنجه و دیگر اشکال اجبار به دست آمده، به اعدام محکوم شده‌اند. این رژیم همچنین دو زن دیگر، یعنی زهرا طبری و ارغوان فلاحی را به اتهام ادعایی عضویت در مجاهدین خلق به مرگ محکوم کرده است. طی چند ماه گذشته، ۱۱ زندانی سیاسی به اتهامات مرتبط با سازمان مجاهدین خلق اعدام شده‌اند. حاکمان تهران از سازمان مجاهدین خلق هراس دارند و سیاست‌های سرکوبگرانه خود را گسترش می‌دهند. اتحادیه اروپا باید فوراً فهرست مقامات رژیم ایران تحت تحریم را گسترش دهد، محدود ساختن نمایندگی‌های دیپلماتیک رژیم ایران در اتحادیه اروپا را تشدید کند و سیاست مماشات با سنگدل‌ترین رژیم جهان را کنار بگذارد.
وضعیت ایران وضعیت جنایت علیه بشریت است، همانطور که ترانه رحیمی و لیلا ابوالحسنی بخاطر دفاع از حقوق خودشان به اعدام محکوم شده‌اند. ما بعنوان اتحادیه اروپا اعتراض کرده‌ایم ولی چه فایده‌ای داشته است؟ ما باید کارهای بیشتری بکنیم.
همزمان با گرامیداشت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام در روز شنبه‌ی پیش رو، ما همچنان با واقعیت ویرانگر اعدام‌ها در ایران روبه‌رو هستیم. در این دوره از پارلمان تنها، ما هفت قطعنامه درباره ایران به تصویب رسانده‌ایم. اما چه چیزی تغییر می‌کند؟ سرکوب‌ها فقط وخیم‌تر می‌شوند. در سال ۲۰۲۵، رژیم ایران حداقل ۲,۱۵۹ اعدام را اجرا کرد که بالاترین آمار از سال ۱۹۸۱ تاکنون است.
اما ما فقط درباره اعداد و ارقام صحبت نمی‌کنیم. ما درباره انسان‌ها صحبت می‌کنیم؛ ترانه رحیمی، لیلا ابوالحسنی و همچنین زهرا طبری و ارغوان فلاحی و بسیاری دیگر. آن‌ها باید آزاد شوند. پس به یاد داشته باشیم که رژیم ایران ما را می‌شنود و مردم شجاع اما تحت سرکوب ایران نیز صدای ما را می‌شنوند.
پس من از دولتها می‌خواهم که هرگز و به هیچ وجه با رژیمی که از جنگ‌ها به عنوان بهانه‌ای برای اعدام مردم خودش سوءاستفاده می‌کند، مذاکره نکنند.
آنتونیو تانگر کورآ گفت:
«وضعیت ایران، وضعیت جنایت علیه بشریت است؛ همانطور که ترانه رحیمی و لیلا ابوالحسنی به‌خاطر دفاع از حقوق خودشان به اعدام محکوم شده‌اند. ما به‌عنوان اتحادیه اروپا اعتراض کرده‌ایم، ولی چه فایده‌ای داشته است؟ ما باید کارهای بیشتری بکنیم.»
خانم جسیکا ون لیون، عضو پارلمان اروپا، گفت:
«در سال ۲۰۲۵، رژیم ایران حداقل ۲۱۵۹ اعدام را اجرا کرد که بالاترین آمار از سال ۱۹۸۱ تاکنون است. من از دولتها می‌خواهم که هرگز و به هیچ‌وجه با رژیمی که از جنگ‌ها به‌عنوان بهانه‌ای برای اعدام مردم خودش سوءاستفاده می‌کند، مذاکره نکنند.»
اعدام‌ها در ایران بخشی از یک کارزار سیستماتیک سرکوب است
نیکولاس پاسکال دلاپارت گفت:
آنچه در ایران جریان دارد صرفاً یک بحران حقوق بشری نیست. اینطور نیست. این یک کمپین سیستماتیک سرکوب علیه مردمی است که تنها خواهان آزادی و کرامت هستند. بیایید فراموش نکنیم که ایران بالاترین سرانه اجرای حکم اعدام در جهان را دارد.
ما نمی‌توانیم سکوت کنیم. اتحادیه اروپا باید همچنان قاطعانه در کنار مردم ایران، به‌ویژه زنان و جوانانی که شجاعانه خواهان آزادی هستند، بایستد. ما باید از شورای امنیت سازمان ملل بخواهیم که پرونده رژیم ایران را به دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهد.
ورونیکا ورسیونووا گفت:
بارها و بارها، ما به اینجا می‌آییم تا احکام اعدام صادر شده علیه مخالفان رژیم ایران و همچنین افرادی که به اتهامات کاملاً ساختگی و تصادفی محکوم شده‌اند را محکوم کنیم.
و بنابراین من می‌پرسم، چرا داریم برای این مصالحه و توافق غیرقابل درک تلاش می‌کنیم؟ رژیم ایران تمام انواع حقوق را سرکوب می‌کند. رژیم ایران به تامین مالی گروه‌های تروریستی در سراسر منطقه ادامه می‌دهد. رژیم ایران به طور آشکار و همچنین پنهانی علیه ما جنگ به راه انداخته است.
دانوژه نروودا، به نمایندگی از گروه حزب مردم اروپا (PPE)، در سخنان خود گفت:
«زنان در رژیم جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم می‌شوند: لیلا ابوالحسنی، ترانه رحیمی، زهرا طبری، وریشه مرادی، ارغوان فلاحی، بیتا همتی. ما در سکوت در کنار آن‌ها ایستاده‌ایم. اکنون باید اقدام کنیم.»
کلویی ریدل، به نمایندگی از گروه سوسیالیست‌ها و دموکرات‌ها (S&D)، گفت:
در ایران، مطالبه‌ی ساده‌ی خوراک و مایحتاج زندگی در خیابان می‌تواند به قیمت شکنجه، زندان و غالباً مجازات اعدام تمام شود.
جنگی که در ماه فوریه به راه افتاد نیز مردم ایران را آزاد نکرد: این جنگ به رژیم ایران بهانه‌ای داد تا آن‌ها را بیشتر سرکوب کند. ایرانی‌ها نیازی ندارند که به نام آن‌ها جنگ به راه انداخته شود: آن‌ها به عدالت نیاز دارند، به اینکه اعدام‌هایشان متوقف شود، مسئولان این ترور تحریم شوند و برای قربانیان و خانواده‌هایشان عدالت برقرار گردد.
محکومیت رژیم آخوندی به‌خاطر اعدام‌ها؛ پارلمان اروپا خواستار ارجاع پرونده به دیوان کیفری بین‌المللی شد
