روز ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، کانون‌های شورشی و جوانان شورشگر در شهرهای میهن، یاد مجاهدان قهرمان سربه‌دار، پویا قبادی، بابک علیپور، محمد تقوی و اکبر دانشورکار را گرامی داشتند و بر ادامه راه این شهیدان تا سرنگونی رژیم آخوندی و آزادی ایران تأکید کردند.
در تهران، مراسم گل‌گذاری به‌یاد مجاهدان شهید با شعار
«به یاد مجاهدان شهید پویا قبادی، بابک علیپور، محمد تقوی و اکبر دانشور، قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان»برگزار شد.
در تبریز، کرج و اصفهان نیز گل‌گذاری به‌یاد مجاهدان سرفراز اعدامی با این شعار همراه بود:
«راه مجاهدان شهید پویا قبادی و بابک علیپور را تا سرنگونی و آزادی ادامه می‌دهیم»
در مشهد، جوانان شورشگر با نصب تراکت‌ها و پوسترهایی با تصاویر مجاهدان اعدام‌شده و پیام‌های خواهر مریم، بر عزم مردم و مقاومت ایران برای سرنگونی دیکتاتوری دینی تأکید کردند.
در یکی از این تراکت‌ها، بخشی از پیام مریم رجوی درج شده بود:
«درود به این مجاهدان سرموضع که پس از دو سال و نیم پایداری در برابر شکنجه و فشار و تهدید در اوج سرفرازی به عهد خود با خدا و خلق وفا کردند».
همچنین در تراکتی دیگر در مشهد آمده بود:
«اعدام مجاهدان خلق اکبر دانشورکار و محمد تقوی تنها عزم جوانان رشید و شورشگر ایران‌زمین و رزمندگان ارتش آزادی برای سرنگونی رژیم را دوچندان می‌کند».
در تراکت دیگری، قسمتی دیگر از پیام خانم مریم رجوی نوشته شده بود:
«زمان اتخاذ تدابیر عملی و مؤثر از قبیل بستن سفارتها و اخراج دیپلمات‌تروریستها و مزدوران رژیم فرارسیده است».
در یکی دیگر از تراکت‌های نصب‌شده در مشهد نیز این بخش از پیام خانم مریم رجوی درج شده بود:
«بابک و پویا و محمد و اکبر آموزگاران پرافتخار صدق و فدا در روزگار ما هستند و نامشان برای همیشه در تاریخ ایران باقی می‌ماند. رادمردانی که در برابر هیچ شکنجه و فشاری سرخم نکردند و تا به آخر بر عهد و پیمان خود استوار ماندند».
در تهران نیز علاوه بر گل‌گذاری، تراکت‌ها و پوسترهای متعددی روی خودروها و دیوارها نصب شد. در این اقدامات، شعارهایی از جمله
«راه مجاهدان شهید پویا قبادی و بابک علیپور را تا سرنگونی و آزادی ادامه می‌دهیم»
و
«قسم به خون یاران اکبر دانشورکار و محمد تقوی ایستاده‌ایم تا پایان و راهشان را ادامه می‌دهیم تا پیروزی»
به چشم می‌خورد.
همچنین در یکی از پوسترهای نصب‌شده در تهران آمده بود:
«دو مجاهد خلق بابک علیپور و پویا قبادی قهرمانانه ایستادند و بر طناب دار بوسه زدند».
