از تمامی هموطنان آزاده و شجاعی که در کارزار گستردهی روز جهانی «علیه مجازات اعدام» شرکت کردند و صدای رسای مخالفت خود را با اعدام در سراسر ایران طنینانداز نمودند، صمیمانه سپاسگزاریم. این حضور پرشور، حمایت بیوقفه و همراهی مستمر، به ما قدرت و پشتوانهای بیبدیل برای ادامه مسیر تا رسیدن به ایرانی بدون مجازات اعدام بخشیده است.
کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» همچنان نیازمند این حمایتهاست تا این صدای عدالتخواهانه و انسانی هر روز رساتر به گوش وجدانهای بیدار و جامعه جهانی برسد:
«نه به اعدام، برای هیچکس!»
در حالیکه فشارهای فزاینده و شرایط غیرانسانی در زندانهای کشور ادامه دارد، شاهد جابهجایی زنان زندانی سیاسی و عقیدتی از زندان قرچک به زندان اوین بودیم؛ زنانی که پس از قتل دلخراش همبندیشان، سمیه رشیدی، و اعتراض گسترده به شرایط غیرانسانی زندان قرچک، اکنون در زندان اوین از حداقل امکانات و وسایل گرمایشی محروم ماندهاند و در وضعیت بسیار سختی به سر میبرند. این اوضاع غیرانسانی، که تنها محدود به زندان اوین نیست، نشانهای دیگر از شکنجهی زندانیان و نقض فاحش حقوق بشر است.
اگر چه این زندانیان از جهنم قرچک خلاص شدند اما هنوز صدها زن زندانی در این شکنجهگاه از جمله زنان محکوم به اعدام محبوسند. قرچک چون سایر زندانهای جهنمی باید برچیده شود و مسئولان آنها به خاطر نقض حقوق بشر محاکمه شوند.
در ادامه صدور احکام ظالمانه، چند روز پیش حکم اعدام احسان فریدی، دانشجوی زندانی سیاسی در زندان تبریز، تأیید شد؛ تصمیمی فاقد آیین دادرسی که به دنبال ایجاد رعب و وحشت در بین جوانان و دانشجویان است. این علیه حقوق بشر و کرامت انسانی است و باید بهشدت محکوم شود.
در ادامه ارعاب جامعه، شاهد صدور حکم اعدام برای سه زندانی عقیدتی، نسیمه اسلامزهی، ارسلان شیخی (همسر او) و آمانج کاروانچی، بودیم. این احکام برای ما نمادی از بیعدالتی در نظام قضایی استبدادی است و ما را بر آن میدارد که همچنان صدای اعتراض خود را علیه اعدامهای گسترده و بیرحمانه بلند نگه داریم.
در چنین شرایطی، همزمان با روز جهانی علیه مجازات اعدام، زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندان قزلحصار، با سر دادن شعارهایی علیه حکم اعدام، انزجار و نفرت خود را از این احکام ظالمانه و غیرانسانی اعلام کردند.
در موج گستردهی اعدامهای اخیر، بهویژه در زندان قزلحصار، روز دوشنبه ۲۱ مهرماه، در پی انتقال تعدادی از زندانیان واحد ۲ قزلحصار به سلولهای انفرادی جهت اجرای حکم اعدام، زندانیان این واحد – که بیش از ۱۵۰۰ نفر از آنان محکوم به اعدام هستند – دست به تحصن زدند، غذای زندان را بازگرداندند و خواستار بازگشت همبندیان خود شدند. ما از سایر زندانیان میخواهیم مانند حرکت زندانیان قزلحصار با اعدام همبندان خود مخالفت نمایند و از مخالفان اعدام در بیرون از زندان درخواست داریم گامهای جدیتر برای توقف ماشین اعدام بردارند و خانوادههای محکومان به اعدام را تنها نگذارند
گزارشهای رسیده از زندانهای مختلف نشان میدهد که تنها در ۲۰ روز نخست مهرماه سال جاری، ۱۶۲ زندانی اعدام شدهاند و تا این تاریخ، یعنی در ۶ ماه و ۲۰ روز نخست سال ۱۴۰۴، بیش از ۱۰۰۰ نفر به دار آویخته شدهاند؛ آماری که وجدان عمومی جامعهی ایران و جهان را جریحهدار کرده و نیازمند اقدام فوری و جدی جهانی برای توقف این روند جنایتکارانه است.
اسامی زندانهای مشارکتکننده در نودمین هفتهی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» (سهشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۴) عبارت است از:
اوین (بند ۷ و بند زنان)، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، خورین ورامین، قرچک، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرمآباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت (بند مردان و زنان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.
هفته نودم — سهشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
تداوم کارزار “سه شنبه های نه به اعدام” در نودمین هفته در ۵۲زندان سراسر کشور
