صبح سهشنبه ۱۹ خرداد ۹۴ سفارت رژیم آخوندی در بغداد به کمک سرهنگ صادق محمدکاظم و سرگرد احمد خضیر مأموران کمیته دولتی سرکوب مجاهدین اشرفی، شماری از مزدوران اطلاعات رژیم آخوندی و نیروی تروریستی قدس را تحت عنوان خانواده ساکنان لیبرتی به محل ایستگاه پلیس در کمپ لیبرتی منتقل کردند. آنها پلاکاردهایی علیه ساکنان لیبرتی به همراه داشتند.
پیشازاین نیز در روزهای ۲۵ فروردین و اول اردیبهشت ۹۴ گروههای دیگری از این مزدوران به لیبرتی منتقلشده بودند. این مأموران در حالی به لیبرتی منتقل شدند که برای نزدیک شدن به این کمپ باید از چندین نقطه بازرسی عبور کرد و هیچکس جز با همراهی نیروهای امنیتی عراق امکان رد شدن از آنها را ندارد.
هدف از اعزام این مزدوران به عراق و انتقال آنها به لیبرتی زمینهسازی برای کشتار و راه انداختن حمام خون بعدی در لیبرتی بود. انتقال مأموران وزارت اطلاعات تحت عنوان «خانواده ساکنان» تجربه تکرار شده قتلعامهای سالهای گذشته در اشرف است.
تکبهتک این بهاصطلاح خانوادهها توسط وزارت اطلاعات و توسط مأموران وزارت اطلاعات توجیه و به کنار لیبرتی آورده شدند تا مانند اشرف زمینهساز کشتار بعدی مانند ۱۹ فروردین ۸۸ و قتلعام ۱۰ شهریور ۹۲ شوند.
آنها اعلام میکردند که «ما همانهایی هستیم که ماهها در اطراف اشرف با چند صد بلندگو تجمع داشتیم». منظور آنها سیرک وحوش ولایت در اطراف اشرف طی ۶۷۷ روز بود که با ۳۲۰ بلندگو بهصورت شبانهروزی نعره میکشیدند که «اشرف را به خاک و خون میکشیم» و دیدیم به قتلعام ۱۰ شهریور ۹۲ منجر شد. آنها به پشت دیوارهای لیبرتی آورده شده و فریاد میکشیدند ما دیوارهای لیبرتی را بر سر شما خراب میکنیم و علناً میگفتند که میخواهند سناریوی اشرف را در لیبرتی تکرار کنند.
رژیم مفلوک آخوندی که سرنگونی خودش را در مقاومت قهرمانان مجاهد خلق میبیند ازآنجاکه مثل دورانی که مالکی جنایتکار حاکم بود، دیگر دستش برای کشتار به آن صورت بازنیست، به جنگ روانی روی آورده و حربه لو رفته بهاصطلاح خانواده را بکار گرفت و یکمشت مزدور اجیرشده و خودفروخته را پشت دیوارهای لیبرتی بهعنوان درخواست خانوادهها برای دیدار با فرزندانشان بکار گرفت.
مزدوران وزارت اطلاعات و نیروی تروریستی قدس زیر عنوان خانواده ساکنان لیبرتی سه روز پس از ملاقات با محمدمهدی بیاتی، وزیر حقوق بشر عراق، صبح روز چهارشنبه ۲۷ خرداد، توسط صادق محمدکاظم، از اعضای کمیته سرکوب اشرفیها بار دیگر به لیبرتی برده شدند. این مزدوران در ایستگاه پلیس به شعار دادن علیه ساکنان پرداخته و ازجمله نعره میکشیدند: «همانطور که اشرف را نابود کردیم اینجا را نیز نابود خواهیم کرد».
همه میدانند که وزیر حقوق بشر عراق عضو سپاه ۹ بدر است که رسماً از اجزای سپاه پاسداران محسوب میشود. سرکرده سپاه ۹ بدر هم جنایتکار شناختهشده هادی عامری عامل اصلی نیروی قدس در عراق است. کار اصلی این وزارتخانه هم در دوران مالکی ایجاد پوشش مناسب برای قتل و کشتارهای فرقهیی در عراق بود. هادی عامری همان جنایتکاری است که بارها به تهران رفته و تصویر دستبوسی او را مقاومت قبلاً منتشر کرده است.
مقاومت ایران از آبان سال ۹۳ دردهها اطلاعیه و نامه خطاب به مقامات آمریکایی و ملل متحد هشدار داده بود که رژیم ایران درصدد تکرار سناریو اشرف، یعنی شکنجه روانی ساکنان و زمینهسازی برای به راه انداختن حمام خون دیگری در لیبرتی است.
ملاقات وزیر حقوق بشر عراق با مزدوران اطلاعات و نیروی قدس آخوندی
رسانههای رژیم آخوندی و سایت وزارت حقوق بشر عراق اعلام کردند که مهدی بیاتی، وزیر حقوق بشر عراق، روز ۲۴ خرداد با مزدوران اطلاعات آخوندی و نیروی تروریستی قدس که زیر عنوان خانواده ساکنان لیبرتی به عراق منتقلشدهاند، دیدار کرده است. خبرگزاری فارس متعلق به سپاه پاسداران نیز نوشت: «بیاتی اظهار داشت بر اساس اطلاعات موثق مقامهای ردهبالای مجاهدین با فشار مانع دیدار اعضا با خانوادههایشان میشوند».
این اولین بار نبود که بیاتی برای زمینهسازی کشتار، اتهامهای دروغ به مجاهدین میزد. بنا به گزارش سایت وزارت بهاصطلاح حقوق بشر عراق، بیاتی در روز ۲۵ آبان ۹۳ گفته بود: «حضور اعضای این سازمان در خاک عراق غیرقانونی است و درنتیجه باید به اخراج آنها از عراق سرعت بخشید». سایت بهاصطلاح حقوق بشر عراق به تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ (۳ آذر ۹۳) مینویسد: «مجاهدین از موقعیت پناهندگی برخوردار نیستند و ماندن آنها در عراق امری است غیرقانونی زیرابه رژیم دیکتاتوری سابق در ارتکاب شنیعترین جنایات در حق مردم عراق کمک کردهاند».
بیاتی پیشازاین هم سازمان دادن و به خدمت گرفتن مزدوران رژیم آخوندی علیه مجاهدان لیبرتی را با سفیر رژیم آخوندی موردبحث قرار داده بود که مقاومت ایران در نامههای مختلف به مقامات ملل متحد و آمریکا بهشدت به آن اعتراض کرد.
اشرفیها خطاب به سازمان ملل هشدار دادند که مداخله رسمی و علنی وزارت حقوق بشر و استفاده از امکانات دولت عراق در خدمت این مزدوران یک اقدام جنایتکارانه و بسیار خطرناک دیگر علیه لیبرتی است. همه ساکنان لیبرتی پناهنده و مشمول حفاظتهای بینالمللی هستند.
نقش سفارت رژیم در بغداد
پاسدار حسن دانایی فر سفیر رژیم آخوندی در بغداد در ماههای گذشته بارها بهصورت علنی اعلام کرده بود «به تلاشهایش برای برقراری ارتباط بین اعضای گرفتار در (لیبرتی) و خانوادههایشان ادامه داده و در این راه از تمامی ظرفیتهای سفارت جمهوری اسلامی ایران در عراق استفاده میکند» (سایتهای وزارت اطلاعات مهر و آبان ۱۳۹۳).
درحالیکه کمیته سرکوب، لیبرتی را به زندان تبدیل کرده و هیچکس حتی وکلای ساکنان حق ورود به کمپ را ندارند انتقال این مزدوران به لیبرتی یک توطئه بود و جان و امنیت ساکنان را بهشدت به خطر میانداخت.
آوردن و به خدمت گرفتن این مزدوران اطلاعات آخوندی نقض آشکار یادداشت تفاهم امضاءشده بین دولت عراق و ملل متحد در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۱ بود.
مقاومت ایران همچنان که پیشازاین بارها اعلام کرده بود، دخالت دادن رژیم ایران در پرونده لیبرتی را خط قرمز ساکنان و یک اقدام مجرمانه میدانست و دولت آمریکا و ملل متحد را فرامیخواند تا بر اساس تعهدات مکرر و مکتوبشان در قبال سلامت و امنیت ساکنان لیبرتی از دولت عراق بخواهند این اقدامات خصمانه را متوقف و از انتقال این مزدوران به لیبرتی جلوگیری کند و اجازه ندهد رژیم ایران و عواملش تحت نام خانواده، ساکنان لیبرتی را که همه پناهنده و مشمول حفاظتهای بینالمللی هستند را تحت شکنجه روانی قرار دهند.
علت اقدامات رژیم
چرا رژیم در لیبرتی دست به چنین اقداماتی میزد و برای اشرفیها و خانوادههای مجاهدین اشک تمساح میریخت؟! یکمشت وزارتی را جمع کرده و بهعنوان دیدار خانوادگی پشت درِ لیبرتی میآورد؟ پرواضح و روشن است رژیمی که در باتلاق اتمی، سوریه، عراق و یمن گیرکرده و در داخل کشور هم زمینِ زیر پایش با اعتراضات فزاینده اقشار مختلف مردمی که خواهان تغییر و سرنگونی این رژیم هستند، به لرزه درآمده، در وحشت از کانونی که این اعتراضها و خیزشها ازآنجا مایه و انگیزه میگیرد، به نیرویی که آنها را تنها تهدید جدی و تنها آلترناتیو خودش میداند چنگ میاندازد.
اذعان رژیم آخوندی به هدف اعزام عوامل اطلاعاتی درپوش خانواده به کمپ لیبرتی
زمینهسازی برای خونریزی و دستگیری و محاکمه ساکنان
پیشازاین در روز ۱۲ اردیبهشت ۹۴ نماینده ساکنان در نامهیی به مقامات آمریکایی و ملل متحد نوشت: «سفارت رژیم به کمک کمیته سرکوب تلاش میکند این مزدوران را در محلی نزدیک لیبرتی مستقر نموده تا به شکنجه روانی ساکنان بپردازند…در هماهنگی با سفارت صادق محمدکاظم در روز ۲۹ آوریل بخشی از اموال ساکنان را از اشرف به ساختمانی در مجاورت لیبرتی معروف به بیت بغدادی منتقل کرد تا این محل را برای استقرار مزدوران اعزامی از ایران آماده کنند». وی از دولت آمریکا خواست دولت عراق را «از رفتن در دام رژیم ایران و پهن کردن بساط شکنجه روانی و اقدامات سرکوبگرانه علیه ساکنان تحت هر عنوانی جلوگیری کند».
در همین حال، چهارشنبهشب ۲۰ خرداد، سایتهای وزارت اطلاعات وقیحانه ضمن اذعان به انتقال این مزدوران به لیبرتی، برای ساکنان خطونشان کشیدند و از «اولین شب تحصن خانوادهها در جلوی ورودی کمپ ترانزیت لیبرتی» خبر دادند.
انتقال این مزدوران تحت عنوان خانواده به بیت بغدادی که در چند متری لیبرتی قرار داشت بهروشنی نشان میداد که رژیم و عواملش در عراق قصد شکنجه روانی ساکنان و به دنبال آن کشتار مجاهدین را دارند.
در همین رابطه روز چهارشنبه خبرگزاری ایرنا خبری را تحت عنوان «تلاش دوباره خانوادهها برای دیدار با فرزندان و بستگانشان در لیبرتی» منتشر کرد که در آن از هدف اصلی این نمایشها درواقع پردهبرداری کرد:
«عراقیها با تشکیل پروندههایی در محاکم قضایی این کشور، سران [مجاهدین] را متهم کردهاند که در زمان جنگ ایران و عراق و انتفاضههای جنوب و کردستان عراق موسوم به انفال، در دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی، در کشتارها و قتلعامهای صورت گرفته توسط رژیم بعثی صدام مشارکت داشتهاند و اکنون خواستار محاکمه عوامل آن جنایتها شدهاند».
این عیناً همان سناریویی بود که ولیفقیه ارتجاع در اشرف پیاده کرد و در دو قتلعام ۱۹ فروردین90 و10 شهریور92 تکمیل کرد.
مداخله رسمی و علنی وزارت حقوق بشر و اختصاص امکانات دولتی به این مزدوران یک اقدام خطرناک دیگر علیه لیبرتی است و از یک توطئه خبر میدهد. بهخصوص که همزمان رژیم به زمینهسازیهای مطبوعاتی جدیدی برای سرکوب ساکنان پرداخته است.
در روز ۲۳ خرداد یکی از سایتهای اطلاعات رژیم نوشت: «مردم عراق(بخوانید مزدوران رژیم ایران) بعدازآنکه به کار تروریستهای داعش فیصله دهند، به سراغ مجاهدین نیز خواهند آمد و انتقام پدران و برادران و خواهران خود را از آنها خواهند گرفت».
یکی دیگر از سایتهای وزارت اطلاعات به صراحت از هدف رژیم آخوندی در اعزام این مزدوران به لیبرتی پرده برداشته و نوشت:«… با توجه به سوابق گذشته، حضور چندساله خانوادهها در اطراف اشرف… حال تجمع و تحصن خانوادهها در جلوی لیبرتی کلید خورده است… همین خانوادهها اکثراً پنج بار یا بیشتر به عراق سفرکرده و چند ماهی در اطراف اشرف تحصن و تجمع کردهاند… امروز و فردا بذر صدها بلندگو را خواهند کاشت و تحصن اعتراضی خود در اطراف لیبرتی را تا سقوط و فروپاشی آن ادامه خواهند داد». (سایت وزارت اطلاعات ۲۵ خرداد ۹۴)
پایداری و ایستادگی پاسخ توحش و جنایت
این ترفند لورفته وزارت بدنام آخوندی است که با سوءاستفاده از عواطف خانوادگی میخواهد اراده نیروی هماوردش را سست کند تا از مبارزه دستبردارند، آرزویی که به گور خواهد برد.
مجاهدین برای آزادی خلق اسیرشان از چنگال آخوندهای دینفروش، قسم خوردند تا بند از بند این رژیم جنایتکار جدا کنند و قیمت آن را هر چه که باشد تابهحال داده و بعدازاین هم خواهند داد.
واقعیت این است که در سه دهه گذشته، آخوندها از هیچ جنایتی، برای انهدام این جنبش کوتاهی نکردهاند. از قتلعام سی هزار زندانی سیاسی مجاهد و مبارز تا هزاران اتهام و توطئه و شیطان سازی بهویژه علیه رهبر مقاومت و شلیک هزار موشک در سال ۸۰، به پایگاههای ارتش آزادیبخش تا قتل عام 10شهریور92 در اشرف و تا شلیک80 موشک تقویتشده در ۷ آبان ۹۴.
خواست واقعی آخوندها در مورد مجاهدان اشرفی نابودی یا تسلیم شدن آنها به حاکمیت آخوندهای جنایتکار است. به همین خاطر حتی در مسیر انتقال آنها به خارج عراق هم کارشکنی کردند چراکه مجاهدین انگیزاننده و الهامبخش مبارزات مردم ایران و نیروی پیشتاز نبرد با فاشیسم دینی هستند.
