مصطفی پورمحمدی
عضو هیأت مرگ خمینی در قتل عام۶۷
وزیر دادگستری روحانی و وزیر کشور احمدی‌نژاد
معاون وزارت اطلاعات از ابتدای تأسیس در سال ۱۳۶۲
رئیس مرکز اسناد ساواک شاه و اطلاعات رژیم آخوندی
سردژخیم مصطفی پورمحمدی:
علت اعدامها در دهه ۶۰ و پس از انقلاب چه بود؟
مهم‌ترین گروهی که همیشه در کشور سروصدا می‌کرده
و تا امروز هم مورد حمایت دشمنان ایران است همین مجاهدین هستند
مسئله‌ای که تقریباً همه از آن خبر دارند
مجاهدین در اوایل انقلاب در مدت زمان بسیار کوتاهی
از بسیاری از پادگان‌ها اسلحه برداشتند
فقط دو سه ماه از انقلاب گذشته بود که شروع به تهدید علنی کردند
و گفتند اگر حق ما را ندهید اقدام به درگیری مسلحانه خواهند کرد
واقعیت دهه ۶۰ یک واقعیت فوق‌العاده ممتاز است برای امروز ما
ما اشتباهات را می‌پذیریم قرار نیست پنهان‌کاری کنیم
بسیاری از افراد به شدت تحت تأثیر جو عمومی قرار داشتند
نمی‌خواهم اسم ببرم می‌گفتند: آقا مثل فلانی اعدام کن، اعدام کن!
حتی اگر قاضی کمی احتیاط می‌کرد، اعتراض می‌کردند
که: نه تو انقلابی نیستی، می‌گفتند همه باید اعدام شوند
خودمان هم قبول داریم که شاید پنج مورد اشتباه هم شده باشد
می‌پذیریم که در چند مورد در دهه ۶۰ درست عمل نکرده باشیم
بر اساس اطلاعیه رسمی خود مجاهدین
۸۷ هزار نفر را که در خطوط مقدم جنگ
به منظور ایجاد امنیت حضور داشتند
یا کشته‌اند یا مجروح کرده‌اند
این‌ها حتی به خودشان هم رحم نکردند
همین جداسازی زن و مرد، جدا کردن زن و شوهرها
بچه‌های خودشان را از خانواده‌ها جدا کردند
آن‌ها را به پانسیون‌های جداگانه بردند و به طور خاص تربیت کردند
آیا باید بنشینیم و هر روز تحریم جدیدی را تحمل کنیم؟
آیا باید اجازه بدهیم این روند ادامه پیدا کند یا باید در برابر آن مبارزه کنیم؟
بعضی‌ها در مقاطعی بیش از اندازه
به مذاکره دلخوش بودند که اشتباه کردند
معلوم است که باید در برابر ظالم برویم و حق خودمان را بگیریم
امام هیچ‌وقت به رفتار خشن متوسل نشد!
سردژخیم مصطفی پورمحمدی:
آدرس بمباران‌ها را منافقین می‌دادند
و مکان موشک‌باران‌ها را آنان اعلام می‌کردند!
سخنگوی مجاهدین:
ای آن که اعدام و جنایت افتخارت
مقیسه و رازینی و رئیسی در انتظارت!
در این رابطه بخوانید:
اعترافهای وحشت آلود آخوند دژخیم مصطفی پورمحمدی عضو هیئت مرگ قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷
آخوند حسینعلی نیری سردژخیم هیئت مرگ قتل عام ۶۷: اگر قاطعیت امام نبود، شاید اصلاً نظام نمی ماند
