اجلاس بین المللی شاهدان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی درباره نقش آخوند جلاد رئیسی در قتل عام ۶۷- پیامهای همبستگی

در اجلاس بین المللی شاهدان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی درباره نقش آخوند جلاد رئیسی در قتل عام ۶۷ در استکهلم – سوئد در تاریخ ۳۰ شهریود ۱۴۰۰ – ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ همزمان با پخش سخنان رئیسی در مجمع عمومی به‌عنوان رئیس‌جمهور رژیم، علاوه بر زندانیان از بند رسته، شماری از نمایندگان پارلمان و شخصیتهای سیاسی از سوئد و انگلستان طی سخنان و پیامهایی همبستگی خود را با خواست شرکت‌کنندگان ابراز کرده و از جامعه بین‌المللی خواستار محاکمه عاملان و آمران قتل‌عام۶۷ به‌ویژه خامنه‌ای و رئیسی جلاد شدند.

دیوید جونز نماینده پارلمان و وزیر برگزیت انگلستان تا (۲۰۱۷) در سخنان خود خطاب به شرکت کنندگان در اجلاس گفت:

شهادت های امروز شما داستان نسلی است که در برابر رژیم ایستاد و هرگز در حمایت از مخالفان ایران،سازمان مجاهدین خلق و تعهد خود به مردم ایران در ایجاد ایران آزاد و دموکراتیک، تردید نکرد.

من امروز کاملاً از شاهدان، بازماندگان و خانواده قربانیان حمایت می کنم و صدای خود را با درخواست آنها از سازمان ملل متحد می افزایم تا فوراً تحقیقات مستقلی در مورد کشتار زندانیان رژیم در سال ۱۹۸۸ آغاز کرده و در مورد دخالت ابراهیم رئیسی رئیس جمهور جدید رژیم ایران تحقیق کنند.

بسیاری از کارشناسان حقوقی، کارشناسان حقوق بشر و حقوقدانان گفته اند که آنچه در تابستان ۱۹۸۸ اتفاق افتاد یک مورد آشکار جنایت علیه بشریت و حتی یک نسل کشی تحت پیگرد کنوانسیون نسل کشی ۱۹۴۸ است که توسط ایران نیز در ۱۹۵۶ امضا شده است

من و تعداد زیادی از همکاران از همه احزاب در هر دو مجلس پارلمان به شدت از هرگونه تلاش برای اطمینان از تحقیقات بین المللی با حکم تعقیب مسئولان کشتار ۱۹۸۸ حمایت می کنیم ما این را نه تنها به قربانیان و خانواده های آنها بلکه به نسل های آینده مدیون هستیم. ما هرگز نباید در چنین جنایاتی در سال ۱۹۸۸ و دوباره در سال ۲۰۲۱ تسلیم شویم. مردم ایران شجاعانه خواسته خود را برای تغییر دموکراتیک و رد رژیم ستمگر منجمله رهبر کنونی آن به جهان نشان دادند. زیرا ابراهیم رئیسی به وضوح نماینده آن افراد نیست. ما باید به جهان نشان دهیم که قربانیان سال ۱۹۸۸ فراموش نمی شوند و مسئولان مرگ آنها نیز فراموش نمی شوند.اکنون زمان اجرای عدالت است.

اینگمار شیلستروم –نماینده پارلمان سوئد طی سخنانی در این اجلاس حمایت خود را خواست محاکمه بین المللی آخوند جلاد ابراهیم رئیسی اعلام کرد و گفت

من بعنوان نماینده پارلمان سوئد خواستار آن هستم تا سوئد نقش فعالی در ترویج برخورداری انسانها از جمله مردم ایران از حقوق طبیعی و جهانشمول خود بدون هیچ تهدید و آزار و اذیت برخوردار شود . ما انتطار داریم تا در ایران شاهد یک حکومت جدید باشیم. و ضروری است که دولت سوئد برای تغییر وضعیت در ایران تلاش کند.

مگنوس اسکارشون نماینده پارلمان سوئد با اشاره به اینکه نباید از جنایات صورت گرفته در زندانهای رژیم در سال ۶۷ با بی‌تفاوتی گذشت گفت:

دولت سوئد و پارلمان سوئد باید درباره این قتل عام موضعگیری کنند از اینکه یکی از جلادان قتل عام در سوئد محاکمه می شود خوشحالم و امیدوارم این محاکمه آغازی باشد بر محاکمه سایر جلادان رژیم ایران

وی افزود رئیسی باید بجای سخنرانی در سازمان ملل در مقابل یک دادگاه بین المللی قرار گرفته و محاکمه شود

شل آرنه اوتوسون نماینده پارلمان سوئد از حزب دمکرات مسیحی در پیام خود با اشاره به نقش رئیسی در قتل عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی و شهادت ۱۵۰۰ تن در جریان قیام آبانماه گفت:

ابراهیم رئیسی که از سوی علی خامنه ای بعنوان رئیس جمهور منتصب شده هیچ شباهتی به رئیس جمهوری که در یک پروسه انتخاباتی دمکراتیک انتخاب شده باشد ندارد… او عضو کمیته مرگ تهران بود که اعدام ۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ را به اجرا گذاشت.

رئیسی باید بجای سخنرانی در سازمان ملل در یک دادگاه بین المللی محاکمه شود.

کیمو ساسی –وزیر ترابری فنلاند (۲۰۰۳)، وزیر تجارت خارجی این کشور تا (۲۰۰۲) طی سخنانی گفت

ما اینجا جمع شده ایم تا یک پیام روشن را منتقل کنیم این پیام که حقوق بشر حق هر انسان است و نقض کنندگان آن باید مجازات شوند- در قتل عام ۶۷ هزاران نفر بدون محاکمه اعدام شدند بسیاری از کارشناسان این قتل عام را جنایت علیه بشریت توصیف می کنند بنابراین اکنون زمان انجام یک تحقیقات بین المللی است این وظیفه سازمان ملل متحد است که دست به این کار بزند و این کار از اهمیت بین المللی زیادی برخودار است این فقط آغاز یک روند طولانی در بررسی این قتل عام است

اتحادیه اروپا باید حق مردم ایران و مقاومت آنها را برای سرنگونی این رژیم و استقرار یک حکومت دموکراتیک را برسمیت بشناسد و مراوداتش با رژیم ایران باید مشروط به پاسخگویی رژیم به این قتل عام و توقف نقض حقوق بشر در ایران باشد.

استرون استیونسون هماهنگ‌کننده کارزار تغییر در ایران در پیامی به اجلاس شاهدان قتل عام ۶۷ با اشاره به فراخوان عفو بین المللی برای محاکمه رئیسی و گزارش آنتونیو گوترز به مجمع عمومی سازمان ملل درباره نقض حقوق بشر در ایران افزود:

اکنون شورای امنیت سازمان ملل باید پیگرد ابراهیم رئیسی و دیگر مقامات مسئول ده ها جنایت و نقض حقوق بشر، به ویژه نسل کشی علیه زندانیان سیاسی قتل عام در سال ۱۳۶۷ را تسهیل کند.

باید مجازاتی برای قتل های جمعی توسط رئیسی وجود داشته باشد.

ما باید واضح ترین پیام ممکن را به ابراهیم رئیسی ارسال کنیم. جنایات او فراموش و بخشیده نمی شود. قربانیان وی و خانواده های آنها خواهان عدالت هستند. یک سلول زندان در لاهه در انتظار رئیسی است.

پرویز خزایی نماینده شورای ملی مقاومت ایران در کشورهای اسکاندیناوی ضمن تشکر و قدردانی از سازماندهندگان برنامه گفت:

حضور شاهدان در این گردهمایی تاریخی من را به یاد یک واقعه تاریخی انداخت. هفت دهه پیش در همین اروپا محاکمه جنایتکاران نازیسم و موسیلینی و هیروهیتو در ژاپن توسط بازماندگان و شاهدان آن قربانیان برگزار شد. در آن زمان این جانیان در دادگاه نورنبرگ بخاطر جنایات فجیعی که علیه بشریت انجام داده بودند، محاکمه شدند…

این را تأکید میکنم که ما در این راه از هیچ چیز برای محاکمه این جانیان کوتاهی نخواهیم کرد.

من به خانم رجوی بخاطر سخنرانیشان و این که به ما رهنمود دادند که چگونه پله‌های این مسیر را طی کنیم و این جنایتکاران را به پای عدالت بکشانیم، درود می‌فرستم…. ما بدون شک در این مسیر پیروز خواهیم شد.

***

در اجلاس اجلاس بین المللی شاهدان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی، نامه بستگان شهیدان سربه‌دار در قتل عام ۶۷ به وزیرخارجه سوئد توسط یکی از بستگان شهیدان قرائت شد

محمد دارآفرین

با سلام خانم وزیر آن لینده

از سال ۱۳۶۰ رژیم ملاها ۱۲۰ هزار نفر را بدلائل سیاسی اعدام کرده است. در تابستان ۱۳۶۷ به تنهایی ۳۰ هزار زندانی سیاسی که بیش از ۹۰ درصد آنها از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند طی چند ماه قتل عام شدند

این قتل عام بدنبال فتوای خمینی صورت گرفت که نوشت کسانی که در سراسر کشور در موضع نفاق خود پافشاری می کنند محارب و محکوم می باشند

این مصداق بارز نسل کشی است بخصوص که قبل از آن هم در سال ۵۹ حاکم ضدشرع خمینی جلاد در شهر بم در حکم خود نوشت مجاهدین به فرمان خمینی هیچگونه احترام مالی ندارند بلکه جانی هم ندارند

آخوند رئیسی رئیس جمهور کنونی رژیم هم در دیماه سال ۱۳۸۸ گفت همه مجاهدین محارب و محکوم به اعدام هستند. عفو بین الملل این قتل عام را بعنوان جنایت علیه بشریت توصیف کرده و بسیاری از متخصصین قانون بین الملل نیز قتل عام هواداران مجاهدین را بعنوان نسل کشی توصیف کرده اند.

ابراهیم رئیسی شخصا در تصمیم گیری برای اعدام هزاران نفر در زندانهای اوین و گوهردشت نقش کلیدی داشت. رئیسی در موضع قبلی خودش بعنوان رئیس قوه قضائیه مسئول سرکوب اعتراضات ضددولتی از جمله در آبان ۹۸ بود که ۱۵۰۰ تظاهر کننده کشته و ۱۲۰۰۰ نفر دستگیر شدند زندانی و یا تحت شکنجه قرار گرفتند

عفو بین الملل در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱ خواستار حسابرسی از ٰرئیسی بخاطر نقشش در قتل عام ۶۷ شد.

ما از شما می خواهیم که منطبق بر ارزشهایی که سوئد به آنها معتقد است دست به اقدامات ضروری برای حسابرسی از رئیسی و دیگر مسئولان قتل عام بزنید.

***

احسان نیاکان

با سلام و به ‌نام قهرمانان سربدار67 که 33سال پیش با امضای رئیسی جلاد به‌شهادت رسیدند.

من احسان نیاکان از زندانیان سیاسی دهه۶۰ هستم که رژیم آخوندی مرا ۱۰سال فقط بخاطر هواداری از سازمان مجاهدین خلق در زندان نگه داشت. سه تن از بستگانم به نام حسین نیاکان و زهرا نیاکان و حمیدرضا نظری از شهیدان قتل‌عام۶۷ هستند. دایی‌ام مجاهد شهید حیدر نیاکان بود از زندانیان زمان شاه که در سال ۶۱ اعدام شد

من خودم رئیسی جلاد را در کمیته مرگ در زندان اوین از نزدیک دیدم و شاهد بودم که چگونه در این کمیته دسته دسته احکام مرگ زندانیان مجاهد را امضا و آنها را روانه جوخه‌های اعدام می‌کرد . رئیسی درمقام معاونت دادستان تهران نقش کلیدی در اعدام هزاران زندانی سیاسی ایفا کرد. چند روز قبل از این در حالیکه با پاهای مجروح و دو عصا مرا از انفرادی به کمیته مرگ منتقل میکردند در نزدیکی بند۲۰۹ یک تریلی یخچالدار نو آبی رنگ را دیدم و که در فضای آزاد که تو این مسیر داشتند من رو انتقال می دادند، با چشم‌بند تلی از دمپایی‌هایی را دیدم که در کنارش فرغونی بود که معلوم بود دمپایی‌ها را با این فرغون حمل کردند و یک تپه ای تشکیل شده بود.

و در روز ۲۵مرداد۶۷ بعد از خروج از کمیته مرگ مرا به سلولی فوق‌العاده کثیفی که در همان نزدیکی اتاق مرگ بود به اونجا منتقل کردند که روی دیوارش اسم سه نفر حک شده بود با یک چیزی ظاهرا نوشته بودند روی دیوار یک نامی بود به نام رباب، مهین و هاجر .

بعد توی اون سلول اسم اون سه نفر که نوشته شده بود یک ضربدر کشیده شده بود و زیرش هم نوشته شده بود مرگ بر خمینی سه خواهر قهرمانی که در مقابل فشارهای سرجلاد نیری برای محکوم کردن مجاهدین سرخم نکردند و سرموضع و سرفراز شهادت را پذیرفته بودند.

خدا میداند در تابستان ۶۷ چه تعداد از مجاهدین در اوین اعدام شدند. اوین هزاران زندانی را، که اکثرا مجاهد بودند در خود جای میداد. در برخی مقاطع ۱۰ تا ۱۵ هزار زندانی در آن بود.، قتل‌عام سه روز زودتر از گوهردشت یعنی از ۵ مرداد از اوین شروع شد، تا جایی که من میدانم اعدامهای انبوه در اوین روزهای متوالی بعد از ۲۵ مرداد، یعنی روز پایان اعدامهای گوهردشت، ادامه داشت .

یاران مقاومت

هدف رژیم از قتل‌عام۶۷، پاک کردن صورت مساله مجاهدین از صفحه سیاسی ایران بود چرا که خمینی با نسلی روبه رو بود که از مسعود رجوی ارزشهای والای انسانی را آموخته بود و دست از جان شسته، حاضر بود هر قیمتی را برای آزادی ایران بدهد. خمینی در بود مجاهدین، نبود خودش را میدید و این جدی‌ترین معضل نظام آخوندی بود.

یادم می‌اید سال ۶۵ یکبار که جلاد حمید نوری که اون موقع به نام عباسی ما اون را میشناختیم مرا بخاطر وخامت حالم قرار بود ببرند به بیمارستان منتقل کنند به بیمارستان موقعی که داشت من چون عصا زیر بغلم بود موقعی که داشتند مرا می بردند میگفت خودش به عنوان معاون دادیار بود اون موقع، به من گفت مسعود رجوی چی به‌تو داده که اینطوری پشت سرش راه افتادی

در سال۸۸ که من دوباره دستگیر شده بودم، محبی، دژخیم شعبه یک اوین، به من گفت اشتباه کردیم که شما را اعدام نکردیم. و در عمل نیز قتل‌عام هرگز متوقف نشد.

در پایان بگذارید بر این حقیقت تاکید کنم در حالیکه خون آن شهیدان سر بدار در اوج گرفتن رزم و نبرد مجاهدین و کانونهای شورشی هر روز به‌ثمر می‌نشیند و سازمان مجاهدین خلق ایران قدمهای هر چه جدی‌تری به سمت سرنگونی این رژیم بر‌میدارد متقابلا خامنه‌ای، ولی فقیه مفلوک نظام، قاتل بدنام مجاهدین رئیسی را به ریاست جمهوری رسانده است. این واقعیت امروز ایران است. از یک سو مجاهدین و از سوی دیگر خامنه‌ای و رئیسی و دیگر قاتلان مجاهدین،

ما برای آزادی و رهایی مردم خود تا به آخر به این نبرد ادامه خواهیم داد.

بتول ماجانی

بتول ماجانی هستم. در نظام آخوندی در دهه۶۰ چهار بار دستگیر شدم و هفت سال زندان بودم.

رئیسی یکی از بالاترین مسئولان نسل کشی علیه مجاهدین طبق فتوای خمینی بود . علت نسل‌کشی این بود که مجاهدین عقیده راسخی داشتند که این رژیم مستبد و فاسد شایسته مردم ایران نیست و باید برود تا مردم ایران آزادانه آینده خود را بسازند. خمینی که با شم ضدآنقلابی خود مجاهدین را تهدیدی برای حکومتش میدانست، از اولین ماههای سرقت رهبری انقلاب به سرکوب مجاهدین دست زد و در سال‌۶۷ پروژه شوم خود برای نابودی تمام‌عیار مجاهدین را به اجرا گذاشت. نسل‌کشی هولناکی که درباره آن زیاد دیده و شنیده‌ام: و اندک تعدادی از این شنیده ها و دیده ها را می‌گویم:

ساعت ۱۱شب ۵ مرداد در زندان اوین صدای بلندگو سکوت شب شکست. ۵ نفر از زندانیان زن باید با کلیه وسایلشان به دفتر بند مراجعه میکردند، زهرا فلاحتی، محبوبه حاج علی، سهیلا محمدرحیمی…

همه سراسیمه از خواب پریدند. هرگز سابقه نداشت که شب کسی را برای اعدام ببرند. از آن ساعت قتل‌عام زنان مجاهد در اوین کلید خورد. زنانی که پس از هفت سال مقاومت در مقابل سبعانه‌ترین شکنجه‌ها و چشیدن طعم تلخ ۶۰روز شکنجه روانی و جسمی شبانه‌روزی در واحدمسکونی و ۹ماه حبس در قفس و حبسهای طولانی در سلولهای انفرادی و زیرزمین‌های نمور اوین این بار باید با بوسه‌زدن بر طنابهای دار قیمت مجاهد بودن خود را می‌دادند که با سرفرازی از عهده آن برآمدند.

زهرا کیائی ۱۷ساله، دانش‌آموز شجاعی که درخرداد ۶۱ دستگیر شد، باوجود آنکه کف پاهایش بر اثر شدت شکنجه متلاشی و غرق عفونت بود روحیه‌یی شاداب و سرشار داشت. او را سه سال زیر حکم نگه داشتندکه تن به مصاحبه بدهد. اما او بر موضع خود یعنی هواداری از مجاهدین پایداری کرد و با حکم ۱۵سال حبس، به دستور کمیته مرگ در قتل‌عام اعدام شد.

فرح آقایان، دانشجوی دانشگاه تهران در اسفند۶۱ دستگیر شد و تحت شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفت. فرح از زنان مجاهد مقاوم در «اتاق دربسته» بود که مرتبا مورد حمله‌های وحشیانه و شکنجه پاسداران قرار میگرفتند. این زنان دلیر از اولین نفراتی بودند که بجرم پایداری بر هویت مجاهدی خود قتل‌عام شدند.

عفت اسماعیلی ایوانکی در وصیت نامه‌اش نوشت: تا پای جانم برای این سازمان و آرمانهای توحیدی و انقلابی‌اش مبارزه خواهم کرد. بگذار مرتجعین باز هم ما را به زندان اندازند، شکنجه و اعدام کنند اما در عزم ما خللی وارد نخواهد شد. آنان محکوم به فنا هستند و ما پیروزیم.

طیبه خسروآبادی با دو پای فلج تا آخرین لحظه پایداری کرد و در آستانه آزادی از زندان، اعدام شد.

اعظم طاق‌دره گفت: من مجاهد خواهم ماند و تا آخرین لحظه پایداری خواهم کرد.

فضیلت علامه قبل از اعدام گفت به من حکم اعدام داده‌اند. شب برای اعدام میروم و قبل از آنهم شلاق خواهم خورد.

ملیحه اقوامی روی دیوار سلول نوشت: ساعت۳ به دادگاه رفتم حکم اعدام به من ابلاغ شد. ساعت ۷ برای اعدام میروم. حدیث مرد مومن با توگویم که چون مرگش رسد خندان بمیرد.

اشرف عزیزی توسط برادر پاسدارش برای آزادی به‌قیمت همکاری با رژیم تحت فشار بود. اما با شجاعت به طناب دار بوسه زد و به ننگ تسلیم تن نداد.

روزی که خلق بداند هر قطره خون تو محراب می‌شود

و امروز می‌بینیم که چطور خون پاک آن شهیدان در رگان کانونهای قهرمان شورشی و جوانان شورشگر جاری شده و چطور سمبل پایداری در مبارزه علیه نظام آخوندهای آدمخوار شده‌اند. توفان برخاسته از خشم مردم ایران بی‌تردید دودمان نظام قتل‌عام را در می‌نوردد و بر ویرانه‌های کاخ ستم خامنه‌ای ما ایران آزاد و آباد را بر پایه‌های آرمان رجوی و آرزوهای زیبای شهیدانمان بنا خواهیم کرد. و در صحنه این نبرد تا به آخر حاضریم حاضر حاضر حاضر درود بر همگی شما

رسول تبریزی

بنام خدا و با سلام در آغاز صحبتم می خواستم یادی کنم از حمید خلاقدوست دوست و همرزم همه زندانیان یادی کنم و مطئن هستم که او در اینجا حاضر و ناظر این جنبش دادخواهی یاران شهیدش هست.

من از زندانی سیاسی که ابراهیم رئیسی را از نزدیک در هیات مرگ دیدم و هزاران زندانی سیاسی و من جمله صدها تن از دوستانم به فرمان ابراهیم رئیسی قتل عام شدند.

آنچه در مورد اعضا و هواداران سازمان از سال ۶۰ اتفاق افتاده و اوج اون در سال ۶۷ هستش که به تمام معنا یک نسل‌کشی . نسل کشی که ابراهیم رئیسی و خامنه‌ای و همدستان دیگرش از مسئولان درجه یک این قتل‌‌عام هستند که باید در مقابل میز عدالت قرار بگیرد به جای اینکه تریبونهای ملل متحد در اختیار همچین جنایتکارهایی قرار بگیره

امروز ما در جریان دادگاه حمید نوری گوشه‌هایی از جنایتهایی که فقط در یک زندان اون هم گوهردشت اتفاق افتاده را داریم را بازگو میکنیم. ولی از خیلی از زندانهای سراسر کشور کسی باقی نمانده که بیاد و شهادت بدهد. از سال ۶۰ هفته و روزی نبود که مقاومت ایران و رهبریش هشدا نده نسبت به این نسل‌کشی که در جریان سال ۶۷ داره اتفاق می‌افته ولی صاحبان قدرت متاسفانه گوشهاشون رو بسته بودند و در جستجوی میانه‌رو در میان قبیله آدمخواران بودند و براحتی در مقابل این جنایتها سکوت کردند. و امروز تریبونهای ملل متحد را در اختیارشون قرار دادند. این خنجری است به اصول جهانشمول حقوق بشر

میخوام بگم که آیشمن چه کرد که رئیسی و همدستانش با ۳۰هزار زندانی در سال ۶۷ نکردند امروز ما توی جریان دادگاه حمید نوری داریم می بینیم چه اتفاقاتی می‌افته بچه ها گوشه‌ای از این شهادت ها را چیزهایی را که دیدند دارند اونجا بازگو می کنند ولی همزمان توی اوین

اوین محتاطانه‌ترین ارزیابیها سه برابر زندان گوهردشت زندانیان را در آن جا قتل‌عام کردند. اینجا میخوام یک نقل قولی را از دوست عزیزم اکبر صفری که توی او مقطع توی زندان اوین حضور داشته برای شما، نقل کنم:

روز ۲۶مرداد سال ۶۷ بند ۲۰۹ اوین حوالی ساعت یک و نیم هیأت مرگ برای صرف نهار موقتا تعطیل میشود. اکبر رو می برن به سلول انفرادی لحظه ای از ورود اکبر به سلول نگذشته بود که در باز می شه یک نفر وارد می شه خودش رو معرفی می کنه می گه مسعود جمشیدی هستم از بند چهار بالای اوین آمده. اکبر بهش میگه تو رفتی نزد هیأت مرگ چی گذشت؟ مسعود جمشیدی میگوید من رفتم هیات مرگ اولین سوال هیئت این بود که اسمت چیست؟ میگفت من هم در مقابلشون گفتم اسمم مجاهد خلق، بعد سوال دومشون این بود که نام خانوادگیت چیست؟ گفتم فدایی مریم و مسعود هستم.(کف زدن جمعیت) اکبر روایت میکنه میگه که مگر نمیدانی شرایط چیست؟ می‌گفت، در جوابم برگشت و گفت که : هر طور که برخورد بکنی آخرش اینجاست. بعد میگفت وقتی من این حرف را گفتم، گفتم اسمم مجاهد خلق و فامیلم فدایی مسعود و مریم، توی چشماهاشون که نگاه کردم دیدم که نفس توی سینه هاشون حبس شده بود. این فقط یک نمونه از رشادتها و شجاعتهای بچه هایی بود که عمدتا توی در زندانهای مختلف قطعا چنین شهامتها و جسارتهایی را نشان دادند چشم در چشم حاکمان شرع نگاه کردند و با این جملات رفتند سربدار شدند.

مورد بعدی که میخواستم بگم وقتی که اعدامها توی گوهردشت تمام شد همین حمید عباسی و حمید نوری که الان مشخص شده توی جمع ما زندانیان صبحت کرد جملاتش را با یکسری کلماتی که واقعا چندش آور و مهوع بود بیان کرد و بارها گفت من از امام معذرت میخواهم امام ما را ببخشه توبه می‌کنم ما قصور کردیم طبق فتوایی که خمینی داده بود فتوایی که امام داده بود ما اون را کامل اجرا نکردیم اگر اون را اجرا میکردیم شما زندانیان که هیچ ما باید نصف بیشتر مردمی که خارج از زندان هستند را هم می‌گرفتیم و می‌آوردیم و اعدام می‌کردیم . این وسعت فتوایی بود که خمینی داده بود و میشد تا این حد جلو برن

در پایان می خواهم بگم که رژیم با تمام شفاوتها و جنایتهایش که نظام آخوندی میخواست که همه مجاهدین رو از ریشه برکنه اما گور تاریخی خودش رو با این حرکت کندش و در آخر خلق جهان بداند مسعود معلم ماست

***

در پایان این اجلاس شاهدان و بستگان شهیدان مجاهد قتل عام۶۷ در یک کنفرانس مطبوعاتی بر خواستهای خود برای انجام تحقیقات مستقل بین المللی و محاکمه عاملان و آمران قتل عام بویژه خامنه ای و رئیسی جلاد و آخوند اژه ای در دادگاههای بین المللی و سپردن جنایتکاران به دست عدالت، تأکید کردند.

نصرالله مرندی گفت: امروز یک روز ننگین برای بشریت معاصر است که چنین جنایتکاری در مجمع عمومی ملل متحد سخنرانی میکند به همان اندازه خیانت به آرمان دمکراسی و حقوق بشر است که آشمن اجازه یابد در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کند