دکتر حسین جهانسوز؛ محقق داروسازی، فوق دکترای بیوشیمی و شیمی دارویی، عضو شورای ملی مقاومت ایران
خانم رجوی اعضای محترم شورا و ناظران گرامی.
ایران امروز در نقطه‌ای تعیین‌کننده از تاریخ خود ایستاده است. نقطه‌ای که در آن سرنوشت یک ملت میان استمرار استبداد و گشودن راهی به سوی آزادی رقم می‌خورد.
ایران امروز زخمی‌ست. زخمی از فقر گرانی، بیکاری، کمبود دارو، بحران آب، تخریب محیط‌زیست، سرکوب و اعدام.
میلیون‌ها ایرانی برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی می‌جنگند. در حالی که حاکمان کشور ثروت ملی را صرف حفظ قدرت و سرکوب مردم کرده‌اند
اما در دل این تاریکی و سرکوب، شعله‌ای از امید و مقاومت هم‌چنان زبانه می‌کشد.
وحید بنی‌عامریان یکی از قهرمانان کانون‌های شورشی، از زندان پیامی فرستاد که به ندای یک نسل تبدیل شده است، او گفت اگر من و امثال من را هم اعدام کنید ما تکثیر می‌شویم.
وحید و یارانش طناب دار را بوسیدند. اما از آرمان آزادی و حاکمیت مردم عقب ننشستند. آنان نشان دادند که قدرت واقعی نه در زندان و اعدام، بلکه در اراده انسان‌هایی‌ست که برای آزادی حاضرند جان خود را فدا کنند.
رژیم می‌پندارد با اعدام می‌تواند مقاومت را خاموش کند. اما هر شهید بذر هزاران مبارز دیگر را در جامعه می‌پراکند و آتش آزادی را فروزان‌تر می‌سازد.
هراس رژیم از مردم و مقاومت سازمان‌یافته، تنها در داخل ایران محدود نیست. آنچه در ۳۰ خرداد امسال در پاریس رخ داد، گواه این حقیقت است. تظاهراتی کاملاً قانونی و مسالمت‌آمیز، در آخرین لحظات به خواست رژیم ایران لغو شد. اما با وجود فشارها و محدودیت‌ها، هواداران مقاومت در نقاط مختلف پاریس گرد آمدند و نشان دادند که می‌توان میدانها را بست، اما نمی‌توان صدای آزادی را خاموش کرد. ۳۰ خرداد پاریس نشان داد که رژیم از صدای مقاومت حتی در خارج از مرزهای ایران نیز هراس دارد.
امسال هم‌چنین ۴۵امین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران است. شورایی که از فراز و نشیب‌های بسیار عبور کرده، در برابر سرکوب، ترور و توطئه ایستاده و امروز به‌عنوان جدی‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین آلترناتیو دموکراتیک در برابر استبداد دینی شناخته می‌شود.
پایداری ۴۵ ساله‌ای این شورا نشان می‌دهد که برخلاف همه پیش‌بینی‌های دشمنان، نه تنها این راه متوقف نشده، بلکه امروز بیشتر از هر زمان دیگری با قیام مردم و نقش‌آفرینی کانون‌های شورشی، به تحقق آرمان آزادی نزدیک شده است.
در چنین شرایطی برخی می‌کوشند آینده ایران را در آینه گذشته جستجو کنند و خود را آلترناتیو مردم معرفی نمایند. اما ملت ایران به‌خوبی می‌داند که استبداد، چه تاج بر سر داشته باشد و چه عمامه، در نهایت دشمن آزادی و کرامت انسان است.
ملت ایران هم‌چنین می‌داند که آزادی نه از آسمان می‌بارد و نه با بمب و موشک خارجی به دست می‌آید. آزادی را مردمی به دست می‌آورند که برای آن می‌ایستند، بها می‌پردازند و سرنوشت خود را با دستان خویش رقم می‌زنند.
به همین دلیل راه‌حل ایران نه بازگشت به گذشته است و نه تسلیم به وضع موجود. راه‌حل تکیه بر مردم ایران و مقاومت سازمان یافته‌ای است که برای استقرار جمهوری مبتنی بر حاکمیت مردم، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و احترام به حقوق همه شهروندان مبارزه می‌کند.
پیام زمانه ما روشن است ایران نه میراث شاه است و نه غنیمت شیخ. ایران متعلق به مردمی‌ست که دهه‌ها برای آزادی عدالت و کرامت انسانی ایستادگی کرده‌اند و بهای سنگینی پرداخته‌اند.
و یقین داریم که سپیده آزادی نزدیک است. زیرا هیچ قدرتی توان ایستادن در برابر ملتی را ندارد که تصمیم گرفته آزاد باشد. با سپاس.
سخنرانی دکتر حسین جهانسوز در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران- تیرماه ۱۴۰۵ برگرفته از سایت سیمای آزادی
