پروفسور آلخو ویدال کوادراس در مقاله‌یی در رسانه اروپایی «ای یو الایو» با عنوان «اروپا نمی تواند در برابر شتاب گرفتن ماشین اعدام در ایران سکوت کند» می‌نویسد: زمان آن فرا رسیده که روابط معمول با رژیم تهران را کنار بگذاریم. ادامه روابط با رژیم باید مشروط به توقف اعدامها، به‌ویژه اعدام زندانیان سیاسی باشد. اروپا دیگر نمی‌تواند از چالش جدی ایجاد شده توسط هیأت حاکمه در تهران که رفتارش به بی‌ثباتی منطقه‌یی دامن زده و یک بحران تمام‌عیار ایجاد کرده، طفره برود.
چند ماه گذشته شاهد یک واقعیت غیرقابل انکار بوده است: یک راه‌حل پایدار برای بحران منطقه، بدون تغییر اساسی در ایران حاصل نمی‌شود – راه‌حلی که باید توسط مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته آنها محقق شود.
در هفته‌های اخیر، رژیم به‌طور متوسط هر روز حداقل یک اعدام سیاسی انجام داده است. طبق گزارش سازمان ملل متحد، از زمان جنگ دست‌کم ۲۱نفر اعدام و هزاران نفر دستگیر شده‌اند. مقامات قضایی تلاش کرده‌اند این اقدامات را به‌عنوان هدف قرار دادن “عناصر دشمن” توجیه کنند، اما در واقعیت، این توجیه نشان‌دهنده یک الگوی سرکوب دیرینه است.
حداقل ۸نفر از اعدام‌شدگان اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران جنبش اصلی مقاومت ایران، بوده‌اند.
در هفته‌های اخیر، یک ویدیوی تکان‌دهنده از زندان قزل‌حصار به‌طور گسترده منتشر شده است: شش عضو مجاهدین خلق قبل از اعدام، در کنار هم ایستاده و یک سرود مقاومت می‌خوانند.
صدای آنها محکم، سرکش و سرشار از وقار و نمایش فوق‌العاده‌ای از شجاعت در مواجهه با مرگ است. این فیلم، مخاطبان سراسر جهان را عمیقاً تحت تأثیر قرار داده و در یک لحظه، روحیه نسلی را که از تسلیم شدن – حتی در پای چوبه دار – خودداری می‌کند، به تصویر کشیده است. یازده زندانی سیاسی دیگر، در سنین ۲۳ تا ۶۷ سال، هم‌چنان در انتظار اعدام هستند.
از زمان تشدید تنشهای نظامی در اوایل امسال، حداقل ۴۰۰۰ دستگیری گزارش‌شده و نگرانی‌ها در مورد آماده شدن رژیم برای سرکوب گسترده دیگری افزایش یافته است. در قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال (۱۳۶۷) ۱۹۸۸ که تخمین زده می‌شود ۳۰۰۰۰نفر اعدام شدند، سازمان مجاهدین هدف اصلی این کشتار بود.
رژیم از قیام دیگری می‌ترسد – قیامی که پس از فروکش کردن درگیریهای جنگ فعلی می‌تواند فوران کند.
دولت‌های دو سوی اقیانوس اطلس باید با اطلاع‌رسانی و افزایش آگاهی در مورد اعدام‌های جاری در تهران و تشدید فشار بر رژیم، برای توقف این اقدامات سرکوبگرانه فعالانه تلاش کنند و خود را با تعهدات حقوق‌بشری هم‌سو سازند.
آنها هم‌چنین باید از طریق گفتار و سیاست، روشن کنند که از یک جمهوری دموکراتیک در ایران و همسویی با آرمانهای اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران، حمایت می‌کنند.
مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورای ملی مقاومت برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران پس از سرنگونی رژیم، یک طرح ده ماده‌ای مبتنی بر جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، آزادی‌های اساسی، لغو مجازات اعدام، خودمختاری برای ملیتها و یک ایران غیراتمی ارائه کرده است.
پروفسور ویدال کوادراس: اروپا نمی تواند در برابر شتاب گرفتن ماشین اعدام در ایران سکوت کند
