۲۰هزار پراتیک انقلابی، ۲۰هزار شعله‌ٔ قیام
هر پراتیک انقلابی، گویی قسمتی از میهن اشغال‌شده را از لوث وجود مزدوران خامنه‌ای پاک کرده و آماده استقبال از آن کسی است که نامش را هر بام و شام در کوچه‌ها و خیابان‌ها می‌گویند و می‌نویسند:
مردی بلوچ در لباس سنتی خود، وی را «نماد مقاومت در برابر آخوندها» معرفی می‌کند.
یک گروه سفیدپوش از دختران شجاع کرجی پس از رژه به عکس‌های رهبران مقاومت احترام می‌گذارند.
اکیپ دختران مازنی در بیشه‌های پل سفید در حال شعار و رجزخوانی برای دژخیمان هستند.
چند بانوی کرمانشاهی با سربندهای محلی پیام‌های انقلابی و آرای خود را در دشت‌های آنجا روی دست بلند کرده‌اند.
یک جوان شورشی در وسط خیابانی در بروجرد عکس بزرگی از مریم رجوی را در دست گرفته که زیر آن نوشته شده است: «انتخاب ما مریم رجوی، ۱۴۰۳». در تصویری مشابه از شاهرود این‌بار شعاری بزرگ، تمام ِقد یک جوان را پوشانده است: «رای مردم ایران مریم رجوی، ۱۴۰۳».
برج میلاد تهران به حضور یک کانون شورشی در اطراف خود افتخار می‌کند. یادآور شعر سعدی که: به زیورها بیارایند مردم خوبرویان را، تو سیمین‌تن چنان خوبی که زیورها بیارایی.
در دیگر تصاویر هم کانونهای شورشی از سمنان و مشهد تا خمین و مرودشت و پاکدشت و رودسر و آستارا و دیگر شهرهای ایران در تب و تاب رهایی وطنند.
