مخالفت بی‌سابقه اعضای کمیته خارجی پارلمان بلژیک با طرح آزادی تروریستهای زندانی رژیم در بلژیک
رهبر فراکسیون اپوزیسیون در پارلمان بلژیک: معنی پیامی که با این لایحه می‌دهیم این است که احتمالا، از همین الآن یک گروه کماندویی دیگر تدارک سوءقصد دیگری را دارد می‌بیند، چون می‌داند حتی اگر دستگیر و محکوم شوند هیچ خطری متوجهش نیست
در اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک که روز سه‌شنبه برگزار شد و در آن لایحه دولت بلژیک برای تبادل زندانیان با رژیم آخوندی مورد بحث قرار گرفت ابتدا وزیر دادگستری بلژیک طی سخنانی درباره این لایحه و در پاسخ به این سؤال که چرا دولت بلژیک وارد چنین قراردادی شده گفت: «طی سالیان اخیر سرویسهای امنیتی ما در گزارشاتشان هشدارهایی داده‌اند در زمینه منافع ملی بلژیک. تهدیدها به‌طور جدی از تابستان ۲۰۱۸ افزایش یافته‌اند.»
این قانون مبتنی بر قانون مشابهی در شورای اروپاست که خواستار موافقت طرف مربوطه می‌شود در اینجا نیز بدون موافقت امکان انتقال فرد نیست.
هم‌چنین اشاره شده است به جنبه غیردمکراتیک و فقدان حکومت قانون در بعضی کشورها و خواهان بررسی ضروری توسط پارلمان و دولت می‌شود. من به این سؤال جواب دادم و گفتم که حتی با چنین دولتهایی ضروری است ابزارهایی در محدوده حکومت قانون ما مورد استفاده قرار گیرد.
درخواست برای رسیدگی اورژانس از جمله به دلایل عملیاتی صورت گرفته است همه این موارد باید هر چه سریعتر به اجرا درآید. تعدادی پرونده‌های قضایی در جریان است و مربوط به امارات متحده عربی لذا اجرای سریع این معاهده بسیار مهم است.
لذا خواستار رسیدگی فوری به‌دلیل امنیت ملی هستیم که به یکسری پرونده‌های مشخص مربوط هست.
امنیت بین‌المللی، مبارزه با بزهکاری سازمان‌یافته… همه اینها ایجاب می‌کند قرارداد هر چه سریعتر اجرا شود.
من آگاهم به جنبه حساس قضیه اما شرایطی که با آن در زمینه امنیت روبه‌رو هستیم به همان میزان حساس است و نیاز به پاسخ روشن و مؤثر از جانب کشور ما دارد. نباید ابهامی وجود داشته باشد. اگر این لایحه قانون تصویب نشود، تهدید برای منافع بلژیک و شهروندان بلژیکی افزایش خواهد یافت.
۰۰۰۰۰۰۰۰
ساموئل کوگولاتی عضو کمیته خارجی پارلمان بلژیک گفت:
وزیر صحبت از یک پرونده حساس کرد و البته مهم است. اما باید گفت که شیوه برگزاری جلسه امروز صبح کمی غیرعادی و غیرمعمول است که یک پکیج حاوی ۵ لایحه. که به ۵کشور مختلف مربوط است ارائه شود. من پیشنهاد می‌کنم که منظم‌تر بحث کنیم و برای هر معاهده جداگانه بحث کنیم. اول روی هندوستان و بعد به ترتیب برای کشورهای بعد. این طور منطقی‌تر و درست‌تر خواهد بود.
۰۰۰۰۰۰۰۰۰
پتر دو روور رهبر اپوزیسیون در پارلمان بلژیک در پاسخ به نخست‌وزیر بلژیک گفت
منطق همکارم درست است و ما می‌توانستیم به این موضوع بپردازیم اگر این ساختار عجیب را نداشت. در اینجا باید هر کشور جداگانه مطرح می‌شد. وزیر گفت فقط درباره امارات متحده اورژانس وجود دارد. هفته پیش دولت به‌طور اورژانس خواهان استرداد و همکاری قضایی با امارات شد، این امر ربطی به بقیه پکیج ندارد. عجیب است که دولت یکباره می‌خواهد همه معاهدات را به رسیدگی ما بگذارد. این غیرمعمول است و بهتر است جداگانه درباره آن صحبت کنیم.
من از پیشنهاد آقای کوگولاتی پشتیبانی می‌کنم و می‌گویم که مورد اورژانس همین الآن رسیدگی شود و بقیه به بعد موکول شود.
….
مشروح اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک برای بررسی لایحه شرم آور معامله با رژیم آخوندی – قسمت دوم
در اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک که روز سه‌شنبه برگزار شد و در آن لایحه ننگین دولت بلژیک برای تبادل زندانیان با رژیم آخوندی مورد بحث قرار گرفت نمایندگان از احزاب مختلف پنهان‌کاری دولت بلژیک برای تصویب بی‌سر و صدای این لایحه را برملا کردند و خواستار پاسخگویی مقامات بلژیکی شدند به قسمت دیگری از مباحثات در کمیته خارجی پارلمان بلژیک توجه فرمایید
پیتر دو روور، رهبر اقلیت در پارلمان بلژیک
شما گفتید که رسیدن به این توافق ۵سال بطول انجامیده. ما در اصول مخالف چنین قراردادهایی نیستیم، اما مشکل اینجاست که ضمانتهایی در متن قرارداد وارد نشده که به این موضوع خواهم پرداخت.
قبل از هر چیز شما تلاش ناموفقی کردید که همه اینها را مخفی نگهدارید. حتی در جلسه علنی در این قرارداد نامی از ایران برده نشده بود و همه توجهات به سمت امارات متحده عربی معطوف شده که در رابطه با آن اضطراری وجود دارد. سپس با روشهای نامتعارفی همه چیز قاطی شد و یکدفعه همینطوری، صحبت از ایران می‌شود. باید صداقت داشت. من از شما سؤالات مشخصی در جلسه علنی کردم و شما فکر می‌کردید می‌توانید این موضوع را با ماله‌کشی سریعاً حل و فصل کنید و این مسأله راه به رسانه‌ها نبرد.
سؤال اول این است که چرا از این شیوه عجیب و غریب برای طرح این موضوع در مجلس استفاده شده و آنرا لالوی مجموعه‌یی از موضوعات دیگر گنجانده‌اید؟ این روش بی‌سابقه‌ای در ساختمان متن این قرارداد می‌باشد.
نکته قابل‌توجه دیگر این‌که شما هیچ تلاش فوق‌العاده‌ای برای اجتناب از رسانه‌یی کردن امضا قرارداد با امارات نکردید. برعکس کارهای زیادی برای رسانه‌یی کردن این واقعه صورت گرفت و امضا قرا داد توسط شما مستقیم پخش شد و شما به خود می‌بالیدید که موفق به عقد این قرارداد با امارات شده‌اید. در حالی‌که قرارداد با رژیم ایران در یک تاریک‌خانه امضا شد. قرارداد نه توسط شما بلکه توسط همآهنگ‌کننده‌ای از دفتر شما، در سکوت رسانه‌یی کامل امضا شد. هیچ تبلیغی سر آن صورت نگرفت. فکر نمی‌کنید که این موارد عجیب و غریب هستند؟ آیا تفاوت بین قرارداد امارات با قرارداد رژیم ایران به این معنی نیست که شما نمی‌خواهید در این رابطه تبلیغ کنید و نمی‌خواهید هویت خود را پای این قرارداد بگذارید؟ این تنها نتیجه‌گیری است که می‌شود کرد از این‌که شما قراردادی با امارات را این‌قدر رسانه‌یی می‌کنید و در این مورد خودتان را در واقع قایم می‌کنید.
در اینجا از آقای جلالی صحبت شد، در حاشیه بحث از او نام برده شد و فکر کنم شما هم در مقدمه‌تان به نام وی اشاره کردید. اما می‌بینیم که آقای جلالی شامل اجرای مفاد این قرارداد نمی‌شود. اگر شما این‌قدر اهمیت برای سرنوشت او قائلید و نیاز هم به قانع کردن من سر این موضوع ندارید و فکر می‌کنم همه در این احساسات مشترکیم، اما آیا می‌توانید توضیح دهید چرا این‌قدر از او در این پرونده نام برده می‌شود در حالی‌که آنچه امروز می‌خواهیم تصویب کنیم ربطی به او ندارد؟ بر اساس مفاد این قرارداد وی نمی‌تواند به بلژیک مسترد شود.
نکته‌ای که غلط نیست این است که آقای اسدی و سه محکوم دیگر می‌توانند استناد کنند به این قرارداد. در جزئیات خوب است اشاره کنیم که این سه محکوم در جریان صدور حکم از تابعیت بلژیکی خود ساقط شده‌اند و فقط تابعیت ایران را دارند.
نکته بعد اعمال کنترل بر اجرای قرارداد است. هیچ تضمینی ارائه نشده. دولت چه تضمینی می‌دهد از آنجا که هیچ التزامی ایجاد نشده. می‌گویید اینرا در هر مورد تعیین خواهیم کرد. در واقع شما از ما می‌خواهید چک سفید امضا کنیم چون هیچ تضمینی داده نمی‌شود. در این قرارداد چه تضمینهایی به اجرا گذاشته می‌شوند؟ این استردادها به چه صورتی اجرا خواهند شد؟ آیا متوجه خواهیم شد که چه کسی بر اساس این قرارداد استرداد شده؟ مثلا آیا آقای اسدی استرداد خواهد شد؟آیا شما یک بیانیه مطبوعاتی در این رابطه خواهید داد؟ آیا انظار عمومی از این استرداد مطلع خواهند شد؟ و دلایلی که شما این استرداد را به اجرا خواهید گذاشت یا نه چه می‌باشند؟ آیا این عناصر در قرارداد آمده؟ آیا ما معیاری برای قضاوت داریم و یا این‌که شما از ما می‌خواهید یک چک سفید امضا کنیم و به ما می‌گویید این گزینه را مجاز بشمارید و من این مسأله را به طرز مناسبی حل و فصل خواهم کرد و بعدش به شما اطلاع خواهم داد.
چرا برعکس قراردادهایی که با کشورهای دیگر بسته شده موضوع عفو بدون محدودیت در متن قرارداد ذکر شده است؟ نتیجه این خواهد بود که افراد بعد از استردادشان بلافاصله آزاد شوند.
چرا در قرارداد تصریح نشده که محکومیتهایی از جنس تروریسم استناد به این قرارداد را ناممکن می‌سازد؟
شما گفتید ۵۰۰نفر تاکنون به‌دلیل تروریسم محکوم شده‌اند و این باعث افتخار شماست و حق دارید و قانون در این زمینه تقویت شده است. چرا کلمه «تروریسم» در این قرارداد فراموش شده؟ چرا از این کلمه استفاده نشده؟ چرا تصریح نشده که افرادی که توسط قضاییه ما به جرم تروریسم محکوم شده‌اند نمی‌توانند شامل اجرای این قرارداد بشوند؟ آقای وزیر اگر اینرا تصریح کرده بودید، موضوع ما امروز کاملاً متفاوت می‌بود و هم تضمینهایی برای امنیتمان در سوءقصدهای احتمالی آینده به‌دست می‌آوردیم، هم در مورد جهانگردهای بلژیکی در خارجه و کسانی که برای سازمانهای غیردولتی کار می‌کنند اطمینان حاصل می‌کردیم که از خطر وجه‌المصالحه قرار گرفتن در امان خواهند بود.
آقای وزیر آیا موافق نیستید که این قرارداد این امکان را برای تهران فراهم می‌کند که اگر در آینده باز هم‌چنین طرح‌هایی داشتید دست‌بستگی نداشته باشید چون ما اهل گفتگو هستیم؟ ما اهل گفتگو هستیم: این جوهر این قرارداد است. امکان گفتگو با ما در رابطه با تروریستهای محکوم شده هست و آنها می‌توانند شامل تقلیل حکم ۱۶ساله بشوند. ما حاضریم در رابطه با تروریسم گفتگو کنیم. این جوهر آن چیزی است که امروز روی میز گذاشته شده.
آقای وزیر، در تاریخ ۱۵ژوئن، در جلسه مجلس، نخست‌وزیر در پاسخ به سؤالی گفت که چنین قراردادی پایه حقوقی ندارد و درست هم گفت. اما در تاریخ ۱۵ژوئن این قرا داد دیگر امضا شده بود. پایه حقوقی نداشت چون باید به تصویب مجلس می‌رسید و شما نمی‌توانید سه ماه بعد از عقد قرارداد چنین دروغهای واضحی در جلسه مجلس بگویید. در آن جلسه به سؤالاتی در رابطه با محکومین ایرانی پاسخ داده شد اما هیچ اشاره‌یی به این‌که قرا داد امضا شده است نشد و ما به‌عنوان نمایندگان مجلس از وضعیت بی‌خبر بودیم.
آقای وزیر، شما به سؤال اول من پاسخ ندادین. آیا اسدی شامل این قرارداد می‌شود؟ در حالی‌که توسط قضاییه ما به ۲۰سال زندان برای فعالیت‌های تروریستی محکوم شده، در سوء قصدی که از آن به‌طور اتفاقی جلوگیری شد. اگر جلو این سوءقصد گرفته نمی‌شد خونهای زیادی ریخته می‌شد چون اسدالله اسدی طرح عملیات عظیمی را در سر می‌پروراند. این میتوانست سوء قصدی بی‌نظیر در خاک کشورهای اروپا باشد. آیا چنین فردی می‌تواند با اجرای این قرارداد در زمان کوتاهی به ایران مسترد شود. این سؤال بسیار مشخصی است.
شما هم‌چنین گفتید نفری که موضوع این تصمیم هست باید با آن موافقت نماید و فقط در این صورت این کار قابل صورت گرفتن هست. خب فکر می‌کنم که اسدالله اسدی با آن موافقت خواهد کرد چرا که اگر از این امکان استفاده کند در آنجا به‌عنوان یک قهرمان پذیرفته خواهد شد آقای وزیر.
چیزی که الآن بما ارائه میشه معنی‌اش این است که ما آیا کشوری خواهیم شد که چنین امکانی را به چنین افرادی تقدیم می‌کند افرادی که تخفیفی ۱۶ساله دریافت خواهند کرد. به این ترتیب تروریستهای بعدی دعوت می‌شوند که به خاک بلژیک بیایند و طراحی کنند چون اطمینانی هم نیست که کشور دیگری تسلیم شانتاژ نشود. به این ترتیب ما چنین افرادی را دعوت می‌کنیم به کشور ما بیایند من به‌طور مشخص از شما سؤال می‌کنم که آیا چنین چیزی امکان دارد؟ که به این جواب دادیم.
سؤال دوم که از شما می‌پرسم آقای وزیر و چشم توی چشم این است که آیا می‌تونید اینجا تضمین بدهید که از این معاهده برای اهدا یک راه فرار آزاد و راه گریز به تهران برای یک تروریست استفاده نخواهید کرد؟ و آیا بما تضمین می‌دهید که چنین چیزی هرگز اجرا نخواهد شد؟
خانم رئیس آقای وزیر
دور اول را می خواهم به نوبه خودم با این جمله تمام کنم که به شما بگویم که اینجا بحث منافع ملی بلژیک و کشور مطرح هست و هم‌چنین بحث از قربانیان احتمالی آینده در کشور ما و یا بلژیکی‌هایی که در خاک کشورهایی مثل ایران خواهند بود اخیراً هر کس با وزارت‌خارجه ارتباط برقرار می‌کند می‌داند که یک نظر و یا یک هشدار روشن از ماهها قبل وجود دارد که کسی به ایران نرود. معنی‌اش این است که کسی که در ماههای اخیر به ایران رفته رژیم آنها را جزیی از یک معامله فرش تلقی می‌کند.
ما امروز خبردار شدیم که مثلا خانم کریستین واندوی! از ما می‌خواهد که این معاهده را تأیید نکنیم. من از یک نفر معمولی صحبت نمی‌کنم او قاضی در مقابل دادگاه بین‌المللی است و در این کیس متعهد می باشد.
از طرف دیگر می خواهم اشاره کنم به نامه ۴ژوئیه که به خانم تیلیور پرزیدنت ما توسط آقای جان برکو ارسال شد که من دو پاراگراف آخر آنرا اینجا می خوانم
چهارم، این معاهده و تصویب متعاقب آن، که من قویاً به شما توصیه می‌کنم با آن مخالفت کنید، رویهٔ خطرناکی در سایر نقاط اروپا ایجاد می‌کند، چنین تحولی اروپا را به محل جولان جوخه‌های تروریستی ارسالی از تهران تبدیل کرده و نه تنها امنیت اروپا، بلکه جان و آزادی پناهندگان ایرانی در خاک اروپا را تهدید می‌کند.
به این ترتیب، من قاطعانه از شما به‌عنوان یک همکار استدعا دارم که تمام تلاش خود را برای مخالفت با این قانون مبذول دارید و از دولت بخواهید که آن را پس بگیرد. بلژیک با توجه به شهرتش به‌عنوان مقر اتحادیه اروپا، ناتو و پارلمان اروپا، باید در کنار مردم مظلوم ایران باشد نه در کنار ظالمان. تصویب این لایحه که امیدوارم جلوی آن گرفته شود، لکهٴ سیاهی بر دولت شما به‌جا خواهد گذاشت و دقیقاً پیام غلطی به مردم ایران می‌فرستد که در ماههای اخیر برای سرنگونی این حکومت دینی قرون‌وسطایی در خیابان‌ها جان خود را به خطر می‌اندازند.
بله همکاران عزیز این آخرین کلام رو برای شما می خوانم و امیدوارم که در گوشهای یک کر فرو برود
مشروح اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک برای بررسی لایحه شرم آور معامله با رژیم آخوندی ـ قسمت سوم
ووتر دووینت ـ نماینده پارلمان بلژیک
اجازه بدید که با اشاره به این شیوه سرجمع کردن پنج متن در یک معاهده و ارائه شده در یک لایحه قانون شروع کنم این چیزی نیست که توصیه می‌شود. از خودم سؤال می‌کنم که علت این‌که به این صورت کار می‌کنیم برای چیست چرا چنین چیزی توصیه نمی‌شود به‌خاطر این‌که با این شیوه کنترل پارلمانی نمی‌تواند به‌صورت درستی انجام گیرد. شما این را در ساختار سند می‌توانید مشاهده کنید همکاران عزیز کنترل پارلمانی فقط یک امر اجباری نیست ما یک ماشین رأی‌گیری نیستیم در کادر پارلمان بایستی تبادل بین دولت و پارلمان باشد و بایستی سؤالاتی مطرح شود و بایستی که پاسخهایی هم داده شود
باید بگویم که رژیم ایران می‌تواند همواره فشاری روی یک محکومی در اینجا با اعمال فشار روی خانواده‌اش وقتی که نفر مورد نظر موافق استرداد نباشد اعمال کند. از طرف دیگر این موضوع یک ریسکی دارد وقتی توافقی با کشوری مثل ایران بسته می‌شود می‌دانیم از کجا شروع کنیم ولی نمی‌دانیم به کجا ختم می‌شود.
ولی یک چیز خاصی هم در این معاهده هست چون همکاران عزیز و آقای وزیر میشه این سؤال را کرد کدام شهروند ایرانی محکوم شده در بلژیک که در اینجا زندانی است آزادانه توافق می‌کند که به ایران مسترد شود و بقیه محکومیتش را در آنجا سپری کند. زندانها در ایران در مقایسه با زندانهای بلژیک پارکهای تفریحی نیستد. در نتیجه پس باید یک چیزی پشت قضیه پنهان شده باشد. مثلا این‌که در ایران انتظار رویکرد بهتری را دارد. این رویکرد بهتر می‌تواند معادل آزادی باشد. پس در این صورت این سؤال مطرح می‌شود چه نوع ایرانی که در بلژیک محکوم شده است بلافاصله در ایران آزاد می‌شود. هر کس این سؤال را بکند جوابش را هم دارد.
همکاران عزیز، اسدی به‌عنوان یک دیپلمات رژیم ایران در اروپا فعالیت داشت و در کشور ما به بیست سال زندان محکوم شد که علت آن تدارک برای سوءقصد علیه اپوزیسیون ایرانی در پاریس بوده است.
تکرار می‌کنم اسدی یک تروریست است که در بلژیک محکوم شده است، به‌خاطر حمله‌یی که میتوانست کشته‌های زیادی را در پاریس ببارآورد.
آقای وزیر بگذارید مسائل را به‌طور روشن بیان کنیم. تصور کنیم که این لایحه راه را برای انتقال اسدی به ایران باز بکند، در این صورت اسدی بلافاصله توسط رژیم ایران آزاد خواهد شد. سؤال این است که آیا ما آگاهانه دست‌بندها را از دستهای این تروریست باز می‌کنیم و کادو به رژیم ایران می‌دهیم؟ با این یقین که اسدی باز هم دست بکار تدارک حمله علیه غرب خواهد بود. و این برای اروپا یک خطر بسیار بزرگ است. این سؤالی است که امروز مطرح است. سؤالی که ما برای آن پاسخی می‌خواهیم. من می‌خواهم بدانم آیا این قرارداد به این منظور است، اما نگرانی ما فراتر از این است. شما در مقدمه خود اشاره به مشکلات شهروندان بلژیکی در ایران کردید و این‌که ما قراردادی تابه‌حال نداشته‌ایم و این مشکلی را برای آنها ایجاد می‌کند. و آنها با خطر دستگیری راندم مواجه هستند. سؤالم این است که آیا عکس این نمی‌تواند اتفاق بیفتد؟ آیا این قرارداد تأثیر سوء ندارد؟ اگر یک جایی در اروپا یک تروریست ایرانی دستگیر شود، در این صورت رژیم ایران می‌تواند به‌طور راندم یک توریست یا یک فعال سازمانهای غیردولتی را دستگیر کند تا علیه اروپا شانتاژ بکند، به این ترتیب تروریست مزبور به ایران خواهد رفت. البته در ازای زندانیان غربی. این یک تجارت سودمند برای رژیم ایران خواهد بود و تهدید امنیت ملی زیاد برای اروپا. لذا آیا این قرارداد درب را برای چنین دیپلماسی گروگانگیری باز می‌کند؟ باید اذعان کنم که صندوق ایمیل‌های ما پر شدند از درخواست‌های اپوزیسیون ایران مبنی بر این‌که در این باره صحبت شود و خواستار پاسخ باشیم.
احمد لعوج ـ نماینده پارلمان بلژیک
خانم رئیس باید بگویم که رفتار طرف ایرانی بسیار غیرقابل تحمل بوده است، فشارهایی که اعمال کرده و شیوه‌هایی که بکار گرفته از نظر ما غیرقابل قبول است.
موضوع روابط ما با جمهوری اسلامی نیز مطرح هست. تعدادی شهروندان بلژیکی داریم که در حال حاضر در ایران به‌سر می‌برند. تعدادی‌شان هم دیپلمات هستند و تعدادی تاجر و توریست هستند. در این صورت چه تضمینی وجود دارد که این افراد در امان از رفتار مستبدانه مقامات رژیم ایران قرار نگیرند اگر رژیم ایران دنبال زورآزمایی با دولت بلژیک است در اینصورت بهتر است دیگر کشورهای اروپایی را نیز درگیر کنیم.
کاتلین بوری ـ نماینده پارلمان بلژیک
درباره ایران که پنجمین معاهده هست یک سری مشکلات اساسی وجود دارد.
اگر به این معاهده آری بگوییم به این معنی خواهد بود که در سیستم قضاییه بلژیک این امکان فراهم خواهد شد که افراد محکوم شده را با رژیم ایران تبادل کنیم. و به خواسته‌های رژیم ایران تن بدهیم. و اجازه دهیم که اسدی مسترد شود و از مجازات زندان فرار کند. زیرا در معاهده این امکان وجود دارد که افراد محکوم شده عفو بشوند و به این ترتیب رژیم ایران آنها را بلافاصله آزاد خواهد کرد. اسدی یک عامل خیلی مهم در شبکه جنایی بین‌المللی رژیم ایران است و هیچ چیز مانع از آن نخواهد بود که او را بلافاصله آزاد کنند. رژیم خامنه‌ای از پروفسور جلالی به‌عنوان وسیله معامله برای به دست آوردن آزادی اسدی استفاده می‌کند.
اما این بر مبنای این معاهده امکان‌پذیر نخواهد بود. همکار من والتر هولر گفت که تابعیت بلژیکی داشتن از جمله مفاد چهارم است و به این ترتیب هیچ تضمین قضایی وجود ندارد تا او در ازای آزادی اسدی آزاد شود.
او یک شهروند ایرانی است لذا این معاهده به هیچوجه از آقای جلالی حراست نمی‌کند اما از اسدی می‌کند.
ما معتقدیم که یک تروریست محکوم شده که تلاش کرده در سرزمین اروپا سوءقصد انجام دهد نمی‌تواند با این قرارداد آزادی خود را به‌دست آورد.
اگر بلژیک این را به امید به دست آوردن آزادی جلالی انجام می‌دهد، این یک کار بسیار غیرمتعادل خواهد بود. زیرا جلالی از هیچ روند قضایی صحیح برخوردار نبود و به هیچوجه نمی‌شود او را با تروریستهای محکوم شده معاوضه کرد. زیرا به این ترتیب تسلیم قاضی رژیم ایران شده‌ایم و سابقه‌یی در این‌گونه موارد ایجاد خواهیم کرد.
رژیم ایران این پیام را دریافت خواهد کرد که شهروندان بیگناه می‌توانند زندانی شوند و می‌شود سوءقصد در خاک ما انجام داد و عواملی مثل اسدی مسترد خواهند شد و از زندان فرار خواهند کرد.
این موضوع را حتی شرکای ائتلافی شما حس می‌کنند.
در این فاصله به معامله با رژیم ایران ادامه داده می‌شود حتی در سطح اقتصادی و تلاش می‌شود جلوی تحریمهای اقتصادی ایران گرفته شود.
در عوض رژیم ایران افراد دو تابعیتی را دستگیر می‌کند تا آنها را با تروریستهای خود که در اینجا دستگیر شده‌اند معاوضه کند.
ماده ۵ قرارداد مورد اعتراض به‌ویژه در آمریکا قرار گرفته است. آنها این را معاوضه با بزرگترین حامی تروریست در جهان توصیف کرده‌اند و بلژیک می‌تواند جای تروریستهای بنیادگرای بیشتری باشد.
اپوزیسیون ایران این معاهده را آشکارا مورد انتقاد قرار داد و می‌گوید یک رسوایی است و بلژیک فرش قرمز برای رژیم تروریست ایران پهن کرده است.
من در پایان حرفهایم را خلاصه می‌کنم و می‌گویم که گروه ما از پروفسور جلالی حمایت می‌کند. وضعیتی که او در آن قرار دارد یک نقض حقوق‌بشر است و ما همواره خواهان فشار بیشتر روی رژیم ایران برای آزادی او بوده‌ایم.
اما دست کشیدن از عدالت و حکومت قانون راه درستی نیست
ما معتقدیم که هرگز نمی‌توان با تروریست‌ها همکاری کرد. بنابراین نمی‌توانیم تأیید خود را به شما بدهیم. گروه ما می‌خواهد خاطرنشان کند که ما تنها نیستیم و ملاحظه کردید که خانم کریستین باندور وین هارد که قاضی در دادگاه بین المللی است نیز همین نظر را دارد.
کاترین ژادین نماینده پارلمان بلژیک
ما با رژیم ایران روابط دیپلماتیک داریم، ولی من هیچ نمی‌ترسم از این‌که رژیم ایران را یک دولت یاغی توصیف کنم.
زیرا ما با حکومتی روبه‌رو هستیم که به‌خاطر احترام نگذاشتن به حقوق‌بشر و هر نوع پرنسیپ دمکراتیک، از اعمال تروریستی در جهان حمایت می‌کند. و هم‌چنین در مشکلاتی که در مناطق مختلف وجود دارد، مسئولیت دارد
فردی که به‌دلیل تروریسم و سوء قصدی که در فرانسه تدارک شده بود و به بیست سال زندان محکوم شده، حالا می‌تواند به ایران مسترد شود. و در آنجا با عفو روبه‌رو شود.
آیا ما با این خطر روبه‌رو نیستیم که قربانی شانتاژ رژیم ایران قرار بگیریم و شاهد نوعی معامله برای آزاد کردن تروریست‌ها باشیم.
نباید اجازه دهیم که این قانون نوعی چراغ سبز باشد برای کسانی که دنبال آمدن به کشور ما برای ارتکاب چنین اعمالی باشند.
آقای وزیر شما آیا امروز تأیید می‌کنید که شهروندان ایرانی که امروز در کشور ما زندگی می‌کنند، مبارزین در راه آزادی و حقوق‌بشر علیه رژیم ایران، آیا با این خطر روبه‌رو نخواهند بود اگر رژیم ایران استرداد آنها را طلب کند.
لیکنز جیدل ـ نماینده پارلمان بلژیک
در ایران افراد را زندانی می‌کنند و این افراد را به‌طور غیرقانونی وسیله معامله برای به‌دست آوردن زندانیان خود مورد سوء‌استفاده قرار می‌دهند. دیپلوماسی گروگانگیری مواردش زیاد است. نمونه‌های اخیر وجود دارد، به‌طور مثال در نوامبر ۲۰۲۰ یک شهروند استرالیایی با سه زندانی ایرانی آزاد شد. رد کلیف نیز در انگلستان قربانی دیپلوماسی گروگانگیری رژیم ایران بود. و در آنجا نیازی به معاهده و قانون وجود نداشت برای انجام این تبادل زندانیان. لذا بدون معاهده و قانون نیز می‌شود این کار را کرد.
یک اصول و پرنسیپ هست که می‌گوید ما نباید در برابر شانتاژ تسلیم شویم.
مشروح اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک برای بررسی لایحه شرم‌آور معامله با رژیم آخوندی ـ قسمت آخر
فراسیس دوسمت ـ نماینده پارلمان بلژیک
فرانسیس دوسمت: آقای وزیر، کتمان نمی‌کنم که حس خوبی از شیوه‌های بکار گرفته شده در این پرونده ندارم. منظورم متنی است که بر سر ایران تدوین شده و سؤالات جدی بر می‌انگیزد و به تأکید می‌گویم که این سؤالات انقطاع بین این متن و سایر متون را برجسته می‌کند.
بگذارید ساده صحبت کنیم. ما خوب می‌فهمیم که موضوعی که در اینجا مطرح است یک تبادل است. آزادی یکی از هموطنان ما که به‌وضوح به‌طور غیرقانونی زندانی شده و شاید هم نجات جان آقای جلالی که همه ما برای آن مبارزه می‌کنیم، مابازای آزادی قابل تصور و احتمالی مردی که به‌دلیل تدارک یک سوء قصد تروریستی محکوم شده، یعنی آقای اسدی.
عامل کلیدی که می‌توان این مفهوم را از این متن درآورد همان ماده کذایی ۱۳ در رابطه با بخشش است. وجود چنین ماده‌ای و این‌که تدابیری پیش‌بینی شده برای بخششی که به‌طور معمول عاملان اعمال تروریستی از آن برخوردار نیستند، فقط در صورتی که تبادلی در میان باشد قابل توجیه است.
مشکل اینجاست که همان‌طور که دیگران قبل از من گفتند، این یک شانتاژ است. شانتاژی که توسط ایران اعمال می‌شود.
چگونه می‌توانیم چنین شانتاژی را بپذیریم حتی اگر در نهایت منافعی هم بنوعی در جیب ما برود؟ اگر این قرارداد منجر به آزادی تروریستی می‌شود که می‌تواند تبادل شود، ما با دست خود یک عطف‌به‌ماسبق ناجوری در زمینه ضعف دیپلماتیک خلق خواهیم کرد. پیامی که می‌دهیم این است که جان هر انسانی قیمتی دارد و بدتر از آن هم این‌که قضاییه بلژیک هم قیمتی دارد و این غیرقابل قبول است.
یادآوری کنیم که اسدی به ۲۰سال زندان محکوم شده به جرم تدارک سوء‌قصدی علیه اپوزیسیون ایران. چه پیامی خواهیم داد به دستگاه قضاییه خودمان، به شهروندانمان، و هم‌چنین به دمکراتهای ایرانی، با پذیرش عملی این آزادی که با تصویب این قرارداد ممکن شده؟
بعد، اگر همین منطق را ادامه دهیم، منبعد کافی است رژیم ایران و چرا نه هر کشور دیگری به‌ناحق یکی از شهروندان ما را زندانی کند، تا بلژیک تسلیم فشار شود و یک تروریست محکوم شده را تبادل کند. وقتی وارد مکانیسم شانتاژ می‌شوی مشکل در همین‌جاست. هم امروز خودمان را بستیم، هم فردا.
بنابراین سؤالی که از اکثریت مجلس و از فرد خودتان، آقای وزیر، می‌شود روشن است: آیا واقعاً داریم متنی را تصویب می‌کنیم که راه انتقال به ایران و آزادی یک تروریست شناخته شده را باز می‌کند با تمام پیام ضعفی که کشور ما بدین صورت از خود می‌دهد؟
تا آنجایی که به ما برمی‌گردد با توجه به اطلاعاتی که در دست داریم و خودتان در اختیارمان گذاشته‌اید، اعتراف می‌کنم که امکان ندارد چنین چیزی را بپذیریم. نه به‌خاطر این‌که به فکر دو نفری که در ایران زندانی هستند نیستیم، بلکه به‌خاطر این‌که قضاییه کشورمان فروشی نیست و نباید قابل فروش بشود. متشکرم. آن تصمیم بگیریم
خانم الس وان هوف ـ رئیس کمیته خارجی پارلمان بلژیک
تاآنجا که به خود من برمی‌گردد، من خودم آنچه که تروریست‌ها میتوانستند انجام دهند را دیدم، من در یک کنفرانس در پاریس شرکت داشتم، ما تنها نبودیم، پارلمانترهای اروپا هم بودند، از کنگره آمریکا هم بودند، روسای سابق دولت ها، ۱۰ تا ۲۰هزار نفر از هواداران، حتی بیشتر تا ۵۰هزار نفر، خیلی عظیم بود، من میتوانم تصور کنم چه اتفاقی می‌افتاد اگر میتوانستند یک بمب در این محل بگذارند چه عواقب مصیبت باری میتوانست داشته باشد، من باید به شما بگویم که رژیم ایران هیچ تعهد اخلاقی ندارد، او بخوبی می‌دانست که چه کسی آنجا حضور داشت، این دولت یک عملیات تروریستی در پاریس تدارک دیده بود. وقتی این توافق انجام شود این فقط یک شروع است. من می‌خواهم بدانم چطور می‌خواهید این را با این توافق اداره کنید. کاری که بقیه کشورها انجام ندادند،
در رابطه با دیپلماسی گروگان گیری صحبت شد، آیا این خطرناکتر نخواهد شد، با چنین توافقی، در رابطه با امنیت ملی خط قرمز چیست؟ اگر متهم محکوم شده درخواست کند، یا رژیم ایران درخواست کند، البته موضوع بررسی خواهد شد، فشار افزایش خواهد یافت، و رژیم ایران ادامه می‌دهد که بلژیکی ها را در خیابان دستگیر کند برای ایجاد فشار. موضوع حیاتی است
ساموئل کوگولاتی ـ نماینده پارلمان بلژیک
ضرورت چنین قراردادی خودش یک سؤال است و این‌که چه بردی دارد و از جمله کتمان نکنیم که این قرارداد سؤالهای جدی بر می‌انگیزد در رابطه با علائم سیاسی که در صحنه بین‌المللی ارسال می‌کند و ما همگی مطبوعات چند روز اخیر را خوانده‌ایم.
فریادهای جامعه مدنی به گوش ما می‌رسد، تظاهرات را درست جلو مجلس دیدیم. این فریادها مشروع هستند. پیشنهاد می‌کنم که گوشهای خودمان را نبندیم و این فریادها را بشنویم و کاملاً شفاف باشیم.
ما هر کاری از دستمان بر بیاید خواهیم کرد برای پشتیبانی از تلاشهای شما برای نجات جان افراد بیگناه قربانی حکومت خودکامه ایران. هر کاری خواهیم کرد. این یک اولویت است. اما به هیچ عنوان نمی‌پذیریم که چک سفید به رژیم ایران بدهیم.
در ۱۵ژوئن گذشته ما گفت‌و‌گوهایی داشتیم با نخست‌وزیر الکساندر دکرو، یادم می‌آید که نخست‌وزیر به زبان هلندی گفت: «در رابطه با پرونده دیپلمات اسدی که در کشور ما محکوم شده، یادآوری می‌کنم که بلژیک یک حکومت قانون است و اصل جدایی سه قوه یک اصل بنیادین است. در دستگاه قضایی بلژیک چیزی تحت عنوان تبادل زندانیان نداریم و پایه حقوقی در این رابطه وجود ندارد».
سؤالی که هست این است که با رأی دادن به این متن چه چیزی را مجاز می‌شماریم؟ آزادی اسدی؟ خیلی سر این صحبت کردیم. ولی مابازای نجات جان چه کسی؟ استاد ایرانی سوئدی دانشگاه بروکسل اگر اشتباه نکنم تابعیت بلژیک را ندارد، بنابراین شامل قرارداد مورد بحث در اینجا نمی‌شود.
هم‌چنین معتقدم باید خیلی رک و صادق باشیم در رابطه با ایرانیانی که به احکام بسیار سنگین در بلژیک محکوم شده‌اند. خیلی از اسدی صحبت شد ولی سه نفر دیگر هم هستند که به ۱۷ و ۱۸سال حبس محکوم شده‌اند. معیارهای انتقال به ایران شامل حال این ۴نفر می‌شود.
و بالاخره، سومین و آخرین نکته در صحبت‌هایم سؤالی است که صادقانه از خودم می‌کنم. آن هم علامت سیاسی است که ساطع می‌کنیم با بازگرداندن افرادی که مجرمیتشان در رابطه با سوءقصدهای تروریستی در خاک کشورهای عضو اتحادیه اروپا اثبات شده است. با برگرداندنشان به دولت خودشان چه پیامی می‌دهیم به دستگاه قضاییه خودمان؟ از جمله به دادسرا که کار طاقت‌فرسایی در این پرونده‌ها انجام داده و یا چه پیامی به شاکیان این پرونده می‌دهیم؟
آیا در آینده ما باز هم جرأت خواهیم کرد ایرانیها را دستگیر کنیم از جمله به‌دلیل اعمال تروریستی؟ اعمالی که قانون بلژیک را نقض می‌کند. ساده‌تر بگویم آیا باز هم جرأت دفاع از قانون در خاک خودمان را خواهیم داشت؟
از شما متشکرم.
مشروح اجلاس کمیته خارجی پارلمان بلژیک برای بررسی لایحه شرم آور معامله با رژیم آخوندی برگرفته از سایت سیمای آزادی
