چرا بعد از آشنایی با اهل سیاست و مبارزه، شیفته مجاهدین خلق هستم؟ چون انسانم آرزوست
شرمشان باد ز رسوایی خویش
این متاع شرف از وسوسه بفروختگان
(فریدون توللی)
تا کی میخواهید مردم را گمراه و سردرگم کنید؟ گرفتاری مردم ایران و نیروی پیشتاز آن مقاومت ایران برای تحقق امر سرنگونی یکی دوتا نیست.
دوچهرگی و دودوزهبازی عدهیی در خارج کشور که از پشت تریبونهای رادیو تلویزیونهای اینترنتی و غیراینترنتی؛ آت و آشغالهای خود را مدام بر سر ملت ایران خالی میکنند یکی از عوامل سردرگمی عاصیان میهن است. اینان با توان هر میزان از حرافی و عوامفریبی، نقش دیرین سیاسی خود را که به جیب رژیم ریخته می شد همچنان با سوژهیی دیگر ایفا میکنند.
به سالیان طولانی به مردم ناراضی آدرس سردار سازندگی رفسنجانی را می دادند. بعد خاتمی رفرمیست و بعد روحانی اصلاح طلب. با بیاعتبار شدن جملگان و کلیت نظام ملافاشیستی، امروزه متوسل به مسئله تحریم شده اند که فشار تحریم روی مردم است. عجبا که این سخن غلط و ریاکارانه، هم از زبان مدعیان ملی یا ملی مذهبی میشنویم؛ هم از ایادی و مزدوران شناخته شده رژیم. به راستی مرزبندی این دو گروه در کجاست؟
آدم ناگزیر میشود که بگوید بند ناف هردو برآمده از رَحِم رژیم است. بیدلیل نیست که یک دشمن مشترک دارند و آنهم مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت است.
بیدلیل نیست که مزدور نفوذی رژیم مثل مصداقی میان آنان لول میخورد. او را روی خط میآورند و ذرهیی شرم نمیکنند. برای آنان مهم این است که با مجاهدین خلق طرف شده است. هنرمند مقاومت آقای فریدون ژورک بهعنوان شاهد نوشت که او در زندان نقش مزدور نفوذی را داشت. در خارج هم موظف بدین وظیفه بود.
مدتی با مجاهدین خلق سر کرد تا اسمی بهم زند و دید آنجا با سد سدیدی مواجه است که از آن چیزی نصیبش نمیشود و دید میان رده بی خاصیت ها، مشکوکان مشغول بهتر میتواند در اذهان ساده و فاقد تجربه سیاسی شکاف و تردید ایجاد کند. این عنصر پلید مضمحل از آن قالتاقهای هفت خط است. موضع ضدرژیم می گیرد تا شتر وزارت اطلاعات را آنجا که میخواهد بخواباند.
آنکه به این مأمور دو چهره نقش، بیتفاوت است، کارش در جایی لنگ است. پای تحریم رژیم جنایتکار که میرسد، شیادانه میگوید تحریم باید روی رژیم باشد نه فشار روی مردم!!
نگارنده مصداقی را مثال قرارداد تا موضع دیگران را به حساب جهل و نادانی بگذاریم یا غرض و سوءنیتی حساب شده؟
در مورد مردم عادی تعدادی را میتوان به حساب ندانستن واقعیت دانست اما خانمها و آقایان میکروفنی و میزگردی را نمیتوان بیسوءنیت دید. این گوی و این میدان.
یکی از آن حضرات ادعا کند که اقلام خورد و خوراک و پوشاک و بهداشت در لیست تحریم آمریکاست. مگر از خامنهیی جنایتکار تا سایر مسئولان و مقامات رژیم در لیست تروریستی قرار نگرفتهاند؟ حقهبازی هم حدی دارد. قیمت اقلام خوراکی از جمله نان سیر صعودی دارد. بیاورید که گندم در لیست تحریم است.
همین تازگیها ارتش عراق هفت کامیون حامل دارو را که از ایران آمده بود توقیف کرد. رژیم وقیحانه ادعا کرد، این کامیونها ترانزیتی از ایران عبور کرده اند!!! خب رژیم که چهل و دو سال است یک حرف دروغ از دهانش بیرون نیامده پس لابد هفت کامیون از افغانستان فقیر آمده بوده برای گروههای تروریستی وابسته به رژیم ملایان.
شما نمیدانید که سپاه پاسداران مایحتاج روزانه مردم را از جمله دارو احتکار می کند و در بازار سیاه با قیمت سرسامآور به مردم می فروشند؟ آنانکه تحریم را فشار بر مردم تبلیغ میکنند از نظر این پیرمرد مشکوکند. با آنکه سر خودشان بی کلاه مانده نه انقلاب را دوست دارند و نه انقلابیون را. به بهانه راه های مدنی مردم را معطل میگذارند.
تازه برای یکی مثل من این سؤال مطرح است که این چه تحریمی ست که کشتیهای حامل نفت ایران به ساحل ونزوئلا هم میرسد. کور بازار که نیست، کشورهایی همچون عراق، سوریه و … به سود رژیم چه نقشی بازی می کنند.
این یک امر مسلم تاریخی ست که عملکردهای رژیم های دیکتاتوری که هوای نفوذ و توسعه طلبی در سردارند حاصل کارشان دامن ملت را میگیرد. نمونههای تاریخی بسیار است. سیاست که جای شوخی و جان من؛ جان تو نیست، مورد تجاوز قرار گرفته؛ خواه ناخواه در مقام دفاع از خود برمی آید، دامن قدرتهای جهانی را می گیرد به اعتراض. وقتی رژیمی مثل ملایان سوای فساد و سرکوب بیامان، دستهجات تروریستی در کشورهای دیگر راه میاندازد البته که باید با عکسالعملها هم مواجه شود، البته که متـأسفانه چوب آن را مردم میخورند.
به عملکرد و سرنوشت آلمان نازی نگاه کنید که چه نصیب آلمان و مردم غیور و زحمتکش آن شد. اگر حمایتهای بینالمللی نبود، اگر رجزخوانیهای سالیان و آدرسهای عوضی دادنهای شما نبود با همه سرکوبهای وحشیانه، مردم به مدد مقاومت کار قیام را تمام کرده بودند.
پس بیدلیل نیست که من شیفته دو قهرمان ملی و شجاع میهنم مسعود و مریم هستم، شیفته مجاهدین خلق و ارتش بیسلاح آزادیستان و جان برکفان کانونهای شورشی و شورای ملی مقاومت ایران هستم. هیچگاه اهل شترسواری دولا دولا نبوده ام.
دردا که نه تنها قدر این گوهران بیبدیل نمی دانید که بلکه رژیم آنچنانی را هم ترجیح میدهید. «کبوتر با کبوتر باز با باز / کند همجنس با همجنس پرواز».
برگرفته از: سایت همبستگی ملی
