یکی از مبانی پیشرفت دانش در همهی شاخههای آن، تمییز میان پدیدههای بهظاهر مشابه و افتراق آنهاست.شوربختانه در حوزهی مسائل ایران، “صاحبنظران” و تحلیل گران قادر به تمییز میان بازیگران گوناگون در این عرصه نبودهاند و بسیاری گروهها و افراد را یکجا و تحت عنوان “اپوزیسیون ایران” طبقه بندی کرده اند.
گرفتاری بزرگ این است که طبقه بندی مورد اشاره گمراه کننده بوده و پدیده های کاملأ متفاوتی را در یک طبقه جای می دهد۰تمایز بسیار مهمی که در این طبقه بندی نادیده گرفته شده تمایز میان افراد و گروه های ناراضی و مبارزان است۰ نادیده گرفتن این تمایز بنیادی، منشأ کج فهمی های بسیار در شناخت مسائل ایران معاصر بوده است.
