بیست و ششم دیماه سالروز فرار شاه از ایران است.
در چنین روزی قبل از این‌که شیخ به قدرت برسد و خمینی به ایران قدم بگذارد، دیکتاتوری سلطنتی حاکم بر ایران ،در اوج قیامها و برانگیختگی مردم ایران از نقطه‌عطف سرنگونی گذشت و شاه ناگزیر کشور را ترک کرد.
یک مدتی است که احساس خستگی میکنم واحتیاج به استراحت دارم.
خستگی یا درهم شکستگی!
آن روزها طتین فریادهای «مرگ بر شاه» که شعار محوری قیام بود، ایران‌زمین را زیر چکمه‌های دیکتاتوری سلطنتی به‌لرزه درآورده بود. زلزلهی که سرانجام در ۲۲بهمن۵۷ سلطنت را برای همیشه در زیر آوار کاخهای فساد و ظلم و استبداد شاهنشاهی دفن کرد.
دی ۱۳۵۷- پیروز باد ملت بر شاه ننگ و نفرت
دی ۱۳۵۷ – بگو مرگ بر شاه
این سال‌ها نیز در شرایطی به‌سالگرد ۲۶دی و فرار شاه می‌رسیم که طنین فریادهای «نه شاه میخوایم نه‌رهبر» و «نه شاهچیم نه‌شیخ‌چی، میلت‌چی‌ام میلت‌چی» در امتداد تکاملی همان شعار محوری، زمین را زیر پای دیکتاتوری دینی به‌لرزه درآورده و می‌رود تا طومار جنایت و چپاول آن را برای همیشه درنوردد.
«نه شاهچیم نه‌شیخ‌چی، میلت‌چی‌ام میلت‌چی»
تهران دانشگاه ملی ۲۲دی ۱۳۹۸
نه شاه میخوایم نه رهبر نه بد میخوایم نه بدتر
تهران – دانشگاه علامه – ۲۲ دی ۹۸
می‌کشم می‌کشم آن که برادرم کشت
خیابان حافظ ۲۱دی ۹۸
خامنه‌ای قاتله ولایتش باطله
آمل ۲۲دی ۹۸
مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر
تهران میدان آزادی ۲۲ دی ۹۸
نه تاج و نه عمامه آخوند کارت تمامه
تهران – دانشگاه ملی ۲۲ دی ۱۳۹۸
نه شاه میخوایم نه رهبری نه بد میخوایم نه بدتر
سلطنت پهلوی بیش از ۵۰ سال تسمه از گرده این مردم کشیده بود ،ولی سرانجام روز فوران خشم این خلق عاصی فرارسید
وقتی قیام مردم ایران شروع شد ابتدا شاه فکر میکرد می تواند با مانورهایی آب روی آتش قیام بریزد .
بطور مثال روز ۱۴ مرداد اعلام کرد که انتخابات مجلس از آزادی صد درصد برخوردار است
برای نمونه همانروز ۱۴ مرداد همزمان با وعده های رفرم ، گلوله های نیروهای سرکوبگر شاه ، شمار دیگری از مردم و جوانان اصفهان را به خاک افکند .
۱۷شهریور یک نقطه عطف درانقلاب ۵۷ بود ، بعد از آن شاه یکبار دیگر در ۱۳ آبان شلیک به مردم را آزمایش کرد .
گوینده تلویزیون: درست ساعت دوازده ونیم شلیک گاز اشک آور به داخل دانشگاه شروع شد و بعد از آن تعدادی تیر هوایی شلیک شد و بلافاصله ماموران انتظامی تیرها را به داخل دانشگاه تیراندازی کردند و متاسفانه دراین بین عده ای زخمی و عده ای هم کشته شدند .
شاه بوضوح دید که شلیک به مردم بپا خاسته نه تنها آنها را آرام نمی کند بلکه شعله را فروزانتر وقیام را تند و تیز تر می کند .اینجا بود که دیکتاتور یک بار دیگر دست به مانوری تبلیغاتی زد
«من نیز پیام انقلاب شما ملت ایران را شنیدم، من حافظ سلطنت مشروطه که موهبتی است الهی که از طرف ملت به پادشاه تفویض شده است هستم و آنچه را که شما برای بدست آوردنش قربانی دادهاید تضمین میکنم، تضمین میکنم که حکومت ایران درآینده براساس قانون اساسی، عدالت اجتماعی و اراده ملی و بدور از استبداد و ظلم و فساد خواهد بود. »
البته شاه که خودش را دربرابر قیام وامانده و درمانده می دید ، همزمان مانورهای سیاسی را هم شروع کرده بود .
شریف امامی: از امروز بنده شریف امامی ۲۰ روز پیش دیگر نیستم ،بنده نه به خودم و نه به بستگانم و نه به دوستانم دیگر فکر نخواهم کرد …….
در ۱۵ آبان ۱۳۵۷ شاه فرمان تشکیل دولتی نظامی به نخست وزیری ارتشبد ازهاری را میدهد
ازهاری : «سرنوشت چنین بوده که بنا به اراده ذات مبارک شاهانه مسئولیت اداره امور مملکت برای مدت محدود برعهده ام واگذار شود»
ویلیام سولیوان –آخرین سفیرآمریکا درایران –کتاب ”ماموریت در ایران”: «ساعت سه بعداز ظهر روز ۲۱ دسامبربرای ملاقات با نخست وزیر ازهاری به نخست وزیری رفتم چهره رنگ پریده و رنجور ازهاری ازبیماری او گواهی میدادازهاری به من گفت مطالبی را که می خواهد با من درمیان بگذارد از معالجه پزشکان برای او مهمتر است او گفت در این شرایط دیگر کاری از دست او ساخته نیست همچنین اضافه کردحکومت نظامی به یک اسم بی مسمی تبدیل شده وتوانایی ایجاد نظم از وی سلب گردیده»
و بالاخره شاه در ۱۱دی ازهاری را هم کنارگذاشت و شاهپور بختیاررا به منصب نخست وزیری گماشت اما چه سود . تمامی این مانورهای سیاسی هم مثل به گلوله بستن دردی از دیکتاتور دوا نمی کرد و قیام مردم هر روز اوج تازه ای می گرفت در نتیجه:
روز ۲۶ دی ۱۳۵۷ با فرار شاه از ایران ،۴ میلیون نفر در تهران به جشن وشادمانی پرداختند
مشکل شاه خستگی نبود مشکل درهم شکستگی یک دیکتاتور بود که به چشم می دید هیچ راهی برای مهار قیام مردم برایش باقی نمانده است درد شاه قیام و شعار سرنگونی بود
البته این دفتررا مردم ایران در ۲۲ بهمن درخیابانهای تهران و سایر شهرها برای همیشه بستند