مجاهد شهید احمد احمدی درسال ۱۳۲۵ دریکی از محله‌های خیابان سیروس تهران به‌دنیا آمد، رنج بیماری‌های گوناگونی که بعدها بازندگی پرتلاطم مبارزاتی درهم آمیخت، ازاو فردی مقاوم و پرتحمل ساخت.
درسال‌های دهه50 بود که در دبیرستان موسوی مشغول به‌کار شد. روابط انسانی و محبت‌آمیز احمد، پس‌از گذشت سالیان از شهادت او، درخاطر بسیاری از دانش آموزان وی هنوز باقی مانده‌بود. احمد توسط برادرش محمود که عضو سازمان بود با «سازمان پرافتخار مجاهدین خلق ایران» آشنا شد. درسال ۵۰ محمود دستگیر شد. شرکت دربیدادگاه‌های نظامی و مشاهدهٔ دفاعیات مجاهدین، انگیزه‌های سیاسی او را بارورتر کرد.
یک‌بار درسال ۵۲ احمد را همراه با برادران و خواهرانش دستگیر می‌کنند ولی بعد از مدتی آزاد می‌شود.دستگیری و شکنجه هم‌چون کوره‌ای گدازان احمد را می‌سوزاند و می‌ساخت و بدین‌ترتیب باعث ارتقای فعالیتهای احمد شد. تا جایی که به‌عنوان رابط تهران –مشهد سازمان انجام‌وظیفه می‌کرد.
به‌دنبال ضربه اپورتونیست‌های چپ‌نما و خیانت سردمداران این جریان در 28مرداد54، احمد هنگام رفتن به مشهد، در «فرودگاه مهرآباد» دستگیر و از همان‌جا روانه شکنجه‌گاه می‌شود. و بدین ترتیب 6ماه زجر و شکنجه آغاز می‌شود.
درزندان علاوه بر عوارض شکنجه، خونریزی معده هم پیداکرد. اورا به بیمارستان بردند وپس‌از معالجه دوباره به شکنجه‌گاه برگرداندند پاهایش کاملاً خونین وزخمی شده‌بود و استخوان پایش زیر دستگاه شکنجه ساواک موسوم به آپولو شکست ولی بااین‌همه ساواک از او دست‌بردار نبود. چرک زخم‌ها، ابتدا پاها و بعدازآن تمامی بدن او را فراگرفت. به‌طوری‌که مجبور شدند مجدداً او را به بیمارستان منتقل کنند.
تا بهمن‌ماه احمد بین کمیته و بیمارستان در آمدوشد بود. دیگر پاهایش کاملاً فلج شده‌بود و ساواک خوب می‌دانست که مرگ احمد قطعی است، اورا به سلول انفرادی بردند و بعد هم سریعاً به بهداری زندان قصر منتقل کردند تا وانمود کنند که به علت مریضی درزندان قصر فوت شده است!
چند روز بعد، در16بهمن ۵۴ ساواک طی نامه‌ای به به‌اصطلاح دادرسی‌ارتش، خبر شهادت احمد را اعلام‌کرد.
با شهادت احمد برگ دیگری بر پرونده جنایات رژیم وابسته شاه خائن افزوده شد ودر همان‌حال برکارنامه خون‌بار رزم و فداکاری مجاهدین‌خلق برای آزادی میهن، برگ زرین دیگری افزوده گشت.
از خانواده مجاهدپرور احمدی علاوه بر مجاهد شهید احمد احمدی که در زمان شاه به شهادت رسید، در زمان شیخ نیز خواهر و برادرش اشرف و علی احمدی نیز در راه نیل به آزادی خلق قهرمان ایران به شهادت رسیده اند.
یاد و راهشان گرامی و پر رهرو باد.
مجاهدان شهید علی و اشرف احمدی
