پایگاه اجتماعی مجاهدین، شیطان سازی وآلترناتیوسازی‌های باسمه‌ای

صحبتهای ابوالقاسم رضایی، مهدی ابریشم‌چی و محمدعلی توحیدی در همیاری سیمای آزادی

پایگاه اجتماعی مجاهدین، شیطان سازی وآلترناتیوسازی‌های

پایگاه اجتماعی مجاهدین، شیطان سازی وآلترناتیوسازی‌های باسمه‌ای

پایگاه اجتماعی مجاهدین، شیطان سازی وآلترناتیوسازی‌های

صحبتهای ابوالقاسم رضایی، مهدی ابریشم‌چی و محمدعلی توحیدی در همیاری سیمای آزادی

ابوالقاسم رضایی:

«ادعای اینکه مجاهدین در داخل کشور پشتیبان و پایگاه ندارند چیزی است که رژیم چهل سال است مطرح می کند. چهل سال است مدعی است مجاهدین را از بین برده است، چهل سال است از مردادماه سال ۶۰ که آن فرمانده سپاه پاسداران مدعی بود، تا امروز، دائم مطرح می کند که ۹۰ تا ۹۵ درصد سازمان ما نابود شده است و ما از بین رفته ایم. این ادعاها به این خاطر است که یک جنگ دوطرفه در ایران وجود دارد. یکطرف مردم هستند و مقاومت ایران و یک طرف هم رژیم قرار دارد. چهل سال است رژیم علیه این مقاومت لجن پراکنی می کند و یکی از میدانهای لجن پراکنی اش هم این است که بگوید مجاهدین پشتیبان و پایگاه اجتماعی ندارند و درواقع می خواهد این حرف را بگوید که «من، یعنی رژیم سرکوبگر سفاک، آلترناتیوی ندارم و باید به من رضایت بدهید هیچکس دیگری دیگر نیست». یکبار خواهر مریم در یکی از صحبت هایشان در همین مورد خطاب به رژیم گفتند که اگر راست می گوئید، فقط یک روز اجازه راهپیمایی به ما در داخل شهرها بدهید، تا بعد مشخص شود که ما پایگاه داریم یا نداریم؟ معلوم نیست چرا کسانیکه چنین ادعایی می کنند، چه رژیم و چه کسانیکه همسو با آن هستند، به این سوال پاسخ نمی دهند که پس چرا رژیم صبح تا شب هر اتفاقی که می افتد مدعی است که مجاهدین نقش اصلی را درآن داشته اند؟ بنابراین می بینید این ادعاها، پایه و بنیاد ندارد. من خطاب به هموطنانی که شاید سن و سالشان زیر سی یا زیر چهل سال باشد و سالهای اولی که رژیم آخوندی سر کار آمده بود و برای یک مدت کوتاهی امکان فعالیت سیاسی بود را یادآوری کنم. در آن سالها بزرگترین میتینگ های سیاسی در سراسر ایران، تنها توسط مجاهدین برگزار می‌شد میتینگ هایی در شهرهای مختلف، از تبریز تا شمال و تا میتینگ امجدیه. بزرگترین اش هم تظاهرات سی خرداد باشرکت ۵۰۰ هزار نفر بود که بدون اطلاع‌رسانی علنی به حمایت از مقاومت ایران آمده بودند. علاوه بر اینها، ما آمارهای دیگری هم داریم، در همان ایام (قبل از سی خرداد)، تیراژ نشریه مجاهد روزانه 600هزار بود (غیرقابل قیاس با تیراژ تمامی نشریات دولتی و سایر جریانات سیاسی). یا وقتی در اولین انتخابات مجلس شورای ملی به ظاهر اجازه شرکت به مجاهدین هم داده شد ولی همه کاندیداهای آن را حذف کردند، درتهران، برادر مسعود تنها ۵۰۰ هزار رأی در تهران آوردند و این آمار به‌رغم تمام تقلباتی بود که همانموقع شکایاتش را هم کردیم. مثلا حامیان آخوندها که بر سر صندوقهای رأی بودند، آرای به اسم رجوی را به اسم رجایی ثبت می کردند. این‌ها پایگاه اجتماعی مجاهدین را نشان می دهد. در همین دوران هم باید دید کدام گروهی است که می تواند ۲۴ بار همیاری بگذارد و هربار چندروز مداوم پشت سرهم مردم بیایند و حمایتشان را اعلام بکنند؟ تنها یک مورد دیگر نظیر اینرا نشان بدهید. در همین خارج کشور، هرساله مقاومت ایران یک میتینگ صد یا صدوده هزار نفره برگزار کرده است. در دوران خفقان، در دوران سرکوب که امکان رأی گیری نیست، شاخص ها همین مقولات است. ازطرف دیگر نفس استمرار مقاومت، یعنی مقاومتی که بطور مداوم حضور و حیات داشته است اگر پایگاه اجتماعی نداشت اگر از طرف مردم تغذیه نمی شد، اگر از طرف مردم افرادش تأمین نمی شدند و هزینه هایش تأمین نمی شد، چطور امکان دوام زیر اینهمه سرکوب، فشار و لجن پراکنی را داشت؟…»

 

در همین رابطه بیشتر مشاهده کنید:

موقعیت فعلی سیاسی و ویژگی‌های آن (صحبت های مهدی ابریشمچی، محمد محدثین، فروغ گلستان و ابوالقاسم رضایی در همیاری سیمای آزادی)

درباره مرزبندی نه شاه و نه شیخ در شورای ملی مقاومت ایران

ویژگی بیست و چهارمین برنامه همیاری با سیمای آزادی (سخنان مهدی ابریشمچی پس از پایان بیست و چهارمین برنامه گلریزان همیاری با سیمای آزادی تلویزیون ملی ایران)

خروج از نسخه موبایل