نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان – نگرانی جدی درباره سفر بچه شاه به برلین

نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان

به رئیس مجلس و رؤسای فراکسیون‌ها در پارلمان فدرال

نگرانی جدی درباره سفر بچه شاه به برلین

این سفر توهینی خواهد بود به میلیون‌ها ایرانی که دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند

فراهم کردن یک تریبون در مجلس فدرال آلمان برای رضا پهلوی این خطر را در پی دارد که یک مدل سیاسی اقتدارگرا مشروعیت یابد و تلاش‌های واقعی دموکراتیک مردم ایران تضعیف شود

رضا پهلوی اعلام کرده به‌ عملکرد خانواده‌اش «افتخار» می‌کند بدون آن‌که کشتارهای قومی و ساختار تک‌حزبی آن رژیم و هم‌چنین شکنجه سیستماتیک، سرکوب سیاسی و کنترلی را که توسط ساواک پلیس مخفی پدرش اعمال می‌شد محکوم کند

همکاری او با «عناصر امنیتی» رژیم کنونی به‌ویژه سپاه پاسداران این خطر را دارد که همان جلادانی را تقویت کند که مردم ایران در پی سرنگونی آنها هستند

آینده ایران نباید به انتخابی میان رژیم استبداد مذهبی کنونی و بازگشت به دیکتاتوری سلطنتی تقلیل یابد مجلس فدرال باید از آینده‌ای برای ایران حمایت کند که بر حاکمیت مردم، برابری جنسیتی، پلورالیسم و لغو مجازات اعدام استوار باشد

ما با این نامه مایلیم نگرانی جدی خود را درباره سفر برنامه‌ریزی شده رضا پهلوی به پارلمان فدرال آلمان در روز پنجشنبه آینده ابراز کنیم. ما بر این باوریم که فراهم کردن یک تریبون در مجلس فدرال آلمان برای او این خطر را در پی دارد که یک مدل سیاسی اقتدارگرا مشروعیت یابد و تلاش‌های واقعی دموکراتیک مردم ایران تضعیف شود.

اعتبار دموکراتیک مستلزم فاصله‌گیری روشن از سرکوب تاریخی است. با این حال، رضا پهلوی در آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرده است که به میراث و عملکرد خانواده‌اش «افتخار» می‌کند، بدون آن‌که کشتارهای قومی و ساختار تک‌حزبی آن رژیم و هم‌چنین شکنجه سیستماتیک، سرکوب سیاسی و کنترلی را که توسط ساواک پلیس مخفی پدرش اعمال می‌شد، محکوم کند. او بدین ترتیب یک روایت تجدیدنظرطلبانه را ترویج می‌کند. استقبال از او، توهینی به میلیون‌ها ایرانی خواهد بود که دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند.

در فوریه ۲۰۲۶، رضا پهلوی پس از تشکیل یک ائتلاف سیاسی کردی که برای یک ایران مبتنی بر جدایی دین و دولت و دموکراتیک فعالیت می‌کند، این جنبش‌ها را «جدایی‌طلب» نامید و چنین وانمود کرد که پس از سقوط رژیم کنونی، ارتش مأمور سرکوب آنها شود. چنین ادبیاتی بازتاب منطق سرکوبگرانه‌ای است که هم در دوران سلطنت پیشین و هم در حکومت استبداد مذهبی کنونی به کار گرفته شده و پرسش‌های جدی در مورد تعهد او به کثرت‌گرایی و حقوق ملیت‌ها ایجاد می‌کند. رضا پهلوی بدین ترتیب به‌عنوان مانعی برای تغییر رژیم در ایران عمل می‌کند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داده است که ایرانیان مقیم خارج نگران هستند که حامیان رضا پهلوی در خارج کشور فعالیت‌های سرکوبگرانه‌ای انجام می‌دهند تا دیگر مخالفانی را که از بازگشت سلطنت حمایت نمی‌کنند، ساکت کنند.

مشروعیت دموکراتیک باید از مردم ایران ناشی شود، نه از قدرت نظامی خارجی. رضا پهلوی بارها خواستار مداخله نظامی خارجی علیه ایران شده است. حمایت از بمباران کشور خود – که تلفات متعدد غیرنظامی به همراه داشته است – پرسش‌های جدی نه تنها از نظر حقوق بین‌الملل بلکه درباره حاکمیت ملی نیز مطرح می‌کند.

چارچوب پیشنهادی رضا پهلوی برای یک «دوره گذار» فاقد تضمین‌های اساسی دموکراتیک است. این چارچوب یک دوره انتقالی را پیش‌بینی می‌کند که در آن قوه مجریه، قضاییه و مقننه از طریق انتصابات متمرکز می‌شوند که تحت اختیار شخصی او انجام می‌گیرند، به‌جای آن‌که بر حق رأی عمومی و کثرت‌گرایی نهادی استوار باشند. افزون بر این، آمادگی اعلام‌شده او برای همکاری با «عناصر امنیتی» رژیم کنونی – به‌ویژه سپاه پاسداران – این خطر را دارد که همان جلادانی را تقویت کند که مردم ایران در پی سرنگونی آنها هستند.

تصمیم درباره آینده ایران نباید به انتخابی میان رژیم استبداد مذهبی کنونی و بازگشت به دیکتاتوری سلطنتی تقلیل یابد. مجلس فدرال باید از آینده‌ای برای ایران حمایت کند که بر حاکمیت مردم، برابری جنسیتی، کثرت‌گرایی و لغو مجازات اعدام استوار باشد.

نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان – نگرانی جدی درباره سفر بچه شاه به برلین