نامه آقای حسین اسکندریان به کمیسیون امنیت و ضد تروریسم شورای ملی مقاومت ایران
با احترام، اینجانب حسین اسکندریان، خلبان عضو شورای ملی مقاومت ایران، بدینوسیله میخواهم یک مورد تلاش وزارت منفور اطلاعات علیه خودم را از طریق کمیسیون به اطلاع عموم هموطنان برسانم.
اخیرا اطلاع پیدا کردم که برادر همسرم (به نام نوری وثوقی) در حالیکه بخاطر من و سوابقم در تیم پرواز رهبر مقاومت پناهندگی سیاسی گرفته و سپس سیتی زن فرانسه هم شده بود، بعد از مراجعه به سفارت رژیم در فرانسه، به ایران تحت حاکمیت آخوندها رفته است. وی ابتدا حدود یک هفته به ایران رفته و بعد به فرانسه آمده و مجددا بعد از حدود 10روز همراه همسر فرانسوی اش به ایران بازگشته است و این بار در مدت اقامتش در ایران در یکی از هتل های وابسته به وزارت اطلاعات مستقر بوده است. در این مدت وزارت اطلاعات ضمن تخلیه اطلاعاتی، تور مسافرتی نیز به قم و مشهد و اصفهان و شیراز برای آنها ترتیب داده است. متعاقبا پس از دریافت توجیهات مورد نظر بار دیگر راهی فرانسه شده است.
نیازی به توضیح ندارد که خزیدن زیر قبای ملاهای خونخوار، توسط یک پناهنده سیاسی، که بر روی خون و رنج صدها هزارشهید و زندانی سیاسی موفق به دریافت استاتوی پناهندگی سیاسی شده، یک خیانت آشکار است که سیتی زن شدن بعدی هم بر بار این خیانت می افزاید، زیرا که بر روی همان پناهندگی سیاسی تابعیت مربوطه را کسب کرده است. از طرف دیگر واضح است که مانند بسیاری نمونه های دیگر در تاریخچه شورای ملی مقاومت ایران، آخوندهای ضد بشر از این طریق برای من به عنوان یک عضو قدیمی شورا با توجه به سابقه ام از سال ۱۳۶۰، دام پهن کرده اند و الا شکار طرف مربوطه فی نفسه چندان بهایی نداشته و ندارد. اما من به محض اطلاع از خیانت این فرد، اولاً، رابطه خودم را با او بکلی قطع کردم.
ثانیا به وزارت بدنام اطلاعات می گویم، اینگونه توطئه ها، در مورد اینجانب عکس عمل میکند و عزمم را برای پای فشردن بر مرزبندی ها و خطوط استوار مقاومت برای سرنگونی رژیم تروریست و منفور آخوندی جزم تر میکند.
ثالثا به همه هم میهنانم تأکید میکنم که برای مقابله با توطئه های تروریستی رژیم آخوندی و ممانعت از گسترش شبکه اطلاعاتی و تروریستی آن در خارج از ایران، تنها راه، مرزبندی هرچه قاطع تر با رژیم ضد بشری ولایت فقیه است و همچنانکه در بیانیه ملی ایرانیان (که منهم از امضاء کنندگان آن به عنوان مصوبه شورا هستم) تصریح شده است: «طرد و تحریم این رژیم خط قرمز پیکار آزادی ملت ایران است و عبور از این خط قرمز که حصار حیاتی و مرزبندی ملی ایرانیان در برابر حاکمیت آخوندی است، ازسوی هرفرد یا جریان سیاسی هرچند سابقه یا داعیه مخالفت با رژیم داشته باشد خیانت و خروج از جبهه مخالفین رژیم محسوب میشود».
علاوه بر این من معتقدم همچنانکه در ۳۳ سال گذشته ثابت شده و به چشم دیده ام، تشبثات آخوندها از طریق کارزار اهریمن سازی و پرونده سازی و زد و بند با دولتها علیه جنبش مقاومت و همچنین به کار گرفتن عوامل گوناگون و اقدامات خائنانه نظیر دو عضو باصطلاح مستعفی شورا (قصیم وروحانی) و چه از طریق به کار گرفتن افراد زبون و سست عنصر مانند نوری وثوقی، صفوف مقاومت و ایرانیان میهن پرستی را که حول این مقاومت خونبار گرد آمده اند، هوشیار تر و مستحکم تر و عزم آنها ر ا برای سرنگونی فاشیسم دینی حاکم بر ایران جزم تر میکند.
به واقع ارگانهای پناهندگی کشورهای غربی میباید پناهندگی و اقامت کسانی را که توسط رژیم آخوندی آلوده و یا خریده شدند و به ایران رفتند لغو و آنها را اخراج کنند چرا که علاوه بر لطمه ای که از این طریق به همه پناهندگان واقعی وارد می آید، این قبیل خیانت کاران مستعد ترین افراد برای بکارگیری توسط وزارت اطلاعات آخوندی و گسترش شبکه جاسوسی و تروریستی در این کشورها هستند.
