نامهٔ محمدحسین امیدی

نامهٔ محمدحسین امیدی

ابلاغیه قطع ارتباط مزدور علی محمد رحیمی را درسایت افشاگر دیدم. درفاصله زمانی کوتاهی که من با او آشنا شدم ازیک طرف شاهد مایه گذاری سازمان بودم که برای این فرد پرداخت کرده و از طرف دیگر عاقبت بی مرزی اورا به چشم دیدم.

 اولین بار که من درابتدای آذر ۱۴۰۲ بی مرزی او را دربرخورد با یکی ازمزدوران انجمن نجاست  درآلبانی  در خیابان دیدم مشکوک شدم بخصوص که درهفته های گذشته تماس مستمر با ایران داشت، شک مرا بیشتر برانگیخت تا سرانجام او را  در جبهه مزدوران دیدم.  برای خودم بیش ازهمیشه مرزبندی قاطع با  رژیم جنایتکار و ماموران و مزدورانش برایم روشن بوده و روشن تر شد.

نامه دست نویس محمد حسین امیدی

من به گذشته خود افتخار میکنم و هیچ گاه دست از هواداری و حمایت از سازمان برنخواهم داشت.

من مطمئن هستم که کلیه تلاش های مذبوحانه رژیم درآلبانی که بامزدوران دون پایه ای مثل ابراهیم مرادی و سرفراز رحیمی که برای ایجاد محدودیت و شیطان سازی و فعالیت های تروریستی علیه مجاهدین انجام میدهند راه بجایی نمی برد.

درشرایط روشن و مشخص امروز که رژیم پا به گور درسراشیبی سقوط است وعنقریب در پرتوی قیام های مردمی و بدست توانای ارتش  آزادیبخش ازصحنه حذف و جارو خواهد شد. و از تشبثات کنونی راه به جایی نخواهد برد.

محمد حسین امیدی

۱۴۰۲/۱۰/۱۲

نامهٔ محمدحسین امیدی
خروج از نسخه موبایل