روزگاری بود که بعداز سقوط دولت سابق عراق، آسمان مقاومت ایران تیره و تار می نمود. آخوندهای جنایتکار و حامیان مماشاتگر بین المللی آنها نیز فرصت را غنیمت شمرده و برای تعیین تکلیف نهایی مجاهدین خیز برداشته بودند. عراق در سینی طلایی تقدیم رژیم شده بود و دخالتهای تجاوزکارانه آخوندها در عراق روز به روز گسترش پیدا می کرد به نحوی که آخوند خامنه ای مقامات عراقی را احضار و امر و نهی می کرد، گویا که عراق مستعمره رژیم آخوندی است.
به عنوان نمونه خبرگزاری ایسنای رژیم در تاریخ ۱۱/۱۲/۸۷ با اشاره به ملاقاتی که خامنه ای با طالبانی رئیس جمهور سابق عراق داشت نوشت: «…[خامنه ای] بهتوافق دو جانبه درخصوص اخراج [مجاهدین] از عراق اشاره و تأکید کردند: این تصمیم باید عملی شود و ما منتظر تحقق آن هستیم.»
مداخلات رژیم و صدور ارتجاع، منحصر به عراق نماند و روز به روز در حال گسترش در منطقه بود به نحوی که آخوند مهدی طائب از نزدیکان خامنه ای و فرمانده قرارگاه موسوم به عمار رژیم در آبانماه سال1395در یک تلویزیون حکومتی با وقاحت از طرح اشغال عربستان و مکه توسط مزدوران رژیم در یمن صحبت کرد. وی پیش از آن نیز بر تصرف چهار پایتخت عربی، بغداد، دمشق، بیروت و صنعا تأکید کرده بود. علاوه بر آن در تاریخ ۶ اردیبهشت ۹۶ آخوند علی سعیدی نماینده ولی فقیه در سپاه نیز مدعی شد:
«انقلاب اسلامی در عرصه منطقهای و بین المللی به پیروزیهای بسیار شگفت انگیزی دست یافته و عمق استراتژیک و نفوذ معنوی انقلاب از ساحل مدیترانه تا تنگه باب المندب را درنوردیده» (خبرگزاری فارس۶/۲/۹۶) اما از آنجا که حرکت هستی براساس قانونمندی است و نه پیروزی های بادآورده، مقاومت مردم ایران با پایداری حماسی و پرشکوهش اثبات کرد وقتی در مقابل یورش های دیوانه وار آخوندها بایستد، جهانی را به مقاومت و ایستادگی وا می دارد. و حالا دوران اعتلای مقاومت از یک سو و حساب پس دادن آخوندها بابت همه جنایتها و مفت خوریهای40 سال گذشته از سوی دیگر، فرا رسیده است.
این روزها که ابر و باد و مه و خورشید فلک میهن دست اندرکارند تا طرحی نو در اندازند، حال و روز رژیم فلک زده آخوندی که تمام ذخایر استراتژیکش به انتها رسیده و در سراشیب سقوط به هر خس و خاشاکی چنگ می زند تماشایی است.
در آن روزها که دیو ارتجاع تنوره می کشید، عوامل اطلاعاتی و مأموران پیشانی سیاهش را تحت عنوان «خانواده» گله وار روانه اشرف و لیبرتی می کرد تا در معیت گزمه های دولت دست نشانده اش مالکی جنایتکار، به ترکتازی و عربده کشی علیه «عزیزانشان»!! (که ما باشیم!!)، بپردازند که «زبانتان را از حلقوم بیرون می کشیم»، «خاک اشرف را به توبره می کشیم»، «لیبرتی را نیز همچون اشرف با خاک یکسان می کنیم» و … بلافاصله هم بعداز این زمینه سازی ها، حمله و هجوم جانیان تا دندان مسلح و موشک بود که روانه اشرف و لیبرتی می شد.
اما حالا که دوران عوض شده و دستشان از همه جا کوتاه است، همان مأموران پیشانی سیاه و دوره گردش را سراغ خانواده های مجاهدین می فرستد تا با بهانه عید و سال نو، در «دیداری صمیمی با رنگ و بوی نوروز…»!! از «عزیزانشان»!! بخواهند که به «ایران اسلامی»! که لابد مهد آزادی! و دموکراسی! شده است برگردند. میهنی که در آن خبری از دار! و درفش! و سنگسار! و … نیست و زندانیان در زندانها خودکشی نمی شوند، اصلا گورخوابی نمی دانند که چه صیغه ایست و خبری از فروش اعضای بدن نیست و … چرخ روزگار گربه را عابد و مسلمان کرده است.
این دیدارهای زورکی و فرمایشی مأموران وزارت اطلاعات که در اغلب استانها و هرجا که پادوهای اطلاعاتی و مزدوران ولگرد نجاستی رژیم چرا می کنند، برقرار است و از روی فلاکت و اجبار باید کاسه گدایی برداشته و التماس کنند که فرزندانشان! که هرکدام بیش از ۳۰-۴۰ است از همه چیز خود گذشته و برای سرنگونی این رژیم ضدبشری می جنگند، به زندگی ذلیلانه تحت حاکمیت آخوندها برگردند!! آرزویی که خمینی با خود به گور برد قطعا پس مانده هایش از این دست و پا زدن ها نصیبی نخواهند داشت.
از جمله همین گشتاپوی آخوندی، مزدوران صمد اسکندری و فتح الله اسکندری هستند که با خفت و خواری در زنجان سراغ خانواده های مجاهدین می روند. آنهم در روزهایی که شعار مردم «مرگ بر روحانی»، «مرگ بر خامنه ای» است و اعلام می کنند که «اصلاح طلب، اصول گرا دیگه تمومه ماجرا» و …
این است سرنوشت مأموران گشتاپوی آخوندی که در روزهای سخت مردم ایران، جانب جانیان حکومتی را گرفته و از هیچ خیانت و فرومایگی علیه مردم و مقاومت سرفراز آنها فروگذار نکردند. بی تردید در فردای سرنگونی رژیم آخوندی این جانیان در دادگاههای مردمی و عادلانه، مورد محاکمه واقع شده و عبرت تاریخ خواهند شد.
م. صادقی
اردیبهشت ۹۷
