زندانی سیاسی علی معزی در پیامی از زندان تهران بزرگ (فشافویه) مینویسد:
گردهمایی عظیم و باشکوه ایرانیان در پاریس جایگاهیست که پایداری اشرف نشانان و خانوادههای شهدا؛ ایستادگی زندانیان سیاسی؛ فعالیتهای کانونهای شورشی؛ خروش خیزشها و اعتراضات مردمی؛ مطالبات تجمعات و اعتصابات؛ تلاشهای حقوق بشری و کارزارهای جهانی مقاومت؛ همه در آنجا با هم تلاقی میکنند.
زندگی در فضای آلوده به دروغهای بزرگی همچون ولایت مطلقه فقیه؛ اصلاح طلبی و اصولگرایی کاذب؛ ملی گرایی پوشالی؛ مدافع حرم؛ پاکدستی؛ تدبیر و امید؛ اقتصاد مقاومتی و آلوده به ادعاها و نامگذاریهای نامربوطی همچون جمهوری اسلامی و مردم سالاری دینی؛ انتخابات آزاد؛ اقدام و عمل و صدها اصطلاحات انحرافی و توخالی دیگر؛ روح و روان یک ملت را آشفته و متناقض کرده است.
علاوه بر آن مردم و مقاومت ما سالهاست که ما بین سنگ آسیاب سرکوب و استبداد آخوندی و مماشات و میدان دادنهای خارجی پیوسته له و لورده شدهاند اما هر بار قامت راست کرده و تسلیم نشده و جنگیدهاند
این گردهمایی بزرگ زبان حال ملت به گروگان گرفته شدهای است که برای خود آزادی و دموکراسی و برای جهانیان صلح و آرامش را میخواهند. از کارکردهای این گردهمایی فوران عناصری از جنس امید و اعتماد و انگیزه و انرژی و عشق و ایمان به میان هم میهنان زجردیده ماست.من از عزت و اعتبار مقاومت ایران و این همه همبستگی احساس غرور میکنم و دوران پر مهر و محبت رهایی و شکوفایی میهنم را بسیار نزدیک میبینم.
