تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک
همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
اعتراض به اشغال کرسی ایران در سازمان ملل توسط فاشیسم دینی
با ۷۲ بار محکومیت در مجمع عمومی و دیگر ارگانهای ملل متحد
رژیم آخوندها باید از سازمان ملل اخراج و حق رأی آن بهطور موقت
به شورای ملی مقاومت یگانه آلترناتیو دموکراتیک و مستقل واگذار شود
تظاهرات یاران شورشگر در اعتراض به حضور پزشکیان در نیویورک
مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر
مرگ بر ارتجاع ساواک باشه یا سپاه
نه شاه میخوایم نه ملا لعنت به دیکتاتورها
گزارش تلویزیون فاکس نیوز از تجمع و تظاهرات در برابر مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نیویورک
تظاهرکنندگان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل پرچمهای مقاومت و پوسترهای اعتراض را برافراشتند
به گزارش تلویزیون فاکس نیوز تظاهرکنندگان در شهر نیویورک تجمع کردند و پرچمهای مقاومت ایران و پوسترهایی را در دست داشتند؛ این در حالی است که پرزیدنت ترامپ و پزشکیان هر دو قرار است در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت کنند.
بر اساس گزارشهای تصویری، در ویدیو پرچمهای ملی ایران و آرم سازمان در دست جمعیت دیده میشود و جمعیت شعار «رجوی آری و نه به ملا، آنها تروریست هستند و باید بروند» سر میدهند. تظاهرکنندگان همچنین شعار دادند: «تغییر تغییر تغییر، تغییر رژیم به دست مردم ایران».
آناهیتا سامی؛ تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
دوستان آزادی، حامیان دموکراسی، امروز در قلب شهر نیویورک، در مقابل سازمان ملل، هزاران نفر با صدایشان گرد هم آمدند. از همه شما تشکر میکنم به خاطر اینکه اینجا گرد هم آمدید با یک پیام واحد؛ اینکه مردم ایران دیکتاتوری مذهبی حاکم بر کشورشان را رد میکنند.
ما اینجا از طرف مردمی گرد هم آمدیم که صدایشان به سکوت کشانده شده، حقوقشان سلب شده و مردمی که قیمت عظیمی برای رسیدن به آزادی پرداختند، ولی با این حال هرگز تسلیم نشدهاند و همواره متحد برای آزادی بودند و نزدیکتر از همیشه به آزادی.
چند دهه سرکوب و اعدام؛ حسابرسی از چه کسانی مطالبه میشود؟
ما امروز خواهان حسابرسی هستیم بابت چند دهه سرکوب، اعدام، تروریسم و جنایت علیه بشریت.
اینجا هستیم برای اینکه درخواست حسابرسی بکنیم از کسانی که چند دهه قتلعام، کشتار، ترور و گروگانگیری کردند.
کرسی ایران در سازمان ملل متعلق به مردم ایران هست. واقعیت این است که پایههای این جنبش و در مرکز آن سازمان مجاهدین قرار دارد که ۶۱ سال تأسیسش را جشن گرفتیم. این سازمان، بهرغم اعدامهای رژیم شاه و اعدام همه بنیانگذارانش و قتلعامهای رژیم آخوندها، علیرغم دهها هزار تن از آنها، قویتر از همیشه است.
امروز رهبران جهان در سازمان ملل هستند و سخنرانی میکنند، در هشتاد و یکمین مجمع سازمان ملل، ولی مردم ایران خودشان هستند که موضعشان را روشن میسازند. ایران متعلق به کسانی است که برای آزادی فدا کردهاند.
ایران آزاد و دموکراتیک؛ چه آیندهای برای مردم ایران ترسیم میشود؟
متعلق به کسانی است که بهخاطر حقوق پایهای زندانی شدهاند، بهخاطر کسانی که همچنان با استبداد، با قیمت شدید سرکوب، مبارزه میکنند و متعلق به ایران آزاد و دموکراتیک و متعلق به یک آلترناتیو دموکراتیک هست؛ آلترناتیو دموکراتیکی که شورای ملی مقاومت میتواند این را به ارمغان بیاورد.
اکنون…
پیام کسی را خواهیم شنید که بیش از چهار دهه صدای پایداری، امید و مبارزه برای آزادی بوده است؛ زنی که در تاریکترین سالهای سرکوب تسلیم نشد، در برابر دیکتاتوری ایستاد، موانع تاریخی علیه زنان را در هم شکست و نسلی را به شورش و قیام فراخواند؛ چشمانداز یک ایران آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر رأی مردم را به جهان عرضه کرد.
رئیسجمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران، مبتکر طرح دهمادهای برای آزادی، برابری، جدایی دین از دولت، لغو مجازات اعدام و برگزاری انتخابات آزاد؛ لطفاً به پیام خانم مریم رجوی گوش فرا دهیم.
پیام خانم مریم رجوی به تظاهرات ایرانیان آزاده در نیویورک در برابر سازمان ملل متحد
ژنرال وسلی کلارک فرمانده نیروهای ناتو در اروپا ۲۰۰۰-۱۹۹۷، کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا ۲۰۰۴
از شما میخواهم بگم که چه افتخار بزرگی برای من است که اینجا هستم، در حمایت از یک ایران آزاد، و دیدن دوستان یک ایران آزاد در اینجا. یک ایران آزاد.
و میخواهم به اونایی که در داخل ایران هستند بگم: شما به آزادی خواهید رسید. ما این رو میدونیم که آن زمان خواهد رسید.
ما اینجا در نیویورک هستیم؛ جایی که هفتهای که رهبران سراسر جهان اینجا گرد هم میان تا در رابطه با دیپلماسی صحبت کنن، تلاش کنن اختلافاتشون رو حل بکنن و سر بگذارند و آینده بهتری رو رقم بزنن برای انسانها.
ولی یک گروهی که اینجا هست، تعدادی از رهبرانی که اینجا هستن، نباید اینجا باشند. و اونها رهبران تحت حمایت سپاه پاسداران هستند که دشمنان آزادی بشر، دشمنان دموکراسی و کسانی هستند که در جهان هرجومرج ایجاد میکنند.
۴۷ سال حکومت؛ میراث خمینی برای مردم ایران چه بود؟
آنها نباید اینجا باشند.
۴۷ سال پیش، یک حاکم جدید در ایران به حکومت رسید.
او یک رهبر مذهبی بود که از نجف به تبعید رفته بود.
از پاریس اومد و وارد ایران شد و با بدترین جلادان ساواک همکاری کرد، یعنی اونها رو وارد کرد.
خمینی یک دیدگاه بنیادگرایانه و توسعهطلبانهای از اسلام رو نمایندگی میکرد و میخواست همه خاورمیانه رو بر اساس سلطه خودش دربر بگیره و کشورهای مسلمان رو با وادار کردن مردم به پذیرش این حکومت و اجازه ندادن به اینکه ایران مدرن بشه، تحت تأثیر قرار بده.
و امروز جهان این بحران رو داره به خاطر میراث او.
مردم ایران بزرگترین قربانیان اون هستن.
حق سیاسیشون ازشون سلب شده.
حقوق بشرشون ازشون سلب شده.
آزادی بیان، آزادی تجمع و حتی آزادی پوشش.
و با فسادشون، حقوق و در واقع سرمایههای مردم ایران رو به تاراج بردند.
میدونید که ایران چه خدمتی کرده به تمدن بشری و اکنون این افراد تحت عنوان یک حکومت مذهبی اومدن وارد شدن. در قرن ۲۱ چه جایی وجود داره برای یه حکومتی که هدف اصلیش رو نابودی دیگر حکومتها میدونه و میخواد میلیونها نفر رو بکشه، سال به سال، و دههها درگیر تلاش برای دستیابی به سلاحهایی است برای کشتن و حمله به دیگر مردم و همزمان مردم همون کشور رو به تسلیم وادار میکنه، تحت تسلط خودش میگیره؟
کسانی که شایسته حقوق بشر هستن، این حکومت در ایران در قدرت هست. امروز نباید مشروعیتی داشته باشه که اینجا در نیویورک داشته باشه، بهعنوان عضو سازمان ملل. آیا اینجا جمع شدن در نیویورک و پذیرفتن حکومت ایران در میان خودشون، حکومتی که شبکهای از ترور ایجاد کرده، از شروع ایران در دهه هشتاد میلادی هزاران نفر رو کشته، در همکاری با دیگر دولتها مستمراً خواهان نابودی دیگر کشورها و ملتها شده، با هر تلاشی در مردمش، مسالمتآمیز برای تغییر، مخالفت کرده، جلوشون ایستاده، هزاران نفر رو زندانی کرده و سازمان ملل خودش همین امسال هزاران نفر رو کشته و هر روز داره اعدام میکنه چون یک دیدگاه سیاسی دیگه داره، چرا این دولت امروز در نیویورک هست؟
از بحران منطقهای تا امید به تغییر؛ نقش مقاومت از نگاه سخنران چیست؟
حالا این حکومت…
حکومت الان میخواد با نقض قانون بینالملل، نقض قوانین دریایی و بستن تنگه هرمز، جامعه بینالمللی رو در واقع به چالش بکشه و حتی از متحدانش میخواد که بابالمندب رو ببندن، با موشکهای بالستیکش و در پی سلاح هستهای است.
این چه دولتیه که بخواییم اینجا در نیویورک بهعنوان یک دولت، به رسمیت بشناسیم؟
ولی امید وجود داره؛ امید برای تغییر. و این تغییر توسط شورای ملی مقاومت ایران هدایت میشه.
این امید جهان هست، نه فقط برای مردم ایران. امیدی است برای جهان.
چند دهه تحت رهبری خانم مریم رجوی، این مقاومت و سازمان مجاهدین در مقابل استبداد آخوندها مقابله کردن، مقاومت کردن و همین جنبش هست که بزرگترین دشمن آخوندها هست، که بیشتر از همه از همونها میترسه و امیدی هست برای تغییر در ایران و همچنین امید برای صلح.
مجاهدین در همه استانهای ایران حضور داره و شما در قلبهای میلیونها میلیون ایرانی هستید.
شما سازمانیافته هستید، شما مقاومت میکنید، ایستادگی میکنید و به ما و به جهان بیرون میگین که اونجا چه خبره.
که تغییر…
شما در پی تغییری هستید، در پی دولتی هستید که میخواد مردم رو نمایندگی کنه، آرزوهای اونها رو نمایندگی کنه؛ آزادی و انتخاب رهبران توسط مردم، انتخاب آزادانه پوشش و انجمنها و سفر و هر امکانی که بقیه مردم در جهان این حق رو ازش برخوردارند.
امروز سازمان مجاهدین درگیر مقاومت هست؛ از اقدامات کوچک مقاومتی گرفته تا سایر اقدامات، تا به این رژیم نشون داده بشه در ایران این رژیم تحت حمایت سپاه پاسداران باید برکنار شود.
کارلا سندز سفیر پیشین آمریکا در دانمارک
بسیار خوشحالم که در مقابل سازمان ملل ایستادم و در مقابل هزاران تن از شما صحبت میکنم که از سراسر آمریکا به اینجا اومدید تا به جهان بگید که کرسی ایران در سازمان ملل متعلق به مردم ایران هست و نه حاکمان سرکوبگر.
ما امروز اینجا گرد هم اومدیم تا در کنار ملت پرافتخار ایران بایستیم که همواره در پی آزادی و دموکراسی خودش بوده.
ما در کنار ایرانیانی هستیم که برای آزادی مبارزه میکنند؛ چیزی که جداییناپذیر از آزادی و ثبات در سراسر جهان و به سود امنیت آمریکا هم خواهد بود.
گروگانگیری و تروریسم؛ چرا سخنران خواهان تغییر سیاست در قبال ایران است؟
چند دهه هست که رژیم ایران شهروندان سراسر جهان رو تهدید کرده، افراد خارجی رو گروگان گرفتن و از طریق اون باجخواهی کردن، تروریسم رو تحمیل و مالی کردن، در پی سلاح هستهای بودن، دیپلماسی رو سرکوب کردن و در راهاندازی جنگ و نزاع در خاورمیانه و کشورهای سراسر جهان نقش داشتن. و مردم آمریکا شایسته سیاستی هستند که به این تهدید پایان بده.
نه سیاستی که فقط بیاد از بحران به بحران بعدی اون رو هدایت بکنه.
پرزیدنت ترامپ روشن ساخته که رژیم ایران هرگز اجازه نخواهد داشت سلاح هستهای داشته باشه که آمریکا و هم متحدانش رو بدون پرداخت هزینه تهدید کنه.
در چند ماه اخیر نشان داده شد که هرچند عملیات نظامی رژیم رو تضعیف میکنه، ولی فقط نیروهایی در داخل ایران هستن که میتونن تغییر و صلح بادوام رو برقرار کنن. ایجاد صلح بادوام، حمایت از مردم ایران و مقاومت سازمانیافته اونها، لازمه برای رقم زدن تغییر در ایران.
بنابراین ما در کنار مردم ایران ایستادهایم که هم دیکتاتوری شاهها رو رد میکنن و هم دیکتاتوری مذهبی آخوندها رو رد میکنند.
ما در کنار کانونهای شورشی شجاعی ایستادهایم که با سرکوب در داخل ایران مقابله میکنن و در کنار زندانیان سیاسی که به مقاومت ادامه میدن، بهرغم شکنجه، انفرادی و تهدید اعدام.
از زندان تا مقاومت؛ چرا از نقش سازمان مجاهدین سخن گفته میشود؟
این زندانیان سیاسی طی هفتههای اخیر با شجاعت پیامهایی رو فرستادن از زندان و از خواست خودشون دفاع کردن برای حمایت از اپوزیسیون اصلی ایران و در شصتویکمین سالگرد سازمان گفتند که هم دیکتاتوری شاه و هم دیکتاتوری آخوندها را رد میکنند.
ما در کنار خانوادههایی ایستادهایم که قربانیان این رژیم هستند، در گرامیداشت فداکاری آنها.
همچنین باید نقش مرکزی سازمان مجاهدین خلق ایران را به رسمیت بشناسید؛ جنبشی که مقاومت ایران هست و مبارزه خستگیناپذیر و پرهزینه خودشون رو به مدت ۶۱ سال علیه دیکتاتوری برقرار کرده.
اعضای سازمان مجاهدین زندان، شکنجه، قتلعام، حملات تروریستی و یک کارزار بیوقفه شیطانسازی رو پشت سر گذاشتن و ایستادگی کردن و دوام آوردن، گسترش پیدا کردن و مبارزهشون رو ادامه دادن؛ چون ریشههای اونها در تعهد عمیقشون به آزادی است که یک جنبش سازمانیافته برای مقابله با رژیم هستش و این توانمندی رو داره.
در پانزدهم شهریور، این سازمان شصتودومین سالگرد تأسیسش رو گرامی داشت، بزرگداشت و خانم مهناز میمنتشو بهعنوان دبیرکل جدید سازمان مجاهدین خلق ایران انتخاب کرد.
چرا انتخاب یک زن در رأس سازمان مجاهدین اهمیت دارد؟
من میتونم تصور کنم که این خبر چقدر آخوندها رو خشمگین کرده در ایران.
ولی برای زنان ایران، این یک دلیل دیگه بود برای امید، افتخار و اعتماد بیشتر به قدرت خودشون.
انتخاب اون یک نشانه قدرتمند دیگه است بر سازمانیافتگی مقاومت ایران و نقش مرکزی که زنان در اون ایفا کردهاند.
از سال ۱۹۸۹ تا کنون، ده زن در رأس سازمان مجاهدین خلق ایران.
ژنرال کیت کلاک، مشاور امنیت ملی معاون رئیس جمهور مایک پنس، فرستاد ویژه پیشین رئیس جمهور آمریکا به اوکراین
حضور شما، ممنونم. حضور شما امروز در اینجا بسیار مهم است. شما پیامی از امید و مقاومت رو ارسال میکنین؛ امید به مردم ایران و به دنیا. این رو میگین که شما فراموش نشدید. شما مردم ایران، امید این نماینده این امید هستیم که باید مقاومت کرد علیه رژیم بنیادگرا که مردم ایران رو به یوغ بندگی کشیده.
این آیندهای است که شما شایسته اون هستین. این آیندهای است که شما برای آن باید مبارزه بکنین تا ایرانی آزاد داشته باشین. برای ایران آزاد، باید اول اون رو آزاد کرد. هیچگونه توهمی نمیشه داشت. آزادی ایران و ایران آزاد به عهده شماست.
شما کسانی هستیم که مقاومت میکنین. شما، یعنی کسانی، میتونید ایران رو آزاد بکنید از سرکوب سپاه پاسداران. کسانی هستین که امروز اینجا هستین و این پیام رو میفرستین به رهبران جهان که امروز اینجا در سازمان ملل هستن که آزادی قابل مذاکره نیست.
ما صدای شما رو میشنویم. شما الزامات برقراری یک دولت جدید رو در ایران دارید.
شورای ملی مقاومت چه نقشی برای آینده ایران ترسیم میکند؟
امروز ما در اینجا هستیم تا صحبت کنیم از مقاومت ایران، از شورای ملی مقاومت ایران.
در چهلوپنجمین سالگرد تأسیسش، یک دولت در تبعید که توسط خانم مریم رجوی نمایندگی میشه و رهبری میشه و نقش مسیری رو برای اداره ایران در آینده داره.
بر اساس آزادی، مسیری که البته آسان نخواهد بود.
ولی توسط شما به سرانجام خواهد رسید.
۶۱ سال پیش سازمان مجاهدین خلق ایران بنیانگذاری شد.
هماکنون کانونهای شورشی، اون دستی که در استانها در سراسر ایران بهعنوان موتور تغییر عمل میکنن و استراتژی اونها مقابله و مبارزه با سپاه پاسداران هستش.
شما امروز اینجا هستیم تا صدای اونها باشین و پیام مقاومت اونها رو به دنیا مخابره بکنین؛ پیام آماده بودن برای پرداخت بها برای آزادی در ایران.
آیا زمان آزادی ایران از «چنگال آخوندها» فرا رسیده است؟
و الان زمان امیدواری است. الان زمان آزادی ایران از چنگال آخوندهاست.
هزینه مقاومت در برابر رژیم شاه و رژیم آخوندی رو پرداخت کردیم و این آسان نبوده.
بلی، آزادی همواره به سختی به دست میاد و با فداکاری بسیار.
شما نقش مسیری برای رسیدن به آیندهای، برای انتقال به جمهوری مبتنی بر جدایی دین از دولت و غیراتمی در ایران رو دارید تا کشور شما به جهان آزاد ملحق بشه.
برنامه دهمادهای راه شما رو به جلوست و زمان شما فرا رسیده. این رژیم هیچوقت به این اندازه ضعیف نبوده.
هرچند سر و صدای زیادی میکنه، ولی صحبتهای اون معنی ندارن.
اونها تهدید میکنن و خشونت رو ترویج میدن و شما نوید، نوید امید و آیندهای سرشار از امید برای مردم در ایران هستیم.
هزاران نفر توسط این رژیم در این سال گذشته اعدام شدن و این نشاندهنده ضعف اونهاست، ترس اونهاست و آسیبپذیریشون، ناتوانیشون.
زهرا امانپور: دو ایران، دو چشمانداز؛ مردم ایران کدام آینده را میخواهند؟
در حالی که رهبران جهان در سازمان ملل جمع میشوند، میخواهم درباره دو ایران متفاوت با شما صحبت کنم؛ دو جهانی که دو دیدگاه کاملاً متفاوت را نمایندگی میکنند و دو سرنوشت کاملاً متفاوت برای مردم ایران رقم میزنند.
بیش از نیم قرن است که مردم ایران برای حق تعیین سرنوشت خودشان مبارزه میکنند؛ برای حق خودشان و برای اینکه خودشان سرنوشتشان را تعیین کنند.
در دوران شاه، یک سلطنت حاکم بود. قدرت متمرکز بود، اپوزیسیون سرکوب میشد، زندانیان سیاسی شکنجه میشدند و ساواک سمبل ترس و سرکوب بود.
در سال ۱۹۷۹، سال ۵۷، میلیونها ایرانی به خیابانها آمدند.
آنها خواهان یک حکومت مذهبی نبودند. تظاهرات کردند چون میخواستند به آزادی برسند، در زندگی سیاسی مشارکت داشته باشند و دولتی داشته باشند که متعلق به خودشان باشد.
اما آن انقلاب به سرقت رفت. تاج شاه با عمامه آخوندها جایگزین شد و یک حکومت مذهبی بر سر کار آمد.
دهها هزار زندانی سیاسی اعدام شدند، معترضان در خیابان به قتل رسیدند و زنان با یک سیستم کنترل بر زندگی، انتخابها و جایگاهشان در جامعه مواجه شدند.
آیا در کنار تاریخ دیکتاتوری، تاریخ دیگری از مقاومت هم وجود دارد؟
اما در کنار این تاریخچه دیکتاتوری، یک تاریخ دیگر را هم میبینیم؛ تاریخ یک مقاومت سازمانیافته.
سازمان مجاهدین خلق ایران ۶۱ سال پیش با این اعتقاد تأسیس شد که مردم ایران شایسته آزادی و استقلال هستند.
همه شما که امروز اینجا هستید، بخشی از این تاریخ هستید.
حضور شما نشاندهنده همین مبارزه است؛ مبارزهای که چند نسل را پشت سر گذاشته و با یک تعهد تزلزلناپذیر ادامه پیدا کرده است: اینکه جایگزین کردن یک دیکتاتوری با دیکتاتوری دیگر، هرگز نباید باعث توقف مبارزه شود.
دو مسیر پیش روی ایران؛ قدرت متمرکز یا حق تعیین سرنوشت مردم؟
برای همین، ما به همان دو ایرانی میرسیم که امروز در مقابل ما قرار دارند.
در یکی از آنها، قدرت متمرکز است؛ در رأس حکومت، چه با سلطنت و شاه و چه با جمهوری اسلامی و رژیمی که در ولایت فقیه خلاصه میشود؛ حکومتهایی که اجازه نمیدهند مردم ایران آنها را انتخاب کنند یا برکنارشان کنند.
آلترناتیوی که مقاومت ایران ارائه میکند، یک جمهوری دموکراتیک است؛ جمهوریای بر اساس انتخابات کثرتگرای سیاسی، جدایی دین و دولت، برابری حقوق اقلیتها و رد حکومت موروثی.
نقش زنان؛ تفاوت دو دیدگاه درباره آینده ایران چیست؟
و شاید هیچجا این تفاوت را بیشتر از نقش زنان نتوان دید.
رژیم ایران بیش از چهار دهه است که زنان را در معرض تبعیض قرار داده؛ تبعیض قانونی تحت قوانین خودش، و اجازه نمیدهد آنها در زندگی و جامعه مشارکت داشته باشند.
سازمان مجاهدین با رهبری زنان در این جنبش، آزادی زنان را از یک وعده به یک اصل حاکمیت تبدیل کرده است.
برای آینده سیاسی ایران، بیش از سه دهه است که زنان در بالاترین مواضع این سازمان حضور داشتهاند.
در همین ماه، خانم مهناز میمنت به دهمین زنی تبدیل شد که مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران میشود.
مهناز ایران با موانع بسیاری در این مبارزه روبهرو شد. مادرش توسط سپاه پاسداران به قتل رسید و دو تن از برادرانش نیز اعدام شدند، اما با این حال مسئولیت مبارزه را به عهده گرفت تا اینکه به عنوان مسئول اول این سازمان انتخاب شد.
به همین تفاوت دقت کنید.
رژیمی که سرمایه زیادی را برای مقابله با زنان صرف کرده، در برابر زنانی قرار دارد که دهههاست مبارزه میکنند و در رأس یک سازمان سیاسی قرار گرفتهاند.
اینها دو سرنوشتی هستند که در مقابل کشور ما، ایران، قرار دارند.
یکی میگوید قدرت متعلق به شاه است یا ولیفقیه.
دیگری میگوید استقلال و تعیین سرنوشت، از آنِ مردم ایران است.
ایرانی که من به آن اعتقاد دارم، ایرانی است که در آن زنان و مردان برابر باشند؛ اعتقادات آزادانه انتخاب شوند؛ رهبران را بتوان انتخاب کرد، نه اینکه حکومت موروثی باشد؛ و دولت از آنِ مردم باشد، نه اینکه مردم متعلق به حکومت باشند
هئیت جوانان هوادار مقاومت در تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد
ایران واقعی کدام است؛ دیکتاتوری تهران یا جنبش مقاومت مردم؟
دوستان عزیز، همرزمان،
همانطور که امروز در این روز تاریخی اینجا حضور پیدا کردهاید، ما باید یک حقیقت واقعی و بنیادین را بفهمیم: رژیم تهران تلاش میکند دوام بیاورد، در حالی که مردم ایران دارند مبارزه میکنند تا آزاد شوند. نباید این دو را با هم قاطی کرد و دچار اشتباه شد.
این رژیم بهشدت تلاش میکند ضعف خودش را در داخل پنهان کند و با بحرانآفرینی در منطقه، تصویری از قدرت به نمایش بگذارد. ولی وقتی در مقابل جنگ و بحران اینچنینی قرار میگیرد، مشروعیت دیگری از آن نشان داده نمیشود.
رژیم سرکوب میکند و خواستههای مردم برای آزادی را سرکوب میکند و میخواهد به کشورهای دیگر نشان بدهد که آلترناتیوی وجود ندارد و تنها انتخاب این است که با آن کنار بیایند.
در داخل ایران، فقط دستگیری، شکنجه، سرکوب و اعدام میبینیم. در واقع، این رژیم با زنان و دختران و جوانان ایران مقابله میکند و حقوق آنها را سرکوب میکند؛ حقوق کارگران، دانشجویان، کشاورزان و همه کسانی که در مقابل اعدام و سرکوب ایستادگی میکنند.
آیا این دیکتاتوری نماینده ایران است یا مردم معترض؟
به خاطر همین دیکتاتوری حاکم بر ایران، پیام امروز ما روشن است:
این ایران نیست؛ این دیکتاتوری حاکم بر ایران است.
ایران را جنبش مقاومت آن نمایندگی میکند؛ جوانانی که با سپاه پاسداران مقابله میکنند و فرهنگ مقاومتی دارند.
مرکز جنگ در ایران، ایرانهای شورشی و نمایندگانی هستند که در تمام ۳۱ استان حضور دارند؛ و ۶۱ سال مبارزه پرافتخار جنبش اصلی مقاومت، سازمان مجاهدین خلق ایران، که نسل پشت نسل، از جمعه به جمعه، آموختهاند که هرگز تسلیم نخواهیم شد و هرگز متوقف نخواهیم شد تا وقتی که ایران آزاد شود.
چرا مقاومت بر پرداخت هزینه آزادی تأکید میکند؟
اما مهمتر از همه، به همه این نسلها و همرزمان میگویم که باید آماده باشند تا قیمتش را برای رسیدن به آزادی بپردازند.
و این از ناکجاآباد نیامده، بلکه از رهبری مسعود رجوی سرچشمه میگیرد؛ از پایداری و استقامتی که دههها ایستادگی و دههها جنگ و تبعید را پشت سر گذاشته است.
همه ما، جوانان ایران و ایرانیان، باید این اعتقاد را داشته باشیم که میشود این رژیم را سرنگون کرد و سرنگون خواهد شد.
این دلیل آن است که بهرغم کشتار و قتلعامها، حاکمان تهران از جوانان شورشی میترسند؛ از کانونهای شورشی میترسند، از اشرفنشانها و ساکنانش میترسند و از سازمان مجاهدین وحشت دارند.
پس هرکس که طرفدار دموکراسی است، باید روی همین نیرو حساب کند و نه بر داخل رژیم.
ایران واقعی کجاست و چه آیندهای را دنبال میکند؟
چون ایران واقعی وجود دارد.
ایرانی که مبارزهاش دیروز شروع نشده است.
ایرانی که در برابر دیکتاتوریهای شاه و حکومتهای بعد از آن مقاومت کرده است.
و همان شورای ملی مقاومت ایران که آلترناتیو است، با برنامه دهمادهای خانم مریم رجوی.
کشیش آریان دانهاوزر و کشیش دکتر کلویی بریر
نه به همه اشکال دیکتاتوری و سرکوب در ایران
به همه شما که خواهان آزادی برای مردم ایران هستید، خوشآمد میگویم.
من کشیش آدریان دانهازر هستم و در یکی از کلیساهایی که در شهر نیویورک هست، به عنوان کشیش فعالیت میکنم.
اخیراً گزارش عفو بینالملل در رابطه با سرکوب در ایران را خواندم که نشاندهنده قتل و کشتار و تعرض و شکنجه علیه کسانی بود که در تظاهرات شرکت کرده بودند و تمام اینها به نام خدا انجام شده بود؛ تحت نام دین.
و این، برای دولتی که ادعا میکند قدرتش متعلق به خداست، یک شرم و ننگ است.
از نگاه مسیحیت، آزادی بدون ایستادگی و فداکاری به دست نمیآید
ما در سنت مسیحیت میگوییم که شما هیچوقت نمیتوانید به پیروزی برسید، مگر اینکه صلیب خودتان را بر دوش خودتان حمل کنید.
این سنت عیسی مسیح است و باید متعهد به عطوفت، رحمت، آزادی و خدمتگزاری نسبت به افراد بود.
به همین دلیل من امروز اینجا هستم تا همبستگی خودم را با مردم ایران اعلام کنم و صدای خودم را به کسانی ملحق کنم که از آزادی، دموکراسی و یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین از دولت حمایت میکنند.
چرا پیام «نه به همه اشکال دیکتاتوری» مطرح میشود؟
هیچوقت دیکتاتوری نتیجه نداشته، به خاطر اینکه غصب قدرت و فساد است؛ چه به نام دین باشد، چه تحت عنوان سلطنت یا هر ایدئولوژی دیگری.
ما میدانیم که هر دیکتاتوری، سرکوب و اعدام و شکنجه و تبعیض به همراه میآورد.
به خاطر همین است که ما میگوییم: نه به تمامی اشکال دیکتاتوری؛ نه به اعدام و نه به سرکوب کسانی که خودشان را به عنوان اپوزیسیون نشان میدهند.
ما هر روز اخبار زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها را میشنویم. از خدا میخواهیم که به آنها قدرت بدهد و به آنها کمک کند.
ما تا روز آزادی و پیروزی عدالت در ایران و صلح، در کنار شما خواهیم ایستاد.
خداوند همه شما را مورد عنایت قرار بدهد.
جاناتان آکوستا؛
پیام همبستگی ونزوئلاییها با مردم ایران؛ در کنار مبارزه برای آزادی
از شما ممنونم، بابت همهچیز از شما ممنونم. ممنونم به خاطر مبارزهتان علیه دیکتاتوری در ایران.
برای من یک افتخار است که امروز اینجا هستم، در کنار برادران و خواهرانم از ونزوئلا که از ارگانهای مختلف اینجا در کنار شما هستند.
من یک هنرمند هستم و میخواهم شفاف بگویم؛ با شفافیت میگویم که شیفته آزادی و موسیقی هستم و با برادران و خواهرانم از ونزوئلا، ما از مردم ایران در مبارزهشان برای آزادی حمایت میکنیم.
ما تلاش خواهیم کرد و تعامل خواهیم داشت با شورای ملی مقاومت ایران برای پایان دادن به اعدام در ایران.
همدردی با خانوادههای قربانیان سرکوب
ما ونزوئلاییها درد مادرانی را که فرزندانشان توسط دیکتاتوری شکنجه و کشته شدهاند، درک میکنیم.
ما ونزوئلاییها اینجا هستیم تا بگوییم که همگام با برادران و خواهرانمان در راه مبارزه برای آزادی در ایران ایستادهایم.
«امروز باید همگام با هم مبارزه کنیم»
از طرف جامعه خودمان، جامعه ونزوئلاییها، در حمایت از شما اینجا آمدیم.
از مریلند و از ویرجینیا به اینجا آمدیم تا از شما حمایت کنیم.
و امروز ما باید همگام با هم، علیه این دیکتاتوری مبارزه کنیم.
ما به مردم ایران علاقه داریم.
زنده باد ایران آزاد!
